« Eyjashopjajökull - op transport naar Boedapest DEEL 2Oh, volgens mij is dit bij nader inzien een escort. »

    Eyjashopjajökull - op transport naar Boedapest DEEL 1

    29-11-10

      18:20:36, by S p r k .   , 764 words  
    Categories: Categorie-loos

    Eyjashopjajökull - op transport naar Boedapest DEEL 1

    Dit weekend was ik met werk in Boedapest. Dat hield in dat we best wel vroeg op moesten staan, maar ik heb me kranig gehouden en was gewoon op tijd op Schiphol. De vlucht was prima en al snel zaten we in drie taxi's op weg naar het hotel. Tijdens de taxirit wist ik overigens niet goed of we naar ons hotel gebracht werden, of gedeporteerd werden. We weten nu in ieder geval wat er, na het grotendeels afbreken van de concentratiekampen in de tweede wereldoorlog, is gebeurd met de losse materialen en al het prikkeldraad.

    Ons hotel was naast het Boedapest equivalent van de RAI in Amsterdam, en verhoudingsgewijs ook ongeveer op eenzelfde afstand van het centrum verwijderd. Het was een hotel voor zakenlui, ik vind het eigenlijk ALTIJD een leuk uitje om in een hotel te slapen (behalve die keer toen ik 17 was en in Londen in een hotel zat waar je alleen op een andere verdieping kon douchen en op de grond moest gaan zitten om onder het water te kunnen).

    Het was alleen wel hinderlijk dat ze er de héle fucking tijd Gotan Project in de lobby draaiden, dat kan ik écht niet uitstaan. Maar er was gratis wi-fi, en dat is handig om alvast wat Hongaarse sletjes op te zoeken! Zo had ik al vrij snel iemand gevonden met de nickname 'Puppy', dus die stuurde ik de legendarische Filmpje!-quote "Als je puppi niet belt moet je mij ook niet bellen!" maar ik denk niet dat ze dat begreep. Zonde.

    We pakten na een tijdje de pittoreske metro de stad in, want we hadden afgesproken met een Hongaarse linkse gids. Eerst hebben we nog even een kleine kennismaking gehad met de Hongaarse cultuur door een plaatselijke McDonald's te bezoeken. Iedereen moest namelijk plassen, en we hadden een klein trekje en we zouden pas 4 uur later gaan eten. We hebben ook nog authentieke glühwein gedronken op een kerstmarktje, waarbij we goed hebben opgepast voor aanslagen.

    Vervolgens hebben we urenlang met een gids in de kou door Boedapest geslenterd, terwijl uit het verhaal van onze linkse gids vooral bleek dat de Hongaren een opportunistisch volk is dat waar nodig de geschiedenis gewoon herschrijft. Ik kan zijn standaard verhaaltje overigens heel goed na doen, maar ik ben ook vriendinnen met hem geworden op Facebook, dus misschien is het beter van niet.

    Na de rondleiding gingen we eten in Menza, een prima restaurant, waar we allemaal een Palinka voorgeschoteld gekregen. Dat is een klein drankje dat een beetje smaakt naar koelvloeistof ofzo, maar het effect is juist dat je er heel warme oren en wangen van krijgt. Ik vond het eten echt heel lekker (eendencarpaccio, bijvoorbeeld, en iemand aan tafel had ook nog knetterchocoladeslagroom). Er waren die avond een stuk of 14 mensen jarig, en iedere keer als ze weer een Hongaars verjaarsliedje speelden, of Happy Birthday van Stevie Wonder (die twee wisselden elkaar af) hebben we meegeklapt. Uiteindelijk bleek trouwens ook nog dat we ongeveer 15 euro pp kwijt waren voor een voor- én hoofdgerecht. Damn, dat is goedkoop! Later zijn we nog in de Amstel beland, een Amsterdams café in Boedapest. Moest ik zelf ook even over nadenken.

    Op de terugweg namen we weer allemaal taxi's omdat er metro's daar niet zo laat rijden, en hoewel onze gids had gezegd dat het ongeveer 4.000 hufter zou kosten, maar eenmaal aangekomen moesten we dus 7.500 hufter betalen! Echt absurd duur, terwijl we niet echt de indruk kregen dat we onwijs aan het omrijden waren.

    Eenmaal op m'n hotelkamer aangekomen wilde ik toch even kijken of er nog leuke Hongaarse sletjes online waren. Er liepen op straat dan helaas niet zo belachelijk veel lekkere jongens rond als bijvoorbeeld in Porto of Madrid, maar toch, sommige mensen waren prima. Er was dus één jongen die me wel leuk leek, en die wilde ook best naar m'n hotel komen. Maar na het uitwisselen van een paar berichten bleek ze een escort te zijn. Op zo'n moment komt toch die authentieke Nederlandse handelsgeest bovendrijven, en ik ben altijd benieuwd of mensen zichzelf niet compleet uit de markt prijzen, dus vroeg ik hem hoe duur hij was. "I do sex for money because I really need some. 6.000 HUF for one hour." Ik wist niet hoe snel ik 6.000 hufter om moest rekenen naar euro's. Dames en heren, die meid verkocht dus haar lichaam voor... ? 21,-! Daar kun je het zelf niet voor maken! Maar ik ben toch maar gaan slapen.

    Volgende keer meer over Budapest, waarin collega Carmen bijna werd neergestoken door een metrobewaker en er ineens ALLEMAAL ASIANS waren!

    No feedback yet