« Een drugskartel met een onevenredig groot belang in de visstickhandel.Kroepoekje »

    Pigeongate 2010

    29-03-10

      23:56:34, by S p r k .   , 617 words  
    Categories: Categorie-loos

    Pigeongate 2010

    Er moet me echt even iets van het hart.

    Ik kwam vanochtend op kantoor en zag bij de kapstok allemaal veertjes liggen. Mijn eerste reactie was ,,Goh, wat gezellig, iemand is ineens toch begaan met paasversiering op kantoor!" maar toen ik boven kwam zag ik ook vogelpoep liggen. Dat vind ik al weer minder feestelijk. En n van de ramen was gebroken. Er was kennelijk een vogel naar binnen gevlogen door het raam.

    Lekker dan! Poep op de balustrade, ook een beetje op mijn stoel, op de plek waar de stopcontacten liggen, op de grond, overal. Meh. De balkondeur stond inmiddels wagenwijd open en er was in geen velden of wegen meer een vogel te bekennen. Uiteindelijk is er een glazenmaker gebeld en ben ik gewoon aan het werk gegaan (nadat ik eerst een vieze groene klodder van m'n bureau had geveegd). Ik weet overigens niet wat het is met poep dat opduikt op plekken waar het niet hoort; vorige week had iemand zomaar in de hal van m'n gebouw gepoept! Nouja! Wie doet zoiets nou?

    Hoe dan ook, we hebben geluncht, ik heb een telefonisch interview met Kate Nash gedaan (die me de helft van de tijd niet kon verstaan), de glazenmaker is gekomen (die een onwijze herrie heeft gemaakt), ik heb een album van Peaches gedraaid, met andere woorden: er is van alles gebeurd. M'n twee bazen kwamen 's middags even boven om het vakmanschap van de glazenmaker te bekijken.

    ,,Toch gek dat ik die vogel nooit naar buiten heb zien vliegen!" zei n van mijn bazen. ,,Zul je net zien dat hij zich toch nog ergens verstopt heeft" vervolgde hij, terwijl hij een zitzak aan de kant trok, waarop de GROOTSTE MODDERFOKKING DUIF DIE IK OOIT GEZIEN HEB tevoorschijn kwam en op me af vloog.

    Ik begon te gillen, er kwamen alleen nog maar hele dierlijke oerkreten uit. De kankergrote duif vloog alleen maar paniekerig rond en klapte met z'n grote vleugels overal tegenaan. Mijn emergency overlevingsmechanisme probeerde wel op gang te komen, maar in m'n hoofd hoorde ik alle veiligheidstips door elkaar. Probeer jezelf klein te maken zodat ze je niet als bedreiging zien. Bedek je gezicht en vooral je ogen. Find your exits. Never let them take you to the second location.

    Ik besloot gillend het dak op te rennen terwijl de mensen beneden riepen ,,Doe het raam open, doe het raam open!" (denk die scne uit Jurassic Park waarin het ene kindje tegen het andere kindje roept ,,Turn the light off! Turn the light off!" maar dan zonder prehistorisch genetisch gemanipuleerd gevaar). Ik was te druk met gillen (nog harder dan die keer dat ik een dode muis in mijn gang aantrof!) en die duif zou bovendien nooit door een open raam heen kunnen vliegen. Terwijl ik buiten stond realiseerde ik me dat ik me nu op zjn terrein begaf, wat hem een voorsprong gaf. Dus liep ik ook maar weer naar binnen, hopende dat hij niet op dat moment naar buiten zou komen vliegen. Ik liep beheerst naar beneden en nam even een momentje voor mezelf. En van m'n collega's, die in het weekend bij de padvinders zit ofzo, heeft uiteindelijk met gevaar voor eigen leven n botulisme de duif vastgepakt en naar buiten gegooid. Ik heb nog de hele middag na zitten rillen.

    Oh en dit evenement komt zker in het blad, maar dan verander ik de duif in een zeemeeuw. Ten eerste omdat dat ook hl goed had gekund (in de binnentuin bij ons kantoor komen rond 11:00 uur allemaal zeemeeuwen langs die door n of andere mongool worden gevoerd) en ten tweede omdat Kate Nash een liedje heeft dat I Hate Seagulls heet.

    No feedback yet