Pages: << 1 ... 262 263 264 265 266 267 268 269 270 271 272 ... 278 >>

    03-01-03

      21:47:00, by S p r k .   , 29 words  
    Categories: Categorie-loos

    Pretty Good Year

    Gelukkig nieuwjaar allemaal :)

    En in het bijzonder, omdat hij er zelf zo nadrukkelijk om vroeg, voor Erwin, die de meest zwoele blik heeft die ik ooit heb gezien :P

    11-12-02

      16:30:00, by S p r k .   , 421 words  
    Categories: Categorie-loos

    Viswijf

    Goed, ik was misschien niet zo aardig tegen mijn Limburgse collega F.We hebben op de vloer een hekje a la Titanic, met daaronder een groot gat (de verdieping eronder). En toen ze een keer dacht dat ze een diva was en stoer tegen me kon doen, heb ik haar opgepakt en tegen de railing aangeduwd. Uiteindelijk heb ik haar opgetild en gedaan alsof ik haar over de railing ging gooien (waardoor ze dus op de benedenverdieping terecht zou smacken). Uiteraard had ik de situatie volledig onder controle, hield ik het hoofd koel en had ik F. stevig beet. Ze was echter wel geschrokken. Op zich geen slecht eindresultaat.Nu hebben we op iedere verdieping een aquarium staan, met was visjes erin. Op onze verdieping staat het aquaium of doom; de visjes houden het nooit zo lang vol; om de 3 a 4 dagen sterft er eentje, en omdat we niet zo'n handig netje hebben moet iemand (vaak F, die het zielig vindt voor de andere visjes) met zijn/haar arm in het aquarium om het vissenlijkje te verwijderen. Ik heb al meerdere keren aangegeven dat ik dat een vrij walgelijke actie vind (m.a.w. ik rende gillend en zwaaiend met mijn armen snel terug naar mijn bureau)...Vandaag was er weer een vis dood (het zijn trouwens allemaal witte visjes; de oranje leven allemaal nog - dubieus) en toen F. het visje eruit had gehaald kwam ze op me af. Ik kon geen kant op en moest gewapend met een prullenbak (F. heeft smetvrees en houdt altijd een buffer-afstand van minimaal 50 cm tussen haarzelf in iedere prullenbak) mezelf uit een doodlopend kantoor verwijderen. Uiteindelijk ben ik gillend naar een andere verdieping gerend.Toen ik aanvoelde dat de kust veilig was ben ik weer naar mijn bureau gelopen, maar zag nog net dat F. en wat andere collega's wegliepen bij mijn bureau. ,,My god" dacht ik... ,,Ze hebben het dode visje in mijn flesje Spa Blauw gedaan, of in mijn handschoen, of in de dop van mijn DKNY deo, of in mijn discman, of in de binnenzak van mijn jas, of in mijn sjaal, of in mijn potje vitamine C tabletten, of tussen mijn muesli, of in mijn CD-ROM drive, of in mijn bakje Gloriz hygienische doekjes, of onder mijn keyboard!Uiteindelijk lag het dode visje netjes op mijn bureau, op een A4tje waarop de veelzeggende tekst 'blub' was geschreven. Ik heb het visje na een weesgegroetje door het toilet gespoeld.Ik hoop dat die oranje visjes het nog lang volhouden.

    09-12-02

      02:32:00, by S p r k .   , 67 words  
    Categories: Categorie-loos

    Het begin van het einde

    ,,Wat heb jij dit weekend eigenlijk gedaan, Martijn?",,Nou, het is me op zeer creatieve wijze gelukt om het moederbord van mijn nieuwe PC van 1200 euro zódanig op te blazen dat feitelijk alles nog werkt, BEHALVE mijn geluidskaart en nog een andere unidentified PCI kaart.",,Oh, ik ben naar de bioscoop geweest.",,Mja, had ook gekund, maar ja, dit is weer eens wat anders, he!"*zucht*

    06-12-02

      00:20:00, by S p r k .   , 415 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sinterklaasje kom maar binnen met je knecht

    Probeerde net aan een Amerikaan uit te leggen wat Sinterklaas inhoudt...Damn.We just had 'Sinterklaas' tonight... Which is basically the same as 'Santa Claus', only ours is dressed differently, doesn't do reindeer and comes from Spain (although he is white - never really figured that one out). He arrives sometime in November on a steamboat with a bunch of 'zwarte pieten' (black Pete's). Not black from slavery, but from climbing down the chimney or something. Anyhow... He rides this horse... And once Sinterklaas has arrived to Holland him and his Pete's visit all the houses at night, when the children are asleep. You leave a shoe in the living room, and you put a carrot in it for his horse, and a little note for Sinterklaas or his Pete's, and then you get a little present (letters made out of chocolate, or candy or a small toy - even chocolate coins and chocolate cigarettes).On December 5th is Sinterklaas evening... Which is when all the kids get presents from Sinterklaas. His actual birthday is on December 6th though - never really figured that one out either.Not that we don't do Christmas. Our Christmas person simply isn't called Santa Claus - he's called the Christmas man (Kerstman, in Dutch). We're not that familiar with all the reindeer (except Rudolph, because of the song) and we don't do the elves, either. Christmas isn't really about Santa Claus to us, but more about... You know... Spending time with your family, fighting over dinner, you know, the usual.When you're about 8 you find out that basically you've been lied to all your life; Sinterklaas doesn't exist. Fortunately, I decided to tell my brother first, about my doubts of his existence. He told me I was on to something, but that I shouldn't tell my parents because then we'd get a lot less presents. This worked for another year.When you're a grown-up, you don't get a lot of presents from your parents (sinterklaas) anymore, but everyone buys each other a present and then builds something to hide that present in. We call those things a 'surprise' - pronounced in the French way - never figured that one out EITHER. This can be ANYTHING. I once received a book and the present was inside the book. A friend of mine was a little less lucky; his present was cemented into a big Sinterklaas head. LOL. Took him a good while to get to his present! :) That's a bit of Dutch cultural studies for ya.

    18-11-02

      04:31:00, by S p r k .   , 847 words  
    Categories: Categorie-loos

    Joost mag het weten

    Ik heb daarnet best wel iets fouts gedaan... Qua e-mail...Nouja, lees zelf maar. Het e.e.a. is uiteraard gecensureerd, om herkenbaarheid te voorkomen.Bonjour :)Je hebt natuurlijk geen flauw idee wie ik ben enzo... Laat staan dat je weet waarom je dit mailtje krijgt... Anyway...Ik zit net onder het genot van een roséetje een CD van Des'Ree (of all people) te luisteren, en moest ineens weer denken aan de glorieuze tijd dat ik bij Wolfson een telemarketingbedrijf in Amsterdam werkte, in '98...Ik was bijna 18 en ineens kwamen er allemaal Delftse studenten studenten uit Zuid-Holland langs enzo... En daar was jij 1 van (tenminste, als ik het goede e-mail adres heb)...Nouja... Om een lang verhaal verdacht kort te maken; ik was he-le-maal weg van je. Heb natuurlijk nooit iets gezegd ofzo, aangezien jullie vrij hetero en ballerig overkwamen met z'n allen... Maar goed... Iedere keer als je kwam werken (en dat was niet zo vaak), was ik semi-gelukkig... Kan me zelfs een keer herinneren dat ik al de hele ochtend en middag had gewerkt, en toch bleef, omdat jij er ook was. Best wel naar, eigenlijk... Maar goed, ik was 17 en danig van slag :PIk luisterde in die tijd veel naar Des'Ree (ach ja... smaak fluctueert), en die CD doet me altijd aan Wolfson een telemarketing bedrijf in Amsterdamdenken... En dus aan jou...Heb later nog een hele tijd tegenover je stiefzus(je) gezeten... Weet echt totaal niet meer hoe ze heet (Ilse? Ingrid? nee, zal wel niet) en daar hoorde ik van dat je een vriendin had ofzo... Logisch.Hoe dan ook... Het leek me wel komisch (op de niet-stalker achtige manier) om een keer je e-mail adres op te zoeken en een soort flashback naar '98 te veroorzaken ofzo... Ben ergens op google een search engine ook een site tegengekomen van een Big Band... Was wel geinig, staan ook een paar foto's van jou op, wist niet eens meer zo goed hoe je eruit zag, maar ik herkende je wel meteen...Okay... Verder niets, eigenlijk... Hoop dat je gelukkig bent en al die onzin... enne... Tja... Dat was het eigenlijk wel :)Chow.Martijn. (ja, een jongen, helaas)Het was de bedoeling om dit vanaf m'n anonieme hotmail account te doen (cherish1814@hotmail.com, dan weten jullie dat ook weer) maar daarvandaan bouncde het. EN dat was zó frustrerend! Had ik hem ein-de-lijk gevonden, heb ik ein-de-lijk een mailtje gestuurd... En dan klopt het e-mail adres niet! Goed, na een half uurtje zoeken bleek dat er een puntje ontbrak tussen zijn 2 voorletters... Maar door de consternatie vergat ik het e-mailtje via hotmail te versturen, en verstuurde ik het mailtje via mijn werk e-mail adres... Da's niet he-le-maal de bedoeling...Wil verder met deze e-mailage niets bereiken ofzo, maar ben stiekum wel benieuwd of hij terugmailt, of hij nog weet wie ik ben, en wat die knipoog op die bewuste donderdagavond in 1998 betekende, die er vervolgens voor zorgde dat ik mijn telefoongesprek met een potentiele klant vroegtijdig moest afbreken omdat ik niet meer uit mijn woorden kwam, naar de bedrijfskeuken moest lopen en een geruststellend kopje thee moest zetten. Hij was altijd heel erg aardig tegen me, als z'n andere studerende kornuiten er niet bij waren...De realiteit (en dan volgt nu een Martijn Openbaring!) is, dat ik iedere keer als hij ook op mijn werk was, de hele tijd naar hem móest kijken (en dat kon, want ik kon volledig op de automatische piloot mijn werk doen)... En als ik thuiskwam (ik woonde toen bij een hospita in Aalsmeer), ging ik eerst naar mijn kamer, deed ik de lichten uit, stak ik geurkaarsen aan, zette ik de CD van Des'Ree op en ging ik bovenop mijn bed liggen om 'de dag te overpeinzen'. Heb heel wat avonden die CD van dat mens aan moeten horen.Leuke anekdote trouwens, ik was een half jaar na dit voorval in Monaco bij de World Music Awards... Na afloop gingen we naar Hotel de Paris, waar alle sterren verbleven. Britney Spears kwam aan (had toen nog maar 2 hitjes gehad) en heeft best een tijdje pal naast me gestaan. Ik vroeg me nog af of ik met haar op de foto moest gaan, maar ik dacht ,,Neuh, zij is toch een eendagsvlieg."Vervolgens kwam Des'Ree binnen, die tijdens de show een 25-minuten durende versie van "Life" ten gehore had gebracht. Tenminste, zo langdradig leek het. Hoe dan ook, ik had natuurlijk avonden lang op haar CD zitten soppen, dus met haar wilde ik wél op de foto! Ik vroeg het, ze zei ,,Okay!" en toen ik naast haar wilde gaan staan kwam er allemaal pers enzo... Waardoor ik de kans niet meer had... Er werden allemaal foto's gemaakt (behalve door mij)... Toen ze richting lift liep, vroeg ik nog een keer of we op de foto konden, saampjes. ,,Sure!" antwoordde ze. Waarop ze in de lift stapte, op een knopje drukte en achter de liftdeuren verdween. Kuthoer.Needless to say dat ik haar CD niet meer bijster vaak heb geluisterd sinds die jammerlijke ontmoeting. Tot vanavond dus.

    << 1 ... 262 263 264 265 266 267 268 269 270 271 272 ... 278 >>