Pages: << 1 ... 270 271 272 273 274 275 276 277 278 279 280

    13-05-00

      21:14:30, by S p r k .   , 1561 words  
    Categories: Categorie-loos

    13-05-2000

    2 weken geleden;

    Nu ik dit schrijf zit ik naar mijn monitor te staren, terwijl ik op de achtergrond op IRC een chat heb met een oude vriend, en Winamp nummers van Nicolette speelt (Nicolette doet soms vocalen voor Massive Attack). Ik verga van de pijn - er komt een nieuwe verstandskies door. Stel je eens voor; een puntig wit projectiel dat zich al snijdend en scheurend een weg baant door jouw tandvlees. Verder denk ik dat ik weer verkouwden ga worden of zo. Niet echt een optimale dag dus, wat oral wellbeing betreft. Maar ik overleef het vast.

    Vorige week Zondag was ik na lange tijd eindelijk weer eens in de Trut. Normaal gesproken ben ik iedere Zaterdag in de iT, en dat is totaal anders. In de iT roepen ze ,,Oh mijn god, je hebt geen make-up op!", terwijl je in de Trut vaker ,,Oh my god, je hebt make-up op!" hoort. Het publiek is dan ook totaal anders. In de iT kom je heel veel verschillende mensen tegen. Voornamelijk mensen die ontzettend veel met hun uiterlijk bezig zijn, en of dat zich nou uit in met een gespierd ontbloot bovenlijf op een blok dansen, haar dat in 4 kleuren geverfd is, of een overvloed aan oogpotlood en foundation, de meeste mensen die in de iT komen zijn duidelijk bezig met presentatie en proberen elkaar daarin ook te overtreffen. In de Trut werkt het anders. Daar komen voornamelijk alto's en werkelozen.

    Als ik buiten in de rij sta, en er mensen langslopen om vervolgens achter in de rij (of ergens halvewege) aan te sluiten, dan vraag ik me dan ook vaak af tot welke groep ze behoren. Alto's, werkelozen of misschien zelfs allebei. Mocht ik er niet uitkomen, dan zijn er genoeg manieren om erachter te komen. In dit geval voerde ik de gemakkelijkste test uit; ik haalde wat stuivers en kwartjes uit mijn portomonnee, gooide ze de lucht in, en wachtte af wie enthousiast zijn hoofd zou omkeren wanneer het kleingeld rinkelend op de grond terecht zou komen. Zo wist ik in ieder geval wie de werkelozen in de rij waren.

    Binnen was het warm en gezellig. Ik ben een aantal oude vrienden tegengekomen, en een persoon die ik alleen via IRC ken, waar ik in het echt alleen nog maar naar gezwaaid heb. Het bleek een erg leuke jongen te zijn die dankzij de alcohol leuke dansjes deed en de mijne probeerde te leren. Verder kwam ik een meisje tegen die ik 's ochtends bij de bushalte tegenkom, als ik naar mijn werk ga. We kennen elkaar alleen van 's ochtends vroeg om 7:15, en het was een hele schok om te zien hoe we er allebij uitzagen met onze ogen open.

    Vorige week;

    Ik reageer nogal aarzelend wanneer vrienden of collega's naar me toe komen met de vraag of ik met ze mee wil gaan winkelen. De meeste meisjes denken dat het op sleeptouw nemen van een homosexueel meer kwaliteit en stijl van aan te schaffen kledingstukken met zich meebrengt. Hoewel dat niet altijd waar is (kijk maar eens om je heen in het COC), moet ik zeggen dat ik vaak mensen tevreden heb aangekleed.

    Zo ging ik afgelopen Donderdag met een collega mee winkelen in de Leidsestraat. Veel mensen zouden 'nee' hebben gezegd tegen een Gothic collega die je vraagt iets leuks uit te zoeken voor het bedrijfsfeest van de dag erna. Ik daarentegen, zag het als een uitdaging. Het meiske was na 2 uur kleding passen en afkeurend in de spiegel kijken er zowaar aan toe om eens een roze jurkje te passen. Ik probeerde haar te verzekeren dat dit de ideale manier was om dag te zeggen tegen haar 'somebody shoot me' imago, en stelde ook voor haar kapsel en make-up aan te passen. Het deed me dan ook deugd om te zien dat het kind het jurkje niet alleen kocht, maar ook meteen met d'r haar in de weer was.

    Ik was de volgende dag dan ook danig teleurgesteld toen bleek dat ze toch gewoon weer haar zwarte kleding had aangetrokken. Ik reageerde geschokt toen ze me vertelde dat ze het leuke jurkje dat ik met zorg voor haar had uitgekozen, wilde terugbrengen. ,,Met die kleding aan kan ik gewoon niet meer mezelf zijn!" riep ze. Uiteraard had ze het verkeerd begrepen; ze mocht van mij alles en iedereen zijn, behalve zichzelf. Niet in die kleding.

    Het bedrijfsfeest (diner + comedyshow) was op zich toch nog wel okay. Op een gegeven moment begon de kok de obers met saus te bekogelen. Ik dacht eerst nog dat dit bij de act hoorde, maar toen de kok hevig scheldend de zaak verliet en de obers zich al deppend verontschuldigden voor de rondvliegende klodders saus, bleek het toch allemaal vrij serieus te zijn geweest. Ikzelf was allang blij dat ik allebei m'n lenzen nog in had, en dat mijn leuke zwarte shirt nog helemaal schoon was.

    Op koninginnedag ben ik lekker in bed blijven liggen. Goed, rond half 11 's ochtends werd ik nog wel even gewekt door een langslopende fanfare, maar verder heb ik een rustige dag gehad. Achteraf bleek dat het maar goed was dat ik niet de stad in was gegaan. Overal lagen plastic bekertjes, troep en braaksel. En ik liep erdoorheen. Het was een ware nachtmerrie. Eenmaal bij de iT aangekomen stond er een ontzettend lange rij. Niet geheel onoverkomelijk, aangezien ik doorliep naar de ingang en meteen naar binnen gelaten werd. Zoals het hoort.

    Deze week;

    Hello, my name is Spark and I'm a gambleholic. De laatste tijd ben ik steeds vaker met gokautomaten. En het ergste is nog dat ik er niets van bak! Op het Rembrandtsplein in Amsterdam is een Spielhalle, en daar kun je airhockeyen (intensief!), poolen (leuke gekleurde ballen!) en dus gokken... Ik ben er dan al wat rijksdaalders kwijtgeraakt. In Soho blijkt ook zo'n kast te staan, en ook daar heb ik al genoeg geld ingeworpen. Het grappige (of eigenlijk deprimerende) is nog dat Jona en Kristel (die gothic collega) WEL winnen, en ik dus totaal niet!

    Gisteren had Jona het idee om 30 krasloten te kopen met z'n drieeen. Kristal had meteen dollartekens in d'r ogen, en ik deed ook maar mee. Uiteindelijk hebben we meer dan 100 krasloten gekocht (zucht) en er niets aan overgehouden! Maar we hebben wel fijn gekrast en zo. Op een gegeven moment gingen we nieuwe loten halen, en Jona stelde voor om krasloten te halen. Ik was het daar niet mee eens, maar Jona zette door. Ineens riep een mevrouw ,,Je moet geen goudstaafjes nemen, daar zit nooit wat op!" en vervolgens riep ik ,,Jona, die mevrouw gokte hier vast al d'r hele leven, zij kan het weten! Neem geen goudstaafjes!" En dus nam Jona zevenklappers. Maar het mocht niet baten.

    Afgelopen Donderdag was ik helemaal energiek. Een groepje mensen van mijn werk ging skaten in het Vondelpark, en ik was zo sociaal om met ze mee te gaan. Aanvankelijk had ik geen behoefte om zelf ook mee te skaten, maar uiteindelijk heb ik dan ook maar een paar skates gehuurd. En daar ging ik. Ik was een bitch on wheels, letterlijk dit keer. In het eerste rondje om het Vondelpark ben ik 3 keer gevallen. Dat was niet erg fijn. De eerste keer was het zomaar, ik stond net 5 minuten op die dingen en ik kon het niet zo goed als vroeger toen ik nog jong, puur en onschuldig was (net als nu, eigenlijk). Dus viel ik voorover. De tweede keer was nogal merkwaardig. Ik wilde uitrusten bij een bankje, dus reed ik erop af. Uiteindelijk gleed ik ONDER het bankje. Ik ben niet zo goed in remmen. Mijn taktiek was dan ook om op een boom af te skaten, hier tegenaan te knallen enhem dan te omarmen en stevig vast te houden. Dit werkte vrij goed, behalve de derde keer dat ik viel, want toen miste ik de boom en omarmde ik alleen de berm. Tijdens het tweede rondje Vondelpark ben ik niet 1 keer gevallen en daar ben ik toch eigenlijk best wel trots op! Op het einde van de avond riep er nog iemand ,,Jammer dat we geen videocamera hebben meegenomen!" maar ik vond het eigenlijk erg fijn en tevens plezierig dat ik geen videocamera had meegenomen! Niemand wil dat soort beelden zien! En ik wil niet dat ze later ergens opduiken in een soort "In de hoofdrol 2010" met een gereincarneerde versie van MIes Bouwman.

    Ik ben verliefd. Op een Japanner. Hij kwam gisteren met de post. Het is de Japanse versie van Kylie Minogue's "Impossible Princess" CD. Het hoesje is echt ontzettend mooi, de liedjes zijn geweldig, de teksten betekenen veel voor me, en er zit een holografische foto van Kylie bij waar ik eens per uur even naar MOET kijken. Wat wil een man nog meer? Naast zijn gezondheid, geld en liefde? Ik ben materialistisch. Sue me.

    Er zijn een paar albums waarvan ik vind dat IEDEREEN ze moet hebben. Kylie's "Impossible Princess" is daar een van. "From The Choirgirl Hotel" van Tori Amos, "The Velvet Rope" van Janet, "Homogenic" van Björk, "Protection" van Massive Attack en "Emmerdale" van The Cardigans zijn de andere. Is er iemand die wellicht al deze albums al heeft? ;)

    Vanavond weer een drukke avond, geloof ik. Zoals gewoonlijk ben ik in Soho en in de iT te vinden. Meer daarover volgt ongetwijfeld nog wel volgende week.

    Later!

    << 1 ... 270 271 272 273 274 275 276 277 278 279 280