Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 ... 277 >>

    26-04-16

      10:55:00, by S p r k .   , 197 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de OMG SARAH JESSICA PARKER ZIT IN DE NIEUWE BLOKKER RECLAME

    Mocht je het nog niet gezien hebben, Blokker heeft allemaal mensen op straat gezet, maar we weten nu waarom: zodat ze Sarah Jessica Parker konden inhuren voor een reclamespotje! Ja, dé Sarah Jessica Parker! Ik bleeeef het maar kijken, om zeker te weten dat ik niet in een psychose zit. Ik kan letterlijk niet meer stoppen met kijken.

    In het spotje neemt Sarah Jessica Parker een staafmixer ter handen:

    En ze dweilt! SARAH JESSICA PARKER DWEILT!

    Ze leert mensen wat een kaasschaaf is.

    Ik dacht heel even dat ze in een delier zat en iemand ging neersteken met dat paarse mes, maar ze is gewoon oprecht heel enthousiast over het assortiment van de Blokker.

    En hier spreekt Stabby McStabberson het woord ‘Bilderdijkstraat’ uit! SARAH JESSICA PARKER ZEGT ‘BILDERDIJKSTRAAT’!

    Deze meneer weet niet wat hem overkomt en stelt dus dé vraag die tijdens ieder huisfeestje gesteld zou moeten worden: ‘Poffertjes?’

    Maar Sarah Jessica Parker is niet voor één gat te vangen, want ze heeft inderdaad POFFERTJES. SARAH JESSICA PARKER HEEFT EEN POFFERTJE OP EEN VORK GEPRIKT. THIS IS NOT A DRILL, MENSEN!

    Ik voel me net zo verward als deze verwarde mevrouw.

    Ik ben létterlijk deze verwarde mevrouw.

    25-04-16

      12:28:00, by S p r k .   , 517 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de saaie date

    Ik had dit weekend een van de saaiste dates ooit. Ik doe dit soort dates altijd in De Jaren, want dat vind ik niet écht een fijne plek, dus als het een keer helemaal escaleert en ik kan daar nooit meer mijn gezicht vertonen, dan is er verder geen man overboord. Ik bedoel, een plek waar ze ongezoete slagroom bij je warme chocolademelk serveren is niet echt een a-locatie.

    Toen ik mijn date voor De Jaren zag staan wachten, dacht ik meteen al ‘goh jij hebt jezelf wel heel voordelig gefotografeerd’. Ik ben zelf echt niet vies van een Instagramfiltertje, maar uit mijn foto’s kun je gewoon heel duidelijk opmaken hoe ik er in het echt uitzie, en ik houd het ook maar echt bij één Instagramfiltertje. Maar er was altijd nog de mogelijkheid dat hij me qua uitstraling en gespreksvaardigheid zó zou verrassen dat m’n eerste indruk helemaal van tafel geveegd zou worden.

    Het begon al niet goed. Toen we zaten kwam er meteen een serveerster naar ons toe die vroeg wat we wilden drinken. Hij had werkelijk geen flauw idee en gedroeg zich een beetje alsof dit zijn allereerste keer in een café was. Als ik toe ben aan alcohol (en dat was ik!) vraag ik gewoon altijd naar Pimm’s, en als ze dat niet hebben heb ik ook altijd een tweede optie klaar, of zelfs een derde optie voor als ze ook geen passoa-jus hebben. Na heel lang nadenken en de menukaart bestuderen besloot hij dat hij dan wel een Heineken wilde. Dat hadden ze niet. Wel Grolsch, maar toen wilde hij toch liever een witbier. Ik was blij dat hij eruit was.

    Ik kon hem ook niet zo goed verstaan. Ik weet dat ik een klein beetje slechthorend ben, omdat ik jarenlang met m’n walkman/discman/iPod/iPhone op het állerhoogste volume het volledige oeuvre van Janet Jackson tot mij heb genomen, maar hij praatte echt best wel zacht. Ondanks dat communicatieprobleempje volgde een klikloos gesprek waarin hij aankaarte hoe allebei z’n exen hem hadden omschreven als schizofreen en ‘lijdend aan borderline’ (kreeg vervolgens dat Madonnaliedje ook niet meer uit m’n kop). Dat lijkt me geen goed anekdotisch materiaal voor een eerste date.

    Nu moet ik heel eerlijk zeggen dat ik ook weleens een ongepast verhaal vertel tijdens een date: vorig jaar tijdens een date in Berlijn was ik zó onder de indruk van mijn date dat ik van de weeromstuit m’n volledige seksuele geschiedenis met hem doornam. Dat was een mooi leermomentje en dat doe ik dus niet meer.

    Och, wat was ik blij dat deze jongen eerder deze week niet was ingegaan op mijn voorstel om bij mij thuis de nieuwe aflevering van RuPaul’s Drag Race te gaan kijken. Dat was denk ik nóg erger geweest. Ik heb weleens ergere dates gehad hoor, dat ik mezelf uit pure wanhoop aan een jongen hoorde vragen ‘Enne… Draag je nu harde lenzen of juist zachte lenzen?’ Maar dit was gewoon niet best. Dus na twee drankjes en een wandeling over de grachten waren we ‘ineens’ aangekomen bij m’n fiets. En dat was het. Volgende keer beter.

    22-04-16

      18:13:00, by S p r k .   , 68 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de Helpdesk

    Onze collega Laurens gaat ons na zes jaar verlaten. Als afscheidscadeau heeft hij een friteuse voor ons gekocht! Dit terwijl ik juist allemaal ovenhapjes met krokantgarantie heb gekocht voor zijn afscheidsborrel. Natuurlijk wil je op zo’n moment (met een kleine slok op) de helpdesk van Kwekkeboom bellen om te vragen: kun je jullie ovenhapjes ook frituren? Maar de helpdesk bleek gesloten, dus heb ik een verontwaardigd voicemailbericht achtergelaten.

    20-04-16

      09:46:00, by S p r k .   , 456 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de Haarbarbaar

    Sinds ik een baard draag (of, zoals mijn oom het een jaar geleden zo mooi verwoordde: ‘bij de jihad ben’) laat ik mijn baard regelmatig netjes bijwerken bij de Haarbarbaar. Voor het luttele bedrag van € 15,- ziet m’n baard er dan weer helemaal keurig en netjes uit. Het enige nadeel is dat je geen afspraak kunt maken, en dat ze op zondag en maandag dicht zijn. Dat vind ik, als groot voorstander van de 24-uurseconomie, natuurlijk een schande, maarja. Er zijn ook meiden op de Elandsgracht die € 35,- durven te vragen voor het trimmen van een baardje, dus de Haarbarbaar is dan duidelijk zo slecht nog niet.

    Een paar weken geleden was ik het helemaal zat: m’n baard jeukte, ik had aan de linkerkant van m’n kin weer een beginnende cavia (mijn haar groeit op die plek heel raar) en ik was voorlopig niet in de gelegenheid om naar de Haarbarbaar te gaan. Toen heb ik het heft (of in dit geval: mijn tondeuse) in eigen hand genomen en mijn hele baard op hetzelfde standje geschoren. Net iets te kort en op zich niet heel mooi. En dan druk ik mezelf nog mild uit: eigenlijk liep ik erbij als een moffenhoer op 5 mei 1945, maar dan qua baard. Inmiddels was alles zó lelijk aan het teruggroeien dat een bezoekje aan de Haarbarbaar niet alleen fijn zou zijn, maar een pure noodzaak.

    Ik kon gisteren in m’n lunchpauze gelukkig meteen terecht. Maar toen de ‘barbaar’ die met mij bezig was dichterbij kwam, raakte ik een beetje in de war. Er schoten allemaal beelden door m’n hoofd van twee glinsterende lichamen, samenkomend in een hartstochtelijke nacht vol ongeremde lust en passie, waarbij het lijkt alsof het nooit meer ochtend zal worden en…

    Sorry, waar had ik het ook alweer over?

    Oja, ik kreeg dus een sterke associate met seks. En het duurde even voordat ik me realiseerde waarom: hij rook precies als een jongen waarvoor ik een keer op vakantie in het beloofde land midden in de nacht naar een slecht verlichte wijk ben gelopen om eh… Zijn tatoeages van dichtbij te bewonderen.

    Nadat hij uitgebarbaard was en mijn baardje er weer netjes uitzag, heb ik de barbaar natuurlijk gevraagd naar de naam van zijn parfum. Hij wist het niet meer zeker, maar had het over een klein zwart flesje van Hugo Boss. ‘Ik wissel mijn parfum altijd af, ik heb er ook eentje voor special occasions maar daarvan vertel ik aan niemand hoe het heet’. Kennelijk was vandaag geen special occasion. En mensen niet willen vertellen welk parfum ze dragen staat voor mij gelijk aan niet willen vertellen welke naam je hebt bedacht voor je ongeboren kind: nobody cares en doe niet zo flauw. En hup, weg associatie met seks.

    18-04-16

      17:52:00, by S p r k .   , 499 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de korsteloze broodjes

    Dit weekend was het weer tijd om korsteloze broodjes te eten bij Il Tramezzino met Tom. Ze hadden zowaar een nieuw smaakje dat ik niet kende, dus het was extra feest. Ik dacht op de menukaart ook nog te lezen dat ze risottokoffie hadden, en probeerde me meteen voor te stellen hoe dat eruit zou zien en hoe dat zou smaken, maar ik had helaas gewoon verkeerd gelezen.

    Na de brunch was het tijd voor een toetje bij Petit Gâteau. Daar stond weer dezelfde mevrouw achter de toonbank als vorige keer, die toen vertelde dat ze het zó’n enorm feest vindt bij Petit Gâteau, dat ze eens in de zoveel tijd helemaal vanuit Nijmegen naar Amsterdam komt om een zaterdag in de winkel te helpen. Het is Petit Gâteau wat de klok slaat bij die mevrouw. Ze vond ook dat ik een héél goede keuze had gemaakt (iets met witte chocola en framboos) en dat is natuurlijk best een compliment van iemand wiens leven volledig in het teken staat van Petit Gâteau. Toen hebben we bij allerhande kledingzaken kleding gekocht, waarbij ik vooral Tom allemaal kleding heb aangesmeerd en we allebei korting hebben bedongen alsof we op een markt in Marrakech stonden.

    Over markt gesproken: ik kon een bezoekje aan de frambozenkraam op de Noordermarkt natuurlijk niet overslaan, want dat was vorige keer een enorm succes. Dit keer had ik wederom de laatste cheesecake maar was er niet tegelijkertijd een mevrouw die ook nog cheesecake wilde (maar dus achter het net viste), waardoor de cheesecake later toch iets minder zoet smaakte.

    Twee kraampjes verder was ook quichekraampje dat werd gerund door een MTF (male to female) transmevrouw, en ik zag er meteen een artikel voor het blad in. Dan kon ze uitgebreid vertellen over hoe het is om op de markt te staan, toch een ‘male dominated environment’ denk ik dan, en de kop (‘Van marktkoopman naar marktkoopvrouw’) en sub-kop (‘Quichen of delen’ of ‘In je holle quiche’) schreven zichzelf, maar uiteindelijk durfde ik haar toch niet te vragen. Ik heb haar wel op weten te Googlen dus wellicht dat ik haar later alsnog benader. Ik durfde wél een quiche Lorraine (omg zo’n gemiste kans dat ze zelf niet Lorraine heette, trouwens!) aan te schaffen en wist ook hier korting te bedingen in de vorm van een gratis bonusquiche die Tom en ik konden delen.

    Om het allemaal goed af te maken hebben we nog even limonade gedronken bij Gezondigd, een nieuw tentje op dat pleintje waar ook de Hema zit. We maakten even een Instagrampost (hierboven afgebeeld) en die werd meteen geliked door de gezellige mevrouw die bij Gezondigd werkte. En wat bleek: zij had zomaar 32k volgers op Instagram, zonder dat er direct een heel aanwijsbare aanleiding was omtrent hoe ze die volgers had verzameld. Tom en ik waren helemaal verbaasd, vooral toen Tom zag dat een foto waarop ze een eierkoek at wel 522 likes had! Als ík een eierkoek eet like ik het zelf niet eens.

    1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 ... 277 >>