« Vaarwel, Chimichurri...Vakantiefilmpie »

    Boodschappen met Fleurda

    09-09-07

      15:11:22, by S p r k .   , 668 words  
    Categories: Categorie-loos

    Boodschappen met Fleurda

    Gisteren ben ik met Fleur (het meisje van het spinnenfilmpje) naar de Lidl gegaan. Ze wist niet waar hij was, dus ik besloot een goede daad te doen door haar de weg te wijzen. En toen kwam ik erachter dat Fleur echt een meisjes-meisje is.

    Eerst fietsten we langs een straat waar ze deze week naar een huis gaat kijken. ,,Oh! Zullen we hier stoppen, want hier moet ik volgende week naar een huis kijken en dan kan ik de buurt alvast verkennen!" zei ze op zeurderige toon. Een toon die bij hetero mannen waarschijnlijk wel werkt, maar bij mij dus niet, want ik hoef niet zo nodig over Fleur heen. Komt door d'r vagina enzo. ,,Nee, we gaan eerst naar de Lidl." antwoordde ik ,,Maar misschien op de terugweg!" Ik hoopte natuurlijk dat ze het tegen die tijd alláng vergeten zou zijn.

    Toen kwamen we langs een kringloopwinkel en was ze niet meer te stoppen. De Lidl was zo'n 100 meter verderop maar ik zei ,,Het is nog een kwartier fietsen, laten we eerst even daar naartoe gaan. Straks is de ossenworst op!" Ze wilde er niets van weten. We moesten naar binnen. Iedere hal, iedere afdeling, ieder lelijk jaren 70 tafeltje werd grondig bekeken. Na een kwartier (!!) kwam ze naar me toe en zei ze iets dat ik altijd roep als ik in het non-food gedeelte van de V&D ben. ,,Jammer dat ze hier alleen maar lelijke dingen hebben, anders zou je je echt helemaal scheel kunnen kopen!" En toen mochten we eindelijk naar de Lidl.

    In de Lidl werd ieder (ieder!) product grondig bestudeerd. Bijvoorbeeld: voor mij is een groenteafdeling altijd vergelijkbaar met een vreemd iemand die naast je in de lift staat. Je bent heel even dicht bij elkaar, je bent je bewust van elkaars bestaan, maar je probeert elkaar zoveel mogelijk onopvallend te negeren en je bent allebei opgelucht als het ongemakkelijke samenzijn weer voorbij is. En Fleur koopt gewoon tuinkers. Tuinkers! ,,Is zo lekker op een broodje kaas!" Ik deed voor de vorm een pakje cherry tomaten in mijn karretje.

    Boodschappen doen met Fleur deed me denken aan de laatste keer dat ik met mijn moeder naar IKEA ben geweest. Ze was toen al behoorlijk aan de chemo geweest en zwak enzo, dus we hadden haar in een IKEA-rolstoel gezet. Op zich wel voordelig, want mijn moeder hield er ook van om iedere afdeling grondig en langdurig in zich op te nemen, en nu ze in die rolstoel zat konden we haar gewoon wegrollen als het ons te lang duurde. Maar dan greep ze zich ineens heel stevig vast aan een rek met vilten onderzetters ofzo.

    Nouja, het punt dat ik wil maken is; het duurde héél lang om met Fleur door de Lidl te gaan en op een gegeven moment kon ik haar alleen nog maar Fleurda noemen. Bij de kassa waren we een beetje voor de grap aan het ruziën omdat ik al haar boodschappen alvast op de lopende band legde terwijl zij alleen maar toekeek en toen zei de vrouw achter ons ,,Wees blij dat je nog met elkaar boodschappen kan doen! Ik kan al heel lang geen boodschappen meer met mijn man doen." Of dat betekende dat haar man dood of heel ziek was, of dat er de laatste paar keer dat ze samen boodschappen hadden gedaan serieus gewonden waren gevallen, was me niet geheel duidelijk.

    Op de terugweg was Fleur helaas niet vergeten dat ze nog steeds in die ene straat wilde gaan kijken, maar ik fietste stug door, waarop ze me een 'stomme homo' noemde. Fair enough.

    Vanochtend werd ik wakker geSMSt. De eieren, kaas en katenspek die Fleur gisteren had gekocht, waren omgetoverd in een feestontbijt. Dat was dan wel weer heel fijn. Ik ben in een geïmproviseerde pyjama 2 deuren verderop naar binnen gegaan en we hebben op Net5 een serie gekeken over een vrouw die ineens haar neefjes en nichtjes in huis moet nemen omdat d'r zus is omgekomen. Knus.

    No feedback yet