« Ik was dus niet zo heel erg enchantedExpeditie Robinson: recap Aflevering 1 »

    I am that I fall asleep

    21-05-13

      00:07:00, by S p r k .   , 2381 words  
    Categories: Categorie-loos

    I am that I fall asleep

    We geven sinds drie maanden een echte Vlaamse editie van het blad uit, en aangezien ik nog nooit cht in Brussel geweest ben (alleen 1 keer voor een concert in een soort woonwijk), terwijl we daar wel op vrij veel adressen verspreid worden, en het ook weer eens tijd was om uitgebreid aandacht te besteden aan de pride daar, zijn Kampie en ik afgereisd. Toen ik het hotel belde om onze reservering te bevestigen en om te vragen of breakfast included was, zei de receptionist dat ik echt vroeg op mest staan om van het ontbijt te genieten. "It is really fabulous!" aldus de receptionist, die op het einde van ons gesprek ng een keer over het spectaculaire ontbijt vertelde. Ik begon me voor te stellen dat acrobaten door de lucht zouden Cirque du Soleil-en terwijl gespierde halfnaaste Brazilianen me poffertjes en mini-sandwiches zouden voeren en nam me voor om mijn wekker inderdaad te zetten.

    Eenmaal aangekomen in Brussel (ik sla het hele stuk maar even over waarbij Kampie bijna weer de trein had gemist en ik aan het meisje in de Thalys bar vroeg "wat zou je zelf aanraden, het broodje met kip of de tosti" en ze me toen indringend aankeek en zei "de tosti") blijkt dat die stad zich dus tweetaliger voordoet dan ze eigenlijk is.

    Toen ik het hotel online op ging zoeken was ik heel blij dat het hotel pal naast het station zat. Maarja, je hebt in Brussel natuurlijk meerdere stations en dus moesten we van Brussel Zuid naar Brussel Centraal. Het duurde best nog een hele tijd voordat we iemand hadden die ons fatsoenlijk in het Engels (en dus totaal NIET in het Nederlands) uit kon leggen welke metro we dan moesten nemen en bij welke halte we eruit moesten. We werden ook nog aangesproken door een man die het ons heel graag uit wilde leggen, het klonk wel een beetje alsof we ruzie hadden, maar hij bedoelde het goed. Toen zijn we nog in de verkeerde metro gestapt enzo, het was bont.

    Toen moesten we echt nog een heel stuk met onze rolkoffers naar het hotel lopen (10 minuten is echt heel lang als het regent) en waarom hebben ze daar niet gewoon de hele boel geasfalteerd? Toen kwamen we bij een soort backstage ingang van het hotel uit, met allemaal ondergrondse gangen enzo. Daar zijn we maar weer uit gegaan en helemaal omgelopen en toen konden we inchecken. We besloten een broodje te gaan eten bij Exki (echt heel fijne franchisemeiden, het zit geloof ik ook in Den Haag) en wat rond te lopen.

    Na een break was het al snel tijd voor een welkomstdrankje met de rest van de groep. Het was een tough crowd. Een stel Britten die cht de hele tijd non-plussed waren, Kampie was natuurlijk meteen weer kwijt en bleek met een gekke Spanjaard te zitten praten en een journalist vertelde me dat hij net Caro Emerald had geinterviewd. "She was really lovely!" zei hij. "We don't really like her in Holland. Her record did well, but so did Shania Twain's records." Ik maakte niet echt vrienden. Ik probeerde contact te maken met de aanwezige Amerikaan, want Amerikanen zijn altijd heel spraakzaam, vooral over hun eigen land, maar dat lukte nog niet helemaal. "Ik krijg hem wel bij het eten" nam ik mezelf voor.

    We liepen naar het restaurant en daar zat ik gelukkig tegenover Kampie, en naast die gekke Spanjaard, tegenover de Amerikaan en naast n van de non-plussed Britten, die de hele tijd heel erg mysterieus brooding voor zich uit keek, alsof hij in Twilight 5: Bella Menstruates speelde. We kregen tonijncarpaccio (yum!) en de Spaanse jongen naast me, wiens naam ik nog steeds niet goed heb onthouden, begon me spontaan zijn steak tartare te voeren. Ook prima. "You know, I'm a birgin" zei hij met een sterk Spaans accent. Yeah right. Hij was wel lief want hij zat onder tafel de hele tijd m'n been te aaien.


    Van links naar rechts: de brooding non-plussed Brit, ik, de gekke Spanjaard, Troy en Kampie

    De Amerikaan bleek Troy te heten en uit Washington te komen, en zat op een of ander Instagram-achtige site maar dan met foto's van je eten. Dus die was de hele tijd foto's van z'n eten aan het maken, terwijl ik zo zeikerig mogelijk zei "Troooooyyyyyy, that's so lame!" Daarnaast hadden we een heel prettig in het oog liggende ober die Alex heette en vroeg of we die avond ook naar Hustlaball zouden gaan. "Ja," zei ik, "en als ik je daar niet zie zonder shirt dan schrijf ik een slechte recensie over je restaurant. Dan weet je dat alvast."

    Natuurlijk zag ik hem later die avond op Hustlaball gewoon met z'n shirt aan, maar hij kwam me wel allemaal kusjes op m'n wang geven. Hustlaball was trouwens een bonte stoet. Allemaal halfnaakte pompies. Op een gegeven moment kwamen er twee mannen het podium op, eentje naakt en eentje in alleen een jockstrap. Volgens mij heette eentje trouwens gewoon Michiel en werkte die vroeger in de Path Arena of in de Soho ofzo, maar dat weet ik niet meer zeker. Ze gingen samen op het podium een soort seksshow veroorzaken. Heel apart, want normaal gesproken als je p0rno kijkt doe je dat in je eentje in een intieme setting, heb ik me laten vertellen, en nu was het ineens voor 2.500 man. Ik wist niet goed of ik wel of niet opgewonden moest raken. De respectabele 47-jarige Brit die Caro Emerald had geinterviewd stond op dat moment trouwens naast het podium een beetje in z'n eigen 'bioscoopbroek' te graaien en de gekke Spanjaard zoende me af en toe op m'n wang. Er was trouwens ook nog een tweede p0rnoshow, dit keer met drie jongens. Bont.

    Toen ik rond 3 uur wegging stond de non-plussed brooding Brit te ruzin bij de garderobe, helemaal met security erbij enzo. Samen met de gekke Spanjaard en zijn hetero Spaanse collega reed ik terug naar het hotel. De hetero Spanjaard probeerde zo casual mogelijk te doen over de gayp0rnoshow. "Heb ik dat ook weer eens gezien" zei hij. Ik vroeg de hetero Spanjaard nog naar het ontbijt en die zei niks over acrobaten, maar zei wel "Yes, they have many cereals!" Ik trok een wenkbrauw omhoog en hoopte dat hij zo iemand was die gewoon heel graag een vezelrijk en saai begin van de dag heeft. De gekke Spanjaard wilde nog even mee naar m'n hotelkamer 'omdat hij Paracetamol nodig had' en toen gaf hij weer allemaal zoenen maar ging wel gewoon weer netjes naar z'n eigen kamer. Ik stuurde hem via Facebook een bericht waarin ik nogmaals om de foto vroeg die tijdens het eten was gemaakt, en toen bleek dat hij zo iemand was die lekker z'n toetsenbord gewoon op Espaol liet staan ofzo, want hij stuurde terug "Ok my dejar, haber a food nigth".

    Ik zette m'n wekker voor het 'fabulous' ontbijt en wist dat ik maar 5 uur kon slapen die nacht. Rond half 6 werd er ongeveer 10 minuten lang heel hard geklopt op de deur van de kamer naast mij, terwijl iemand agressief riep "Guys, let me in!" Alle kamers waren ook uitgerust met zo'n authentieke 'ding-dong!'-deurbel en terwijl de man met z'n ene hand herhaaldelijk op de deur klopte, drukte hij met z'n andere hand onafgebroken de deurbel in. Ik was dus klaarwakker. En ik durfde de gang niet op om te vragen of het wat zachter kon, want ik was bang dat het misschien die non-plussed brooding Brit was, bij wie het nog helemaal zwart voor z'n ogen was na het opstootje bij de garderobe op het Hustlaball feest, en dat hij m'n kamer binnen zou stormen als ik open zou doen, en de boel kort en klein zou slaan.

    Na tien minuten was het even stil, maar twintig minuten later begon het geklop en gebel weer. En toen lieten ze hem binnen! Ik weet niet precies wt er is gebeurd, maar het klonk alsof ze met iets bezig waren dat voor n van de participanten een pijnlijke aangelegenheid was. Een uur voordat m'n wekker zou gaan viel ik eindelijk weer in slaap.

    Ik stond op, ging douchen en sleepte mezelf naar het 'fabulous' ontbijt. Er stond dus niemand eieren met spek te bakken, er waren geen poffertjes, er waren geen spannende dingen, het was gewoon een heel standaard ontbijt met droge broodjes, wat fruit, inderdaad 6 soorten muesli maar who cares en wat gekke kaas en ham. Nu was k een beetje non-plussed. De gekke Spanjaard wenkte me om bij hem te komen zitten, en pakte mijn hand en gaf er een kus op. Na het ontbijt ben ik weer naar m'n kamer gegaan om verder te slapen, want ik kon cht niet meer. Oh, ik kreeg nog wel een Facebookbericht van de gekke Spanjaard: "I am that I fall asleep. Muscos and thanks for make me Dell so food".

    Om 13:30 uur moesten we klaar staan om op zo'n wagen te gaan, maar die vertrok uiteindelijk pas twee uur later. Ik maakte foto's van opvallende types in het publiek, terwijl een of andere meid/travestiet/transseksueel (ik kon het cht niet zien en durfde het ook niet te vragen) de hele tijd tegen me opbotste waardoor ik de hele tijd bijna m'n dure camera uit m'n handen liet vallen. Ik schreeuwde tegen Kampie dat als ze me nog n keer aan zou stoten, ik haar persoonlijk met hakken en al van de wagen zou tyfen, maar dat was natuurlijk alleen maar grootspraak. De gekke Spanjaard stuurde nog "Ser are Youtube" wat ik opvatte als "where are you", dus liet ik hem weten dat ik op zo'n bus stond.

    Er was ook nog een jongen met een Vlaams accent die een praatje met me wilde maken, maar toen ik begon te vertellen over de gayp0rnoshow die ik de avond ervoor had gezien, gewoon in heel normaal verstaanbaar ABN, zei hij dat hij me totl niet verstond. Toen ben ik in super belachelijk 'ik doe Urbanus na'-Vlaams tegen hem gaan praten "Allez, Samson, ik was giesteren op ne fuif, amai!" bla bla bla en toen kon hij ALLES verstaan. WAT IS DIT VOOR LAND?

    Om half 6 was de kar lekker dicht bij ons hotel, dus ben ik er maar van af gesprongen. Ik had wel trek, en we gingen pas om kwart voor 10 eten, dus haalde ik twee stukken quiche en cheesecake bij Exki. Ik trok m'n pyjama aan en ging voor m'n laptop eten terwijl ik de laatste aflevering van The Office keek. Toen klopte de gekke Spanjaard bij me aan, in z'n pyjama. Hij had honger dus heb ik hem de helft van m'n eten gegeven. Nouja, van de twee stukken quiche, niet van de cheesecake natuurlijk. Hij ging even buiten roken, maar daarna klopte hij weer aan en zei hij "I am berry cansado". Hij kroop in m'n bed en toen hebben we een half uurtje lepeltje-lepeltje gelegen. Toen ging hij weer aan het werk en ging ik cht even een tukje doen.

    Ik stond ook voor een belangrijke keuze: het Songfestival kijken, op m'n hotelkamer of ergens in een caf, f FREE FOOD met de persgroep? Ik besloot te gaan voor free food. En dat was 'waterzooi'. Zo heet het echt. Iemand van het toerismebureau ging het gerecht uitleggen aan een stel nieuwe Spanjaarden, maar ik zei "It's waterstuff. And stuff means 'mess' in this case". Het was trouwens niet slecht, een soort ingekookte kippensoep. Daarna ging iedereen uit, maar ik kon gewoon niet meer, als obese iemand kun je maar zoveel uur per dag staan of lopen of dansen tot je enkels en voeten een grens trekken. Dus keek ik op m'n hotelkamer nog even de puntentelling van het Songfestival en de laatste aflevering van Grey's Anatomy te kijken, en ging ik slapen.

    Midden in de nacht werd er overigens wr woest aangeklopt en aangebeld bij de buren, maar dit keer duurde het gelukkig wat korter. Ik was dit keer niet vroeg opgestaan voor het 'fabulous' ontbijt maar ging na het uitchecken samen met Kampie naar Exki voor een broodje dat we lekker buiten op een knus pleintje in de zon hebben opgegeten. Kampie kocht nog wat chocola bij Chocopolis en toen was het tijd voor de lunch. We werden naar een soort groot huis gereden, en daarachter lag een heel groot mooi park, met een soort pontje dat je naar een Utya-achtig eilandje bracht. Op dat eilandje stond een restaurant en daar hebben we heerlijke zalmsashimi en biefstuk gegeten. Ik riep naar Troy "Hurry up, this food isn't going to photograph itself!" En ik heb nog wat inapprioriate Holocaust-moppen met iemand uit Tel Aviv uitgewisseld (de llerheftigste Holocaustmoppen die ik ooit heb gehoord kwamen van Joden uit Tel Aviv). Troy was aan het vertellen dat er post-coitaal heel heftige banden tussen mensen kunnen ontstaan, dus dat je beter een gesprek kunt voeren vr dan na de seks, en dat je een one-night-stand het beste zo snel mogelijk je huis weer uit kunt trappen. Ik vertelde aan de groep "Dat is waar, toen Troy en ik vannacht seks hadden moest ik na afloop een Snickers in m'n mond stoppen om te zorgen dat hij in ieder geval nog even een foto van me nam, anders had ik een minuut na het klaarkomen alweer buiten gestaan." Toen was het tijd om afscheid te nemen van de groep, omdat onze trein naar huis alweer ging.

    Toen ik thuis kwam heb ik een wasje gedaan en meteen maar weer m'n koffer in de berging gezet, anders staat dan ding weer drie weken in m'n apartementje. Om 10 uur was er een concert van M in de Tolhuistuin in Amsterdam-Noord, dus daar zijn Kampie en ik nog naartoe gegaan. Zij was onwijs genieten, ook al was ik echt nog moe van het tripje. Oh en ik stond tegen een boom aan en er zat een heel klein babytakje van 30cm in de weg, die echt nit een volwaardige tak zou worden, want daar was 'ie gewoon veel te klein voor, dus trok ik het takje van de boom af, gooide het op de grond, en toen kreeg ik een boze tik op m'n schouder van een of andere macrobiotische yogameid. "Ik geef het toch terug aan de natuur!" riep ik haar toe.

    No feedback yet