« Lichtschakelaar vervangenStampede! »

    Is jouw barak ook zo grauw ingericht?

    07-05-11

      10:35:00, by S p r k .   , 405 words  
    Categories: Categorie-loos

    Is jouw barak ook zo grauw ingericht?

    Ik heb deze week weer heftig gedroomd!

    Ik was ineens acteur en ik moest ergens in de duinen spelen in een soort experimenteel outdoor theater waar je niet een klassieke podium/zaal-setting hebt, maar iets met stellages en banken, waar je als acteur tussen de mensen speelt.

    Toen ik aan kwam lopen kwam ik Marc-Marie Huijbregts tegen, die moest in een ander gedeelte van het outdoor theater spelen. Het was net alsof we elkaar al jaren kenden, dus we maakten wat grapjes met elkaar, en ik vroeg naar zijn vriend (die ik blijkbaar kende, want ik noemde hem heel nonchalant 'Karim' en ik heb het vanochtend op Wikipedia opgezocht en zijn vriend heet dus ook echt Karim!). Marc-Marie stelde ook nog voor om na onze voorstellingen nog gezellig wat sangria te gaan drinken.

    Het was al snel tijd om op te gaan, dus ik mengde me in het publiek (want experimenteel outdoor theater) en begon. En toen dacht ik ineens bij mezelf "Misschien had ik dit stuk toch even moeten repeteren in plaats van alleen de synopsis doorlezen!" Dus ik begon maar wat te improviseren en?

    Oh ja dat had ik er nog niet bijgezegd, ik speelde dus in een stuk dat verdacht veel leek op Bent, dat zich afspeelt in een concentratiekamp waarin twee homo's verliefd worden op elkaar.

    Dus ik begon maar wat te improviseren met "Is jouw barak ook zo grauw ingericht?" enzo, en ik zag mijn oudere tegenspeler (ik weet dus niet meer wie) me af en toe heel vertwijfeld aankijken, terwijl door mijn hoofd speelde dat ik waarschijnlijk na deze voorstelling meteen ontslagen zou worden. Maar the show must go on, dus ik bleef maar improviseren en gelukkig deed mijn tegenspeler aardig mee, hoewel hij me wel vaak pisnijdig aankeek. Ik keek ook steeds om me heen om de souffleur te zoeken, maar die was er dus niet in een hokje onder de grond, want experimenteel theater.

    Terwijl ik me door het stuk worstelde bedacht ik me dat ik straks ook de scène zou moeten spelen waarin de twee mannen naast elkaar staan, elkaar niet aankijken en dan een soort seks met elkaar hebben zonder elkaar of zichzelf aan te raken. "Nou, dan doe ik gewoon alsof ik telefoonseks heb zonder telefoon!" bedacht ik me. Gelukkig werd ik vóór die scène wakker. Of eigenlijk is dat ook wel weer jammer, want ik had best nog even willen naborrelen met Marc-Marie Huijbregts.

    No feedback yet