« Jamaar... Magic Milk YoghurtJamaar... Golden Girls »

    Jamaar... Mr Gay Netherlands

    30-05-06

      12:31:53, by S p r k .   , 624 words  
    Categories: Manisch

    Jamaar... Mr Gay Netherlands

    Mijn penicilinekuuravontuurtje was vorige week Woensdag afgelopen. Maar gisteren ware de witte stippen in mijn keel ineens weer terug. Ik hoop niet dat mijn huisarts gaat zeggen dat mijn amandelen eruit moeten, want ik heb echt geen trek in een catheter. Ik heb overigens ook een soort patroon ontdekt. De eerste symptomen van de witte stippen dienen zich steeds aan, 3 dagen nadat ik heb gezoend met die ene jongen die ik aan de haak had geslagen. Zo ook afgelopen Vrijdag. Dus dat moeten we denk ik sowieso maar niet meer doen. Vanochtend werd ik overigens weer zonder witte stippen wakker. Zelf'medicatie' (Vitamine C en Corsodyl) helpt!

    Ik heb een hysterische week gehad. Sinds begin deze maand was ik betrokken bij de organisatie van de Mister Gay Netherlands verkiezing. Tijdens Donderdag (repetities) en Zaterdag (het event zelf) was ik Floor Manager. En ik kan het niet anders zeggen; dit was toffer dan wat ik 7 jaar lang bij mijn vorige werkgever heb gedaan. Sterker nog; qua werk was het denk ik uberhaupt het tofste wat ik ooit gedaan heb. En dan te bedenken dat ik Woensdag, vlak voor de repetitiedag, het liefste op een knop had gedrukt om in een keer door te spoelen naar Zondagochtend, zodat alles weer voorbij zou zijn.

    Ik heb 2 dagen lang de 9 finalisten begeleid, op de 73ste verdieping van Odeon. Da's dus een heleboel trappen lopen, de hele dag. Zaterdag heb ik een dag van 15 uur gemaakt, met alleen een half uurtje pauze voor het avondeten. Ondanks dat ik zulke fysieke arbeid helemaal niet gewend ben, was het fantastisch. Goed, ik was om 8 uur 's avonds wel even toe aan een tukje, maar ik ging gewoon door tot 2 uur 's nachts.

    Tijdens TV specials en documentaires vind ik de 'achter de schermen' beelden altijd het leukste. Wat er gebeurt, vlak voordat iemand een podium op gaat, of een spoedoverlegje tussen de technici, hoe calamiteiten op het laatste moment verholpen worden. En nu heb ik alles zelf een keer meegemaakt. Het enige nadeel dat ik kan bedenken, was dat ik niet zoveel tijd had om te hangen met mijn vrienden in de zaal. Maar daar stond dan weer tegenover dat ik bovengemiddeld lang heb kunnen hangen met 9 kandidaten in hun zwemslips

    Tamar, de choreografe, was ook fantastisch. Eigenlijk werkten er alleen maar leuke mensen mee. Hoogtepunten waren toch wel het moment dat ik via microfoon de kandidaten even toesprak over de planning voor de rest van de avond. Direct daarna riep de regisseur ,,Dames en heren, graag een hartelijk applaus voor Mister Gay Netherlands 1981!". En ook het moment dat wij de uitslag al wisten en die bovenin de Odeon, op de enige plek waar het nog koel was, gingen bespreken met de presentatrice. En ik geilde natuurlijk onwijs op mijn 'oortje', hoewel je aan een portofoon vrij weinig hebt als er luide muziek wordt gespeeld.

    Het duurde even, maar ik heb van iedereen afscheid genomen en om 2 uur ben ik weg gegaan. Bij de deur stonden Erick, mijn grote steun en toeverlaat en Lucy, de geweldige presentatrice. Toen ik hen gedag zei realiseerde ik me tegelijkertijd dat het allemaal alweer voorbij was en dat ik echt een geweldige tijd heb gehad. Ik werd er zelfs helemaal emotioneel van. Maar ik heb me sterk gehouden. Vooral ook omdat ik nog een soort kruistocht moest afleggen om bij mijn fiets te komen.

    Zondag was ik nog helemaal kapot en kon ik pas weer een beetje normaal functioneren na het slikken van 600mg Ibuprofen. Vandaag gaat het allemaal wel weer. Bovendien schiet ik van het ene leuke activiteitje in het andere; in de namiddag mag ik Goldfrapp interviewen, daarna ga ik een hapje eten met wat vrienden en daarna zien we Goldfrapp live in Paradiso.

    No feedback yet