« Celia Inside (The Cardigans)Cheese (Zazie) »

    Jump (Madonna)

    26-04-06

      01:38:46, by S p r k .   , 561 words  
    Categories: Categorie-loos

    Jump (Madonna)

    De spanning op kantoor is al een tijdje te snijden, zelfs met van dat bestek voor mensen die niet zo handig zijn. Er waren voor mij al wat dingen veranderd (nieuwe manager, niet meer thuiswerken, andere werkplek) en toen werd bekend dat er wat ontslagen zouden vallen. Je moet de boel natuurlijk een beetje blijven relativeren, dus regelmatig belde ik collega's op met ,,Hoi, zit je midden in een 'Exit gesprek', of kan ik je even iets vragen?" Eigenlijk niet grappig natuurlijk, maar je moet iets.

    Toen werd ik Maandagochtend naar de ruimte van personeelszaken ontboden. De PZ-homo leek best wel aangedaan. In een gesprek van pakweg 2 minuten werd ik ontslagen door een man die bij wijze van spreken nog niet eens mijn achternaam uit zijn hoofd weet. Die heeft besloten dat ik een van de mensen ben die als gevolg van de herstructurering weg moet. En natuurlijk ook omdat een groot deel van mijn werkzaamheden geautomatiseerd gaan worden.

    Typisch, want in het document waarin mijn situatie omschreven staat, is als 'te automatiseren' voorbeeld iets opgenomen dat ik 2 jaar geleden al heb laten automatiseren. Verder schoot onze callcentermanager (nadat ze haar tranen had weggeveegd) in paniek. Zij weet net zo goed als ik, dat 90% van mijn taken helemaal niet te automatiseren zijn. Maar ja, ga dat maar eens keihard aantonen voor de rechter. Niemand is onmisbaar, maar ze zullen uiteindelijk vanzelf wel merken of het een goed idee was om me op straat te zetten.

    Ik zal verder niet heel erg in detail treden, maar zowel de 'Ontslagofoon' als mijn juristenvriendjes zeggen allemaal dat mijn werkgever een redelijk aanbod heeft gedaan. Maar goed, ondanks alles ben ik natuurlijk niet blij dat ik ontslagen word, ik heb ook een hypotheek die betaald moet worden en een Poesje die toch echt eens een keer dichtgebonden moet worden.

    Gelukkig is het ontslag niets persoonlijks, krijg ik gewoon goede referenties en bovendien ben ik niet de enige. De omstandigheden en redenen blijven erg vaag, maar het is niet anders. Het is nu vooral belangrijk dat ik alles goed regel enzo, en dat is nog best wel eng en gedoe.

    Toen we vanochtend aankwamen op kantoor reden we nog bijna een collega omver waarover ik onverwachts heb gehoord dat ze nog best heeft gevochten om me te kunnen houden. Dus als we d'r geraakt hadden, hadden we denk ik wel even een briefje moeten achterlaten. Het is nu ook best vreemd om op kantoor rond te lopen. Ik keek zelf altijd heel raar op als een ontslagen medewerker ineens nog wat dingen op kwam halen, of gewoon bleef werken tot het bittere eind, ik hoop niet dat mijn collega's ook zo naar me kijken.

    Enfin, vanavond heb ik eerst iets gegeten bij Annadespaña. Daarna ging ik naar het wekelijkse sneak-uitje. We waren een half uur te vroeg dus we hadden nog ruimte keus qua zitplaats. Toen ik voorstelde om op dezelfde rij als een groepje allochtonen te gaan zitten zei de persoon die bij me was ,,Weet je dat wel zeker? Daar zitten allemaal buiten... mensen." Vervolgens kwamen in het donker nog 2 mensen van de Aziatische overtuiging langs, die o-ver-al in de zaal hadden kunnen gaan zitten, maar per se op de stoel moesten zitten waar onze jassen lagen. Ze zeiden wel 15 keer sorry en ik antwoordde ,,It's okay, we don't really like Asians anyway."

    No feedback yet