« Brit-nieYvettaties - Aflevering 452. »

    'Kom ik nou op de TV?'

    27-11-08

      10:04:07, by S p r k .   , 1195 words  
    Categories: Categorie-loos

    'Kom ik nou op de TV?'

    Ik was dit weekend dus één van de omroepers die voor de maand december aan- en afkondigingen heeft opgenomen voor OUTTV. Was superleuk en ik heb er meteen een artikel over geschreven voor in het blad. Dit is de verkorte versie van het artikel (ik heb de meeste interview-achtige stukjes eruit gehaald). De volledige versie komt in de volgende Gay&Night :)

    Ik kan me nog wel herinneren hoe fijn ik het als kind vond dat een Ellen Brusse-achtig type me precies vertelde hoe mijn avond eruit zou zien. En als er ineens iets onverwachts gebeurde greep de omroeper in om orde te scheppen. Zo wist je als kijker nog eens waar je aan toe was! Tijdens de hele maand december is op OUTTV iedere avond een andere omroeper te zien. Uit ruim honderd inzendingen werd een selectie gemaakt en tijdens een ijskoud weekend in november werden alle aan- en afkondigingen van de kandidaat-omroepers opgenomen. Ik besloot een kijkje te gaan nemen.

    Gerben Westra, één van de mensen achter OUTTV, oppert dat ik dan meteen maar een écht ooggetuigenverslag moet schrijven, en biedt me aan om zelf ook mee te doen als één van de omroepers. Ik zeg natuurlijk meteen 'ja', want hoe moeilijk kan het zijn om van een autocue voor te lezen en ook nog een beetje charmant over te komen? Goed, ik lijk niet als twee druppels water op Arie Boomsma (die vroeger omroeper was bij Veronica maar tegenwoordig voor de EO werkt), maar er zijn wel meer mensen op televisie die eigenlijk een zogenaamd 'radiohoofd' hebben.

    In de bevestigingsmail lees ik tot mijn grote schrik dat alle omroepers 'net als vroeger' hun eigen teksten moeten voorbereiden. Dat is natuurlijk hele andere koek! Je wil informatie geven maar tegelijkertijd ook jezelf profileren, charmant en grappig overkomen maar ook weer niet te jolig, en je wil vooral overkomen alsof je weet waar je het over hebt. Vooral dat laatste valt niet mee, omdat ik zelf geen OUTTV kan ontvangen en ik de programma's die op 'mijn' avond worden uitgezonden ook niet ken. Maar met Google en Wikipedia aan mijn zijde weet ik dan uiteindelijk toch wat tekstjes te maken waar ik enigszins tevreden over ben. Ik mail ze de avond voor de grote dag door naar Gerben en besluit dit keer maar op tijd naar bed te gaan en vooral geen alcohol te drinken - ik wil er tenslotte fris en uitgeslapen uitzien op camera.

    De volgende dag arriveer ik enthousiast maar toch wat gespannen in een oude diamantslijperij in Oud-Zuid. OUTTV heeft geen eigen opnamestudio ('Er staan zoveel ruimtes met opnamefaciliteiten leeg dat het eigenlijk zonde is om er zelf eentje in te richten,' aldus Gerben) en heeft een ruimte met greenscreen-mogelijkheden gehuurd. Alle kandidaten worden verwelkomd door Ian, de jongen die al vanaf het begin de vaste presentator van OUTTV is. Ik had een hele leuke dialoog voorbereid voor als Ian me, bij wijze van reportage, zou vragen waarom ik hieraan meedeed. 'Nou Ian, ik heb ergens gelezen dat 1 op de 3 relaties ontstaan op de werkvloer, en als het met jou niets wordt dan heb je vast nog wel twee andere leuke collega's!' zou ik gevat antwoorden. Helaas, de deelnemers worden in de wachtruimte niet geinterviewd voor een achter-de-schermen reportage.

    Ja, cola. Vreemd, want ik had juist besloten om het helemaal professioneel aan te pakken en van tevoren een rider door te mailen. In een rider beschrijft een act (dat kan een popartiest zijn, maar ook een acteur die wordt geinterviewd op tv) welke technische faciliteiten ter plaatse moeten zijn wanneer ze arriveren en wat er verder nog gedaan moet worden om het de artiest naar de zin te maken. Ik had mijn rider heel simpel gehouden: geen dure champagne, vier verschillende soorten geitenkaas, een apparaat dat de luchtvochtigheid in de gaten houdt of een grote schaal M&M's waar alle bruine M&M's uitgehaald zijn. Ik wilde alleen witte tulpen (ivm mijn achternaam), Mountain Dew (da's een Amerikaanse frisdrank) en plakjes ossenworst. Maar helaas; ik had niet eens mijn eigen kleedkamer, en cola en roze koeken tellen niet! Ik vermoed dat Oprah in zo'n geval helemaal door het lint zou gaan, maar ik besef me dat ik me nog in de beginstadia van mijn carrière als omroeper bevind en besluit het hoofd koel te houden en professioneel te blijven.

    De sfeer is redelijk gespannen. Jongens lezen hun tekst nog een keer door, af en toe wordt er iemand vakkundig opgemaakt en twee deelnemers, die elkaar toevallig kennen, doen samen een dialoog uit de film Theo & Thea en de Ontmaskering van het Tenenkaasimperium om het ijs te breken.

    Dan ben ik aan de beurt. In de studio staan allemaal nepkerstbomen en gezellige winter-achtige snuisterijen. De cameraman brengt mijn microfoontje aan en ik mag plaatsnemen op een wankele kruk achter een vuurrode desk. Op de desk wordt dan toch nog een bosje witte tulpen gezet, een gebaar dat ik ten zeerste waardeer. Er wordt me rustig uitgelegd hoe ik het beste kan voorlezen van de autocue, en dat ik vooral niet te snel moet gaan. Dat kan nog best een probleem worden, want ik praat in het dagelijks leven best snel (standje 'Gilmore Girls', volgens sommige van mijn vrienden). Ik merk dat ik toch wat gespannen ben. We beginnen met de eerste tekst, waarin ik de kijker welkom heet bij OUTTV, kort iets over mezelf vertel en alvast de eerste twee programma's aankondig. Het staat er in één keer op en Gerben en de cameraman zijn duidelijk tevreden. 'Volgens mij hebben we een one-taker!' roept Gerben enthousiast. 'Ik dacht wel al dat je hier goed in zou zijn!' Complimenten zijn natuurlijk hartstikke leuk, maar ik word er niet kalmer van. Sterker nog; de druk lijkt opgevoerd te worden, omdat ik nu het idee heb dat ik álle teksten in één keer goed moet doen. En ja hoor, tijdens de tweede en derde tekst merk ik dat ik over mijn woorden struikel, het moet helaas over. De vierde tekst gaat dan wel weer in één keer goed, en na tien minuten ben ik helemaal klaar. Omdat me eerder op de dag was opgevallen dat sommige deelnemers een half uur of langer nodig hebben, vind ik het een mooie score. Uiteindelijk gaan de opnames die dag nog tot 21:00 uur door.

    De volgende dag sta ik om 10:30 uur 's ochtends weer voor de deur. Ik ben door Martijn van productie gevraagd om die dag de kandidatenbegeleiding te verzorgen. Dus om mensen te ontvangen, een praatje met ze te maken en nog even hun teksten met ze door te lopen.

    Omdat het uiteindelijk maar moeilijk blijkt om op korte termijn vervanging te vinden voor een ontbrekende kandidaat, mag ik samen met Richard nóg een avond opnemen. Ik heb gelukkig iets anders aan dan gisteren en Richard heeft voor de zekerheid een bonus kledingsetje meegenomen. Omdat we inmiddels allemaal wel aan elkaar gewend zijn ontstaat er een ontspannen sfeer en worden er ontzettend leuke filmpjes opgenomen. Richard en ik opperen dan ook meteen om een gezellig Koffietijd-Tineke-Life&Cooking-achtig programma voor de zondagmiddag te gaan maken, dat móet haast wel gezellig zijn.

    No feedback yet