« Martijn's Vakantie Report #5Martijn's Vakantie Report #3 »

    Martijn's Vakantie Report #4

    25-07-09

      23:51:00, by S p r k .   , 901 words  
    Categories: Categorie-loos

    Martijn's Vakantie Report #4

    Zaterdag gingen we weer met een boot van Tjandra varen. Da's altijd gezellig en dit jaar dus ook. Vorig jaar was niet iedereen geheel tevreden over de muziek, dus was ik dit jaar een kwartier (!) vroeger opgestaan om in iTunes een gezellig jaren '70 disco cdtje samen te stellen. En je weet hoe het is met oude muziek; het is niet allemaal even luid, dus ik had in iTunes de 'sound check' optie aangevinkt. De cd, die me dus 15 kostbare minuten slaap én een ALDI CDR heeft gekost, heeft welgeteld twee (!) nummers opgestaan.

    Eerst werd hij halverwege het eerste nummer (Supernature van Cerrone) uitgezet omdat Anna, de moeder van Tjandra, het geen gezellig liedje vond. Een uurtje later probeerde ik het opnieuw. Met een ferme armbeweging trok ik de USB-stick met beach house van Rondelé uit de autoradio die op de boot gelast was, en zette mijn cd weer aan, dit keer beginnende bij het tweede nummer. Het mocht niet baten: de muziek kon (waarschijnlijk door het gebruik van de 'sound check' functie bij het branden) niet zo hard als de beach house van Rondelé en hij werd weer uitgezet. ,,Gooi die cd maar overboord!" zei ik geëmotioneerd, en besloot me verder toe te leggen op emotie-eten.

    Dat was trouwens ook niet zo moeilijk, want de catering aan boord was geweldig. Lekkere wijntjes, Dubbel Frisss minder zoet (dat is dus écht minder zoet!), heerlijke salsa (en bijbehorende tortillachips om alles lekker van je af te dippen), Turks brood, aïoli (of 'God in een potje', zo werd het in de volksmond ook wel genoemd) en hummus. Hoogtepunt waren toch wel de heerlijke gehaktballetjes, geen flauw idee wat er precies allemaal in zat maar ze waren fantástisch. Ik ben nog naar Robin, de maker van de ballen, gelopen en heb sensueel in z'n oor gefluisterd ,,Dit zijn de lekkerste ballen die ik ooit in m'n mond heb gehad!" waarop hij met een kort ,,En ook minder harig!" het moment toch een klein beetje verpestte. Maar dat mocht de pret niet drukken, ik heb een goed half uur naast de (nog warme!) pan met ballen gezeten. Iedere keer als iemand het deksel eraf haalde riep ik 'OVERMACHT!' en dan reeg ik weer twee ballen op m'n kranige cocktailprikkertje.

    Er was ook entertainment aan boord; de schipper die...

    Wacht, ik leid het verhaal even goed in: toen we aan boord kwamen, kregen we eerst een stewardess-achtige...

    Oh, er was dus ook een steward aan boord, Joghem (misschien moet daar nog ergens een C in, weet ik niet zeker). En die is altijd heel vals (wel grappig hoor!). Maar die middag wist ik hem éindelijk de mond te snoeren met de opmerking ,,Het draait vandaag éven niet om jou en je karretje!"

    Hoe dan ook, we kregen aan het begin van de middag dus een stewardess-achtige instructie. Dat we moesten zorgen dat onze vingers niet tussen de boot en 'willekeurig object waar de boot tegenaan vaarde' zou komen (,,Je kunt je vingers er wel áfscheuren maar je kunt ze er minder makkelijk áánscheuren!"). De belangrijkste boodschap van de instructie was echter: pas op voor bruggen. Dus zorg dat je op tijd bukt als we bijna onder een brug door varen, let op of andere mensen zich ook bewust zijn van het feit dat er bijna een brug aan zit te komen, etc. Ik heb die instructie, vind ik, enorm goed opgevolgd door iedere keer als er een brug aan kwam heel hard ,,BRUG!" te roepen en vol overgave voorover te buigen. Ik heb zelfs nog een keer heel doelloos ,,SLUIS!" geroepen.

    Hoe dan ook... Qua entertainment vond de schipper het dus een vermakelijk idee om bij een klein bruggetje snel hup de brug op te klimmen, om aan de andere kant van de brug weer op de boot te springen. Wat er volgens mij echter niet helemaal bij hoorde, was dat er onwijs veel bloed uit z'n neus gutste toen hij weer aan boord was. En ik las later ook dat hij een gekneusde neus en gebroken ribben had. Ik weet niet of dat er helemaal bij hoorde.

    's Avonds ben ik verder gegaan met het digitaliseren van mijn VHS-collectie. Ik heb dus belachelijk veel videobanden uit de tijd dat ik nog fan was actief van Janet Jackson, en daar zitten nog best leuke beelden tussen, dus wil ik die op dvd opnemen. Dat is dus, in drie woorden, niet te doen. Ten eerste heb ik belachelijk veel, ten tweede zijn de meeste banden zo'n 15 jaar oud (en daarmee bedoel ik eigenlijk dat de béélden 15 jaar oud zijn maar dat de banden waar ze op staan nóg ouder zijn, want ik had als tiener natuurlijk geen centjes om steeds gloednieuwe videobanden te kopen). En ten derde heb ik vrijwel alles minimaal 4 keer. In verschillende kwaliteitsniveau's. Vroeger wist ik nog lekker uit m'n hoofd op welke band wat stond, maar dat is allang niet meer zo. Dus het is één groot avontuur, waarbij ik steeds nét klaar ben met alle videoclips en reclame-onderbrekingen uit een tv-special knippen, om er vervolgens bij de volgende videoband achter te komen dat ik het desmogelijkerwijs tóch ergens in iets betere kwaliteit heb. Ook een leuke manier om je vakantie mee in te vullen. In een trein door Oost-Europa was me dat nooit gelukt, is trouwens ook een heel gesjouw met al die videobanden.

    No feedback yet