« Martijn, je zit in een visuele cirkel!Nog meer Yvettaties! »

    MrGay: Het verslag!

    21-08-08

      14:42:24, by S p r k .   , 2885 words  
    Categories: Categorie-loos

    MrGay: Het verslag!

    Goed. Eindelijk een verslag ;)

    Laat ik beginnen met het feit dat ik blij ben dat we elkaar er met z'n allen weer lekker in hebben geluld. We waren dit jaar weer flink aan het twijfelen of we berhaupt de Mister Gay Netherlands verkiezing nog moesten organiseren. Het kost namelijk bakken met geld en veel energie, maar het is tegelijkertijd steeds ook wel weer heel erg leuk. In eerste meetings werden wat ideetjes besproken en geschat hoeveel het bij elkaar zou kosten. Dat we uiteindelijk in Paradiso zouden staan, Brigitte Kaandorp konden krijgen, 4 waanzinnige juryleden de kandidaten zouden beoordelen, dat we het viervoudige van dat budget zouden uitgeven n superveel media-aandacht zouden krijgen hadden we op dat moment niet verwacht.

    Laat ik eerst nog een keer zeggen: hoe waanzinnig tof is het dat Brigitte Kaandorp het heeft gepresenteerd? Ik heb haar ongeveer een maand geleden geinterviewd bij ons op kantoor, en dat was z leuk en de mensen om haar heen zijn z gezellig. Dus toen we een paar dagen erna een meeting hadden om te bedenken wie het allemaal in godsnaam aan elkaar zou gaan praten mest ik het idee wel opperen: waarom vragen we Brigitte niet? Richard (de regisseur) en ik hadden onmiddelijk allemaal ideen om haar op hr manier in de show te verwerken en het zou daardoor meteen een show met een knipoog worden.

    Twee dagen later had ik de man van Brigitte aan de lijn en daar heb ik ongeveer een uur mee gesproken om uit te leggen wat we precies met Brigitte wilden doen, dat het qua techniek allemaal wel verantwoord zou zijn en dat Richard en ik bovendien al jren fan van Brigitte zijn en haar dus echt wel op een leuke manier in de show zouden kunnen zetten. Hij ging het aan Brigitte voorleggen en erover nadenken. Een paar dagen later, terwijl ik op het terrein van de Westergasfabriek stond vlak voor het concert van Mika, belde de manv an Brigitte weer en kreeg ik haar zelf aan de lijn. Het leek haar hartstikke leuk om te doen en ook al had ze de ochtend erna vroeg opnames zou ze van de partij zijn. Ik heb meteen het goede nieuws aan mijn bazen doorgegeven. Hoe tf is het om met iemand samen te mogen werken die je al z lang volgt?

    De eerste fotoshoot die in de vorige Gay&Night stond was spannend. Ik had nog nooit een fotoshoot gedaan (bij die van vorig jaar was ik wel aanwezig maar had de fotografe de touwtjes behoorlijk strak in handen) en ik had bovendien nog nooit onze tien finalisten ontmoet. Ja, toen waren het er nog tien. Ik merkte dat veel kandidaten nog wat stil en onwennig waren, maar dat bleek vooral stilte voor de storm te zijn. De fotoshoot ging voor zo'n eerste keer best goed n Brigitte kwam ook twee uurtjes lang om met de jongens op de foto te gaan. Helemaal goed! Vlak voor het maken van de groepsfoto (Brigitte zat al in de visagie) trok n kandidaat zich al terug omdat hij toch nog niet helemaal 'out' was en ook mijn mailtjes met info niet echt goed had gelezen; het ging er veel serieuzer aan toe dan hij verwacht had. Jammer, want later bij het bekijken van alle foto's, bleek dat ongeveer 70% van zijn foto's bruikbaar was, en dat is uitzonderlijk.

    Ik sla even een heel stuk over, naar eind juli. Ik heb tussen 28 juli en 19 augustus letterlijk 1 vrije dag gehad, en dat was 3 augustus. Eigenlijk zou ik op 9 augustus ook vrij hebben, toen allemaal video-opnames gemaakt werden, maar ik vond het toch wel belangrijk om daar ook bij aanwezig te zijn. En dat is achteraf een goede keuze geweest. Tijdens kantooruren werkte ik voornamelijk aan de Gay&Night, waardoor ik 's avonds regelmatig tot middernacht (soms later!) op kantoor zat. Om dingen door te geven aan kandidaten, om voice-overs in te spreken, Richard bij te staan tijdens de montage van de filmpjes (niet dat ik zelf gemonteerd heb, maar ik heb wel creatieve bijdragen geleverd) etc.

    Op maandag 11 augustus was Brigitte eindelijk weer terug van vakantie en konden Richard en ik een uurtje met haar gaan zitten. Toen ze het script las en ons enthousiasme zag, gaf ze eigenlijk meteen aan dat ze er helemaal 100% voor wilde gaan. Wij waren bang dat ze de opening niet leuk zou vinden en dat ze niet in zwempak het podium op zou willen. Maar ze zei ,,Als jullie twee schatten dat willen, dan doe ik dat gewoon." Verder waren we in paniek omdat er van Brigitte gewoon gn orkestbanden (instrumentale versies van haar liedjes) bestaan. Bovendien konden we niet binnen een week nog 'even' een band of vleugel regelen voor haar eigen nummer. Gelukkig vond ze het geen enkel probleem om het nummer 'Dit Is Een Meezinger' solo op de ukelele te spelen. Had ze nog nooit eerder gedaan. Best wel tof! Na de meeting waren Richard en ik vanzelfsprekend helemaal hyper en waren we bovendien te laat voor een technische meeting bij Paradiso.

    Die laatste week was superhectisch, met pers, de kleding op orde krijgen, nieuwe voice-overs inspreken n natuurlijk het blad zoveel mogelijk afronden. Ik heb echt maar heel weinig geslapen. Alles kwam helemaal goed toen we op vrijdagmiddag richting het Mvenpick hotel gingen. Dat hotel was z zwaar relaxed, zowel qua inrichting als faciliteiten als de welwillendheid van de medewerkers om het ons helemaal naar de zin te maken. Er was op ieder moment van de dag iemand beschikbaar die we konden inschakelen als we iets nodig hadden voor fotoshoots, repetities e.d. Toen ik zaterdagochtend bij het ontbijt zag dat ze ook poffertjes serveerden ging ik helemaal uit m'n pan. En het fenomenale uitzicht, daar heb ik meerdere malen kippenvel van gekregen. 's Nachts roomservice bellen omdat je niet helemaal aan je avondeten bent toegekomen is ook helemaal de bom, kan ik je vertellen.

    En dan de kandidaten. Dit was serieus de leukste groep tot nu toe. In het eerste jaar dat ik meewerkte waren er jongens die rekwisieten hadden gestolen tijdens de fotoshoot en aan andere kandidaten verkeerde aanvangstijden voor repetities gingen doorgeven. In het tweede jaar gingen er allemaal kandidaten met elkaar naar bed, waren sommige kandidaten toch niet helemaal 'goed' en was het aan het einde van de rit een godswonder dat de jongens nog met elkaar op 1 podium wilden staan.

    Dit jaar waren er op zich ook wel een paar kleine strubbelingen; je bent ineens heel intensief en vaak samen met een groep jongens die je zelf niet bij elkaar hebt gezocht en waar je dus niet per s automatisch heel goed mee overweg kan. Tegen de tijd dat we allemaal een lang weekend in het Mvenpick zaten waren we uitgegroeid tot n grote familie. Wat ook nog heel tof was: er waren afgelopen weekend drie fotoshoots waarbij ik steeds een bepaald beeld in gedachten had, dat ik als eindresultaat wilde hebben. Dankzij de fotograaf, visagiste en iemand die de kleding helemaal goed gefatsoeneerd had, is dat beeld er helemaal gekomen. Ook tof!


    Coverfoto: Paul Vlaar

    En toen was het ineens zondag. Alle kleding was helemaal overhoop van de repetities, dus Karoenja kwam langs om alles weer te strijken en te stomen. Richard zat op mijn laptop de kaartjes voor Brigitte te schrijven en ik was vooral aan het stressen, bang dat ik dingen zou vergeten. Uiteindelijk was ik niks vergeten en werden we backstage rondgeleid door Caroline Stork van Caroline Stork Productions. Hoe tof is het om backstage in Paradiso rond te lopen, waar allemaal beroemdheden hebben gelopen? Toen ik naar de WC ging dacht ik echt bij mezelf ,,Misschien heeft Sufjan Stevens ook wel op dit toilet geplast!"

    De middag begon vrij rustig, met een flesje water op het backstage terras, buiten in de zon. Ik deed met mijn nieuwe beste vriendin Rekha drie America's Next Top Model poses (catalog, commercial, editorial) die we de rest van de avond (k tijdens de show) zouden herhalen.


    Foto's: Fabian Burgers

    Brigitte arriveerde en had haar manager, man en 15-jarige zoontje meegenomen. n ik kreeg een CD van haar die ik al heel lang wilde hebben, maar daarop de tekst ,,Voor Martijn, van Brigitte. Voor mij ben jij de Mr. Gay Universe... XXX" HOE TOF?!! We deden een doorloop van de show met Brigitte, de juryleden en de kandidaten en toen lag iedereen eigenlijk al in een deuk. Toen Brigitte op de schommel wilde gaan zitten werd haar meteen verteld dat dat ab-so-luut niet de bedoeling was. In verband met verzekering zou ze de schommel dan gezekerd moeten worden en zou Brigitte zelf een soort harnas moeten dragen over haar jurk van Jan Aarntzen heen. ,,Oh, nee, dan ga ik er wel naast staan." gebaarde ze.

    Na de doorloop was er tijd voor avondeten en visagie, terwijl de pers beurtelings arriveerden. Binnen de kortste keren stond het backstage helemaal vol met cameraploegen, journalisten en teams van de radio. Ik deed nog even een interviewtje met OUTTV (die presentator is volgens mij dus stapelverliefd op me!) en nam zelf ook wat lasagne. Het klinkt nu allemaal heel relaxed, maar er was op dat moment al heel veel stress en drukte, naast de algemene spanning dat de show binnen een uur zou beginnen.

    En toen gebeurde er iets dat ik op dat moment gewoon niet meer aan kan. Mijn telefoon ging dood. DOOD. Terwijl ik wel gewoon bereikbaar moest blijven voor de pers n direct na het juryoverleg de uitslag moest SMSsen naar het AD en de Spits. Die telefoonnummers stonden alleen in mijn iPhone en ik wist niet eens hoe ik mijn SIM-kaart daar uit kon halen. Ik kon letterlijk ieder moment gaan janken en Richard (die normaal gesproken in dat soort situaties juist overloopt van stress) was heel rustig en liep met me mee om iemand te vinden die op z'n minst mijn SIM-kaart (desnoods met geweld) uit mijn telefoon kon krijgen. En ook wel omdat hij denk ik bang was dat ik mijn polsen zou doorsnijden, dat ook. Dan moet je je voorstellen dat ik dus compleet in de stress geschoten ben, ieder moment kan gaan huilen of misschien over mijn nek kon gaan, en dat ik in die toestand een borrel van mijn werk moest binnenstappen om mijn baas te vragen hoe je ook alweer je SIM-kaart uit je iPhone haalt. Precies; op die borrel waren veel collega's en zakelijke contacten die allemaal even gedag wilde zeggen. Ik probeerde nog charmant en gracieus te zijn maar dat ging me uiteindelijk niet zo goed af.

    Uiteindelijk heb ik 20 minuten met die hoerige kuttelefoon lopen klooien voordat ik een manier had gevonden om hem toch te kunnen gebruiken. Voor de zekerheid had ik een telefoon van n van de kandidaten op zak, die ik kon gebruiken. Meteen daarna gingen we met alle kandidaten, Richard, mijn nieuwe beste vriendin Rekha, en mijn steun & toeverlaat Kris nog even een soort peptalk doen. Iedereen was bloednerveus maar Richard en Rekha bleven kalm. We deden nog een soort yell en daarna deden we de deur van de kleedkamer open. In de deuropening stond Brigitte klaar, in prachtige jurk vol met gouden pailletten, met een tiara op d'r hoofd en prachtige make-up op. De diva was gearriveerd. We klapten allemaal voor haar en er werd zelfs gefloten. Richard en ik keken elkaar nog even aan met een blik van 'het gaat nu echt allemaal beginnen, leuk h?' en daarna nam iedereen z'n plaatsen aan.


    Foto: Tjandra Balai

    Ik liep naar de zaal om alvast wat glazen water voor de jury klaar te zetten. Bij de bar kreeg ik natuurlijk geen glazen water mee want ik had geen muntjes. Ik denk dat ik iemand een beetje een hoer heb genoemd en daarna ben ik weer naar de kleedkamers gerend om flesjes water uit de productiekleedkamer te halen. Toen ik terug was met de flesjes was de show gewoon al begonnen, ik heb dus het begin van het toffe intro gemist. Superkut. Hlemaal in het begin dacht ik nog even ,,Oh shit, misschien wordt het wel helemaal niet leuk, reageert het publiek totaal verkeerd of hadden we toch meer moeten repeteren met Brigitte!" maar na een paar minuten was ik helemaal gerustgesteld. Ik haalde de jury op en zette ze achter hun (op het laatste moment opgehoogde) desk. Ik probeerde de show wel te volgen maar zag af en toe vrienden in het publiek staan. En van de headmics ging kapot dus moest ik een beetje heen en weer met een handmicrofoon, en bij de tweede ronde moest ik de jury instrueren welke kandidaat ze een vraag zouden stellen.


    Foto: Paul Vlaar

    Van wat vrienden die bij me waren komen staan hoorde ik al dat Judith en Brigitte elkaar behoorlijk aan het affikken waren. Toen het tijd was om de jury backstage te brengen voor het juryberaad vroeg ik nog aan Judith of alles wel goed ging. ,,Ja hoor, ik vind het hartstikke leuk, ik doe gewoon mee!" antwoordde ze glimlachend. Maar n van de mensen waar ik mee samenwerkte had haar halverwege de show zien checken of haar microfoon aan stond (die stond toen niet aan) en zag haar toen heel hard ,,Wat een kutwijf!" roepen, over Brigitte. Ha! Het was in ieder geval allemaal niet ingestudeerd.

    Backstage met de jury, terwijl Brigitte met het nummer Dit Is Een Meezinger de zaal hlemaal mee kreeg, smste ik de uitslag door naar het AD en de Spits, schreef de uitslag op de kaartjes en overhandigde die aan Stefan, de winnaar van vorig jaar. Judith vond Brigitte's nummer toch wat lang duren en vroeg ,,Kunnen jullie niet gewoon omroepen 'Judith Osborn has left the building'?" waarna ik haar verzekerde dat het laatste couplet nu cht bezig was. En daarna kwamen nog twee coupletten :P Terwijl ik backstage stond zag ik Danil de kandidaat die op het elfde uur nog had afgehaakt, ook zitten en we zwaaiden naar elkaar. De winaar werd bekend gemaakt en daarna brak de backstage drukte weer los. Iedereen wilde de winnaar interviewen en natuurlijk ook Brigitte. Het stond backstage echt absurd vol met pers en ook wel met mensen die er totaal niet hoorden.

    [youtube]vTeaiVXgm6E[/youtube]
    Beelden: AT5 / OUTTV

    Wel jammer dat mijn vader er niet was. Ik had hem uitgenodigd en ook aangeraden om met de bus te komen enzo, maar hij was er niet. Toch jammer, aangezien ik best een heel erg grote rol in de hele verkiezing heb gehad en dit nu echt zo'n 'ik ben trots op mijn zoon'-moment had kunnen zijn. Sterker nog; toen Kristiaan me een paar uur later een smsje van z'n eigen vader liet zien met 'ik hou van je en ik ben trots op je' erin, moest ik ook bijna weer huilen. Ik ben eigenlijk gewoon 48 uur lang een heel labiel mens geweest :P

    Aangezien de winnaar de volgende ochtend om 7:40 uur weer interviews had, besloot ik hem om uiterlijk 1 uur weer mee te nemen naar het hotel. Ik pakte wat spullen in, probeerde alles zo netjes mogelijk achter te laten en vertrok met Jeffrey (de winnaar), Fabian (nummer 3) en Dennis (n van de vele mensen die in deze periode verliefd op me is geworden) naar het hotel. Daar heb ik nog tot 3 uur met Jeffrey op mijn kamer de avond doorgesproken, hem verteld welke interviews er voor 's ochtends vroeg geplanned stonden en hem ook alvast de foto's laten zien die we in de Gay&Night zouden gebruiken. Daarna kwamen Richard en Kristiaan aan, waarmee ik nog lang heb gepraat. Ik denk dat ik pas om half 5 in slaap ben gevallen.

    De volgende ochtend moest ik om half 8 alweer op, dit keer hadden ze helaas geen poffertjes bij het ontbijt. Het was maandag en het nieuwe nummer van Gay&Night moest weer naar de drukker. De hele dag had ik het gevoel alsof ik ieder moment in huilen kon uitbarsten. Enigszins uit opluchtig omdat de verkiezing en de bijbehorende stress weer voorbij was, maar ook uit vermoeidheid en omdat ik meteen al wist dat ik bepaalde mensen in de toekomst gewoon niet meer zou zien. Je zegt altijd wel dat je fanatiek contact gaat houden, maar in de praktijk komt het maar weinig voor dat je echt nieuwe vrienden voor het leven aan zoiets overhoudt. Maar we zullen zien. Een paar kandidaten waren op maandag nog op kantoor en dat afscheid was heel raar.

    Uiteindelijk heb ik dus met 3 uur slaap de hele dag gewerkt en ging de laatste pagina van Gay&Night pas om 2 uur 's nachts naar de drukker. Ik was helemaal kapot. De volgende dag eigenlijk ook nog wel.

    En nu heb ik gelukkig een paar dagen vrij. Ik zie binnenkort iedereen weer, dan gaan we op kantoor naar de tv-registratie van de show kijken. Een aantal kandidaten hebben al hele lieve mailtjes en smsjes gestuurd dat ze iedereen missen. Ik vond het persoonlijk ook wel weer heel fijn om in m'n eigen bed te slapen, weer eens met m'n eigen vrienden te hangen en in m'n eigen douche te douchen. Maar het gebrek aan poffertjes bij het ontbijt zal voor altijd een grote leegte achterlaten.

    Op naar Mister Gay Netherlands 2009!

    No feedback yet