« Sprk en de gipsontknoping #1Upside Down (Tori Amos) »

    Pluto (Bjork)

    29-12-05

      16:31:03, by S p r k .   , 374 words  
    Categories: Depressief

    Pluto (Bjork)

    Toen ik gisterenochtend in de trein naar Lelystad wilde stappen gebeurde iets raars. Ik stond achter een jongen, die aan de kant stond te wachten tot iedereen was uitgestapt. Op een gegeven moment was er meer dan voldoende ruimte om in te stappen. Een vrouw op leeftijd greep haar kans en stapte in. Maar de jongen die voor me stond, bleef gewoon stil staan.

    Nu ben ik het wel gewend dat mensen uit Flevoland wat traag van begrip zijn, dus ik liep om hem heen en probeerde in te stappen. Maar ineens kwam meneer in actie, duwde me aan de kant en stapte zelf in. Hij keek me boos aan en zei indringend ,,Ik was eerst."

    Tegen die jongen zou ik willen zeggen: ,,GA dan ook eerst, wanker. En je was helemaal niet eerst, ik stond al 20 minuten op dit perron te wachten, eikel. Als zelfs een fucking bejaarde eerder de trein in weet te komen dan jij, dan ben je helemaal niet eerst. Ben je gefrustreerd omdat je voor je 30ste al grijze haren begint te krijgen? Of heb je soms een kleine piemel? Of is het omdat je in Flevoland woont? Get a life, shit slice."

    Ik merk nu ook dat mijn linkerarm er een beetje klaar mee is. Zowel mijn linkerarm als mijn linkerschouderblad doen pijn, en soms kan ik even een seconde niks meer met mijn arm doen. Gelukkig is het toetsenbord van mijn laptop wat kleiner, dat kost me weer iets minder moeite, maar leuk is anders.

    Volgende week zou ik weer fulltime aan het werk moeten, maar dat hangt compleet af van wat er morgenochtend in het ziekenhuis gebeurt. Als de arts vindt dat mijn gips er nog om moet blijven zitten, dan kan ik echt nog niet volle dagen gaan werken met 1 (lamme) arm. Ik weet sowieso niet zo goed wat ik kan verwachten als het gips er wel af mag.

    Onze huisMarokkaan heeft gisteren op kantoor dan wel weer heel nuttige informatie gegeven over het bewegen van je vingers nadat ze heel lang in gips hebben gezeten. Blijkbaar moet je door je eigen pijngrens heen ofzo. Nou, dat lukte me ook niet tijdens een intieme avond met een professionele worstelaar, dus ik houd mijn hart vast.

    No feedback yet