« Sprk en Het ParoolSprk en het dichtgeknoopte gebruikte condoom »

    Sprk en de gestolen maar toch teruggekeerde fiets

    02-06-16

      16:54:00, by S p r k .   , 1305 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de gestolen maar toch teruggekeerde fiets

    Op m?n laatste dag in Tel Aviv ben ik dan eindelijk naar Jaffa gelopen (?het Amstelveen van Isral? zei een vriend ooit, maar het is meer het Sloten van Isral) waar ik in een omgebouwd getransitioneerd treinstation allemaal leuke spulletjes heb gekocht met een hoog Etsy-gehalte. Zoals een soeplepel in de vorm van het monster van Loch Ness dat gezellig vanzelf boven komt drijven maar ook rechtop op je aanrecht kan blijven staan! Maar ook een soort maatbeker waar je pannenkoekbeslag in kunt doen, en als je dan in het handvat knijpt terwijl je de maatbeker boven een koekenpan houdt, kun je precies de juiste dosering beslag de pan in doseren! Dit gaat letterlijk seconden schelen op stressvolle avonden waarop ik pannenkoeken maak! Tijdens het afrekenen van de Loch Ness soeplepel werd me nog verzekerd dat het ?100% Israeli design? was, en ik ben er maar niet tegenin gegaan, ondanks het feit dat ik 100% zeker wist dat die dingen in Amerika ontworpen en gefabriceerd worden.

    Ik voelde me door mijn lange wandeling in de zon helemaal een beetje zonnestekerig - ik moet cht eens een fatsoenlijk strohoedje kopen - dus ik ging maar iets eerder naar het vliegveld. Voortaan wil ik altijd op zaterdag terugvliegen, want dat is op de sjabbat (dus zeg maar ?zondag? in Isral) waardoor het lekker rustig was.

    In de rij voor het inchecken heb ik letterlijk 20 minuten lang naar een geest- maar ook zaaddodend gesprek moeten luisteren van twee vrouwen met kortpittig kapsel, die het echt heel gek vonden dat er maar n lange rij stond terwijl er toch echt twee, misschien wel drie balies open zouden gaan. En het scherm boven de ene balie was ook iets feller dan het scherm boven de andere balie, maar 'ik weet niet zeker of dat iets uitmaakt, ik ben allang blij dat ik niet bijvoorbeeld met een dier hoef te reizen, dat lijkt me nog een heel gedoe'.

    In het vliegtuig mocht ik dankzij mijn post op de Facebookpagina van Transavia naast de nooduitgang zitten (extra beenruimte!). Ik zei tegen de mensen om me heen ?dus als er iets misgaat, hangt lles van mij af!? en daar leken ze wel positief op te reageren. Ik zag er kennelijk sensible uit in m?n blauwe hoodie, groene shorts en rode schoenen. Dat ga ik mijn toekomstige kinderen aanraden: als er een noodsituatie is, wend je dan tot de meest colorblockende persoon.

    Ik had me dus niet gerealiseerd dat het naast de nooduitgang wat kouder is. Heeft iets met de airco te maken, kennelijk. Daar zat ik dus, in m?n korte broek, toch een beetje te verkleumen. Echt, ik had deze update met m?n tepels kunnen schrijven in plaats van met mijn vingers. Ik heb ook nog de films The Fifth Wave gekeken (bleek toch een beetje een tienerfilm) n My Big Fat Greek Wedding 2, maar daar had ik niet zoveel geduld voor dus ik heb haar op 1,5 speed gezet. Dat was heel leuk want de film duurde aanzienlijk korter en de acteurs praatten alsof ze allemaal aan de keta waren, iedereen had de hele tijd heel veel haast en liep van A naar B alsof ze teringnodig naar de WC moesten. Ik heb me drie uur lang kranig gehouden in de kou, toen besloot ik toch om een dekentje te vragen, maar die hebben ze tegenwoordig niet meer ?aan boord?. Ik mocht nog wel ergens anders gaan zitten maar ik besloot gewoon de laatste anderhalf uur door te bijten. Ik keek nog eens goed uit het raampje en zag toen dat we boven een onweersbui vlogen. Even voelde ik me heel erg onveilig maar uiteindelijk dacht ik bij mezelf ?beter erboven dan eronder!? en toen vond ik dat een mooie metafoor voor het leven, glimlachte ik en genoot ik van het uitzicht. Op Schiphol heb ik op het nippertje de trein naar Amsterdam CS (die ?s nachts maar eens per uur gaat) gehaald, dus ik was blij.

    De volgende dag besloot ik een nieuwe korte broek te gaan kopen samen met Louis. Hij wilde zelf ook nog wat kleding kopen, dus zo belandden we bij de pashoekjes van de Zara. Terwijl ik Louis? kleding beoordeelde kwam er ook een heel knappe jongeman aan me vragen wat ik van z?n groene trui vond. Hij had een beetje rossig haar, dus dat ging heel goed samen. Even later kwam hij weer naar me toe om te vragen wat ik van z?n broek vond. Zat heel erg prima. Toen draaide hij zich een kwartslag om en vroeg ?en hoe zien mijn billen er in deze broek uit?? maar voordat ik antwoord kon geven werd hij teruggefloten door z?n zwangere vriendin. Louis en ik hebben nog geprobeerd om hem een glimmende zwarte spijkerbroek aan te smeren, maar daar voelde hij zich toch niet helemaal prettig in, ondanks dat hij vertelde vroeger in de Exit gewerkt te hebben.

    Maandag wilde ik de fiets pakken om naar m?n werk te gaan, maar bleek m?n fiets dus weg te zijn. Het rek zag er berhaupt vrij leeg uit, dus ik hoopte nog even dat gemeente Amsterdam hem onjuist had weggeknipt zodat ik een heel zuur blogje kon schrijven over mijn reis naar het einde van de wereld AFAC, maar helaas. Ik voelde me verloren, radeloos, ontredderd, machteloos en teleurgesteld. Wat doen mensen elkaar allemaal aan he, dat ze zomaar andermans fiets stelen?! De fiets van m?n overleden vader, nog wel! Ik was echt een beetje in mineur maar besloot toch voorzichtig de scherven van mijn leven weer bij elkaar te rapen door rond te kijken voor een nieuwe tweedehands fiets. Ik wilde per se een fiets met handremmen en versnellingen, en die zijn niet goedkoop. Ook was ik bang dat m?n fiets gewoon de volgende dag weer gejat zou worden of dat ik een enorme miskoop zou doen. Gelukkig was Alex van ?Fix it? (app waarmee je je een fietsenmaker op afroep komt bestellen die dan naar je toe komt om je fiets te repareren, download het nu!) heel erg behulpzaam en legde uit welke versnellingsnaaf ik sowieso niet moest kopen omdat er geen onderdelen meer voor gemaakt worden. Meerdere mensen hebben me aangeraden om gewoon een gestolen fiets te kopen, maar zo houd je die cirkel dus in stand, dus ik heb besloten dat ik daar tegen ben en dat ik het zelfs moreel verwerpelijk vind. Jammer dat je geen ?mooi mens?-korting krijgt bij aanschaf van een fiets.

    Ik was echt zo ver om vandaag of uiterlijk morgen een nieuwe fiets te kopen, toen ik nog eens goed om me heen keek terwijl ik vanochtend naar de tram liep. En daar stond mijn fiets! Alsof je na jaren ineens een ex tegenkomt waar je weliswaar afscheid van genomen hebt, maar die je nooit helemaal uit je hoofd hebt kunnen zetten. Of zo?n vriendin waar je geen contact meer mee hebt sinds je iets behoorlijk stoms hebt gedaan, maar die je nog regelmatig mist. Of die keer dat Twix zichzelf weer hl even Raider noemde. Het voelde warm, vertrouwd, een beetje ongemakkelijk, maar ook vooral heel opluchtend.

    Ze stond half in een rek, tussen twee andere fietsen in gepropt, niet vastgemaakt aan het fietsenrek. Ik weet zeker dat ik haar daar niet heb achtergelaten. Misschien heb ik voor mijn vakantie mijn fiets even bij de voordeur van m?n gebouw neergezet omdat ik zo weer naar beneden zou gaan, en ben ik haar toen vergeten, en heeft een boze buur haar toen in een fietsenrek gezet? Ik ben in ieder geval heel blij, want nu hoef ik geen nieuwe fiets te kopen en heb ik dus budget om eind september weer naar Tel Aviv te gaan. Hopelijk dit keer niet in m?n eentje. Hopelijk zonder hond in de tuin. Maar bovenal: hopelijk iets leukers in de koelkast van m?n Airbnb dan een dichtgeknoopt gebruikt condoom.

    No feedback yet