Sprk en de blokkade »

    Sprk en de kreeft

    08-11-17

      10:18:00, by S p r k .   , 637 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de kreeft

    Ik was dit weekend in Barcelona, kijken of ik ergens een volksopstand kon signaleren. Ik hoopte op een tafereel dat leek op die scène uit Evita waar allemaal mensen met fakkels de straat op gingen en zongen over 'A NEW ARGENTINA CATALUNYA!!', maar helaas. Er was in geen velden of wegen een volksopstand te bekennen, maar ik heb wel vanuit mijn hotelkamerraam een vechtpartij tussen een stuk of zes mannen gezien! Natuurlijk heb ik goed gekeken of het niet 5 tegen 1 was, want dan had ik zéker uno uno dos gebeld, maar het ging redelijk gelijk op en was ook met een minuut weer voorbij.

    Hoe dan ook: tijdens m’n reisje ging ik eten bij een restaurant waar ik al eens eerder heb gegeten. Ik weet dat er allemaal mensen zijn die veel plezier halen uit het ontdekken van allemaal nieuwe restaurantjes, tips vragen aan vrienden op Facebook en op Tripadvisor kijken en mensen op straat aanklampen enzo, maar laat mij gewoon maar lekker naar het restaurant gaan waar ik vorige keer superlekker heb gegeten, ok?

    Na een kwartiertje wachten kon ik plaatsnemen aan de bar. Schuin links voor me was een soort seafoodvirtrine gaande, met allemaal dingen uit de zee die je kon bestellen. En terwijl ik zat te wachten op de eerste gerechtjes dacht ik dat ik iets zag bewegen in de seafoodvitrine!

    Uit nadere inspectie bleek dat er een levende kreeft lag. Ik heb nog maar één keer in m'n leven kreeft gegeten en op zich weet ik wel dat kreeften levend gekookt worden. Ik heb ook weleens kreeften in een aquarium in een restaurant gezien, eigenlijk een beetje opgestapeld, die je kon uitkiezen om te eten. Maar deze lag gewoon midden in de seafoodvitrine, levend. Ongezellig.

    Lig je daar een beetje als kreeft. Om je heen gebeuren allemaal dingen, mensen zitten lekker tapas te eten, er wordt nóg een fles wijn besteld, mensen praten bij over de kinderen, er zijn ontluikende liefdes, mensen soebatten over de rekening (‘Ik hoor dat je voorstelt om de rekening te splitten, maar ik heb vanavond alleen een water en die kleine salade con queso de cabra besteld, want sinds Enrique bij me weg is zit ik toch wat minder breed in de pesos, en jij zegt altijd “volg je sueño”, maar ik leef momenteel van maand tot maand dus laten we gewoon ieder voor zich betalen!’). Ondertussen wil Catalonië onafhankelijk worden van Spanje, is die Puigdemont helemaal gevlucht (naar BELGIË, of all places!), Kevin Spacey heeft z’n hele carrière in een week om zeep gebracht, de aarde warmt op, maar dat is logisch, want hij staat ‘in brand’...

    En die kreeft ligt daar maar een beetje van eh… ‘Jongens, ik weet niet precies wat jullie van plan zijn, maar volgens mij klopt er iets niet? Want ik was eerst altijd in het water en nu lig ik hier al een tijdje met elastiekjes om mijn scharen, dat lijkt me niet echt de bedoeling?’

    Je zag hem af en toe proberen op te staan, of z’n sprieten bewegen. Het viel me ook op dat bovenop z’n achterpootjes -of wat kreeften precies aan ook aan de achterkant hebben zitten, weet ík het- wat schoteltjes waren gezet met z’n in stukken gesneden vriendjes uit de zee: octopus en garnalen op een prikker, met een tomaatje erbij ter decoratie.

    Nu ben ik helemaal niet zo van de ‘Partij voor de Dieren’. Ik vind: een dag geen vlees of zuivel genuttigd, een dag niet geleefd. Maar ik vond dit gewoon heel ongezellig! Vooral voor die kreeft. Als ik een bordje jamón iberico bestel verwacht ik ook niet dat er ergens in een hoek van het restaurant een levende big staat waar met zorg een paar plakjes uit gesneden worden, en dat er 12 tot 48 maanden later een bordje ham op tafel verschijnt.

    Nou ja.

    No feedback yet