« Sprk en de wintertijdSprk en het conflict »

    Sprk en de laissez faire wielrenner

    14-09-16

      17:54:00, by S p r k .   , 669 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de laissez faire wielrenner

    Schrijf ik voortaan alleen nog over mijn dates? Misschien is dat wel een leuke insteek! Maar over hoeveel dates kun je schrijven voordat je daarmee een bepaalde indruk wekt? Daar ga ik eens goed over nadenken.

    Hoe dan ook; tijdens de Gay Pride, of eigenlijk tijdens Roze Zaterdag, was er een toerist uit Frankrijk in het land. Hij was vanuit Nantes helemaal naar Zweden gefietst, was nu weer op weg terug naar huis en deed aan ‘illegal camping’. Hij wilde iets afspreken, dus opperde ik voorzichtig om elkaar te ontmoeten op het Homomonument.

    Ik stelde me in op een beetje een onverzorgd Frans mannetje in zo’n strak wielrenbroekje, gele bolletjestrui, want dan kon het alleen maar meevallen. En hey, het stuur van mijn eigen fiets zat een beetje los, en ik neem toch aan dat je wel wat basisgereedschap bij je hebt als je helemaal naar Zweden gaat fietsen. Dus op z’n állerminst kon hij even dat loszittende schroefje aandraaien.

    Ik had hem al snel gevonden, hij was natuurlijk makkelijk te herkennen aan z’n volgepakte fiets. Hij was helemaal niet onverzorgd, zag er juist heel vriendelijk uit én hij had precies hetzelfde accent als Christine (van Christine & the Queens) tijdens interviews. Misschien ook niet zo gek, want Christine komt ook uit Nantes.

    Hij had alleen bandenplakspullen bij zich, en ik had helemaal geen lekke band. Het ging me ook wat ver om m’n band lek te prikken zodat hij dat dan als behulpzame man voor me kon gaan repareren. Na buiten een praatje gemaakt te hebben fietsten we naar m’n huis, waar we o.a. bijvoorbeeld naar muziek luisterden en zo.

    De volgende ochtend hadden we geen haast met opstaan, maar op een gegeven moment vroeg hij wel hoe laat het was. Toen ik zei dat het half 12 was, kreeg hij een bezorgde blik in z’n ogen en zei dat hij wel echt vaart moest gaan maken, omdat hij anders pas heel laat op z’n volgende bestemming zou aankomen. Ik zei dat ik had verwacht dat iemand die rustig op de bonnefooi door Europa aan het fietsen is, misschien wat meer laissez faire in het leven zou staan. Toen keek hij me aan alsof ik écht iets heel raars had gezegd. Ik vroeg of laissez faire geen ‘ding’ was in Frankrijk? Hij zei ‘alleen als je bijvoorbeeld te maken hebt met een heel slecht opgevoed kind, dan zijn die ouders te laissez faire’. Dat vond ik dus héél merkwaardig! Vooral omdat hij bijvoorbeeld zelf heel laissez faire z’n hele hebben en houwen incl. tent, kleding en bandenplakspullen gewoon op z’n geparkeerde fiets had laten liggen, ervanuitgaande dat die spullen de volgende dag allemaal niet gestolen zouden zijn.

    ‘Is bon ton dan ook geen ding in Frankrijk?’ wilde ik weten. ‘Nou, als je bijvoorbeeld in de middeleeuwen bij iemand op een feestje bent, en die heeft net z’n huis geverfd, en het is precies de juiste kleur, dan kun je zeggen dat die kleur bon ton is’ vertelde hij. Ik wilde natuurlijk heel graag weten of dat inhoudt dat je het dus níet gebruikt als sarcastische manier om uit te drukken dat er iets gaande is waar je het niet mee eens bent. Bijvoorbeeld: ‘Oh, het is tegenwoordig kennelijk helemaal bon ton om een fucking mandje op je fiets te hebben en die in een fietsenrek te parkeren zodat er geen normale fietsen meer naast passen?’ Het antwoord was nee.

    Ik durfde van de weeromstuit niet te vragen of ze in Frankrijk wel gewoon woorden en termen gebruiken als ambiance, à propos, avant la lettre (ik zit nu gewoon dingen over te typen van Wikipedia, hoor). Zéker niet toen ik expres zei: 'ik hoop dat al je spullen nog gewoon beneden op het trottoir staan!' en hij me toen aankeek zoals je ook een kleuter aankijkt die een fucking lelijke tekening heeft gemaakt, maar die je geen negatieve kernherinnering wil geven, dus dan glimlach je maar een beetje half.

    Dus toen ging-ie, terugfietsen, helemaal naar Nantes. Totaal niet laissez faire.

    No feedback yet