Sprk en de mislukte theateravond »

    Sprk en de raw vegan avonturen

    08-01-17

      22:41:00, by S p r k .   , 1060 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de raw vegan avonturen

    Ik ben dus helemaal raw vegan tegenwoordig!

    Of nouja, nee, onzin. Maar ik was weer eens op vakantie in Tel Aviv (ik heb immers die SIM-kaart, dus je bent een diefje van je eigen portemonnee als je die niet gaat gebruiken), en daar had ik een date met iemand die zich een 'fruitarian' noemde. Maar het kwam er op neer dat hij raw vegan was.

    Als ik in Tel Aviv ben, eet ik überhaupt niet superveel vlees. Bij mijn favoriete restaurant Hamitbahon eet ik altijd een mix van 4 voorgerechten, allen vegetarisch. Maar voor iemand die normaal gesproken bijna 3 keer per dag vlees eet, is het best een big deal om ineens 9 dagen vegetarisch te eten, behalve de 2 keer dat ik vis heb gegeten en de 2 keer dat ik vlees heb gegeten. Waar normaal gesproken van die 27 maaltijden er toch zéker 22 met vlees zouden zijn, waren het er dit keer maar 4. Vind ik een interessante score.

    Hoe dan ook, ik had dus die jongen ontmoet. Op oudjaarsavond (wat daar niet echt fanatiek gevierd wordt), stelde hij voor dat ik bij hem thuis kwam eten. Of nee, eigenlijk zouden we gaan eten bij een vegan restaurant, maar eenmaal aangekomen bij dat restaurant bleek het dicht te zijn. Dus toen gingen we bij hem thuis eten.

    We gingen naar de Russische supermarkt, waar ik zo goed mogelijk buiten mijn carnivore comfortzone probeerde te treden. M'n date ging een salade maken. In eerste instantie ging dat goed: hij pakte sla, tomaat, avocado, komkommer... Toen hij alfalfa pakte overlegde hij even met me, en dat vond ik fijn, en ik lustte dat best? 'Zal ik er ook venkel in doen?' vroeg hij. 'RAUW?' vroeg ik. Hij legde de venkel terug. 'Koolrabi?' Ik keek héél verschrikt, dus ook de koolrabi legde hij terug. Toen wilde hij er nog rauwe courgette in doen, maar ze hadden geen rijpe exemplaren bij de Russische supermarkt, dus dat liep gelukkig met een sisser af.

    Hij vroeg de hele tijd of ik voor mezelf nog brood erbij wilde kopen, of 'some kind of spread'. Iedere vezel in mijn lichaam gilde 'DEZE SALADE HEEFT SPEKJES NODIG!!!!!' maar ik zag heus wel in dat ik daar nu niet mee aan moest komen, en dat ik dat zéker niet in zijn keuken moest gaan uitbakken. Ik wilde er eigenlijk helemaal niets bijkopen voor mezelf, want hij leek me wel echt een die-hard vegan (en dan gebruik ik de term die-hard loosely, want volgens mij kun je niet héél oud worden als je alleen maar rauw eten eet, maar goed, ik ben geen voedseldeskundige, hè) en ik wilde hem niet afschrikken. Toen hij nóg een paar keer vroeg of ik er nog iets niet-vegan bij wilde, besloot ik dan maar het meest milde te kopen wat ik me kon voorstellen: mozzarella. Ik wilde eigenlijk ook nog pijnboompitten, en daar stond hij wel voor open, maar een heel klein zakje kostte dan weer 6 euro en dat was me toch net iets te bont.

    Eenmaal bij hem thuis begon hij de salade te maken terwijl ik toekeek en verhalen vertelde over tijden van weleer. Vooruit, hij gebruikte íets meer z'n handen dan ik persoonlijk zou doen als ik een salade ging husselen, maar dit was iemand waarmee ik eerder al behoorlijk uitgebreide seks had gehad, dus dan vind ik het pietluttig om ineens te zeggen 'hé heb je geen saladevork ofzo?'.

    De salade was eigenlijk wel lekker? Het zou nóg veel lekkerder zijn geweest met wat uitgebakken spekjes erin, misschien wat gerookte kip, geitenkaasje erbij, filet americain op een toastje vooraf, maar ik was zéker niet ontevreden. Toen we later in een innige omhelzing elkaar verliefd aan lagen te kijken, vertelde hij dat het best wel een big deal voor hem was dat iemand mozzarella in zijn keuken had meegebracht en in zijn huis had genuttigd. Dus op zich had ik het gewoon heel goed aangevoeld dat ik hier geen spekjes uit had kunnen bakken. Ik voelde me echt een gevoelsmens. En een warm mens. Een warm gevoelsmens.

    Cut to vandaag, toen een vriendin allemaal Bath & Body Works producten voor me had meegenomen uit Amerika. We zouden lunchen om elkaar weer te zien én zodat ze me de spullen kon overhandigen, en ze stelde voor om bij een raw food restaurant in de Van Baerlestraat te gaan eten.

    Ik arriveerde iets eerder in het restaurant, zodat ik de kaart goed kon bestuderen. Het leek alsof de eigenaresse rook dat ik helemaal uit m'n element was, want ze kwam meteen naar me toe. Ze vroeg of het nieuw voor me was. Ik zei 'Ja, want als ik denk aan raw food denk ik meer aan tartaar, filet americain en sashimi. Maar dat is hier allemaal niet'. Ze legde uit dat alles vegan was, en maximaal tot 42 graden werd verhit. 'Maar hoe gaan jullie dan om met kaas? Hoe gaan jullie om met kaas? Want ik zie hier op de menukaart bijvoorbeeld wel als ingrediënt rawmesan staan, waardoor ik denk, rauwe Parmezaanse kaas, maar hoe gaan jullie daar dan mee om?' De rawmesan bleek dus gemaakt te zijn van pijnboompitten, ze ging het halen en toen mocht ik het proeven. Smaakte natuurlijk totaal niet naar échte Parmezaanse kaas waarvan ik overigens nog een heel blok in de koelkast heb liggen, maar dat geheel terzijde. Maar het was best lekker.

    Ik bestelde een smoothie met blauwe bessen, frambozen, aardbeien, gojibessen, kokos, kokoswater, citroensap en kaneel. Was ook wel lekker. Daarnaast hadden we een 'VLT wrap'; een 'living pumpkin' wrap met courgette, sla, tomaat, avocado en BBQ mayonaise. En ook nog een burger, ik weet niet meer precies wat het hoofdingrediënt was, volgens mij noten, op een shit-ake-mushroom. Ook eigenlijk wel lekker. Daarna hadden we nog worteltaart, maar dat was echt een beetje alsof je wortels door de sapcentrifuge haalt, het pulp bewaart, daar wat dadels doorheen prakt, er een niet nader te definiëren vegan 'frosting' overheen saust, en klaar. Heel machtig. Totaal niet vies, maar ook niet het verwenmoment dat taart zou moeten zijn.

    Kort samengevat: als die raw veganjongen uit Tel Aviv ooit in Amsterdam is (hij mag de komende 2 jaar Schengen niet in, don't ask), kan ik me best voorstellen dat we daar iets gaan eten. Of überhaupt kan ik er best nog eens terugkomen. Want ze hebben ook pizza, en daar ben ik best benieuwd naar.

    No feedback yet