« Sprk en SnapchatSprk en de gestolen maar toch teruggekeerde fiets »

    Sprk en Het Parool

    17-06-16

      14:08:00, by S p r k .   , 1469 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en Het Parool

    Ik schreef een ingezonden opiniestuk voor Het Parool over de homofobe aanslag in Orlando. Het werd gepubliceerd in de krant van vrijdag 17 juni 2016 (English translation below).

    De verschrikkelijke aanslag op gayclub Pulse in Orlando heeft me tot in het diepst van mijn zijn aangegrepen. Maar wat me nog meer raakt, is het gevoel dat bijna alleen de LHBT-gemeenschap erom lijkt te rouwen.

    Ik zie op Facebook veel posts van mensen die geëmotioneerd proberen uit te leggen wat deze aanslag doet met hun vertrouwen in de mensheid, hun gevoel van veiligheid en hun gevoel van zijn. Maar dat zijn vooral posts van mijn vrienden en kennissen uit de LHBT-gemeenschap. De steunbetuigingen van niet-LHBT?s die ik op social media voorbij heb zien komen, zijn op één hand te tellen. Ook de herdenking op het Homomonument in Amsterdam op maandag 13 juni, en de herdenkingen die elders in Nederland en België plaats hebben gevonden, lijken vooral door leden van de LHBT-gemeenschap druk bezocht. Waar zijn onze medestanders? Waar is het Orlando-equivalent van ?Je suis Charlie?, ?Je suis Paris? en de andere hashtags en tijdelijke profielfoto?s die door zoveel mensen na eerdere aanslagen werden gebruikt om hun medeleven te tonen? Waar is de solidariteit?

    Ik ben teleurgesteld in de ogenschijnlijke ambivalentie van niet-LHBT?s rondom deze aanslag, had meer van onze ?allies? verwacht. Teleurgesteld dat veel mensen deze kans lijken aan te grijpen om islamofobie verder aan te wakkeren. Teleurgesteld dat deze aanslag waarschijnlijk nog steeds geen aanleiding zal zijn om de wapenwetten in Amerika flink aan te scherpen. Teleurgesteld dat de internationale media haar best lijkt te doen om het homofobe karakter van deze aanslag te bagatelliseren: vaak wordt niet genoemd dat Pulse een gayclub is, en het wordt vaak een terroristische aanslag genoemd zonder specifiek duidelijk te maken dat het om anti-homogeweld gaat. Dit was niet zomaar een aanslag op een willekeurige plek: Omar Mateen heeft z?n doelwit zorgvuldig uitgekozen. Mogelijk omdat hij zelf homo was maar dat niet kon vereenzelvigen met wat zijn familie, vrienden en culturele achtergrond van hem verwachtten.

    Ik ben ook teleurgesteld in mezelf. Teleurgesteld dat ik in discussies niet altijd goed uit kan leggen waarom het zo belangrijk is dat erkend en benoemd wordt dat het hier in eerste instantie om anti-homogeweld gaat. Want belangrijk ís het. Een deel van de bevolking vindt nog steeds dat ?wij? niet mogen houden van wie we willen houden, dat we niet zouden mogen trouwen en geen kinderen zouden mogen krijgen of adopteren. Of mensen die het ?in principe? niet erg vinden dat we ?anders? zijn, als we maar niet hun zoon, dochter, buur, leerkracht, werknemer of sportmaatje zijn. Dat draagt bij aan het creeëren van een homofoob klimaat waarin geweld tegen LHBT?s steeds makkelijker geaccepteerd wordt.

    Het is moeilijk om aan iemand die ?gewoon? heteroseksueel is uit te leggen hoe het voelt om, wanneer je hand in hand op straat loopt met een jongen die je leuk vindt, iedere 10 meter opnieuw te moeten inschatten of het nog wel veilig genoeg is om z?n hand vast te blijven houden. Het is moeilijk om uit te leggen dat je liever naar een gaybar of homofeest gaat, niet omdat je zo nodig wil vieren dat je ?anders? en ?apart? bent, maar omdat een gaybar of homofeest juist de enige plekken zijn waar je je níet ?anders? of ?apart? voelt. Het is moeilijk om uit te leggen dat je niet naar de Gay Pride gaat om te vieren dat je bent geboren met een ?afwijkende? seksuele voorkeur, maar om te vieren dat je dat van jezelf accepteert; er open over durft te zijn; dat je hebt gekozen om je eigen leven te leiden, ondanks het feit dat er zo veel mensen zijn die je daarom pervers vinden, vinden dat je niet dezelfde rechten zou moeten hebben als een ander, hetzelfde respect verdient als een ander en zelfs niet dezelfde kansen zou moeten krijgen op de arbeidsmarkt.

    Ik hoop dat wij, de leden van de LHBT(QI)-gemeenschap, de holebigemeenschap of ?queers?, hoe je ?ons? ook wil noemen, proberen samen sterk te zijn. Dat we eens niet vallen over onze eigen onderlinge verschillen. Dat we leden van onze eigen gemeenschap eens niet erop afrekenen of ze wel jong, oud, mannelijk, vrouwelijk, dik, dun, blank of gekleurd genoeg zijn. Dat we samen een front vormen, de wereld laten zien dat we er zijn, trots zijn en dat we ons niet laten negeren. Dat we elkaar liefhebben, samen feestvieren, en er voor elkaar zijn. Tijdens het komende pride-seizoen, maar ook erna. Want: love is love.

    English translation:

    I wrote an op-ed for Dutch newspaper Het Parool about the homophobic attack in Orlando. It was published in the edition of June 17th 2016.

    The horrible attack on Orlando gay club Pulse has affected me to the deepest of my core. But what affects me more, is the sense that only the LGBT-community seems to be in mourning.

    I see so many posts on Facebook, of people who emotionally try to explain what this attack has done to their trust in mankind, their sense of safety and their sense of being. But I?ve mostly seen posts by friends and acquaintances from the LGBT-community. The messages of solidarity from non-LGBT?s I?ve seen on social media can be counted on one hand. Even the vigil that was held in Amsterdam on Monday June 13th, and the vigils that have taken place on locations throughout The Netherlands and Belgium, seem to have mostly been attended by members of the LGBT-community. Where are our allies? Where is the Orlando equivalent of ?Je suis Charlie?, ?Je suis Paris? and other hashtags and temporary profile pictures so many people have used after previous attacks to show their compassion? Where?s the solidarity?

    I?m disappointed in the apparent ambivalence of non-LGBT?s regarding this attack, I would have expected more from our allies. Disappointed that a lot of people seem to use this opportunity to further instigate islamophobia. Disappointed that this attack most likely won?t help to adjust the gun laws in the United States. Disappointed that the international media seem to go our of their way to downplay that this was a homophobic attack: frequently it?s not even mentioned that Pulse is a gay club, and the attack is frequently called a terrorist attack without acknowledging that it?s a hate crime. Dit wasn?t just an attack on any random location: Omar Mateen carefully chose his target. Possible because he was gay himself, but couldn?t reconcile that with that his family, friends and cultural background expected from him.

    I?m also disappointed in myself. Disappointed that I?m not always able to clearly explain why it?s so important that we recognize and acknowledge that this is first and foremost a homophobic attack. Because that *is* important. A part of society still thinks ?we? shouldn?t be allowed to love whom we want to love, we shouldn?t be allowed to get married and shouldn?t be allowed to have or adopt children. Or people who ?basically? don?t mind that we?re ?different?, as long as we?re not their son, daugher, neighbor, teacher, employee or member of their sports team. That contributed to the creation of a homophobic climate in which violence against LGBT?s keeps getting more accepted.

    It?s hard to explain to someone who is ?normal?/straight what it feels like to, when you?re holding hands in the street with a guy you like, to have to re-assess every 10 metres if it?s still safe enough to hold on to his hand. It?s hard to explain that you?d rather go to a gay bar or gay party, not because you want to celebrate that you?re ?different? or ?abnormal?, but because those are the only places where you *don?t* feel ?different? or ?abnormal?. It?s hard to explain that you?re not attending Gay Pride to celebrate that you were born with a ?different? sexual preference, but to celebrate that you accept that part of yourself, have the courage to be open about it, that you?ve chosen to live your own life, even though there are so many people out there who think you?re a pervert because of it, who think you shouldn?t have the same rights as anyone else, don?t deserve the same amount of respect and even shouldn?t have the same opportunities on the job market.

    I hope that we, members of the LGBT(QI)-community, the gay community, ?queers? or whatever you want to call ?us?, will try to be strong together. That we won?t focus so much on our differences. That we don?t disregard members of our own community because they?re not young, old, masculine, feminine, fat, slim, white or colored enough. That we?ll come together, show the world we?re proud and that we won?t be ignored. That we?ll love each other, party together, and we?ll be there for each other. During this Pride season, and after. Because: love is love.

    No feedback yet