« Sprk en het complexSprk en de onwerkelijkheid »

    Sprk en de anderen

    16-02-05

      00:49:48, by S p r k .   , 616 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de anderen

    Zondag was ik duizelig en vandaag ben ik misselijk. Vanochtend in de trein zat schuin tegenover mij een anorexia-achtig meisje met kort rood haar een saucijzenbroodje weg te werken. Die ze ongetwijfeld daarna weer uitgekotst heeft op het toilet. Je kunt altijd een beetje zien dat je met een meisje met een eetstoornis te maken hebt, door de manier waarop ze d'r voedsel vasthoudt (als iets zonder waarde, op enige afstand) en de hapjes die ze neemt (kleiner dan die van een eekhoorn). Terwijl ik het juist fijn gevonden zou hebben als ze een beetje door zou eten; ik werd er alleen maar nog misselijker van.

    Ik weet niet wat het inhoudt; misschien heb ik wel een enorm zeldzaam griepvirus opgelopen en zullen weldra de fruitmanden zich op gaan stapelen. Per post.

    Wat ik sowieso op het postkantoor in de fucking Bos en Lommer kan gaan afhalen, is een pakketje van iemand waar ik tot medio Oktober vrij intensief mee om ging. De persoon in kwestie is zelfs op de crematie van mijn moeder geweest, en daar heb ik heus geen figuranten voor uitgenodigd.

    Maar een e-maildiscussie liep uit de hand, er was een paar weken radiostilte, en daarna werd alles via e-mail maar halfjes uitgepraat. In zo'n situatie is het belangrijk om elkaar gewoon weer in het echt te zien, zodat je van elkaar veel beter ziet hoe alles bedoeld is, etc. Maar initiatieven van mijn kant om met z'n 2en iets te gaan eten of om een drankje te doen liepen uit op niets, en ik besloot om het allemaal maar te laten rusten. En na een tijdje heb ik op mijn weblog ook de link naar de persoon in kwestie verwijderd.

    Ik hoop dat 'het versturen van wat handel' als een reinigende ervaring is geweest voor de persoon in kwestie. Ben benieuwd of ik nog een dode duif tegenkom als ik het pakketje Vrijdag ga afhalen.

    Dan was er nog het ophaal-incident, op weg naar de sneak preview vanavond. Picture it; ik rijd in een auto met iemand die net een week z'n rijbewijs heeft en duidelijk nog niet zo heel comfortabel en geroutineerd rijdt. Logisch; zou ik ook niet doen op dat moment (de vraag is of ik uberhaupt ooit comfortabel en geroutineerd zou rijden, maar dat terzijde). Vervolgens belt een vriend van me, of we hem ergens op kunnen pikken. Ik vraag of we langs die locatie komen, en dat blijkt niet het geval te zijn. En ik weet dat dat niet het moment is om te vragen om een detour, ook al is de persoon in kwestie net als wij aan de late kant. Dus ik zeg ,,Nee, komen we niet langs." en de ander zegt ,,Oh dan kom ik niet. Dag."

    Even later krijg ik een SMSje met 'up yours...'.

    En bij wijze van kleine umlaut op dit alles, was de film echt heel erg slecht. Met een in-staat-van-ontbinding-zijnde Clint Eastwood, die Hilary Wank gaat leren boxen, terwijl Morgan Freeman ons van commentaar voorziet, voor zover zijn levervlekken dat toelaten. En er was een of andere dushi die de hele tijd gebeld werd op haar GSM, de zaal verliet, af en toe (pratend) naar binnen keek of de film misschien intussen al afgelopen was, en dan weer door belde. En dat dan iedere 10 minuten.

    Ik ben blij dat ik thuis ben. Ik ben minder blij dat mijn keel schraal is, dat de klieren in mijn hals opgezet zijn en dat ik koorts lijk te krijgen. Ik weet zeker dat mijn overleden Oma me aan het straffen is, omdat ik geen braaf heteroseksueeltje ben en omdat ik vroeger bij haar thuis altijd wilde dansen op muziek van de Dolly Dots.

    No feedback yet