« My Patrick Wolf interviewSprk en de hoerige DigiD »

    Sprk en de hysterische week

    17-04-07

      12:38:52, by S p r k .   , 1222 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de hysterische week

    Ik heb al sinds 1985 niets meer gepost hier... Maar het was echt hysterisch druk. Eerst met voorbereidingen voor Mister Gay Netherlands, toen ben ik een weekendje weg geweest naar Berlijn (met werk), daarna deadline van het blad.

    De afgelopen 7 dagen waren waarschijnlijk de meest stressvolle maar beste dagen van mijn leven. Ten eerste had ik deadline van Gay&Night, het meinummer moest weer af. Dankzij feestdagen enzo was er minder tijd dan normaal gesproken, waardoor er behoorlijk wat extra stress was.

    Dinsdag had ik een interview met Edsilia Rombley i.v.m. haar deelname aan het Eurovisie Songfestival. Ik had er niet zo'n trek in - ze maakt gewoon niet echt het soort muziek waar ik naar luister - maar ze was z tof! Door m'n Mika interview heb ik geleerd dat het goed is om zo dicht mogelijk bij iemand te gaan zitten, dat zorgt voor een soort intimiteit. En het was een heel leuk gesprek waarbij Edsilia maar bleef praten. Ook toen ik de volgende dag mijn uitgewerkte interview nog even telefonisch met haar heb doorgenomen bleef ze maar praten. Erg leuk :)

    Woensdag was er een fotoshoot met de kandidaten van Mister Gay Netherlands, in Weesp. De fotografe was heel mooi, de stylist was heel leuk, de kandidaten waren in het algemeen heel nerveus. Ik was nog nooit bij een echte fotoshoot geweest dus het was wel leuk om mee te maken. Als je flitst met je eigen digitale camera, dan gaan meteen ALLE flisten in de hele studio af.

    Donderdag en Vrijdag zijn we verder bezig geweest met het blad. Voor het eerst sinds ik de Gay&Night maak ben ik niet compleet in de stress geschoten toen we de pagina-indeling van het blad deden. Dat was op zich wel prettig. Op Vrijdagavond ben ik met Stefan nog even naar Rotterdam gereden om een stukje live optreden van Zita Swoon op Motel Mozaque mee te krijgen. Na 3 kwartier hadden we het wel weer gezien, het is een leuke band die je zker 1 keer live gezien moet hebben, maar het is prima om het verder bij die ene keer te houden. Vooral op de terugweg hebben we enorm om gereden, wat bleek toen we langs een bordje 'welkom in Utrecht' reden.

    De volgende dag was nog wel de belangrijkste. Tori Amos was in Nederland. Eerst werd ik (samen met Eelco) opgehaald door Stefan om naar een radio optreden in Utrecht te rijden. In caf Florin was het heel warm, en Spijkers met Koppen was (afgezien van Tori's 5 nummers) niet erg boeiend, maar gelukkig waren er tosti's.

    Daarna was het tijd voor de Tori Amos luistersessie, waarbij prijswinnaars van o.a. GAY.NL het nieuwe album voor het eerst konden horen. Tori heeft in het begin ook nog even een kort praatje gehouden. Ondertussen was ik alweer aan het stressen; er was allemaal gezeik met het spoor tussen Amsterdam en Utrecht, en ik had wel om 17:00 uur een interview met Tori in Amsterdam. Gelukkig kwam halverwege de luistersessie mijn contactpersoon van Sony naar me toe, die aanbod om me een lift naar Amsterdam te geven. We moesten immers naar dezelfde locatie. Altijd interessant om uitgebreid met iemand de praten die helemaal in die platenmaatschappij-wereld zit.

    Het interview met Tori was echt geweldig. Meestal krijg je 30 minuten voor een interview, maar ik heb ongeveer 45 minuten met haar gesproken. Het meisje van Sony kwam steeds binnen maar Tori stuurde haar steeds weg. Ik begon met de mededeling dat ik toch wel een beetje nerveus was omdat ik een grote fan ben, maar ze zei dat het allemaal goed ging komen.

    We hebben voor Gay&Night een keer haar horoscoop laten trekken, dus die heb ik voorgelezen, vond ze erg leuk. Toen ze vroeg of ik horoscopen deed, vertelde ik dat mijn moeder vroeger wel met tarotkaarten werkte. ,,Oh, nog steeds?" vroeg ze. Ik vertelde dat mijn moeder 3 jaar geleden was overleden en ik schoot meteen helemaal vol. Frappant, want ik kan juist al heel lang over mijn moeder praten zonder helemaal emotioneel te worden. Tori's nummer 1000 Oceans heb ik heel veel geluisterd toen bleek dat ze niet meer beter zou worden, misschien dat dat er iets mee te maken had.

    Tori's ogen werden ook vochtig en ze vertelde over haar broer Michael, die twee jaar geleden is overleden. We hebben het over het verwerkingsproces gehad, waarbij ik niet zoveel aan het woord was omdat ik gewoon niet meer zoveel meer kon uitbrengen. Apart.

    Verder hebben we het gehad over het uitbrengen van oud live-materiaal. Uiteindelijk vond ze dat ik daar wel goede ideen over had, en heeft ze het e-mail adres van de assistent van haar echtgenoot (haar gitarist, engineer, geluidsman, archivist, alles) gegeven. En ze heeft mijn e-mail adres in lief roze vriendenboekje geschreven. En ze heeft mijn Y Kant Tori Read CD-hoesje gesigneerd (met mijn naam erbij) en daardoor in n klap gezorgd dat deze zeldzame CD, die soms voor wel 700 euro wordt verkocht, niets meer waard is. Maar desalniettemin erg tof.

    Toen we eindelijk klaar waren zei Tori tegen het meisje van Sony ,,He's a good one!" en dat ze het een goed interview vond. Tegen mij zei ze dat we elkaar zeker nog zouden spreken. Op weg naar huis was ik nogal overwhelmed - het gesprek en de gebeurtenis hadden duidelijk nogal wat indruk op me gemaakt.

    Daarna ging ik naar Rotterdam, weer naar Motel Mozaque. Daar heb ik eerst Patrick Wolf geinterviewd. Moeilijke borderline-achtige jongen die erg uitgeput overkwam en op het punt staat om een grote zakelijke fout te maken, waar ik hem serieus nog geprobeerd heb vanaf te brengen. Hij werd wel heel enthousiast toen ik over Nico begon en toen ik hem op mijn iPod een stukje van de nog niet vertoonde nieuwe videoclip van Bjrk liet zien. Daarna heb ik gesproken met mijn contactpersoon van Universal, wat erg leuk was. De avond werd afgesloten met een concert van Patrick en toen ging ik met Evert en Coty met de trein naar huis. De trein van 2 uur. Die er bijna 2 uur over deed om in Amsterdam te komen. Dus ik lag pas na 4 uur in bed en kon niet meteen slapen omdat het zo'n overweldigende dag was geweest.

    De volgende dag (Zondag) was ik om 11:00 uur weer netjes op kantoor om tot 19:00 uur aan het blad te werken. Daarna zijn vormgever Daan en ik nog even naar het Vondelpark gefietst. Mijn achterband was nogal zacht en Daan zat achterop, dus gingen we op zoek naar een fietspomp. Toen we concludeerden dat een voorbijgaande fietster helaas k geen pomp had, draaide ze zich ineens om en wees ze ,,Die daar! Die heeft er een!" Goede mensen bestaan heus nog wel.

    Daarna kwam ik k nog de worstelaar uit Jemen tegen, die heel duidelijk wilde dat ik hem snel weer belde. Ook best wel fijn.

    Maar goed, een hele drukke week dus, gelukkig heb ik vanaf woensdag 4 dagen vrij. Natuurlijk is er dan geen mooi weer ingeplanned, maar het komt allemaal vast wel goed. Even Tori's studio mailen of ze een part-time baantje voor me hebben. Zal wel niks worden uiteindelijk, maar hoe tof zou het zijn om eens per maand een weekje naar Cornwall te gaan om Tori's beste live optredens te selecteren en de overige 3 weken het blad te maken?

    No feedback yet