« Sprk en het complex #2Sprk en het klote-product »

    Sprk en de mislukte retournering

    26-02-05

      19:23:32, by S p r k .   , 612 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de mislukte retournering

    Ik was vanochtend echt in een grafstemming. Ten eerste wegens het gezeik met mijn iPod(s), maar ook omdat ik gisterenavond weer in Aalsmeer ben geweest. En als ik zo door mijn ouderlijk huis loop, komen er allemaal hele fijne herinneringen naar boven van Sinterklaasfeestjes, ontbijt op bed tijdens moederdag, stiekum plaatjes luisteren op de kamer van mijn broer, en zelfs nog mijn eerste stapjes op het internet in de kleine computerkamer.

    Maar er zijn ook een boel nare herinneringen, die veel prominenter aanwezig zijn. Het is echt bijzonder kut om je moeder te zien gaan van een levendige gezellige warme vrouw, naar een bijna-in-staat-van-ontbinding-zijnde kankerpatient die in haar laatste week je hand vastpakt en ,,Het duurt niet lang meer, jongen." zegt. En ik kan op zo'n moment wel tegen mijn vader zeggen dat dat de reden is waarom ik hem niet zo vaak opzoek, maar dat vind ik eigenlijk hypocriet. Hij is er tenslotte full-time bij geweest, terwijl ik al niet meer thuis woonde.

    Maar goed, als ik dan daarna weer thuis ben spookt dat de hele nacht door mijn hoofd, en vanochtend eigenlijk ook nog. En toen moest ik dus nog naar het Apple Center bij Centraal Station, in de hoop dat ze niet moeilijk zouden doen over het feit dat ik mijn tweede iPod terug kwam brengen.

    Nou, ze deden moeilijk. Een vies jongetje dat al veel te lang niet naar de kapper was geweest, vertelde me dat ik dan zelf 10% van het aanschafbedrag zou moeten betalen. Voor inpakkosten ofzo. Wat een bullshit. Hij bood ook aan om hem te repareren. Maar iets dat nog geen week oud is zou gewoon niet gerepareerd hoeven worden, dus ik ging met geen van beide akkoord.

    Na 2 keer overleg gepleegd te hebben met zijn manager, mocht ik mijn geld terug hebben, maar dan niet het volledige aankoopbedrag. De iPod van 20gb was namelijk vlak nadat ik hem gekocht had, 20 euro goedkoper geworden. Dus die 20 euro zou ik dan niet terug krijgen. Pardon?

    De vieze homosuele manager, die vanmiddag beter thuis in z'n sling had kunnen blijven hangen, deed ook ontzettend moeilijk. Hij bood aan om me nog een nieuwe iPod mee te geven. Anders zou hij Maandag bellen met 'de directie' om te kijken of hij me alsnog het volledige aankoopbedrag kon teruggeven.

    Aangezien ik stiekum best graag een iPod WIL, heb ik besloten om het nog een kans te geven. Dus ik ben nu wederom aan het opladen en synchroniseren. Als het nu weer niet goed is, ga ik er Maandag mee terug en dan houd ik een jaren-60 sit-in totdat ze me mijn volledige aankoopbedrag hebben teruggegeven.

    Om weer even op orde te komen hebben Brammetje en ik een Hotdog gehaald bij de HEMA. Terwijl we in de rij stonden zag ik een foto van een jongen met een soort kussen om z'n hoofd heen, en ik riep ,,Oh, dat is die jongen die zich heeft laten neuken door <naam van een vriend van mij>." Brammetje begon te grinniken en voordat ik het wist zaten 2 kindjes te huilen. Kut. Die had ik dan weer niet gezien. Ik mompelde nog iets anders en daarna gingen we snel weer naar buiten.

    In de Bijenkorf heeft Brammetje vervolgens een half uur lang allemaal kleding voor me uitgezocht terwijl ik het ging passen en tegelijkertijd mezelf in het pashokje probeerde te verhangen. Uiteindelijk heeft het avontuur toch nog een blauw overhemd, 3 paar roze sokken en een fijne roze swieter opgeleverd, en ik voel me nu een stuk beter. Vooral ook omdat ik tijdens het omkleden ook nog zicht had op 3 hele fijne lesbische jongetjes die een-voor-een dezelfde Ralph Lauren polo gingen passen.

    No feedback yet