« Sprk en de milieupolitieSprk en de nieuwe foto »

    Sprk en de nieuwe baan als motel receptioniste

    12-04-05

      00:16:00, by S p r k .   , 1147 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de nieuwe baan als motel receptioniste

    Ik heb echt een superleuke week gehad. En natuurlijk, zoiets kan nooit lang goed gaan, er gebeurt altijd wel iets dat als een enorme downer werkt. Maar daar kom ik straks wel op terug. Eerst alle leuke dingen, voor zover ik ze me allemaal nog kan herinneren.

    Vorige week Zondag belde mijn integratieproject me om te gaan lunchen. Ik was ontzettend verrast enzo, maar het was eigenlijk heel lief. Ik heb bij hem thuis eerst allemaal jeugdfoto's gezien, daarna trakteerde hij me op een heerlijke bagel met cream cheese en zalm... Yum!

    Als ik nu dan toch een kept woman word, dan kan ik me er maar beter naar gaan kleden, dacht ik. Dus heb ik een gezellig roze overhemd en 4 stropdassen gekocht. Ik ben ook nog met LesFruits uit eten geweest bij L'Express in de Utrechtsestraat, en aansluitend in de Trut geweest. Erg erg leuk allemaal.

    Die maandag ben ik wat eerder begonnen met mijn halve dag tele-werken, zodat ik aan het einde van de middag in de stad kon afspreken met een 'tamme tiener' uit Flevoland. Ik heb 2 stropdassen teruggebracht omdat ze an sich wel mooi waren maar niet bij m'n andere kledingstukken paste, en we hebben een fijn ijsje gesnoept bij Haagen-Dasz.

    Daarna waren bijna alle winkels dicht. Behalve Laundry Industry in de Magna Plaza. Waar ik uiteindelijk tot half 8 (een half uur langer dan ze open zijn) onder begeleiding van 2 gezellige medewerkters en diezelfde 'tamme tiener'. Ik heb uiteindelijk een fan-tas-tisch donkerblauw rib jasje met felgroene voering gekocht. Je wil er als kept woman tenslotte toch goed uitzien wanneer je thuis naar Oprah kijkt terwijl je man de kost verdient.

    Op kantoor was het deze week ook heel erg leuk, met fijne lunches en een korte excursie naar het nieuwe pand waar we eind deze maand naartoe verhuizen. Tijdens de sneak op dinsdag wist iedereen heel duidelijk dat ik aanwezig was, omdat ik tijdens de film een paar keer echt heel erg schrok. Dus het einde van de film heb ik mijn hand voor mijn mond gehouden. Ik heb ook nog 2 America's Next Top Model marathons gehouden met Camiel en een spiksplinternieuwe Sebastiaan.

    Zaterdag heb ik LesFruits enigszins geholpen met het afsteken van behang in zijn nieuwe woning. Niet goed voor m'n handen, kan ik je vertellen. Maar wel gezellig. Die avond heb ik met Robbedoesje en nouveau Sebastiaan bij mij thuis gehangen met wijn en Kylie DVDs, en daarna zijn we ook nog even de stad in gegaan. En daar kwam ik Obbie tegen; strontlazerus maar aandoenlijk as ever. Er was ook nog een hele fijne Portugees die Franse les schijnt te geven. Je veux apprendre tout ofzo, zal ik maar zeggen.

    Zondag begon op zich ook nog goed, toen Robbedoesje en nouveau Sebastiaan bij me kwamen eten. Het werd al snel een drukte van jewelste toen Cruesli en de Tiener (niet de tamme) ook nog langskwamen.

    Het was op zich niet zo heel erg bijzonder in de Trut, dus ik ben niet heel erg lang gebleven. Ik had ook veel teveel gedronken, zowel thuis als in de Trut, en het kwam niet zo goed aan. De 'tamme tiener' zou blijven slapen ivm gebrek aan vervoer terug naar de rand van de beschaving, maar terwijl ik wegging nodigde iemand anders zich ook nog bij me uit. Niet helemaal wat ik wilde, maar ach, wat kan het voor kwaad, dacht ik bij mezelf.

    En hier, dames en heren, zou ik graag de spreekwoordelijke videoband des levens even op pauze willen zetten en keihard STOMME NAIEVE SUKKEL tegen mezelf willen roepen.

    En we gaan verder.

    Ik sliep al lang en breed toen de 'tamme tiener' en de andere logee vrij luidruchtig binnenkwamen. Vervolgens werd de hele avond nog eens doorgenomen, maar uiteindelijk besloten ze toch maar te gaan slapen. Ze leenden allebei een T-shirt van me, en kwamen in mijn kast een bij de borstkas afgeknipt longsleeve T-shirt tegen, dat ik in de zomer weleens onder een polo draag. Zodat het zeg maar lijkt alsof ik een volledig longsleeve T-shirt eronder aan heb, zonder dat het belachelijk warm wordt. Ze hebben hem allebei natuurlijk even aangedaan en hebben er een kwartier lang om gelachen. Fair enough.

    Vervolgens gingen ze samen op mijn 1persoons reservematras liggen. Apart, maar dat betekende dat ik mijn 2persoonsbed voor mezelf zou hebben, en dat is altijd prettig.

    Helaas besloten ze allebei nog een hele tijd met elkaar na te praten en gooiden er soms zelfs een liedje doorheen. Maar het kan nog erger; op een gegeven moment dacht ik dat ik ze hoorde zoenen. En toen ik na een tijdje de dekens robuust hoorde bewegen en het gesmak aan bleef houden wist ik het zeker. Die twee lagen gewoon te vozen in mijn huis, en ik lag in dezelfde ruimte!

    Ik werd echt heel erg boos. Dus toen duidelijk werd dat ze niet zomaar op gingen houden ben ik demonstratief naar het toilet gegaan en heb ik het beetje urine dat ik in me had eruit geperst. Het was daarna even stil.

    Maar niet voor lang! Binnen de kortste keren hoorde ik weer dezelfde geluiden. Ik hoorde eentje zelfs fluisteren ,,Als Martijn gaat snurken weet je zeker dat 'ie slaapt." Nouja! Mijn huis is godverdomme geen motel dat kamers per uur verhuurt. Als de heren zo nodig met elkaar moesten vozen (en ze waren echt niet alleen aan het zoenen), nadat ze in de Trut allebei nog met een ander hadden staan zoenen, dan moesten ze dat maar fijn ergens anders doen.

    Ik stond op het punt om ze er allebei uit te trappen, maar ik was te moe, te beroerd en te verward. Dus riep ik ,,Jezus, ga slapen." Niet dat het daarna onmiddelijk stil werd, maar goed. Ik viel zelf wel in slaap.

    De volgende ochtend vertrok de 'tamme tiener' vroeg. Ik werd al snel wakker, met een ontzettende kater. De andere logee heeft wel enigszins z'n excuses aangeboden. Ik had die nacht een hele monoloog voorbereid over respect, iemand compleet voor lul zetten, beter moeten weten, dat alcohol en geilheid geen excuus is, en dat ik wilde dat hij de sleutel van mijn huis terug zou geven, maar ik had er gewoon niet de energie voor. Ik was te druk om te zorgen dat ik niet ontzettend over mijn nek zou gaan. Gelukkig begreep de logee uiteindelijk dat het geen goed idee was om heel lang rond te blijven hangen.

    Iedere keer als ik probeer om een klein beetje vergeving in mezelf te vinden, bijvoorbeeld wanneer de 'tamme tiener' belt, online berichten stuurt of smst, denk ik meteen weer terug naar de complete staat van exploderende woede waarin ik me vannacht bevond. Het zit er dit keer niet in, denk ik. Zoals ik al in een SMSje waarin ik mijn reservesleutel terugvraag schreef: Mijn vertrouwen is verminkt en ik weet niet of dat ooit nog goedkomt.

    No feedback yet