« Sprk en de endorfineSprk en de frisse zomerse lentesalade »

    Sprk en de ontmoetingen

    06-03-05

      12:32:39, by S p r k .   , 908 words  
    Categories: Categorie-loos, Muziektipjes

    Sprk en de ontmoetingen

    Maandag ben ik tussen het werken door even snel naar het postkantoor aan de Bos & Lommerweg gefietst om het pakketje van Obbie af te halen. Drie bijna-dood ervaringen verder (de Admiraal de Ruijterweg is best raar opgebroken) trok ik een nummertje. 45 Wachtenden voor me! Gelukkig was ik zo opmerkzaam om naar de balie te gaan waar je direct door kon lopen als je alleen maar een pakketje af hoefde te halen.

    Julia Roberts is nog steeds niet klaar met voorlezen. Dinsdagochtend was ze dat ook weer niet, want toen kwam ineens mijn allerfijnste half-Marokkaanse collega bij me zitten in de trein. Maandagavond had ik Julia aangezet om mee in slaap te vallen. ,,Net echt, alsof ze aan je voeteneinde zit." dacht ik nog.

    Het boek The Nanny Diaries is verdeeld in 2 geluidsbestanden en ik moest nog ongeveer 1/5 van de eerste helft. Dus ik dacht ,,Dat speelt nog een kwartiertje en dan val ik daarna gewoon vanzelf in slaap." Wist ik veel dat Julia ook meteen de 2e helft van het boek ging voorlezen. En ik probeerde wel op te letten, maar dan ging ik tegelijkertijd slapen en dromen en kon ik het niet meer volgen, en dingen gingen ook een beetje in elkaar overlopen enzo.

    Uiteindelijk heb ik Julia (met zo'n melatonine-slaappil op) nog uit kunnen zetten. Een uurtje later werd ik weer wakker; ik had gedroomd dat het plafond ieder moment kon instorten. Dus daar stond ik, onder een kozijn, met mijn dekbed om me heen geslagen, te wachten op certain death. Het duurde echt een goede 5 minuten of 10 minuten voordat ik wakker genoeg was om me te realiseren dat mijn huis waarschijnlijk niet in zou storten, en dat ik sowieso beter gewoon weer in bed kon gaan liggen.

    Tori Amos was Donderdagavond in de Bijenkorf. Op de website stond al aangegeven dat ze haar nieuwe album The BARkeeper ging signeren, dus daar moest ik natuurlijk naartoe. Snel het album aangeschaft (was ik nog niet eh, aan toe gekomen) en ik had met voorbedachte rade ook nog het CD boekje van mijn allerfavorietste Tori CD Boys For Pele meegenomen. Uiteindelijk mochten we maar 1 ding signeren. Een keuze tussen de nieuwe middle-of-the-road ik-ben-nu-gelukkig-want-ik-heb-een-man-en-een-kind CD of de ik-heb-alle-plaatsen-waar-je-me-hebt-aangeraakt-kaal-geschoren CD was natuurlijk snel gemaakt, dus nu is mijn Boys For Pele CD-boekje gesigneerd. Ze was heeeel mooi opgemaakt met superveel lipgloss. Ik was minder goed opgemaakt (helemaal niet, zelfs), dus de foto is kut en niet bestemd voor publicatie.

    De volgende dag gingen Cruesli en ik naar Hilversum, want ik had kaartjes gewonnen voor een radio optreden van Tori. En ik had haar weleens eerder live zien spelen in Ahoy', maar als ze ineens 2 meter van je af zit, maakt alles echt veel meer indruk. Tijdens de interview stukjes zat ze nog dichterbij, dus ik heb best fijne foto's kunnen maken. Op het einde was Cruesli zo slim om aan d'r PA te vragen of ze een CD, die hij voor een collega had aangeschaft, ook nog kon signeren. Toen kon ik ook nog even mijn Beekeeper-CD geven, en die is nu dus ook gesigneerd.

    De terugreis vanuit Hilversum was minder prettig, we moesten echt heel lang wachten en 10 keer overstappen enzo, maar de reis was goed te doen; eerst kwamen we een vrouw tegen (Anne) die tijdens de jaren 60 nog best veel heeft geblowed. Ze woonde net weer een paar maanden in Nederland, daarvoor had ze een tijdje in Kenia gewoond. Ik vroeg haar nog naar de Lion King Factor in KEnia, en die was vrij hoog, zei ze. We hebben het ook nog met haar gehad over muziek die je op kunt zetten tijdens het koken, en ze was nog niet bekend met Bebel Gilberto, dus ik vind dat we haar een nuttige tip hebben gegeven.

    Tijdens het andere overstappen kwamen we allemaal collega's uit Hilversum tegen en hebben we nieuwe Surinaamse woordjes geleerd, voorgelezen uit de 'contactadvertenties' in de RAILS, en er lachte nog een jongen heel leuk naar me, maar die moest er ergens uit waar ik er niet uit moest. Maar daar had ik best nog gordijnen mee willen kopen en 2 kinderen mee willen veroorzaken.

    Gisteren ben ik nog heel even de stad in geweest, maar ze hebben alles in de H&M weer verplaatst dus ik kon niets vinden en het was nog poepdruk ook. Ik heb nog heel even met Cruesli in de Mediamarkt gewinkeld, en daarna was ik thuis. Geen Betty Asfalt Complex, maar thuis gehangen en aflevering 18 van LOST gekeken (die echt weer fantastisch was).

    Het leek me een goed idee om heel avontuurlijk sushi te bestellen, en dat was echt heel spannend. Ik had Sashimi van/met tonijn besteld, en ook nog een salade met kip (wilde niet meteen te hardcore aan de rauwe vis). Het bezorgjongetje van de Sushi Kings had ik het liefst in m'n huis gehouden om de hele avond gordijnen uit te zoeken op internet, maar hij ging heel snel weer weg. Uren later deed ik mijn rolgordijn naar beneden, wreef ik nog een keer over mijn Poesje en ben ik gaan slapen. En heb ik gedroomd dat ik zoende met een ex-collega die het niet alleen heel goed kon, maar het ook nog eens heel leuk vond.

    Ik heb ook nog allemaal gezellige foto's van sneeuwpoppen gemaakt, maar aangezien ik kots op dit kutweer, vind ik ze achteraf helemaal niet zo gezellig en hebben die geen plaatsje op het wereldwijde web verdiend. Kutpoppen.

    No feedback yet