« Sprk en My Brightest DiamondMy Mika interview »

    Sprk en de persreis #3

    20-01-07

      00:35:18, by S p r k .   , 755 words  
    Categories: Categorie-loos, Muziektipjes

    Sprk en de persreis #3

    Ik heb echt een geweldige dag achter de rug.

    Vanochtend vroeg ben ik naar het station gefietst, hopende dat ik geen chaos zou aantreffen. Ik zette mijn fiets op dezelfde plek als vroeger, toen ik nog iedere dag naar Lelystad moest. Ik stond nog even stil bij hoe tof het überhaupt was dat ik niet naar Lelystad ging, maar naar Parijs, en liep toen het rustige station binnen.

    De trein ging gelukkig op tijd en al snel waren de jongen van de platenmaatschappij en de jongen van Oor op de afgesproken plek. Ik had natuurlijk weer bíjna iemand anders aangesproken, omdat die wel heel verdacht lang rondhing bij de Free Record Shop, en daar verkopen ze natuurlijk niet zoveel. Maar ik hield me in en dat was dus achteraf maar goed ook.

    Het interview ging echt heel goed. De jongen van Oor ging eerst, en toen hij terugkwam vertelde hij in welke stoel ik moest gaan zitten om zo dicht mogelijk bij Mika te zitten. Het was wel écht heel erg dichtbij. Ik probeerde nog wat afstand te bewaren door naar achteren te leunen, maar hij leunde regelmatig naar me toe enzo. Ik pakte nog wat nerveuzig mijn digitale camera erbij en kon natuurlijk niet 1-2-3 de dictafoon instelling vinden. Dus kwam er een gezellig zelfportret van Evert voorbij, waar Mika heel belangstellend naar keek.

    Mika is een mooie jongen met grote mooie ogen en bovendien een ontzettende charmeur. Hij is nog helemaal vers en enthousiast en nieuw en hij heeft nog geen 400 interviews achter de rug enzo. Het is best uniek om een jongen waarvan het zó vast staat dat het een megaster wordt, aan de vooravond van zijn doorbraak te kunnen spreken. Een beetje alsof het begin jaren '90 is en jij één van de eerste mensen op the internets bent.

    Ik vergat al snel dat ik Mika nog nooit eerder had ontmoet en dat het niet zeker is of ik hem hierna ooit nog spreek. Dus wanneer ik af en toe een gevatte opmerking maakte, of hij kon even totaal niet uit zijn woorden komen, legde ik heel routineus mijn hand op zijn knie. Alle professionaliteit uit het raam = het nieuwe zwart! Hij leek er gelukkig geen moeite mee te hebben.

    Toen ik begon over zijn prachtige artwork en de geniale filmpjes op zijn website, wees hij naar de andere kant van het restaurantje, naar zijn zus waarmee hij al die dingen ontwerpt. ,,We hebben nét het eerste officiële gedrukte exemplaar van het album binnen, wil je hem zien?" zei hij enthousiast. Natuurlijk wilde ik dat, dus Mika sprong uit zijn stoel om hem te gaan halen. Terwijl ik de CD bekeek en het doosje opendeed begon hij helemaal te stralen en was 'ie zichtbaar laaiend enthousiast. Dat kan natuurlijk ook niet anders. Afgezien van het feit dat de hoes echt de meest fucking mooie Technicolor® verpakking heeft die je OOIT hebt gezien, móet het wel fantastisch zijn om als singer/songwriter het eerste echte exemplaar van je album aan iemand te mogen laten zien.

    Toen de Engelse mevrouw van het management of de platenmaatschappij kwam aankondigen dat we nog 5 minuten hadden (ik had een half uur gekregen), schrok ik helemaal, want het leek echt niet alsof we al 25 minuten met elkaar in gesprek waren. Ik stelde nog snel een paar vragen en toen was het helaas alweer voorbij. Mika zou kort daarna vertrekken naar het treinstation om de Eurostar terug naar Londen te pakken, terwijl hij onderweg nog even geinterviewd werd door de Franse editie van Rolling Stone.

    Ik liep even de hoek om naar de Champs Elysees, waar ik 2 spijkerbroeken in-mijn-fokking-maat en een kittig lamswollen truitje heb gekocht. Dikke prima. Toen heb ik nog wat broodjes en donuts ingeslagen voor in de trein. Gelukkig belde Rosalie op dat moment (die ik dus wéér niet heb gezien terwijl ik in Parijs was) en die heeft me telefonisch naar een taxistandplaats geloodsd, zodat ik een taxi kon nemen naar Gare du Nord.

    De terugreis was heel gezellig, erg leuk gepraat met mijn beide reisgenoten. Ik heb nog een heel mooi vormgegeven Mika promo single op de kop weten te tikken (nouja, gewoon gevraagd) en überhaupt tijdens de hele dag interessante gesprekken gehad met zowel de jongen van de platenmaatschappij als de jongen van Oor.

    En nu ben ik weer thuis in Nederland. Waar mijn héle appartement overhoop ligt, omdat ik vannacht om 2:00 uur nog op zoek was naar de oplader van mijn digitale camera. Hoezee.

    No feedback yet