« Sprk en de TVSprk en het grote radio interview »

    Sprk en de re-integratie

    02-04-07

      23:24:38, by S p r k .   , 388 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de re-integratie

    Vrijdagmiddag ben ik weer gaan werken en kwam MayDay op de redactie langs om nieuw materiaal voor het blad aan te leveren. Tijdens het kerstfeest hebben we van diverse collega's foto's in MayDay-stijl gemaakt; met een verschrikte blik en getuitte lippen. Vooral Loesje had de look al snel onder de knie en daarom hebben Vincenzo en ik toen een 'Diva Loesje' pagina gemaakt en opgehangen. Die zag MayDay meteen hangen toen ze binnen kwam - faux-pas!

    Daarna heeft ze zéker 2 uur lang een stagiair bijgepraat over showbiz. Er kwam zóveel nieuwe informatie op de arme jongen af, dat ik soms weleens bang was dat er bloed uit zijn oren zou komen. Uiteindelijk heeft MayDay hem (voor zijn moeder, uhuh) een foto met handtekening gegeven, ondertekend met 'MayDay, de zwakste schakel'. Ik hou van mensen met zelfspot. Echt.

    Het is lente én ik had weekend. Wat een fijne combinatie! Zaterdag ben ik gaan lunchen met Maurits 'nu snap ik ook waarom ik gefilmd word!' en later zijn we ook nog taart gaan eten in De Balie. We zijn Jan Smit op straat tegengekomen, die heel erg bruin was. Vies bruin, voor een blank iemand. Een soort omgekeerde Michael Jackson. Ik heb Maurits ook nog geleerd dat eieren géén zuivel zijn.

    De volgende dag ben ik gaan lunchen met Eelco maar toen zijn we helaas geen bekende Nederlanders tegengekomen. Toch wel weer zonde. We zijn wel in een heel leuk tentje cheesecake gaan eten en ik had ook een portie 'broodvariatie' besteld. Toen was er nog een hele leuke episode met een serveerster die Tessa heette en die écht heel leuk was, maar het 'you had to be there'-gehalte is zó hoog dat ik er maar beter niet in detail over kan vertellen.

    Die avond ben ik bij Wagamama gaan eten met Sebas. Eén tafel verderop ging de band Zita Swoon zitten. Bekende mensen! Daarna zijn we een ijsje gaan halen bij Australian. Het frambozensorbetijs was zó zuur dat Sebas heel gevat opmerkte ,,Ze maken daar natuurlijk alles met natuurlijke ingrediënten en dan wordt het vaak toch minder lekker."

    Ondertussen waren ze bij mij in de straat bezig om op een straathoek een soort houten blokhut te bouwen. Buurman Ron denkt dat er een bloemist komt, ik hoop zelf dat het een vier jaargetijden oliebollenkraam wordt.

    No feedback yet