« »

    18-02-02

      13:27:00, by S p r k .   , 937 words  
    Categories: Categorie-loos

    Hoi hoi :) Bij deze mijn derde mail vanuit Hawaii. Gisteren was dan dus de TV opname. We waren eigenlijk nogal laat. Ik zal jullie de details besparen, maar het had iets te maken met een nogal foute lunch in een restaurant...

    Toen we aankwamen werd ik tegengehouden bij de backstage ingang; ik heb geen backstage pass voor altijd, ik had er alleen een voor de dag ervoor, die bovendien nog op de hotelkamer lag. Uiteindelijk heb ik iets meer dan een uur gewacht terwijl de anderen iets voor me probeerden te regelen. Ik werd steeds nerveuzer, en om het hoofd koel te houden las ik in People magazine een verhaal over een nieuwslezeres die plastische chirurgie heeft ondergaan. ,,Alleen mijn ogen hoor!" schreef Greta van Susteren, terwijl de voor- en na foto hele andere dingen leken te vertellen.

    Uiteindelijk werd ik zo nerveus dat ik Roger Davies (Janet's manager, hij heeft ook na de breakup met Ike, Tina Turner onder zijn hoede genomen begin jaren 80) heb aangesproken, me 4 keer heb verontschuldigd en heb gevraagd of hij contact op kon nemen met de tour manager voor een pass. Hij was heel erg vriendelijk, zei me dat hij het niet erg vond dat ik hem had gevraagd (ik bleef me verontschuldigen, die man heeft echt wel iets beters te doen) en ging meteen bellen. Helaas kon hij op dat moment de tour manager niet bereiken. Maar na ongeveer een kwartier kwam 1 van mijn vriendinnen naar me toe met een pass. Ik was binnen. Net op tijd. Ik nam helemaal vooraan (en dan ook echt helemaal) in het midden een plaatsje tegen het hek in. Normaal gesproken heb je in Amerika gewoon zitplaatsen en zo, maar wegens de uitzending, en omdat Janet het waarschijnlijk leuker vindt, was er VOOR de 1e rij een aparte sectie waar je alleen kon staan, een zogenaamde pit. En daar stond ik dus in.

    Na een boring opening act kwam Janet op. Ze stond op 2 meter hoogte op een soort paal, midden op het podium, die naar beneden zou gaan. Helaas, het witte doek dat meteen na haar opkomst op de grond moet vallen, bleef hangen. Uiteindelijk hebben ze het handmatig losgemaakt, waardoor Janet veel langer dan normaal stil bleef staan. Ze begon het nummer, stapte van de paal af het podium op, liep naar voren en zong 2 regels. Daarna maakte ze een 'nee' teken met haar wijsvinger en liep het podium af. Aangezien het niet rechtstreeks uitgezonden werd, wilde ze het over doen. Nou weet ik dat dit soort dingen voor welke artiest dan ook niet leuk zijn... Het veroorzaakt een hoop negatieve energie, zeker tijdens zo'n belangrijk concert. Maar ik vond het toch wel ontzettend speciaal om te zien. Voor zover ik weet heeft Janet nog nooit eerder een show stopgezet om opnieuw te beginnen. Ergens halverwege de show kwam Missy Elliot ook nog uit de grond, om haar rap van 20 seconden te playbacken. Al met al was de show wederom geweldig. Ze heeft een paar keer mijn kant op gekeken en ze leek in een hele goede stemming te zijn. Ik heb nog steeds blauwe plekken van de mensen die naast me stonden; je moet je tijdens zo'n concert goed vasthouden, anders sta je zomaar 2e rij of schuif je ver naar de zijkant. Op een gegeven moment had ik zelfs het idee dat mijn paspoort gerold werd, dus die heb ik maar even in mijn tas gedaan. Tijdens een medley van 3 rustige nummers waarbij ze op een krukje zit en zichzelf dept met een handdoekje, heb ik meerdere keren heel hard haar naam geroepen. Met als resultaat (denk ik) dat ze het handdoekje op het einde mijn kant op gooide. Ik ben lang genoeg, dus ik heb hem gevangen. Ik denk dat zoiets wel wordt uitgezonden en op de DVD komt. Let dus op de jongen met geel/oranje haar, die niet alleen het handdoekje vangt en zich eraan vastklampt, maar OOK zijn scheef geslagen bril rechtzet.

    Na de show zijn we backstage gegaan om afscheid te nemen van de dansers. We hadden deze ook al in Parijs ontmoet, en de meesten herkenden ons dus en zo... Na een paar omhelzingen en een korte boodschap voor de video8 camera van 1 van de dansers zijn we bij de catering gaan zitten. Na verloop van tijd kwam Janet naar buiten. Ze was fris en fruitig gedoucht, maar het was goed te zien dat ze heel erg moe was. We liepen naar d'r toe en hebben haar 1 voor 1 omhelsd. Toen het mijn beurt was zei ze ,,Hi Martijn, how are you?".... Ik hield het bij ,,Fine thanks! The show was great." De komende minuut was ik verbaasd dat ze m'n volledige naam wist (ik had het haar wel eerder verteld, maar ze noemde me uit gemak meestal 'Mart')... Ze ging vrij snel weer weg, nodigde ons nog uit om naar een club te komen waar ze uit zou gaan, en zwaaide nog een keer. Ik nam moe maar voldaan weer plaats bij catering, waarna ik al snel geattendeerd werd op een hele grote taart met een foto van Janet erop. Het bleek een heerlijke cocosnoottaart te zijn.

    Daarna gingen we weer terug naar het hotel. We besloten maar niet naar de club te gaan, aangezien vrijwel iedereen wist waar Janet naartoe zou gaan, waardoor het erg druk zou zijn. En nu zit ik een mailtje te schrijven in ons nieuwe hotel waar ze ook een fitnessruimte hebben en zo. Ben benieuwd of ik daar de komende dagen binnen zal gaan... Ik heb vandaag in ieder geval gezond en gezwommen, da's ook wel al fijn!

    No feedback yet