« »

    16-12-03

      23:58:00, by S p r k .   , 607 words  
    Categories: Categorie-loos

    Maar weer eens een update.

    Obbie zou Zondag bij me langskomen, dus stond dit weekend in het teken van opruimen. Eindelijk weer eens in mijn slaapkamer gezogen, zelfs onder mijn bed. Ik snap nog steeds niet hoe het komt maar ik heb echt altijd stofHOPEN overal.

    Uiteindelijk 4 vuilniszakken met troep weggegooid en besloten dat een aantal dingen die ik nog op VHS had, maar waar ik ook inmiddels de DVD van heb aangeschaft, de deur wel uit konden. Zondag was Obbie er dan eindelijk. Ik heb gepassioneerd voor haar gekookt, Moulin Rouge laten zien (want die kende ze nog niet - nouja!) en we hebben zelfs een aflevering van Jem gekeken. Fantastisch.

    Vanavond ben ik naar de Sneak Preview in de City in Amsterdam geweest. Op www.sneakpoint.nl stond in principe dat "Calendar Girls" zou komen; een film over vrouwen op leeftijd die naakt gaan poseren voor het goede doel. Ik vond het intro van de film erg raar; iets over bewijsmateriaal en kettingzagen.

    Ik vermoedde ineens dat ik per ongeluk bij Scary Movie 3 was beland; goede reden om de zaal te verlaten. Maar de slechte humorloze grappen bleven uit en maakten plaats voor met bloed ondergespatte hula-girls en gillende meisjes. Best wel koel. Uiteindelijk bleek het een remake van the Texas Chainsaw Massacre te zijn. Ik heb mijn keel helemaal rauw geschreeuwd van de schrikeffecten.

    Het voordeel van werken in een Marketing team is dat je regelmatig contact hebt met drukkers, DTPers, mailinghuizen en externe callcenters. Die houden natuurlijk allemaal erg veel van me (tenminste, als ik centjes bij ze uitgeef of in ieder geval zakelijk contact met ze heb) en dat laten ze blijken met de kerst.

    Nou, nee, niet waar. Eén bedrijf liet dat al blijken op mijn verjaardag. Ik werd ineens gebeld door een bedrijf, ik weet niet meer precies wat het was, een advocatenkantoor of een wijninkoperij of zoiets, maar die wilden m'n thuisadres en verjaardag weten. Ik zeg; altijd doen. En inderdaad; netjes op mijn verjaardag kreeg ik een kistje witte en rode wijn cadeau. Op zich niet nodig, want ik drink uitsluitend rosé, maar de 2 flessen deden het bijzonder goed tijdens de 1e uitzending van Idols.

    Hoe dan ook, deze week zijn de flessen wijn wederom niet aan te slepen. Mijn favoriete externe callcenter (nouja, leuke contactpersoon en leuke jongen bij de receptie die mij met haar moet doorverbinden - Sjoerd) stuurde voor de zekerheid een kistje met witte wijn, rode wijn én rosé! Zo mag ik het graag zien. Verder kreeg ik van dezelfde drukker als die van de verjaardagswijn ook nog een flesje rood (natuurlijk meteen geruild tegen een flesje rosé van iemand anders). Mijn baas heeft natuurlijk ook weer een kerstpakket voor me, en de contactpersoon van mijn vaste en trouwe mailinghuis zou deze week ook nog eventjes iets komen brengen. Ik ben benieuwd.

    ,,Nou, ik vind eigenlijk dat al die geschenken moeten worden verzameld en dan verloot onder de collega's met een lichamelijke handicap of mensen die nog in het ziekenfonds zitten!" werd op de werkvloer geroepen. Nou, ik vind dat niet. Geloof me, van sommige van mijn contactpersonen (en ik noem écht geen namen) is een flesje wijn wel het minste wat ze kunnen doen na alle werkstress die ze me dit jaar bezorgd hebben. Sterker nog; pas als ze een kamer in het Amstel hotel zouden boeken met daarin Paul Groot (je weet wel, van Kopspijkers en voorheen GTST) geheel tot mijn beschikking, zouden ze nog nét niet alle onzin gecompenseerd hebben. Maar ik dwaal af.

    Tijd om eens iets te gaan koken. Pannenkoeken, denk ik maar. Dat telt heus wel.

    Feedback awaiting moderation

    This post has 1 feedback awaiting moderation...