« enniememSimone »

    Uit

    24-10-02

      13:10:00, by S p r k .   , 629 words  
    Categories: Categorie-loos

    Uit

    Richard belde net. Of tenminste, hij heeft m'n voicemail ingesproken, om me te laten weten dat hij goed nieuws voor me heeft; het is definitief uit met zijn vriendje in Eindhoven.Make up your mind, zou ik zeggen. Ik had allang geaccepteerd dat Richard een vriendje had waar ik het persoonlijk niet bijzonder goed mee kon vinden, die bovendien ver weg woont en hem behandelt op een manier waar ik het niet mee eens ben... En nu is het ineens uit. Al die veranderingen de hele tijd... Ben overigens benieuwd hoe lang het dit keer zal gaan duren. Zoals mijn Duitse moeder altijd zegt; ,,Was sich liebt, das neckt sich" ofzo.Ik belde hem uiteraard direct terug om de details te horen en om hem meteen te vertellen dat ik vanavond mijn glansrol als therapeute niet kon vervullen i.v.m. mijn date met M. te W.... Maar helaas... Ik zat werkelijk midden in mijn boeiende verhaal toen Richard zei dat hij nu echt moest haasten voor de trein, en vroeg of ik over 5 minuten terug kon bellen. Net toen ik hem ging zeggen dat ik mijn best zou doen, hoorde ik een gil, een harde klap en toen viel het geluid weg. Dit kan een aantal dingen betekenen;- hackers op de lijn, die een soort hoorspel ten gehore brengen- z'n GSM is op de grond gelazerd en stukgegaan of simpelweg uitgevallen- Richard is met GSM en al onderuit gegaan en wordt as we speak vervoerd naar een gerennomeerd Brabants ziekenhuisIk ga voor optie 2, maar vlak de andere opties uiteraard niet uit.Dit weekend is er Halloween in de Soho. Zouden ze heliumballonnen hebben? Ik ben benieuwd :)Heb vannacht HEEL raar gedroomd; ik voelde me 's ochtends niet lekker, dus ging ik naar de dokter om te vragen wat er aan de hand was. Ze vertelde me dat ik al maanden rondliep met een of andere tumor in mijn hoofd, en dat ik nog maar 1 dag te leven had. De rest van mijn droom probeerde ik, overigens zonder succes, naar mijn moeder te komen om haar het nieuws te vertellen.Wat betekent dat eigenlijk? Ik bedoel, sinds bij mijn moeder borstkanker is geconstateerd, ongeveer anderhalf jaar te laat, ben ik wel vrij hypochondrisch geworden. Sterker nog; 1 van mijn grootste angsten is dat ik op dit moment rondloop met iets dat makkelijk genezen had kunnen worden, als ik er maar op tijd bij was geweest. En tegelijkertijd klamp ik me ook vast aan de slogan ,,Als je gaat, dan ga je." Ik bedoel... Dan hebben we het maar gehad ook. Dan hoef ik ook geen belastingteruggaveformulier (GALGJE!) meer in te vullen, dan hoef ik ook geen bonnetjes meer te verzamelen voor teruggave uit mijn bouwdepot, dan hoef ik ook niet meer in een bouwput te wonen als mijn oude keuken eruit gaat en mijn nieuwe keuken erin gezet wordt. Dan hoef ik me ook niet meer af te blijven vragen of er ergens nog iemand rondloopt waar ik heel erg oude stijl gelukkig mee zal worden. En dan hoef ik me ook geen zorgen meer te maken of al die heliumballonnen nou echt zo slecht voor mijn hersenen waren. En dan hoef ik ook gene getuige te zijn van mijn eigen lichamelijk verval, dat ongetwijfeld anders op mijn 30ste verjaardag onmiddels had aangevangen.Maar goed, dan kan ik ook niet meer aangeschoten 's nachts naar huis lopen, zingend, benieuwd of er iemand achter me loopt die ineens een achtergrondzang of tweede stem voor zijn rekening neemt, om vervolgens samen gelukkig te worden. Dan kan ik ook geen verdomd goede muziek meer luisteren. Ik kan me op Zondagochtend niet meer in bed omdraaien omdat ik er toch niet meer uit hoef. En zo kan ik nog wel even doorgaan :) Gelukkig maar.

    No feedback yet