« Pluto (Bjork)Kerst is tot nu toe nog niet mickey »

    Upside Down (Tori Amos)

    28-12-05

      01:32:17, by S p r k .   , 792 words  
    Categories: Categorie-loos

    Upside Down (Tori Amos)

    Zondagavond was het tijd voor Joyeux Noel 2005. Sebastiaan, Robert en ik waren Vrijdag al helemaal boodschappen gaan doen, en Evert en ik zijn Zaterdag bij IKEA een geschikte tafel gaan eh... Huren.

    Ik heb ook maar meteen 4 klapstoeltjes gehaald, dat is altijd handig voor bij een oud-Hollandsche spelletjesavond.

    Het gourmetstel waarop Evert en ik gingen bakken was heel erg langzaam enzo, maar dat mocht de pret niet drukken. In Afrika moeten ze tenslotte hun gourmetvleesjes bakken op de motorkap van een auto, en moet het hele dorp eten van een gourmetschotel van Albert Heijn. Als ze uberhaupt al doorhebben dat het kerst is, natuurlijk. Je moet als hoofd van het gezin wel wat moed verzamelen om aan je vrouw en 73 kinderen te vertellen dat een kwart van de kinderen deze maand geen eten krijgt omdat jij het nodig vond om een kalender aan te schaffen.

    In de Trut was het ook best leuk. Om Madonna na een concert in LA in 1990 te citeren: ,,The crowd was tough." maar uiteindelijk kwam het allemaal op gang. Op een gegeven moment stond ik met een jongen, Frank, te praten, toen er een vrouw van 1m53 bij kwam staan. Die zag mijn hand en vertelde dat ze haar arm had gebroken. Het gras is altijd groener...

    Vervolgens vertelde ze een kwartier durend verhaal over hoe de politie haar hardhandig had behandeld toen haar vriendin een foto van een agent wilde maken. En ze liet de grote blauwe plekken op haar bovenbenen zien. Toen merkte ik goed dat ik al 4 malibu/ananassap, een rose en 8 Bailey's op had, want ik vroeg het vrouwtje eerst of ze Amnesty International al had ingeschakeld. Daarna draaide ik me naar Frank toe en zei ik ,,Dit verhaal duurt echt veel te lang! " Dat hielp gelukkig, want het vrouwtje was blijkbaar uitgepraat.

    Aanstaande Vrijdag ga ik weer naar het ziekenhuis om te kijken of mijn gips eraf mag. En dat is hoe dan ook een enge gedachte. Want misschien is de zwelling nog wel te erg, en mag het gips er helemaal niet af. Maar misschien mag het gips er wel af. Dan krijgen we weer andersoortige ellende.

    Toen mijn gips verwisseld werd merkte ik al dat ik mijn middelvinger amper kon bewegen. En daar was niet eens iets aan gebroken! Dus hoe moet het dan met 2 vingers die inmiddels een maand in het gips hebben gezeten en ook nog eens serieus gebroken waren? Ik weet niet zo goed wat ik ervan moet verwachten. Dat maakt het eigenlijk wel een beetje eng.

    Verder ben ik verkouden aan het worden. Ik haat de winter. Tegelijkertijd met mijn verkoudheid begint ook mijn winterdepressie op te komen. Ik vroeg me al af waar hij bleef. En er zijn nog concrete winterdepressie issues ook, die naast het gezeik met mijn vingers in te delen zijn in 2 sub-issues:

    Petoties
    Alsof VISA nog niet genoeg geld van me kreeg, heb ik in Parijs echt teveel uitgegeven. Ik had heus wel 1 wollen-truitje-was-het-op-de-hand-en-droog-het-horizontaal minder kunnen kopen. En bij nader inzien had ik misschien ook best kunnen leven zonder het fijne exclusieve maar hysterisch dure parfum dat ik gekocht heb.

    Bodij/ L'amour
    Ik ben inmiddels 9 kilo afgevallen. Nouja, de laatste keer dat ik me gewogen heb was voor de kerst, maar vandaag heb ik dan weer amper iets gegeten, dus ik ga uit van 9 kilo. Maar of mijn liefdesleven er nu op vooruit gegaan is... Het was even een weekje leuk toen ik duidelijk merkte dat het minder moeite kostte om mezelf voort te bewegen, en het was ook leuk om complimentjes te krijgen enzo. Maar the best compliment is a naked one en die is er tot nu toe nog niet geweest. Zodra het gips eraf is ga ik weer fanatiek sporten. Heus waar.

    Als ik een meisje in een middeleeuws kostuumdrama zou zijn, zou ik de hele film moeten toekijken hoe al mijn zussen trouwden met succesvolle aantrekkelijke mannen (Februaristakers of ruwe-bolster-blanke-pit types). En aan het einde van de film, als mijn allerjongste zusje er ook met een of andere dekhengst vandoor is, zie je nog even een aandoenlijk shotje van mij. Waarin ik me krampachtig vastklamp aan een kleine stinkende trol met een bochel.

    Misschien moet ik in 2006 maar geen energie meer steken in allerlei sletjes die niet terug SMSsen, alleen maar vaag zijn, in Libanon wonen, nog niet uit de kast zijn, al een vrouw en kinderen hebben, uiteindelijk toch de islam in gaan, dislekties zijn, egoistisch zijn, alleen interesse hebben in mijn vrienden, me alleen maar keihard zouden willen doorneuken, geen fatsoenlijke Nederlandsche zin kunnen schrijven, zichzelf amper verstaanbaar kunnen maken, niet goed geconserveerd blijven nadat ze de 25 zijn gepasseerd, alleen maar op tarzan-achtige neanderthalers vallen of zichzelf veel te interessant vinden.

    Da's pas een voornemen.

    No feedback yet