Pages: << 1 ... 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 ... 278 >>

    14-05-05

      18:00:46, by S p r k .   , 487 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de uit de hand gelopen routine #2

    Dus ging ik op m'n fiets en met een grote zonnebril op naar de DA in de Leidsestraat. Ik nam een ongebruikelijke route om zo min mogelijk herkend te worden, en toen een ex-collega me dacht te herkennen zei ik hem in accentloos frans ,,Ik weet niet wie u bent, maar die broek staat u voor geen meter."

    Nadat ik m'n fiets goed vast had gezet en wat mensen afpoeierde die vroegen hoe ze naar het Anne Frank huis moesten lopen, stormde ik de DA binnen. ,,Is dit hoe het eruit hoort te zien? IS DIT HOE HET ERUIT HOORT TE ZIEN?" riep ik, terwijl ik, al wijzend naar mijn haar, op de eerste de beste verkoopster af liep. ,,Nee, dat lijkt me niet..." mompelde de verkoopster. ,,IK DACHT HET OOK NIET." riep ik terug. En toen verwees ze me door naar een andere verkoopster die meer verstand had van haarkleuren. Want zij ging over foundation ofzo. Ik wist niet dat die types allemaal ook nog hun eigen specialisme hadden. Maar eigenlijk is dat wel terecht, zo werkt het in een ziekenhuis tenslotte ook. En da's een minstens net zo belangrijk instituut.

    ,,'t Is niet goed he?" zei de tweede verkoopster. Nee, dat was het inderdaad niet. Ze pakte de L'Oreal bijbel erbij en ging meteen zoeken hoe dit het beste op kon lossen. En al snel kwam ze aan bij een psalm over goudblond. Ze zocht snel het juiste pakje erbij en liep ermee naar de kassa. Ik hoopte nog dat ze het me gratis mee ging geven, maar ze ging overleggen met een collega. En een second opinion is altijd goed, dus liet ik haar d'r gang gaan.

    Voor ik het wist stond ik weer thuis in de badkamer de inhoud van het pakje te mengen. De dame bij de kassa had me gerustgesteld dat het deze keer niet zou prikken omdat dit niet zo'n blekende werking zou hebben. Maar dat bleek helaas een gore leugen te zijn. Ik stond met tranen in mijn ogen dat spul in mijn haar te smeren.

    Toen ik de verf er een half uur later weer uit spoelde voelde mijn haar aan als stro. Stro waar allerlei boerderijdieren al een week doorheen hadden gebanjerd. Dus leek het me geen slecht idee om de bijbehorende conditioner zeker een kwartier in te laten trekken.

    En nu ziet mijn haar er godzijdank wel weer acceptabel uit. Hoewel god (zonder hoofdletter) er natuurlijk verdomd weinig mee te maken heeft gehad, maar dat terzijde.

    Ik wist eigenlijk niet helemaal zeker of ik er wel over moest schrijven, maar tegelijkertijd besefte ik me ook wel dat er genoeg andere mensen zijn die hetzelfde is overkomen. En ik wilde die mensen vooral laten weten dat ze niet alleen zijn. En hopelijk kan ik voor iemand anders een soortgelijke catastrofe voorkomen. Bovendien is het altijd goed om dit soort traumatische ervaringen meteen van je af te schrijven.

      14:14:45, by S p r k .   , 273 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de uit de hand gelopen routine

    Ik verf mijn haar al sinds 1998. Eerst nog heel primitief met een soort spray waar je haar blond van oplichtte, maar al snel ging ik hardcore aan de pakjes. En als je dat ongeveer iedere 2 maanden doet, weet je op een gegeven moment heus wel hoe het moet. En hoe lang, ook.

    Maar vanochtend ging ik m'n haar weer verven, want ik had allemaal nare uitgroei. Maar tegelijkertijd was ik ook Kylie aan het luisteren en aan het chatten met mensen. En aan het ontbijten. En zo kwam het dat ik mijn haarverf een minuut of 10 te lang heb laten intrekken.

    Of nee, eigenlijk heb ik sowieso de instructies genegeerd. Want bij het bijwerken van uitgroei moet je eigenlijk eerst alleen je wortels doen, dan een tijdje laten intrekken, en op het laatst de punten er nog bij. MaarJA, dat deed ik nooit, want dat was me teveel gedoe. En dat gaat al jaren goed.

    Maarja, nu had ik dus alles in een keer erin gedaan en ook nog 10 minuten te lang laten intrekken. Dus nu zijn mijn wortels heel mooi blond. En mijn punten zijn grijs. Fucking GRIJS.

    En de L'Oreal-SOS-helpdesk is natuurlijk DICHT want het is Zaterdag. Terwijl dat nou JUIST de dag is dat je gezellig de tijd neemt om je haar te kleuren, lijkt me! Dus nu heb ik in paniek de drogisterij gebeld, en die vinden dat ik langs moet komen zodat ze kunnen kijken wat we eraan kunnen doen. Dus ik moet over straat met mijn rare kapsel.

    Modderfok.

    Als het niet goed komt ga ik m'n eigen haar kort knippen ofzo. Dit heeft een not done-factor 14.

    11-05-05

      00:54:51, by S p r k .   , 956 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de flashbacks naar betere tijden

    Poesje is krols. Als je d'r roept gaan spontaan d'r twee achterpootjes wijd. En ze loopt nu de hele dag te kreunen en ze sleept zichzelf door het huis. Wat dat betreft toont ze ineens veel gelijkenis met een vriend van me, die we niet bij naam zullen noemen.

    En nu we het toch over die niet bij naam te noemen vriend te hebben; wij hebben vandaag onze laatste avond gehad. We zijn met kornuiten naar de Sneak Preview geweest. En de film was The assassination of Richard Nixon. En Nixon ging op het einde helemaal niet dood. Dus ik zeg: misleidende titel! Geld terug!

    De reden waarom we onze laatste avond hebben gehad, is omdat de persoon in kwestie ineens een vriendje heeft. En je weet wat dat betekent: alleen nog maar activiteiten als duo. En binnen de kortste keren zeggen ze dingen als ,,WIJ houden niet zo van kaasfondue!" Het is vrij typisch dat bijna alle homo's die ineens een vriendje krijgen, zich compleet vervreemden van hun gewone vrienden. En ze zeggen van tevoren allemaal dat zij echt niet zo zijn, maar er komt nooit iets van terecht.

    Dat vriendje ken ik zo'n beetje vanaf m'n 18e, hoewel ik er nooit heel erg intensief mee om ben gegaan. Maar die persoon mag mij blijkbaar niet, omdat ik destijds erg vals en gemeen geweest schijn te zijn. Ik zeg: zwakke persoonlijkheid.

    Maar een beetje innerlijke zelfreflectie kan geen kwaad, dus heb ik nog even wat teksten die ik in die periode schreef, erbij gepakt. En het valt allemaal reuze mee... We gaan terug naar 1999...

    ,,Afgelopen Donderdag was anders dan anders. Ik had naar de Exit in Amsterdam kunnen gaan, maar ik had me make-up niet bij me. En je weet wat dat betekent. Thuis zitten achter slot en grendel Dus in plaats van partyen op jaren 80 muziek in de Exit, ben ik low-key gebleven met mensen van mijn werk, en met ze uit eten gegaan op het Johnny Jordaan Plein... Daar komt toch niemand. Niemand die goed bij z'n hoofd is, in ieder geval.

    Nou, dat valt toch wel mee? We gaan verder.

    ,,De dag erna sprak ik met Timon22 af op Centraal Station in Amsterdam. Timon probeerde uiteraard gedistingeerd te zijn door fashionably late te zijn (ik zie daar echter uiteraard doorheen), dus terwijl Timon z'n trein zogenaamd vertraging had (hij zat waarschijnlijk gewoon op het spoor boven me te wachten), had ik met mezelf een photoshoot in de fotohokjes. Als je weet dat je haar en make-up goed zitten - ga er dan voor. Het maakt niet uit hoeveel goedkope toeristen je ervoor moet wegduwen om bij de fotohokjes te komen."

    Nou, ten eerste denken toeristen dat ze alles mogen, alleen omdat ze kiezen om hun vakantiecentjes in dit land uit te geven. Maar soms is het niet verkeerd om hard tegen ze op te treden. Als ze weer eens op het fietspad lopen, bijvoorbeeld.

    Daarna schreef ik over mijn eerste bezoek aan de Bijlmer, voor de verjaardag van iemand die tegenwoordig de telefoon eigenlijk ook niet meer opneemt...

    ,,De bouwvallige flat waar het verjaardagsfeestje gehouden werd, stonk al een beetje naar urine. Toen bleek de lift ook nog eens kapot te zijn. Zien jullie mij al naar de 8e verdieping LOPEN? Precies - ik ook niet. Dan maar naar de andere kant van het gebouw om met een andere lift te kunnen. Uiteindelijk was het trappenlopen nog niet eens zo'n slecht idee geweest - in de lift rook het alsof ze er een koe hadden geslacht. En dit was nadat ik de lift met mijn Chanel No. 5 te lijf was gegaan. Kun je nagaan. Achteraf was de verjaardag best gezellig. Het was niet zo'n soort verjaardag waarbij je met z'n alleen en een bakje pinda's voor je uit zit te staren. Er waren namelijk ook chips en toastjes."

    En je kunt je zo'n attitude natuurlijk pas veroorloven als je ook flink wat zelfspot in oude wekflessen in de kelder bewaart (en die zin is mede mogelijk gemaakt door deze 4e jaars student journalistiek, geloof het of niet). Want toen ik een avond in de Soho genadeloos op mijn bek ging - letterlijk, inderdaad - moest ik dat natuurlijk ook van me af schrijven.

    ,,Ik probeerde in mijn platform heels zo gracieus mogelijk van de trap af te lopen... Helaas, bij de laatste trede ging het mis. Daar ging ik... Kaboem, kaboem, kaboem, kaboem, pats. Plat op mijn gezicht. Overal foundation op de vloer... Mijn rechtercontactlens uit mijn oog. De grootste blamage die je je kunt voorstellen. Ik had geen gevoel meer in mijn benen. Ik voelde me net Gloria Estefan. Al snel kwam er een ziekenauto, en werd ik afgevoerd naar de VU."

    Okee, dat laatste stukje heb ik destijds uit dramatisch oogpunt toegevoegd, maar vernederend was het wel! Wat dat betreft sta ik dichter bij Gloria Estefan dan zij zelf denkt.

    Maar goed, tenslotte wist ik mijn toenmalige lezers er ook nog bij te betrekken wanneer het minder goed met me ging, en ik mid-winter met harde tepels achter mijn PCtje zat.

    ,,Het is buiten echt banaal koud... En ik zie er niet tof uit met een muts op mijn hoofd en wanten aan een touwtje - dus ik lijd er ontzettend onder... Bovendien vliegt er op het moment een verwarde mug (echt!) rond in mijn kamer, mijn goedkope magnetron-pizza is al koud... En ik ben helemaal alleen. Mijn geurkaarsen zijn bijna opgebrand. Ik heb de 'ik kreeg mijn period twee dagen te vroeg deze maand'-blues. En het is geen pretje."

    Ik zeg: ik was op mijn 18e zo slecht nog niet. En al helemaal niet VALS EN GEMEEN.Maar goed, om het hele beeld dat zo'n jongen van mij heeft, nu helemaal bij te gaan stellen...

    09-05-05

      17:11:00, by S p r k .   , 854 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de overdue update

    Goed, ik heb m'n badkamer niet paars gemaakt, maar ik ben met K-dag het hele weekend de deur niet uit geweest. And proud of it! Op kantoor heb ik inderdaad de plek gekregen die ik wilde, godzijdank. Helaas was de verhuizing niet dermate geplanned dat er ook een netwerkverbinding en telefoon op ons stond te wachten toen we op kantoor kwamen, dus Dinsdag was vooral een dozen-uitpak-dagje.

    M'n garderobekast is ook nog kapot gegaan. Niet de hele kast, maar de schuifdeuren. Die gingen niet emer goed dicht. En dat staat niet alleen rommelig; het geeft Poesje ook een vrijbrief om de ongebruikte kattenbakkorrels overhoop te halen en eens flink over mijn kleding heen te pissen. En nee, dan heeft wassen geen nut meer.

    Dus ben ik een nieuwe kast gaan kopen met Sebast1aan. Bij de IKEA natuurlijk! Het heeft wat voeten in de aarde gehad, en het was echt niet makkelijk om de oude kast naar beneden te brengen en de nieuwe naar boven te halen, en ook niet in elkaar te zetten. Maar dankzij hulp van Sebast1aan, de buurvrouw, SEX-Robert en de Tiener heb ik nu een hele fijne grote diepe kast staan met veel mooiere schuifdeuren. Hoezee!

    Dit weekend (op Vrijdag en Zaterdag) waren de laatste concert van Kylie in Europa. En toen Valentijn en ik Vrijdag op de bank naar een oude Kylie DVD zaten te kijken, vonden we allebei wel dat we toch even moesten kijken of we er nog naartoe konden. Helaas, dure vlucht enzo. Dus dat hebben we maar niet gedaan. Gelukkig kwam het concert Zaterdag in Engeland op TV (niet de BBC natuurlijk), dus vanaf Zondag druppelen de MP3tjes en videobestanden fijn binnen. Hopelijk kunnen we binnekort de show volledig kijken.

    Afgelopen Zaterdag ben ik met Sebast1aan naar de Makro geweest voor een verjaardagskadokie voor Tinkel, en wat huishoudelijke materialen. Ik heb ook nog mappen gekocht voor mijn administratie; het is misschien een goed idee om de groten stapels papier eens te ordenen. Ergens in de winter ofzo. Die avond was mijn huis vol met mensen waar we cranberrypate hebben gegeten terwijl we verhitte discussies hadden over abortus enzo. Met muziek van Linda de Mol op de achtergrond. Gezellige tijden!

    Daarna zijn we nog even de stad in gegaan, maar ik was moe dus ik ben snel weer naar huis gegaan. Toen ik thuis kwam was er een jongen online waar ik al een hele tijd mee chat enzo, en die wilde langskomen. Enhij kwam heus geen kopje suiker lenen ofzo. Dus ik sprong snel even onder de douche, verstopte mijn digitale camera, iPod en portemonnee en maakte mijn bed op. Je weet tenslotte nooit helemaal zeker of je gewoon een date hebt, of dat je ineens beroofd en vermoord wordt.

    Dus hij kwam binnen, van het een kwam het ander en al snel lagen we op bed. En 20 seconden later was het voorbij. Nu weet ik dat je dan heel respectvol moet zijn, doen alsof het heel normaal is enzo. ,,Oh, het is niet erg, het kan iedereen overkomen..." enzo... Maar ik kon alleen ,,Nu al?" roepen. Had ik hiervoor m'n waardevolle spullen verborgen? Hij ging al snel weer weg en ik spoelde zijn braziliaanse parfum weer van me af.

    Zondag ging ik eerst naar de verjaardag van Tinkel in de Pijp. Ze was erg blij met d'r DVD-speler en ik was erg blij met haar sateetjes. Helaas kon hartsvriendin Simone niet mee, want die lag met 3000 graden koorts op bed (,,Mevrouw, het is geen goed nieuws. U heeft 3000 graden koorts."). Ik heb gezellig gesproken met de zussen van Tinkel (incl. het nieuwe baasje van mijn 'Gozer', het broertje van Poesje, waar het goed mee gaat). En ook nog met Desiree, die plechtig heeft beloofd dat ze ook een vaste lezer wordt. En zo hoort het ook.

    En gisterenavond was ik uiteraard weer in de Trut. In mijn overhemd, stropdas en jasje. En ik had meteen weer aanspraak. 2 heren vlogen op me af alsof ik een soort vliegenstrip was (maar dan natuurlijk veel minder ongezellig en een stuk kleurrijker). Ze vonden me de ideale VVD'er en ik kon dat alleen maar beantwoorden met ,,Buy a girl a drink, sailor?" Eelco ging binnenkort verhuizen naar Brazilie voor wat onduidelijke zaken, Job was klassieke zanger en had verder nog wat andere vage klusjes. En was dus de loonslaaf. Apart.

    Ineens dacht ik ook een jongen te herkennen die ik 8 jaar geleden weleens tegenkwam, dus vroeg ik ,,Heet jij Stefan?" en dat was dus niet zo. Maar hij heette wel Rogier, en hij was erg aardig, en verder weet ik eigenlijk helemaal niets van hem.

    Toen kwam Michael ook nog binnen. Niet Bunny-Michael, de tweelingbroer van Sex-Robert, maar Michael, de binnenhuisarchitect schuine-streep kunstschilder die ook nog fan van Bjork is en die een keer voor me ging koken (maar het nog niet daadwerkelijk gedaan heeft! dat dan weer niet). Hij was met z'n moeder naar een soort beauty-farm geweest en rook heel prettig naar eh... Nou, dat weet ik niet precies, maar het was prettig. Ben benieuwd of Sebast1aan Michael en Rogier nog heeft meegevraagd naar de Sneak Preview.

    29-04-05

      00:29:35, by S p r k .   , 436 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en het k-weekend

    Vandaag op kantoor zijn eindelijk mijn hechtingen eruit gegaan. Dus nu zitten er alleen nog maar 2 grote kraters op de plaats waar eerst 2 verstandskiezen zaten. Dit was de laatste dag achter mijn oude bureau. Nee, ik heb mijn baan niet ingeruild voor een veelbelovende carrière bij de HEMA; we gaan verhuizen naar een nieuw pand. 2 panden verderop. Met paarse vloerbedekking (,,Nee, rood/blauw!" aldus de PZ-homo). En ik heb echt het beste plekje in het pand uitgezocht. Dus als dat plekje Dinsdag niet door iemand anders is ingepikt, zit ik echt geweldig. En ook nog tegenover mijn zwangere Twentse collega. Beregezellig.

    Vanavond, toen ik vanaf CS naar huis wilde fietsen, ging ineens mijn ketting eraf. Beffen. Toen heb ik aan een hele geile Fransman die buiten een Smart Shop in de Spuistraat stond te 'roken', gevraagd of hij een fietsenmaker in de buurt wist. En die wist hij wel. Dus legde hij me uit hoe ik er naartoe moest lopen, terwijl hij me in de universele taal der liefde overal betastte en zijn gebruinde lichaam tegen het mijne duwde. Okee, dat laatste verzin ik er een beetje bij. Ik heb altijd maar een heeeel klein wolkje marihuana nodig voor maximaal effect, blijkbaar. Daarom loop ik ook niet meer langs vestigingen van The Bulldog. Maar dat terzijde.

    Dus ik breng m'n fiets weg en moet een half uur wachten om mijn ketting erop te laten zetten. En ja, dat heb ik heus eerst wel even zelf geprobeerd, maar het ging niet en mijn vingers waren al heel vies. Snel nog even 2 overhemden en 2 stropdassen gekocht, ik moest tenslotte een half uur volmaken. Uiteindelijk duurde het een uur ofzo, dus ik was pas om 8 uur thuis.

    Dit weekend kan volgens mij nu al niet meer goedkomen. Morgen heb ik eigenlijk een verjaardag. Maar ik hou echt ab-so-luut niet van verjaardagen, vooral als er allemaal mensen komen die ik niet ken, dus daar ga ik niet naartoe. En dan is er natuurlijk vieze K-nacht/dag, waar ik echt geen zin in heb. Het schijnt mooi weer te worden, maar mooi weer is niet relevant want niemand gaat iets anders doen dan 'k-dag vieren', wat neerkomt op 'door kapotte plastic bekertjes en kots lopen'. En serieus; wat is er aan de hand met al die mensen uit de provincie die massaal naar Amsterdam komen en denken dat het hier een soort Sodom & Gomorra is waar ze alles mogen doen wat ze 'thuis' nooit zouden doen. We zijn verdomme niet in België!

    Dus ik denk dat ik Zaterdag mijn badkamer lichtpaars ga verven. Het houdt me van de straat.

    << 1 ... 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 ... 278 >>