Pages: << 1 ... 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 ... 278 >>

    22-02-05

      16:17:57, by S p r k .   , 391 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en het toeval

    Ik weet het niet meer. Bestaat toeval nou wel of niet?

    Jaren geleden hoorde mijn moeder steeds een liedje op Love Radio, maar wist niet hoe het heette, laat staan dat ze het op CD kon vinden. Later, in het Napster tijdperk, heb ik een beetje gezocht en had ik al vrij snel het goede nummer te pakken, en heb ik mijn moeder blij kunnen maken met een CDtje.

    Toen het vorig jaar een weekend echt heel erg slecht met me ging vond ik op moederdag op een nieuwsgroep ineens een videoclip van dat liedje. En bestanden die je op nieuwsgroepen vindt, zijn nadat ze erop geplaatst zijn, meestal maar een paar dagen beschikbaar.

    Soms zijn er jongens die ik in een periode van 2 weken echt OVERAL tegenkom. In de supermarkt, in de tram, maar ook op hele andere plaatsen die niet in de buurt van die supermarkt of die tram liggen. Raar.

    En nu is er de kwestie met de iPod. Ik was vorige week van plan om een iPod te kopen, maar ik werd ziek en ik vergat het een beetje. Gisteren, nadat ik zowaar met de iPod van Maartje had gespeeld, wilde ik er meteen weer eentje. Maar toen ik gisterenavond net op tijd de winkel binnenstapte hadden ze niet de U2 iPod die ik wilde. Dus moest ik alweer uitwijken naar een ander model. Toen moest ik me legitimeren als ik met mijn creditcard wilde betalen. En ik heb niet standaard mijn paspoort bij me, dus dat ging niet door.

    Vanochtend ging ik dus op zoek naar mijn paspoort, maar dat was echt nergens te bekennen. Helemaal op het einde van mijn zoektocht vond ik hem ergens waar ik al 3 keer goed gekeken had (en dat was natuurlijk helemaal op het einde van mijn zoektocht, want als je iets eenmaal gevonden hebt, hoef je natuurlijk niet meer door te zoeken, maar goed).

    Toen kwam ik vanochtend bij de winkel aan om hem te kopen, maar het was 9:45 en de winkel gaat pas om 10 uur open. Maar ik moest om 10:03 mijn trein halen, dus dat ging ook weer niet door. Moeten al deze 'toevalligheden' me inspireren om toch maar geen iPod te kopen? En waarom niet? Kan ik mijn centjes beter bewaren, of kan ik beter zo'n ding van Creative kopen? Of wat?

    ---

    Update: Ik heb er een.

    21-02-05

      19:03:11, by S p r k .   , 583 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en het complex

    En ja hoor; ik was Woensdag en Donderdag behoorlijk ziek. Vrijdag ging het al ietsje beter gelukkig, maar ik ben Zaterdag pas weer echt even hoestend de deur uit geweest.

    Paul Haenen speelt wekelijks (?) een nieuwe voorstelling in het Betty Asfalt Complex, en ik mocht met de Tiener mee op de gastenlijst. Je ziet altijd wel gebouwen staan overal enzo, maar ik was weer ontzettend verbaasd dat achter een deur ergens op de Singel een heel knus theatertje zit. Ik had Paul Haenen nog nooit live gezien, en ik vond hem echt erg leuk. Het is sowieso fantastisch dat je als man, als mens, als cabaretier, als artiest gewoon een heel theater kunt bouwen of kopen, waar je vervolgens lekker iedere week in kunt spelen. Ik denk dat ik aanstaande Zaterdag weer ga.

    Na de voorstelling hebben we in het Betty Asfalt Complex nog wat gedronken en uiteindelijk ben ik weer naar huis gegaan om in mijn knusse bedje te kruipen. Dat klinkt heel makkelijk en rustgevend, maar dat was het niet. Als in een hele low-budget actiefilm brak de as van de trappers van mijn fiets namelijk af. Op een heel druk en eng kruispunt. Dus toen lag mijn trapper op de grond, midden op het kruispunt, en het was best eng om die nog weer terug te pakken. Maar ik heb altijd geleerd; als je je afgehakte vingertopje niet meeneemt naar het ziekenhuis, kunnen ze hem er ook niet opnieuw aannaaien.

    Zondag was ook een relaxed dagje, want daar is het weekend tenslotte voor. Ik heb overdag nog even rondgebeld of ik een fietsenwinkel kon vinden die op Zondag open is en fietsen verkoopt, want ik was helemaal klaar met mijn huidige fiets die nog geen jaar oud is en bijkans al 10 keer kapot is gegaan. Helaas kun je blijkbaar op Zondag geen fiets kopen in de stad (althans, niet volgens de Gouden Gids), dus heb ik mezelf kunnen bedwingen en nu staat mijn fiets ter reparatie bij een man waarvan ik alleen maar hoop dat hij zich in godsnaam niet zal voortplanten.

    's Avonds kwam Victor weer Alias kijken en hebben we een voedzame maaltijd gegeten. Daarna zijn we naar de trut gegaan en daar waren echt allemaal leuke mensen. Eentje was keihard aan de Haarlemmer Olie, die hij van zijn moeder toegediend had gekregen om van zijn verkoudheid (en ook wel z'n homoseksualiteit) af te komen. Een andere jongen, Joooooooost, was helemaal nieuw en blijkt bovendien in een soort activiteitenmuseum te werken (mja, je moet het vaag omschrijven he). Dus ik ben bang dat we Zaterdag overdag met z'n allen naar dat activiteitenmuseum moeten zodat Joooooooost alles fijn kan demonstreren enzo. Terwijl wij ondertussen vragen stellen als eh... ,,Heel interessant, wat je nu doet met electriciteit, maar ben je zelf een kattenmens of meer een hamstermens?"

    Ik weet nu ook zeker dat ik een iPod wil, want ik heb net heel even met de iPod van ex-huisgenote Maartje gespeeld, en het was te gek. Eigenlijk wil ik de U2 iPod, maar daar staan ook nog vieze handtekeningen van de bandleden op, en dat spreekt toch alweer een stuk minder aan. De U2 iPod is echter wel zwart met rood en zou derhalve erg prettig bij mijn mobiele telefoon passen. En die handtekeningen van Bono en The Edge en al die andere piemels zijn er met de betere vijl ook wel weer af te verwijderen. Zo zie je maar weer, soms sta je echt voor een T-splitsing in je leven!

    16-02-05

      00:49:48, by S p r k .   , 616 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de anderen

    Zondag was ik duizelig en vandaag ben ik misselijk. Vanochtend in de trein zat schuin tegenover mij een anorexia-achtig meisje met kort rood haar een saucijzenbroodje weg te werken. Die ze ongetwijfeld daarna weer uitgekotst heeft op het toilet. Je kunt altijd een beetje zien dat je met een meisje met een eetstoornis te maken hebt, door de manier waarop ze d'r voedsel vasthoudt (als iets zonder waarde, op enige afstand) en de hapjes die ze neemt (kleiner dan die van een eekhoorn). Terwijl ik het juist fijn gevonden zou hebben als ze een beetje door zou eten; ik werd er alleen maar nog misselijker van.

    Ik weet niet wat het inhoudt; misschien heb ik wel een enorm zeldzaam griepvirus opgelopen en zullen weldra de fruitmanden zich op gaan stapelen. Per post.

    Wat ik sowieso op het postkantoor in de fucking Bos en Lommer kan gaan afhalen, is een pakketje van iemand waar ik tot medio Oktober vrij intensief mee om ging. De persoon in kwestie is zelfs op de crematie van mijn moeder geweest, en daar heb ik heus geen figuranten voor uitgenodigd.

    Maar een e-maildiscussie liep uit de hand, er was een paar weken radiostilte, en daarna werd alles via e-mail maar halfjes uitgepraat. In zo'n situatie is het belangrijk om elkaar gewoon weer in het echt te zien, zodat je van elkaar veel beter ziet hoe alles bedoeld is, etc. Maar initiatieven van mijn kant om met z'n 2en iets te gaan eten of om een drankje te doen liepen uit op niets, en ik besloot om het allemaal maar te laten rusten. En na een tijdje heb ik op mijn weblog ook de link naar de persoon in kwestie verwijderd.

    Ik hoop dat 'het versturen van wat handel' als een reinigende ervaring is geweest voor de persoon in kwestie. Ben benieuwd of ik nog een dode duif tegenkom als ik het pakketje Vrijdag ga afhalen.

    Dan was er nog het ophaal-incident, op weg naar de sneak preview vanavond. Picture it; ik rijd in een auto met iemand die net een week z'n rijbewijs heeft en duidelijk nog niet zo heel comfortabel en geroutineerd rijdt. Logisch; zou ik ook niet doen op dat moment (de vraag is of ik uberhaupt ooit comfortabel en geroutineerd zou rijden, maar dat terzijde). Vervolgens belt een vriend van me, of we hem ergens op kunnen pikken. Ik vraag of we langs die locatie komen, en dat blijkt niet het geval te zijn. En ik weet dat dat niet het moment is om te vragen om een detour, ook al is de persoon in kwestie net als wij aan de late kant. Dus ik zeg ,,Nee, komen we niet langs." en de ander zegt ,,Oh dan kom ik niet. Dag."

    Even later krijg ik een SMSje met 'up yours...'.

    En bij wijze van kleine umlaut op dit alles, was de film echt heel erg slecht. Met een in-staat-van-ontbinding-zijnde Clint Eastwood, die Hilary Wank gaat leren boxen, terwijl Morgan Freeman ons van commentaar voorziet, voor zover zijn levervlekken dat toelaten. En er was een of andere dushi die de hele tijd gebeld werd op haar GSM, de zaal verliet, af en toe (pratend) naar binnen keek of de film misschien intussen al afgelopen was, en dan weer door belde. En dat dan iedere 10 minuten.

    Ik ben blij dat ik thuis ben. Ik ben minder blij dat mijn keel schraal is, dat de klieren in mijn hals opgezet zijn en dat ik koorts lijk te krijgen. Ik weet zeker dat mijn overleden Oma me aan het straffen is, omdat ik geen braaf heteroseksueeltje ben en omdat ik vroeger bij haar thuis altijd wilde dansen op muziek van de Dolly Dots.

    11-02-05

      23:35:03, by S p r k .   , 523 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de onwerkelijkheid

    De Trut was weer erg leuk. Helaas geen Britney sletjes op schoot en geen Kinki kappers met bobbel, maar desalniettemin een geslaagde avond.

    Maandag kwam Victor zijn Once and Again boxset brengen, en 's avonds heb ik met de Friese Rietwipper Cube 2: Hypercube gekeken. Hoe raar. Hij nam overigens geen worst mee dit keer. Jammer.

    Dinsdag ben ik na mijn werk eerst gaan eten bij Flame thuis, helemaal aan het einde van een metrolijn. Na 14 keer overstappen en een wandeling langs allerlei partytenten kwam ik eindelijk joggend aan (hij zei ,,Volg die joggende vrouw."). Daar waren Henkwe, Cacique, Sebastiaan en Sophie, een collegette van Flame. Na fijne burrito's met Cacique op schoot zijn we naar de Sneak preview gegaan. In de bioscoop werkt trouwens een hele vervelende naive American die naar de hel gaat, maar dat terzijde.

    Daarna zijn we nog even kort in de Soho wat gaan drinken, met Cruesli er ook nog bij. Toen ik even gedag ging zeggen tegen iemand die z'n hele vuist in z'n mond kon stoppen, werd ik enthousiast aangesproken door een jongen die m'n weblog had gelezen enzo. Grappig. 'De anderen' vonden dan helaas wel weer dat hij niet echt een hele stevige hand gaf, maar geloof me - dat is het laaaaatste waar je op moet letten.

    Woensdag lag ik met migraine op bed. Ik heb dat zo'n 2 keer per jaar, weet niet precies hoe het komt. Het begon ineens rond '91 ofzo, en het is nooit meer helemaal weggegaan (maar gelukkig wel een stuk minder).

    De volgende ochtend kon ik met een hoofdpijn-residu en een slag in m'n achterwiel door de regen fietsen naar CS, in een soort race tegen de klok. Gelukkig heb ik nog wel net de trein gehaald. 's Avonds kwam Victor bij me eten en Alias kijken. Dus toen ik uit mijn werk kwam heb ik mijn huis opgeruimd, de kattenbak verschoond en mezelf nog even een beetje opgefluft. En toen gebeurde iets heel naars; mijn fohn ging kapot.

    En toen ontdekte ik dus dat ik voor dit apparaat, wat ik dagelijks gebruik, gewoon helemaal geen backup heb. Het is fohn, of geen fohn! En niets ertussenin! En het is op dit moment ook weer niet zo dat ik even naar de Blokker kan fietsen op even een nieuwe fohn te kopen. Wat is het fijn om op dat soort momenten te weten dat je op je vrienden kunt rekenen. Dus aan het begin van de avond, rond een uur of half 6, zat ik in de Arc een fohn van Cruesli te lenen. En een heerlijke Long Beach Ice Tea te drinken, voor het luttele bedrag van 5 euro. Daarna nog een, en toen kon ik niet meer zo goed fietsen.

    Maar dat moest wel! Want vanavond ging ik eten bij 'meneer BB' (Burt Bacharach). En ook Wie Is De Mol? kijken, maar daar heb ik uiteindelijk alleen het laatste stukje van gezien, Jim de Groot is stom, en die Lottie ook.

    Nu ben ik net weer thuis, met een kriebel in m'n keel, dus ik hoop dat ik niet weer verkouden word. Vitamine C 1500mg en veel bidden tot god. Zonder hoofdletter.

    06-02-05

      16:21:33, by S p r k .   , 811 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en het leuke weekend

    Wie is de Mol? kijken met Robbedoesje was erg gezellig. We hebben daarna, onder het genot van een perenijsje ook nog een gezellige film gekeken, en Robbedoesje heeft ook nog een aflevering van Family Guy gekeken, terwijl ik moe maar voldaan in slaap viel.

    De volgende dag ben ik in de Staatsliedenbuurt een pickup gaan lenen. Want mijn pickup (met ingebouwde versterker) had echt KUTgeluid, en ik wilde die Roisin Murphy tracks op CD zetten. Helaas had de geleende pickup geen ingebouwde versterker, dus dat kon nooit goed zijn. Toen ben ik met m'n stomme kop voor 23 euro een nieuwe naald voor mijn eigen pickup gaan kopen. Uiteindelijk klonk het nog even slecht, en die naald kan ik hoogstwaarschijnlijk niet terugbrengen. Honestly; ik moet echt een soort verborgen talent in mezelf gaan ontdekken, anders word ik later alleen maar herinnerd als 'de jongen die totaal niet met geld om kon gaan'.

    Ik ben van tevoren ook nog gebeld door Raime, die vroeg of ik zin had om mee te gaan naar Ellen ten Damme, die in Pañama haar laatste Blondie concert gaf. En ik mocht mee als zijn +1 op de gastenlijst! Zegt een mensch daar 'nee' tegen? NEE!

    Sebastiaan kwam ook nog helemaal voor me koken, met frambozenvla toe, dus de avond was al goed begonnen. Toen dus Raime ophalen, die achterop mijn fiets mee zou gaan naar Pañama. Ergens bij CS moesten we onder een bruggetje door, waar ik nog nooit geweest was, en toen kwam er een hele scherpe bocht. Dat ging niet goed, en nu heb ik een onwijze slag in mijn achterwiel. Somebody shoot me. Dit is ZO niet het moment waarop me ik me allerlei fiets-reparaties kan veroorloven... En die fietsenmaker is sowieso niet op Maandag open, dus dan moet ik tot Vrijdag wachten. POEPZOOI.

    De show van Ellen was wel heel erg leuk. Ze was echt 10X beter dan ik verwacht had, en ik verbaasde me erover dat ik gewoon de helft van de nummers kende. Wel jammer dat ze Good Boys van het meest recente Blondie-album niet speelde, maarja... Katja Schuurman was er ook nog, met aanhang (die trouwens een fucking haarband in had - hoe fout is dat?).

    Na het feestje ben ik snel (nouja, zo snel als de slag in mijn wiel het toe liet) naar huis gefietst om een fles witte Martini, witte wijn (van het merk SOAve) en de oranje vagina op te halen.

    Ik heb meer dan een jaar geleden een keer van die langwerpige ballonnen gekocht, met een pompje erbij. En die vond ik Vrijdag weer, toen Robbedoesje er was, dus toen heb ik een hondje voor hem gevouwen met een oranje ballon. Later heb ik dat hondje omgevormd tot een vulva; met de grote schaamlippen, de kleine schaamlippen en met een clitoris. Nouja, eerst waren er 3 clitora (heb ik het zo goed vervoegd?) maar in een vlaag van creativiteit prikte ik 2 clitora lek, en toen was alles weer anatomisch verantwoord.

    Speciaal voor het feestje had ik een soort krakersbroek gemaakt; een oude afgedankte GAP-broek was bij m'n pijpen nogal uitgescheurd, en de 2 flapjes die toen zijn ontstaan heb ik met veiligheidsspelden weer aan elkaar vast gemaakt. Wel erg fris, maar wel erg kraker-achtig. Althans; precies zo kraker-achtig als ik me kon veroorloven

    Het feestje was tegenover de GGD, dus de weg kende ik wel. En het was echt geweldig. Ik haat dat soort feestjes eigenlijk altijd, wanneer ik niet iedereen ken en waar veel mensen elkaar vaak niet mogen, en iedereen een beetje om een bakje pinda's heen hangt. Maar dit was heel anders. Dit was supergezellig, iedereen was koel en interessant en leuk. Er is me ook voor het eerst in jaren weer eens cocaine aangeboden, maar ik heb het wederom niet gedaan. Ik merkte wel heel duidelijk dat bepaalde mensen het best naar vonden dat een aantal andere gasten een 'witte kerst' aan het houden waren. Tja, als je vroeger iedere week in de iT hebt rondgehangen zijn dat soort dingen niet meer zo waanzinnig ver-van-je-bed ofzo.

    Met veel te veel SOAve wijn op, fietste ik weer naar huis. En dat is echt het slechtste moment om nog even online te gaan en met mensen te chatten. Maar ik deed het lekker toch

    Vanavond zijn een aantal mensen van het feestje weer in de Trut, da's leuk. En de Tiener komt bij me eten, en het is nu half 5 geweest maar toch nog niet donker. De lente zit er weer aan te komen! Hoei! Ik ga nu even een Milchschnitte eten; da's een Duits product van Kinder Chocolade, niet in Nederland verkrijgbaar, maar SUPERlekker! Anna, de Dutise niet-lesbienne had er een paar voor me meegenomen. Ik zag het als payback voor die tijd dat de Duitsers 'ons' tulpenbollen hebben laten eten. Wat dat betreft ben ik met terugwerkende kracht toch van voor de oorlog.

    << 1 ... 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 ... 278 >>