Pages: << 1 ... 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 ... 278 >>

    06-12-04

      21:56:10, by S p r k .   , 83 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en JVMV

    Ik had nog nooit echt een uitzending van Jouw Vrouw, Mijn Vrouw gezien, maar ik las er altijd over op Yossarian's web-log. Aangezien de Nederlandse uitzendingen van America's Next Top Model (seizoen 2) inmiddels afgelopen zijn besloot ik JVMV toch maar een keertje te kijken.

    ...je kunt Brad Pitt zijn, of Jake Gyllenhaal (Justin Timberlake zelfs!), maar als je over het door MIJ gekookte eten een hele kwak appelmoes gooit en vervolgens het geheel nog even garneert met ketjap, dan mag je direct vertrekken.

      16:51:00, by S p r k .   , 189 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de Feestdagen #2

    Uiteindelijk was de Tiener veel te laat (en zonder beltegoed - hoe goedkoop) dus heb ik in m'n eentje boodschappen gedaan. Mocht je in de toekomst ineens bij jezelf denken dat Kip Palava (van Knorr Wereldgerechten) best een smakelijk hapje zou kunnen zijn; verkeerd gedacht. Gelukkig had ik een choolademousseverwentaartje gekocht. Dat maakte een hoop goed.

    De Trut was niet zo bijzonder. Twee medewerkers hadden zich als Sint en Piet verkleed, dat was dan wel weer heel grappig. En er liep ook een verwarde paashaas rond die surprise-eieren uitdeelde. Ik kreeg er eentje, maar helaas had ik niet een verrassing die je ingewikkeld in elkaar moest zetten.

    Het lijkt wel alsof een avond in de Trut steevast eindigt met 2 jongens die ik allebei wel leuk vind (of vond), die elkaar stevig aflebberen. Soms ben ik er nog om dat live mee te maken, soms ben ik net op het juiste moment naar huis gegaan. Ik kijk nu al uit naar in de lente, als iedereen echt hitsig wordt.

    Misschien moet ik wel niet meer naar de Trut gaan. Maar kan ik alle pleinvrees-diagnoses van mijn vrienden dan nog wel aan?

    05-12-04

      15:39:55, by S p r k .   , 415 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de Feestdagen

    Bah. Iedereen gaat gezellig met z'n allen Sinterklaas vieren enzo. En ik niet. Dat feest was eigenlijk al een beetje voorbij toen ik op mijn 7e of 8e ineens op school hoorde dat het allemaal een gore leugen was. Ik vroeg mijn (8 jaar oudere) broer om raad, die meteen een beetje paniekerig ging kijken, en toen iets zei als ,,Er zijn dingen aan de hand in deze wereld, waar je beter geen weet van kunt hebben. En soms is het beter om er ook maar niet meer naar te vragen."

    Nou, het eerstvolgende jaar waren ook wij verzeild geraakt in een wereld van mislukte surprises en lullige cadeau's. Ik kan er nog om huilen. Maarja, ik was een erg nieuwsgierig kind he.

    Kerst was altijd nog wel leuk; we kregen altijd een kleinigheidje en de hele woonkamer was altijd mooi versierd. En volgens mij gingen we altijd gezellig met z'n allen gourmetten, en binnen een half uur was minstens 1 familielid wegens ruzie van tafel gegaan. Warme momenten.

    Dit jaar is kerst een beetje anders. Mijn broer heeft nu al een paar jaar een Chinese vriendin (met bijpassend Chinees zoontje). Dat houdt in dat ze zo'n beetje iedere dag rijst eten. En ook heel vaak vis. Met het kopje er gewoon nog aan. Want dat schijnt authentiek zo te zijn.

    Allemaal leuk en aardig. Ik associeer Chinees voedsel nog altijd met goedkope plastic witte bakjes enzo, maar het is soms best te eten.

    Dit jaar gaan we met kerst dus uit eten. Altijd leuk. Althans, het leek me heel erg leuk, tot ik hoorde waar we gingen eten. Namelijk niet bij een echt restaurant. Maar bij een Chinees restaurant op het Waterlooplein. Toen mijn broer me dit aan de telefoon vertelde was het even stil. Toen zei ik ,,Dat vind ik geen kerstgerecht!" Maar blijkbaar had iedereen reeds collectief besloten dat we per se daar moesten gaan eten. Dus ik moet op kerstavond mijn ogen sluiten en bidden tot het kindeke Jezus, terwijl tegenover mij het zoontje van de vriendin van mijn broer een kippenpoot zit te eten. Met klauw en al.

    Zucht.

    Vanavond komt de Tiener eten (en Fruitsli misschien ook, da's nog niet zeker). Ik heb wel genoeg Mihoen met kip in de vriezer om de hongerwinter door te komen (waarom hebben ze daar in '44 eigenlijk niet aan gedacht?) maar dat is nooit meer op tijd ontdooid. Dus we gaan gezamenlijk boodschappen doen in de Albert Heijn op de Dam. Altijd fijn, en ruimtelijk.

      15:39:00, by S p r k .   , 419 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de Feestdagen

    Bah. Iedereen gaat gezellig met z'n allen Sinterklaas vieren enzo. En ik niet. Dat feest was eigenlijk al een beetje voorbij toen ik op mijn 7e of 8e ineens op school hoorde dat het allemaal een gore leugen was. Ik vroeg mijn (8 jaar oudere) broer om raad, die meteen een beetje paniekerig ging kijken, en toen iets zei als ,,Er zijn dingen aan de hand in deze wereld, waar je beter geen weet van kunt hebben. En soms is het beter om er ook maar niet meer naar te vragen."Nou, het eerstvolgende jaar waren ook wij verzeild geraakt in een wereld van mislukte surprises en lullige cadeau's. Ik kan er nóg om huilen. Maarja, ik was een erg nieuwsgierig kind he.Kerst was altijd nog wel leuk; we kregen altijd een kleinigheidje en de hele woonkamer was altijd mooi versierd. En volgens mij gingen we altijd gezellig met z'n allen gourmetten, en binnen een half uur was minstens 1 familielid wegens ruzie van tafel gegaan. Warme momenten.Dit jaar is kerst een beetje anders. Mijn broer heeft nu al een paar jaar een Chinese vriendin (met bijpassend Chinees zoontje). Dat houdt in dat ze zo'n beetje iedere dag rijst eten. En ook heel vaak vis. Met het kopje er gewoon nog aan. Want dat schijnt authentiek zo te zijn.Allemaal leuk en aardig. Ik associeer Chinees voedsel nog altijd met goedkope plastic witte bakjes enzo, maar het is soms best te eten.Dit jaar gaan we met kerst dus uit eten. Altijd leuk. Althans, het leek me heel erg leuk, tót ik hoorde wáár we gingen eten. Namelijk niet bij een écht restaurant. Maar bij een Chinees restaurant op het Waterlooplein. Toen mijn broer me dit aan de telefoon vertelde was het even stil. Toen zei ik ,,Dat vind ik géén kerstgerecht!" Maar blijkbaar had íedereen reeds collectief besloten dat we per sé daar moesten gaan eten. Dus ik moet op kerstavond mijn ogen sluiten en bidden tot het kindeke Jezus, terwijl tegenover mij het zoontje van de vriendin van mijn broer een kippenpoot zit te eten. Met klauw en al.Zucht.Vanavond komt de Tiener eten (en Fruitsli misschien ook, da's nog niet zeker). Ik heb wel genoeg Mihoen met kip in de vriezer om de hongerwinter door te komen (waarom hebben ze daar in '44 eigenlijk niet aan gedacht?) maar dat is nooit meer op tijd ontdooid. Dus we gaan gezamenlijk boodschappen doen in de Albert Heijn op de Dam. Altijd fijn, en ruimtelijk.

    04-12-04

      22:36:28, by S p r k .   , 334 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de overval

    Ik zie net op het AT5 'nieuws' dat het schaak-cafe bij mij 'om de hoek' vannacht is overvallen! Nouja! In 1 shot tijdens het item was mijn 'flat' zelfs prominent in beeld (je ziet me nog net niet voor het raam een pose strike-n). Ik had dus uitzicht op een gewapende overval terwijl ik naar het geweld van America's Next Top Model zat te kijken!

    Ik denk dat het een godswonder is dat ik nog nooit overvallen ben in mijn wijk. Wel bijna. Of nouja, niet helemaal; bij het verlaten van de Dirk von der Hose kreeg ik vanavond ineens een zak Taai Taai in mijn handen geduwd. Toen werd ik dus ook overvallen, als het ware.

    Ik heb vanavond weer Popstars: The Rivals gekeken. Zoals ik in een reactie op Yossarian's web-log al zei: ,,Sorryy, maar als Lianne (die tijdens de vorige "Slodi" wedstrijd het gore lef had om "Baby think twoooois" te zingen) er niet uit gaat hoef ik die competitie niet te zien. De homo-erotische momenten tussen Anno en Ehsan zullen zich ook wel in mijn dromen aan mij openbaren."

    En als niemand door heeft wat ik daarmee bedoel, kijk dan nog even naar de uitzending van vorige week en let op wat er allemaal gebeurt als Anno te horen krijgt dat hij 'door' is.

    En kijk dan nog even de uitzending van "Popstars In Da House". Ehsan ligt nietsvermoedend op de bank terwijl hij geinterviewd wordt, en ineens springt Anno erbovenop. Zo is menig homo ontmaagd - geloof me.

    Over vijf jaar kijken we naar een ,,Where are they now?"-achtige special waarin we zien hoe Ehsan en Anno samen het kindje van Anno opvoeden, terwijl Ehsan nog steeds verdrietig is over het feit dat zijn familie hem heeft onterfd wegens zijn homoseksualiteit.

    En verder kan ik niet wachten tot het Nils allemaal een beetje teveel wordt en hij zich in de zoete wereld van drank, drugs en goedkope technomuziek stort; we zullen hem met open armen ontvangen in Rue de Vaseline.

    << 1 ... 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 ... 278 >>