Pages: << 1 ... 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 ... 278 >>

    31-10-04

      14:40:51, by S p r k .   , 373 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk in de Pijp

    Gisterenavond heb ik samen met Yossarian en Simone H. spelletjes gedaan en Slodi: The Rivals gekeken bij Ping in de Pijp. Doordat de fietsenmaker een paar uur eerder de dynamo van mijn fietslicht had losgedraaid, heb ik met gevaar voor eigen leven door de stad gefietst. Ging eigenlijk helemaal goed, het is zo'n 75% fietspad naar haar huis.

    Slodi: The Rivals begon al snel, en eigenlijk was het leuker dan ik verwacht had. De 'outing' van die Bobby vond ik nou net weer niethelemaal nodig, en ik vind het jammer dat hij eruit is. Zo'n boyband kan wel een openlijk homosueel type gebruiken. Dat zou zomaar weer een stapje naar acceptatie kunnen zijn onder de tienerjongens en -meisjes. Want dat valt allemaal best nog een beetje tegen, als we de berichten in de media moeten geloven.

    Ping had erg prettig gekookt!

    Toen we alles op hadden ben ik zelfs nog getuige geweest van een zeldzaam fenomeen; Simone-met-afwasborstel! Goed, het is natuurlijk een logische opvolger van Simone-met-pannen-en-ander-kookgerei, waar ik vorige week kennis mee maakte, maar dat ze zo snel progressie zou maken had ik niet verwacht. Chapeau!

    Ondertussen speelden we, onder begeleiding van Dr. Buzzard's Original Savannah Band een gezellig potje Triviant. Die ik overigens (op een haartje na!) verloren heb. Daarna ging Simone weg omdat ze nog wat belastingpapieren in moest vullen. Ping, Yossarian en ik zijn toen maar een gezellig potje Scrabble gaan spelen. Ik heb ooit, toen ik nog een heel jong lief klein Martijntje was (net als nu, eigenlijk) een keer 62 punten gehaald met het woord 'Zulk'. Maar verder ben ik niet echt heel erg bekend met het spel. Het was ook duidelijk even inkomen, maar uiteindelijk heeft Ping me maar 2 keer een beetje moeten helpen met 'over woorden heen leggen' enzo.

    Ik stond zelf vooral versteld van de lettercombinaties die overbleven als ik net 'gelegd' had;

    ...en van het 'woord' dat zich spontaan wormde toen ik helaas een lettertje teveel had gepakt;

    Ik heb helaas niet gewonnen, maar wederom scheelde het niet veel. Althans, als we de score van Yossarian niet mee zouden tellen, maar daar is hij ook Neerlandicus voor, vind ik! Na urenlang prutsen (en we hadden zelfs zomaar ineens een bonus-uurtje!) is dit het dan uiteindelijk geworden.

    26-10-04

      11:10:29, by S p r k .   , 302 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de onbeleefde aanschaf

    Nou, vanochtend begon alweer goed. Ik stond op Amsterdam CS te wachten bij Shakie's zodat ik mijn ontbijtbagel kon bestellen. Ineens was ik aan de beurt, en riep ik iets van ..Graag een sesambagel met cream cheese, zongedroogde tomaten en pesto... Nee... Gewone tomaat en pesto. Nee, geen cream cheese. Mozzarella, tomaat en pesto. Sorry, ik ben 's ochtends niet zo alert." Waarop de mevrouw rechts van mij glimlachend antwoordde ,,Nou, wel alert genoeg om voor te dringen!"

    Oeps.

    ,,Ja, nee, als ik alerter zou zijn geweest, dan was het me misschien wel opgevallen dat u hier eerder stond met uw fiets, dan ik. Maar het spijt me. Ik vind mezelf van nature geen onvriendelijk of onbeleefd persoon." De vrouw glimlachte en zei nog iets als ,,Nee, dat zal inderdaad wel meevallen." en liep weg.

    Even later op spoor 10B, terwijl het voorval nog door mijn hoofd spookte, zag ik haar op een bankje wachten op dezelfde trein als de mijne. Ik probeerde zo onschuldig mogelijk te kijken en riep ,,Nu ga ik me de hele dag schuldig voelen!" De vrouw zei gelukkig nog wel dat dat niet nodig was.

    Er is sowieso een soort onbeleefde onvriendelijke tijd aangebroken, merk ik. Laten we zeggen dat ik sowieso niet de allervriendelijkste persoon ben wanneer ik op de fiets zit... Maar gisteren, op weg van en naar de Dirk op Mercatorplein, heb ik eerst bijna een lelijke gele auto aangereden. Toen iemand met zo'n invalidenkarretje, die riep nog iets in het buitenlands ofzo, ik verstond het niet goed, en later met mijn handvat nog een mevrouw in haar elleboog geraakt. Oei.

    Overigens... Laatst las ik ergens iets van Castro gevallen!... Dus ik dacht meteen iets als ,,Wat fijn! Cuba is vrij!" maar Fidel blijkt gewoon gestruikeld te zijn over een sigaardoosje ofzo. Wat STOM.

    25-10-04

      19:02:25, by S p r k .   , 0 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de zonsondergang

      14:47:24, by S p r k .   , 463 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de nachtelijke avonturen

    Gisterenavond vierde Cruesli zijn verjaardag. Fruitsli en ik hadden al een cadeau gekocht, een heuse citroenschilrasp (heb zelf verder ook geen idee wat je ermee moet), maar we vonden toch dat we nog wat erbij moesten doen.

    Tijdens het douchen kwam ik op het fenomenale idee om het boek Martijne Bijl - Pompen cadeau te doen. Uiteindelijk hebben we ook nog van die zakjes gekocht waar een soort knoop in zit, en als je die breekt wordt het zakje meteen heel warm enzo. En als je daarna het zakje in (bijna!) kokend water legt, kun je het hele proces weer opnieuw uitvoeren.

    Fruitsli en ik waren best vermoeid na al dat winkelgeweld, dus voordat we naar de verjaardag van Cruesli gingen, namen we een energiepil. Een gezellig geel pilletje met de inmiddels verboden stof ephedra, zodat we wat energieker zouden worden. Ik slik van tijd tot tijd zo'n pil sinds er jaren geleden een fase op kantoor was waarbij bijna iedereen ze slikte om alerter te zijn tijdens vergaderingen en presentaties enzo.

    De verjaardag van Cruesli was best heel leuk! Ik heb bijna een soort workshop gegeven over hoe je voor het minste geld de leukste pizza/burrito/sportapparatuur/pakjes-bezorgers in je huis kunt krijgen (en houden!). Uiteindelijk wilde ik toch wel heel graag naar de Trut, dus ik ben redelijk op tijd weg gegaan.

    Ik was helaas niet op de fiets (het miezerde een heel klein beetje) en met het openboer vervaar zou ik zeker niet meer op tijd in de rij staan, dus ging ik op zoek naar een taxi. Dat heeft dus een half uur geduurd, en uiteindelijk heb ik pas op Frederiksplein een taxistandplaats gevonden. Bah.

    Toen was ik echt veel te laat thuis, over de zeik en opgefokt door die energiepil. Ik ben maar een beetje gaan chatten en heb nog overwogen om later alsnog naar de Trut te gaan.

    Dat is er echter nooit meer van gekomen, en uiteindelijk ben ik maar op bed gaan liggen. Ik was alleen een beetje vergeten dat je van die energiepillen (als je al in slaap komt) heeeeel erg freaky realistisch gaat dromen. En toen ik nog wakker was hebben de vreemdste gedachten door mijn hoofd gespookt. Over geld, vrienden, liefde - alles. En dan niet van die sterk gerelativeerde objectieve beoordelingen, maar alleen maar worst case scenario's. Echt niet goed allemaal. Ik heb zelfs nog heel even overwogen om mijn koffer in te pakken en d.m.v. liften en handenarbeid een nieuw bestaan op de bouwen in de sloppenwijken van Roemenie.

    Vanochtend werd ik nog steeds helemaal energiek wakker, dus ik ben eerst maar een uur gaan sporten. Dat heeft weinig geholpen, overigens. Geen idee of ik vanavond nog iets sociaals wil gaan doen. Sowieso maar die pillen eens weggooien ofzo.

    22-10-04

      22:58:56, by S p r k .   , 462 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de busreis

    Ik moest vandaag weer naar Aalsmeer, gezellig hangen bij de opticien. Aangezien Aalsmeer net een tikje te ver fietsen is, moest ik met tram 12 naar het Concertgebouwplein om daar over te stappen op een streekbus. Ik was natuurlijk weer een halte te vroeg uitgestapt. Niet handig.

    Maar goed, ik liep dus een stukje verder en nog de hoek om, en toen kwam de juiste bus er al aan rijden. Na het instappen liep ik verder de (bijna volle) bus in, en toen bleef een kindje met zijn handje hangen in het snoer van mijn discman. Hierdoor plopten mijn oordopjes uit mijn oor. Die ik fijn in de rijdende bus met tas en al weer op kon rapen. Kutkinderen ook altijd.

    Toen kon ik kiezen; of ik ging naast een man zitten die eruit zag alsof zijn idee van wassen vooral geuit werd door zichzelf iedere ochtend met 'Old Spice' bestuiven, of ik ging naast een vrouw van de Indonesische overtuiging zitten, die de Story of de Prive aan het lezen was. Ik koos voor het laatste.

    Buschauffeurs zijn altijd wat paniekerig in de winter, heb ik het idee, en dan willen ze het misschien extra behaaglijk maken ofzo, ik weet het niet precies. Het komt er in ieder geval op neer dat het zo'n 26 graden was in de bus. Terwijl iedereen helemaal ingepakt is in dikke winterjassen. Behalve dan de chauffeur zelf. Irritant. Dus heb ik mijn jas zittend uitgedaan, bijna de Story van de mevrouw naast me uit d'r handen geslagen, maar die was sowieso al iets te lang aan het kijken naar een advertentie over borstvergrotingen.

    Bij mijn vader thuis heb ik voor hem gekookt, en ineens riep hij me de woonkamer in. ,,Kijk, daar ligt je moeder." zei hij, terwijl op het scherm een reportage was over een of ander congres in Circus Rens.

    Mja, dat heb ik eigenlijk nooit op mijn weblog gezet, volgens mij, maar mijn moeder is geboren in het circus (misschien niet letterlijk in de piste zelf, maar dat zou ik na moeten vragen). Ze is ook opgegroeid in het circus, en ze heeft ook nog d'r eigen circus gehad. En tijdens haar crematie werd er ook een gezellig circusnummer gedraaid (nou, toen zat de feeststemming er wel in!). En d'r laatste wens was om uitgestrooid te worden in het circus.

    Dat is dus Maandag gebeurd. Nog voordat alle voorstellingen zouden beginnen. Iemand van het circus schijnt nog iets gezegd te hebben als ,,Dus het hele circus gaat nog over je moeder heen."

    Maar goed. Dat ligt dus nu nog daar in de piste. Vreemd idee. Mijn moeder, tot stof wedergekeerd (hoewel; het schijnen korreltjes te zijn), op televisie.

    Goed, tijd om naar de avondwinkel te gaan. Ik heb zin om boterkoek te bakken ofzo.

    << 1 ... 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 ... 278 >>