Pages: << 1 ... 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 ... 278 >>

    01-10-04

      13:17:44, by S p r k .   , 143 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de playbackende HOERRRRR

    Weet je... Ik had altijd respect voor mevrouw Beyonce. Ik vond altijd dat ze een hele krachtige stem had waar ze, soms ietwat overdreven, de sterren van de hemel mee kon zingen. Ondanks dat er in haar leventje volgens mij al een boel niet nader te noemen substanties door haar keeltje hebben gegleden, maar dat natuurlijk geheel terzijde.

    Zo was ik laatst op een nieuwsgroep een beetje aan het rondkijken, en toen vond ik 2 optredens van haar single Naughty Girl. Je weet wel, met die Donna Summer 'sample' erin. Eentje van tijdens een concert, eentje van Top Of The Pops.

    En wat schetst mijn verbazing? De vocalen van beide optredens waren PRECIES hetzelfde! Steeds op PRECIES dezelfde momenten een kreuntje, een gekraakt stemmetje, een buitensporig uithaaltje en een zuchtje.

    Met andere, niet te versmaden woorden: PLAYBACK.

    Is er dan echt niets meer echt?

    29-09-04

      20:30:18, by S p r k .   , 226 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en AU

    Toen ik vanochtend op stond om mijn wekker uit te zetten, schoot het in mijn rug. Ja, alweer ja. Maar om het spannend te houden heb ik dit keer pijn bovenin mijn rug in plaats van mijn onderrug.

    Goed, ik weet dat je beter geen Neurofen kunt slikken op je nuchtere maag, dus ik heb me even ingesmeerd met een zalfje, me ziekgemeld en ben weer in bed gekropen. Een paar uur later heb ik op pijnlijke wijze een boterhammetje gesmeerd (ik had nog Duits zuurdesembrood bij me - alle bezoekjes aan mijn oma in Duitsland kwamen weer bij me terug) en toen kon er een fijn pilletje in.

    Een uurtje later ging het iets beter, dus nog iets gegeten, weer een pilletje... Ik heb er nu 3 op, dus over een paar uur neem ik er nog eentje en ik smeer vanavond alvast een boterhammetje voor morgenochtend. Morgen even het telefonisch spreekuur van mijn huisarts raadplegen - ik heb nog steeds geen huisarts in Amsterdam gezocht, en ik zie mezelf nu niet gezellig met de bus naar Aalsmeer gaan, dus dan maar zo. Ik zou echt een moord doen voor Diclofenac ofzo.

    Neurofen maakt me ook slaperig, dus ik kan niet fijn vanuit bed heel seizoen 1 van de Gilmore Girls kijken... Ik lig vooral te slapen en ik aai zo nu en dan even mijn poesje.

    28-09-04

      15:06:07, by S p r k .   , 213 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de food raid

    ...en terwijl ik me bij het horen van een ringtone realiseer dat de eigenaar van die ringtone nooit half zo hip zal zijn als hij graag zou willen, denk ik weemoedig terug aan het grote avontuur dat ik vanmiddag heb beleefd.

    Samen met een collega (,,Mijn naam is Ter Smatse. Lekki ter Smatse.") ging ik op stap om bij de lokale McDonald's wat voedsel in te slaan. Lekki ter Smatse wilde eigenlijk liever op locatie ons ingeslagen voedsel nuttigen, maar ik wist haar met 1 simpele overweging (,,Ik vind het gewoon prettig als onze collega's kunnen zien wat ze NIET hebben.") ervan te overtuigen om toch even terug te rijden naar kantoor om in onze eigen pittoreske kantine de lunch op te peuzelen.

    Eenmaal in de McDonald's aangekomen zag ik hoe Lekki ter Smatste binnen no-time 3 hamburgers naar binnen werkte. Volgens mij kauwde ze er niet eens op. Toen ze zag dat ik friet bestelde, kreeg ze een licht ontregelde blik in haar ogen en begonnen haar handpalmen te zweten. ,,Oh, ik vergeet helemaal een portie friet mee te nemen voor een willekeurige collega!" riep ze redelijk overtuigend. Geheel overbodig kan ik melden dat die portie friet gewoon gegeten werd tijdens de rit terug naar kantoor.

    Ja, je maakt wat mee op een dinsdagmiddag!

      11:51:54, by S p r k .   , 187 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de Gozer-update

    ,,We hebben de kat nu obi wan kenobi (roepnaam obi) genoemd en hij rent zich helemaal suf. De andere poes 'muis' vind het niet leuk maar ze went er maar aan. We houden je op de hoogte."

    Ik schreef natuurlijk direct een enthousiast mailtje terug:

    ,,Wat grappig, de kat van mijn 'Fag Hag' heet ook Obi.

    Obi (de kat die jullie hebben meegenomen, niet die van mijn fag hag) reageerde trouwens nog altijd het best op een luid 'mau-oe' geroep... Poesje deed dat altijd toen ze klein was, ik ben het na gaan doen, en voor ik het wist was het een lokroep waar ik niet meer van af kwam. Probeer het maar eens, bij mij sprongen ze altijd direct op bed als ik riep.

    Toen ik hem nog had rende hij zich ook helemaal suf (voor zover dat ging in mijn kleine huisje), maar hij zat vooral z'n zusje achterna. Zij is volgens mij heel blij met de rust

    Blij om te horen dat het goed gaat, en bij Poesje heb ik nog geen kale plekken o.i.d. kunnen constateren (i.v.m. verlatingsangst enzo)."

      11:23:24, by S p r k .   , 271 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de Goedemorgen!

    Vanochtend op het station werd ik tijdens het wachten op mijn bagel met cream cheese en biologische zalm (da's pas een ontbijtje!) entertained door een vrouw die werd afgevoerd door de politie. De vrouw, die eruit zag alsof ze heel goed achter een Rabobank loket zou kunnen werken, was erg erg luid aan het schreeuwen en schelden. Aangezien ze in het Nederlands schreeuwde, en naast mij 2 fijne Australische toeristen ook stonden te wachten op hun bagel, besloot ik alles even te vertalen. En tot zover mijn goede daad voor vandaag.

    In de trein zat voor me een man waarvan ik meteen al wist dat hij geen kaartje had. Zo'n man met een schijnheilige harses. Kaal, met een korstje op zijn kruin, vermoedelijk veroorzaakt door een eerdere aanvaring met een treinconducteur. Ik bad tot iedereen in de lucht en wachtte. Inderdaad; we werden weer eens gecontroleerd, en meneer had mooi geen kaartje. Ik liet gracieus mijn trajectkaart zien en glimlachte.

    Nog even een Poesje-update... Het gaat goed. Het is natuurlijk allemaal anders nu ze niet de hele dag achterna gezeten wordt door d'r broertje, dus ze miauwt wat vaker enzo. Maar ze is nog nooit zo aanhankelijk geweest. Met grof geweld duwt ze zichzelf, soms haar evenwicht verliezend, tegen me aan. Gisterenavond tijdens mijn favoriete real-life docudrama America's Next Top Model heeft ze een uur lang op zeer onnatuurlijke wijze op mijn arm gelegen en vanochtend begon ze tegelijkertijd met mijn alarm te miauwen. Ze is liever dan ooit en ze heeft ook een hernieuwde belangstelling voor de gebeurtenissen op straat, die ze vanaf mijn vensterbank nauwkeurig in de gaten kan houden.

    << 1 ... 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 ... 278 >>