Pages: << 1 ... 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 ... 278 >>

    22-06-04

      02:33:00, by S p r k .   , 97 words  
    Categories: Categorie-loos

    Vaarwel...

    Goed... Ik geef me gewonnen. Ik ben ook (for the time being) over naar Web-log.nlMocht het niet bevallen, dan kan ik alle op web-log.nl geplaatste logs altijd nog plaatsen op mijn LiveJournal, met de juiste datum erbij enzo. Best wel jammer dat web-log.nl geen backdate optie heeft, want dan zou ik oudere logs evt. ook naar web-log kunnen kopiëren).Mijn LiveJournal archief (24 September 2002 - 21 Juni 2004, met een paar Kamkrant columns ervoor) zal beschikbaar blijven op http://www.livejournal.com/users/lespark...we zullen zien... Doe de poll, zou ik zeggen.http://sprk.web-log.nl/

      02:31:26, by S p r k .   , 93 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en het archief

    Goed... Ik geef me gewonnen. Ik ben ook (for the time being) over naar web-log.nl

    Mocht het niet bevallen, dan kan ik alle op web-log.nl geplaatste logs altijd nog plaatsen op mijn LiveJournal, met de juiste datum erbij enzo. Best wel jammer dat web-log.nl geen backdate optie heeft, want dan zou ik oudere logs evt. ook naar web-log kunnen kopieren.

    Mijn LiveJournal archief (24 September 2002 - 21 Juni 2004, met een paar Kamkrant columns ervoor) zal beschikbaar blijven op http://www.livejournal.com/users/lespark

    ...we zullen zien... Doe de poll, zou ik zeggen.

      01:52:39, by S p r k .   , 332 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en het poesje

    God... Poesje en ik hadden een beetje ruzie. Terwijl ik rustig op bed Felicity lag te kijken, ging het poesje een beetje door de kamer ADHD'en. Toen ze op mijn bed sprong en met mijn haar ging spelen werd er duidelijk een grens overschreden. Ik heb haar kattenbak op de gang gezet, en het poesje zelf ook, en de deur ging dicht. Ze kon poepen, eten en drinken, maar toch ging ze heel zielig mauwen. Ik heb het 20 minuten aangehoord en toen heb ik haar maar weer binnen gelaten.

    Vervolgens wilde ze de hele tijd op bed. Niet om lief aanhankelijk tegen me aan te komen liggen, maar vooral om o-ver-al haar nagels in te zetten. Ik heb haar 6 (!!) keer op de grond moeten zetten voordat ze doorhad wat ik precies bedoelde (bij de 7e keer had ik ongegeneerd de plantenspuit er weer bijgepakt).

    Vanochtend was het poesje nogal chagerijnig. Ze wilde niet geaaid worden, ze wilde niet spelen, ze wilde eigenlijk niets meer met me te maken hebben. 's Middags trouwens ook niet. Uiteindelijk moest ik rond half 4 richting het OLVG in Oost, waar Cruesli voor een dramatische operatie heen was gegaan. Een uitgebreid verslag hiervan kun je lezen op Obbie's journal, die overigens sinds (eer?)gisteren een nieuwe locatie heeft.

    's Avonds was het poesje gelukkig weer lief en aanhankelijk. Alles leek weer vergeten en vergeven. De Tiener kwam langs, en we hebben gezellig en vezelrijk gekookt. Ongeveer op de helft van de filmklassieker Tina - What's Love Got To Do With It kwamen Obbie en haar man langs om het poesje te bezienswaardigen en om haar door en door valse nageltjes te knippen.


    ...poesje klaar voor de aanval...


    ...poesje met de Tiener...


    ...poesje in een strijd van leven en dood...

    Momenteel kan ik alleen maar hopen dat we met z'n allen het poesje voldoende hebben uitgewoond om haar vannacht lekker te laten flowen. Het zou toch jammer zijn als ik haar vannacht weer moet laten zien wie de baas is.

      00:45:00, by S p r k .   , 334 words  
    Categories: Categorie-loos

    God... Poesje en ik hadden een beetje ruzie. Terwijl ik rustig op bed Felicity lag te kijken, ging het poesje een beetje door de kamer ADHD'en. Toen ze op mijn bed sprong en met mijn haar ging spelen werd er duidelijk een grens overschreden. Ik heb haar kattenbak op de gang gezet, en het poesje zelf ook, en de deur ging dicht. Ze kon poepen, eten en drinken, maar toch ging ze héél zielig mauwen. Ik heb het 20 minuten aangehoord en toen heb ik haar maar weer binnen gelaten.Vervolgens wilde ze de hele tijd op bed. Niet om lief aanhankelijk tegen me aan te komen liggen, maar vooral om o-ver-al haar nagels in te zetten. Ik heb haar 6 (!!) keer op de grond moeten zetten voordat ze doorhad wat ik precies bedoelde (bij de 7e keer had ik ongegeneerd de plantenspuit er weer bijgepakt).Vanochtend was het poesje nogal chagerijnig. Ze wilde niet geaaid worden, ze wilde niet spelen, ze wilde eigenlijk niets meer met me te maken hebben. 's Middags trouwens ook niet. Uiteindelijk moest ik rond half 4 richting het OLVG in Oost, waar Cruesli voor een dramatische operatie heen was gegaan. Een uitgebreid verslag hiervan kun je lezen op Obbie's journal, die overigens sinds (eer?)gisteren een nieuwe locatie heeft.'s Avonds was het poesje gelukkig weer lief en aanhankelijk. Alles leek weer vergeten en vergeven. De Tiener kwam langs, en we hebben gezellig en vezelrijk gekookt. Ongeveer op de helft van de filmklassieker Tina - What's Love Got To Do With It kwamen Obbie en haar man langs om het poesje te bezienswaardigen en om haar door en door valse nageltjes te knippen....poesje klaar voor de aanval......poesje met de Tiener......poesje in een strijd van leven en dood...Momenteel kan ik alleen maar hopen dat we met z'n allen het poesje voldoende hebben uitgewoond om haar vannacht lekker te laten flowen. Het zou toch jammer zijn als ik haar vannacht wéér moet laten zien wie de baas is.

    20-06-04

      21:45:00, by S p r k .   , 149 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sorry maar de tactiek met de plantenspuit is echt een barbaars fenomeen dat volgens mij alleen gebruikt wordt door neanderthalers en Ike Turner. Ik ga nog liever een keer in therapie bij dat gekke medium dat met dieren praat (yeah, right!) dan dat ik óóit nog een plantenspuit gebruik om mijn poesje d.m.v. tough love op te voeden.Terwijl ze mijn koffietafel op sprong om een plakje rookvlees weg te snaaien, gaf ik haar de volle lading. Vervolgens schrok ze zo erg dat ze op de grond viel en wegrende. Een half uur later kreeg ik haar pas weer onder mijn bed vandaan. Toen heb ik haar nog een beetje droog moeten vegen. Ik probeerde nog te vertellen dat ik het had gedaan omdat ik van haar hield, maar het mocht niet baten.Voortaan roep ik wel weer gewoon heel hard ,,Dat doet een dame niet, Joyce!"

    << 1 ... 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 ... 278 >>