Pages: << 1 ... 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 ... 278 >>

    29-07-09

      00:30:14, by S p r k .   , 734 words  
    Categories: Categorie-loos

    Martijn's Vakantie Report #7

    (op de zesde dag rustte hij en ging hij eten in een Turks restaurant)

    Vandaag was ik in de Efteling, een wereld vol wonderen, samen met Paula, Jakko en Richard. In de trein was het meteen al gezellig en we reden rond een uur of 11 Den Bosch binnen. De andere meiden waren goed voorbereid op de hoge horecaprijzen in de Efteling en hadden alles meegenomen: cassis, bolletjes, krentenbollen, rookkaas, gewone kaas, ossenworst, noem maar op. Ik had alleen twee flesjes water in m'n tas, m'n zomersjaal en voor de zekerheid een fleesswieter.

    De rit van Den Bosch naar de Efteling is dus óf 400 strippen óf een dagkaart á ? 3,-. Het leek ons toch verstandiger om de dagkaart te nemen. Bij binnenkomst bleek dat Droomvlucht 'under construction' was, dat was al een domper. En we hadden bij de ingang ook een dode duif in het gras zien liggen.

    Toen ik nog heel jong was zei m'n moeder: ,,Ook al kost het 25 gulden, we gáán naar de Efteling!" Heden ten dage ben je dus zo'n 28 euro (!) voor een kaartje kwijt. Christus te paard. We zijn in de Fata Morgana gegaan, prima, en in de bobbaan, ook prima. Wat me dus wel steeds meer opvalt is dat, in tegenstelling tot vroeger, het wachten in de rij sneller voorbij gaat, maar dat, ook in tegenstelling tot vroeger, de attracties véél korter lijken te duren. En dan ga je je op een gegeven moment afvragen of het voor een 28-jarige jongeman nog wel de moeite is om een half uur te wachten op een ritje in het donker van anderhalve minuut, waarbij je ook nog eens flink duizelig wordt.

    De écht grote cultuurschok kwam pas toen bleek dat bij mijn lievelingsattractie, Carnaval Festival, aan vrijwel ELK decor een Loekie de Leeuw was toegevoegd! Hoe bedoel je, verkrachtte jeugdherinneringen? Ik zag het in de wachtrij al aankomen, want die wachthal hangt tegenwoordig dus vol met schilderijen van Loekie. ,,Als zometeen in ieder decor een Loekie is neergezet snijd ik dus ter plekke m'n polsen door en dat het bloed over die kindjes naast ons heen spuit!" zei ik. Uiteindelijk heb ik het iets subtieler aangepakt: ik heb naar iedere Loekie (en die hoereneend die erbij hoort) pontificaal m'n middelvinger opgestoken en luid geapplaudisseerd bij ieder Loekie-vrij decor. Teringloekie.

    Aan het sprookjesbos was Assepoester vers toegevoegd. En het meisje met de zwavelstokjes had ik ook nog niet gezien. Allebei best mooi, ware het niet dat ik steeds tóch weer achter een zwaar gecoiffeerde bejaarde stond. Richard was heel verbaasd over een soort dauw of mist dat halverwege het Sprookjesbos boven de grond zweefde, ik denk zelf dat het chemisch afval was.

    We konden ook nog in de PandaDroom, maar toen dat werd voorgesteld zei ik ,,Ik steek liever een vers geslepen kleurpotlood in mijn plasbuis." Ik was even vergeten dat er ook kinderen om me heen liepen, maar ach, die horen op die leeftijd toch al een beetje van dat soort vormen van zelfkastijding op de hoogte te zijn.

    Door al het geweld had ik dus niet meer zo'n behoefte om in de Python te gaan, dus toen die andere meiden daar in gingen heb ik even op de tassen gelet en een vieze kaassoufflé gegeten. Toen viel me ook op dat alle parkmedewerkers hun voor- én achternaam op hun naambordje hebben staan. ,,Is dat nou nodig?" vroeg ik aan een aardig meisje dat aan het bezemen was alsof haar leven ervan af hing. ,,Ja, nouja, dat willen ze graag bij de Efteling." antwoordde ze. ,,Ik ga straks als ik thuis ben dus iedereen op Hyves opzoeken, dat begrijp je!" zei ik. Nou en dat schijnen dus wel meer mensen te doen.

    Tenslotte wilde ik nog heel graag een poppenkastpop kopen, maar ik had Paula aan het begin van de dag geïnstrueerd om me géén prullaria te laten kopen. En Richard wilde eerst ook een pop maar toen weer niet, en met één pop is het een beetje moeilijk rollenspellen doen in de trein. Maar ik heb wel bij iedere gelegenheid even stilgestaan bij het feit dat ik tóch een pop had moeten kopen. (,,Dit verhaal had ik heel mooi visueel kunnen ondersteunen met het gebruik van een poppenkastpop" enzo).

    En nu ben ik weer thuis. Ook fijn :)

    Oh en dit liedje heb ik de hele dag uit volle borst gezongen.

    [youtube]vfjSN9tWp4Y[/youtube]

    27-07-09

      15:12:09, by S p r k .   , 553 words  
    Categories: Categorie-loos

    Martijn's Vakantie Report #5

    Zondag ging ik, tussen al het vhs-geweld door, nog even buurten bij ex-collega Simone en haar twee hyperactieve kinderen, Rosa en Eva. Je weet wel, die twee die altijd in hun nakie over het balkon rennen. Ex-collega Ingrid was er ook. Die heeft vroeger weleens een paar anekdotes ingeleid met de opmerking ,,Ik heb dus ooit een keer een documentaire gemaakt..." om vervolgens héél gedetailleerd over een bepaald onderwerp te vertellen. We besloten de op sterven na dood zijnde plantjes op het balkon te gaan redden. Ik heb dus een stuk of 8 keer in de keuken een gieter van 10 liter gevuld met water, om op het einde van de avond te horen dat er ook gewoon een waterkraan op het balkon was. Bij een plant die er wel héél erg aan toe was, begon Ingrid te vertellen. ,,Oh, da's een hele mooie plant, bla bla bla bla gedetailleerde informatie..." die ik onderbrak door te zeggen ,,Heb je zeker een keer een documentaire over gemaakt!?" waarop zij weer antwoordde ,,Hou toch je kop." Helemaal vanuit d'r tenen. Heerlijk.

    Tegelijkertijd probeer ik tijdens mijn bezoekjes de 3-jarige tweeling spelenderwijs ook wat normen en waarden bij te brengen. Tijdens het waterverven, waarbij ik een práchtig schilderij heb gemaakt van een bloem, een wortel en van die hippe half-broccoli/half-asperge groente die nu zo gewild zijn, moest de punt van een potlood geslepen worden. ,,En dan doen we het slijpsel als we klaar zijn meteen netjes in de prullenbak, anders krijgt mama een tumor!" zei ik. ,,Tumor..." herhaalde één van de meisjes. Het zijn net sponzen op die leeftijd. Later was er eentje met een poedelnaakte Barbie door het huis aan het rennen en zei ik ,,Later als we groot zijn doen we dus alleen onze kleren uit als iemand ons eerst mee uit eten heeft genomen!"

    Tijdens het eten kreeg ik best zin in een softijsje, dus stelde ik voor om even ijsjes voor mij en de kinders te gaan halen bij Kentucky Fried Chicken. Dat zagen de meiden wel zitten, waarop Eva terstond naast mijn bord ging staan om te kijken of ik al klaar was met eten. En of ik niet een beetje sneller kon eten. Toen ik uiteindelijk opstond zei ik ,,Maar dames, jullie moeten wel een beetje lief zijn voor mama en Inge. Want als ik hoor dat jullie er een zooitje van hebben gemaakt dan eet Martijn alle ijsjes dus mooi zelf op. En jullie kunnen zien dat het makkelijk past!"

    Ik schrok mij dus een spreekwoordelijk hoedje toen ik bij de Kentucky Fried Chicken aan kwam en er een groot papier met het woord 'DEFECT' op de ijsmachine hing. Als ik nu niet met ijsjes zou terugkeren zou ik twee hysterische koters over me heen krijgen. Gelukkig was er een klein stukje verderop een fijne Turk die broodjes donor verkocht enzo, en daar hadden ze Cornetto's en Magnums. Ook goed.

    Tot slot hebben de meiden nog fonetisch meegezongen (en weer door de kamer gerend) met de nummers Dancing Queen en Gimme Gimme Gimme van Abba, en toen was de avond weer voorbij. Nouja, toen heb ik dus nog allemaal videobanden omgezet naar dvd en viel ik uiteindelijk in slaap met een loopje waarbij Janet steeds zei ,,It's not TV, it's HBO!"

    [youtube]jjk_D5AD1_A[/youtube]

    25-07-09

      23:51:00, by S p r k .   , 901 words  
    Categories: Categorie-loos

    Martijn's Vakantie Report #4

    Zaterdag gingen we weer met een boot van Tjandra varen. Da's altijd gezellig en dit jaar dus ook. Vorig jaar was niet iedereen geheel tevreden over de muziek, dus was ik dit jaar een kwartier (!) vroeger opgestaan om in iTunes een gezellig jaren '70 disco cdtje samen te stellen. En je weet hoe het is met oude muziek; het is niet allemaal even luid, dus ik had in iTunes de 'sound check' optie aangevinkt. De cd, die me dus 15 kostbare minuten slaap én een ALDI CDR heeft gekost, heeft welgeteld twee (!) nummers opgestaan.

    Eerst werd hij halverwege het eerste nummer (Supernature van Cerrone) uitgezet omdat Anna, de moeder van Tjandra, het geen gezellig liedje vond. Een uurtje later probeerde ik het opnieuw. Met een ferme armbeweging trok ik de USB-stick met beach house van Rondelé uit de autoradio die op de boot gelast was, en zette mijn cd weer aan, dit keer beginnende bij het tweede nummer. Het mocht niet baten: de muziek kon (waarschijnlijk door het gebruik van de 'sound check' functie bij het branden) niet zo hard als de beach house van Rondelé en hij werd weer uitgezet. ,,Gooi die cd maar overboord!" zei ik geëmotioneerd, en besloot me verder toe te leggen op emotie-eten.

    Dat was trouwens ook niet zo moeilijk, want de catering aan boord was geweldig. Lekkere wijntjes, Dubbel Frisss minder zoet (dat is dus écht minder zoet!), heerlijke salsa (en bijbehorende tortillachips om alles lekker van je af te dippen), Turks brood, aïoli (of 'God in een potje', zo werd het in de volksmond ook wel genoemd) en hummus. Hoogtepunt waren toch wel de heerlijke gehaktballetjes, geen flauw idee wat er precies allemaal in zat maar ze waren fantástisch. Ik ben nog naar Robin, de maker van de ballen, gelopen en heb sensueel in z'n oor gefluisterd ,,Dit zijn de lekkerste ballen die ik ooit in m'n mond heb gehad!" waarop hij met een kort ,,En ook minder harig!" het moment toch een klein beetje verpestte. Maar dat mocht de pret niet drukken, ik heb een goed half uur naast de (nog warme!) pan met ballen gezeten. Iedere keer als iemand het deksel eraf haalde riep ik 'OVERMACHT!' en dan reeg ik weer twee ballen op m'n kranige cocktailprikkertje.

    Er was ook entertainment aan boord; de schipper die...

    Wacht, ik leid het verhaal even goed in: toen we aan boord kwamen, kregen we eerst een stewardess-achtige...

    Oh, er was dus ook een steward aan boord, Joghem (misschien moet daar nog ergens een C in, weet ik niet zeker). En die is altijd heel vals (wel grappig hoor!). Maar die middag wist ik hem éindelijk de mond te snoeren met de opmerking ,,Het draait vandaag éven niet om jou en je karretje!"

    Hoe dan ook, we kregen aan het begin van de middag dus een stewardess-achtige instructie. Dat we moesten zorgen dat onze vingers niet tussen de boot en 'willekeurig object waar de boot tegenaan vaarde' zou komen (,,Je kunt je vingers er wel áfscheuren maar je kunt ze er minder makkelijk áánscheuren!"). De belangrijkste boodschap van de instructie was echter: pas op voor bruggen. Dus zorg dat je op tijd bukt als we bijna onder een brug door varen, let op of andere mensen zich ook bewust zijn van het feit dat er bijna een brug aan zit te komen, etc. Ik heb die instructie, vind ik, enorm goed opgevolgd door iedere keer als er een brug aan kwam heel hard ,,BRUG!" te roepen en vol overgave voorover te buigen. Ik heb zelfs nog een keer heel doelloos ,,SLUIS!" geroepen.

    Hoe dan ook... Qua entertainment vond de schipper het dus een vermakelijk idee om bij een klein bruggetje snel hup de brug op te klimmen, om aan de andere kant van de brug weer op de boot te springen. Wat er volgens mij echter niet helemaal bij hoorde, was dat er onwijs veel bloed uit z'n neus gutste toen hij weer aan boord was. En ik las later ook dat hij een gekneusde neus en gebroken ribben had. Ik weet niet of dat er helemaal bij hoorde.

    's Avonds ben ik verder gegaan met het digitaliseren van mijn VHS-collectie. Ik heb dus belachelijk veel videobanden uit de tijd dat ik nog fan was actief van Janet Jackson, en daar zitten nog best leuke beelden tussen, dus wil ik die op dvd opnemen. Dat is dus, in drie woorden, niet te doen. Ten eerste heb ik belachelijk veel, ten tweede zijn de meeste banden zo'n 15 jaar oud (en daarmee bedoel ik eigenlijk dat de béélden 15 jaar oud zijn maar dat de banden waar ze op staan nóg ouder zijn, want ik had als tiener natuurlijk geen centjes om steeds gloednieuwe videobanden te kopen). En ten derde heb ik vrijwel alles minimaal 4 keer. In verschillende kwaliteitsniveau's. Vroeger wist ik nog lekker uit m'n hoofd op welke band wat stond, maar dat is allang niet meer zo. Dus het is één groot avontuur, waarbij ik steeds nét klaar ben met alle videoclips en reclame-onderbrekingen uit een tv-special knippen, om er vervolgens bij de volgende videoband achter te komen dat ik het desmogelijkerwijs tóch ergens in iets betere kwaliteit heb. Ook een leuke manier om je vakantie mee in te vullen. In een trein door Oost-Europa was me dat nooit gelukt, is trouwens ook een heel gesjouw met al die videobanden.

    24-07-09

      23:21:03, by S p r k .   , 488 words  
    Categories: Categorie-loos

    Martijn's Vakantie Report #3

    Ik kan het heel kort houden: sinds de kleinere Fisten-koffietafels niet meer in karton, maar plastic verpakt worden, is het dus bijna onmogelijk om er eentje ongedeerd en ongeschonden mee naar huis te krijgen. Dus de tafel van eergisteren ging weer terug, want er was een hoek beschadigd. Nu heb ik een nieuwe, maar die is eigenlijk ook al niet meer helemaal piekgaaf. Stom.

    En weet je, dan loop je dus door de Swedish Food Market, en dan zie je een tube Zalmcréme liggen. Dan vraag ik me dus af: moet je vis wel in een tube stoppen? En hoe smaakt dat dan? Is dat wel te doen? Eigenlijk heb ik me dat al eerder afgevraagd, maar ik voel me dan toch bezwaard om zo'n Ikea-medewerker erbij te halen om overleg te plegen. Ik kon natuurlijk ook gewoon blijven wachten tot iemand argeloos een tube zou gaan afrekenen bij de kassa, iemand die eruit zag alsof 'ie wist waar hij aan begon, zodat ik kon vragen ,,Is het wat, zalm uit een tube?" Maar daar gaat een hoop tijd in zitten. En ik moest m'n Dubbla Chokladeflarn Kakor nog afrekenen.

    En toen kreeg ik een vrij geniale ingeving: zo'n tube kost dus ? 1,65. Voor het luttele bedrag van ? 1,65 weet je voor altijd of zalm uit een tube onwijs goor is, of juist superlekker.

    Oh wat ik trouwens ook niet snap: een hot dog is bij de Ikea ? 0,90. En frisdrank is ? 0,75. Dat is al vrij goedkoop. Maar voor het luttele bedrag van slechts 1 euro heb je dus een beker frisdrank (zo vaak bijvullen als je wil, ik heb het een keer getest, 8 keer nagevuld zonder dat iemand er iets van zei!) én een hotdog. Met tegenwoordig ook nog optionele plakjes augurk of gebakken uitjes. Waar dóen ze dat toch van? En het wordt dus nóg gekker: voor slechts 3 euro heb je dus 2 frisdrank en vier (!!) hotdogs! NOUJA! Ik snap gewoon niet hoe dat kan. En kijk van hotdogs weet je dat het gewoon kalkoenseperatorvlees is ofzo, maar toch! En met saus ook nog! Het is geen culinair hoogstandje, maar het is toch goed te doen na een uitputtende tocht door die hele kolere-Ikea heen. En het is een fijn toetje voor na je softijsje van 50 cent. Ja, dat moet in die volgorde. Hoe dan ook: dat die meiden van Ikea decennia geleden niet al failliet zijn gegaan is mij een groot raadsel.

    Zalm uit een tube is trouwens wel te doen. Ik zou het mensen niet aanbieden als ze op visite kwamen, maar op die avonden dat je niets anders in huis hebt en je je laatste magnetronmaaltijd op kantoor hebt laten staan, kun je best een fijne knäckebrödje ermee onderspuiten.

    Dus.

    Oh en toen we dus aan onze tweede hotdag stonden te knagen, werd omgeroepen 'Attentie, Lente en Fiene willen worden opgehaald uit Småland'. Dat doe je je kind toch niet áán? LENTE!

    23-07-09

      23:59:54, by S p r k .   , 969 words  
    Categories: Categorie-loos

    Martijn's Vakantie Report #2

    Vandaag ben ik opgestaan met de wekker, da's toch minder. Ik ging met Evert mee naar de persvoorstelling van een film die hij voor Gay&Night gaat recenseren, Country Teacher. Het is een... Ik denk een Tsjechische film, want er werd een paar keer over Praag gesproken. Ik dacht eerst dat het Pools was.

    Nou, héél erg in het kort, het gaat dus om een leraar die naar het Tsjechische (of Poolse, weet ik veel) platteland trekt. Een vrouw die verder niet heel knap is maar wel de enige single vrouw in een bepaalde leeftijdscategorie vindt hem wel leuk, en ze gaan met elkaar om en hij geeft haar tienerzoon (die vaak een beetje lijkt op Dominic, een jongen die ik ken) wiskunde bijles. Op een gegeven moment zijn ze op een dorpsfeestje (dat is altijd in films die zich op het platteland afspelen) en wordt die tienerzoon heel erg dronken, te dronken om nog helemaal naar z'n eigen huis te varen, dus neemt die leraar hem mee naar huis. Uiteindelijk wordt die leraar midden in de nacht wakker en besluit hij die tienerjongen een klein beetje af te trekken, je kent het wel. Nou en dan is het even heel dramatisch en komt er nog een imker bij kijken en gaat er een bejaarde dood, en dan is alles weer goed. Prima film. Meteen de soundtrack downloaden op iTunes.

    Daarna ben ik gaan lunchen bij Singel 404 met Rondelé. Zo kom je er nooit, zo kom je er vrijwel iedere week. We zaten boven, en daar zaten dus bijna alleen maar homo's. We zaten naast 2 homo's waarvan de één aan de ander ging uitleggen welk type mobiele telefoon hij het beste aan z'n ouders kon vragen voor zijn verjaardag. Verderop zaten 3 homo's die, nouja, iets met mode deden ofzo. En aan een andere tafel zaten drie jongens die heel duidelijk niet homo waren. En ik dacht, wat heb ik de hele tijd raar oogcontact met die jongens, net zoals ik bij één van de finalefeestjes van Holland's Next Top Model de hele tijd raar oogcontact had met Renate Verbaan, maar ze keken dus naar de menukaart die achter me aan de muur hing. Het is maar goed dat ik niet mijn vingertop heb natgemaakt en speels over mijn tepel heb gewreven!

    Verder heb ik eigenlijk niets gedaan. Ook wel fijn. Wel voelde ik me heel frivool en kleurrijk met mijn nieuwe roze boxer en mijn fleurige blauwgeblokte zomeroverhemd. Oh ja, ik heb nog geprobeerd om een bi-curious jongen van nét 20 m'n huis in te krijgen, maar dat is niet helemaal gelukt. Oh en ik heb heel veel foto's gevonden en op m'n facebook gezet, ga maar fijn een kijkje nemen.

    Weet je wat ze altijd zeggen over te hard muziek luisteren op je walkman/discman/iPod/iPhone/etc.? Dat blijkt dus waar te zijn. Ik heb jarenlang genoten van KEIharde muziek in m'n oren (had voorheen zelfs speciale software om de volumebegrenzer van m'n vorige iPod te halen). En sinds een paar weken heb ik áltijd een hoge pieptoon in m'n oor. Altijd. Nu ook.

    ...

    Nu ook.

    ...nu niet? Oh, wel, maar ik werd even afgeleid door een tram die langsreed, de ramen staan open.

    Het valt dus minder op als er allerlei andere geluiden zijn, maar het is er altijd. Ik vertelde dat vanochtend aan Evert en die zei heel meelevend en lief ,,Er is dus een jongen die ook de hele tijd een pieptoon in zijn oor had, en die heeft zelfmoord gepleegd."

    Hoe dan ook, ik heb direct actie ondernomen en de volume begrenzer op mijn iPhone ingesteld op ongeveer 70% van het maximale volume. Het is nu natuurlijk te laat, maar dan wordt het hopelijk niet erger dan dit. En om te voorkomen dat ik die volumebegrenzer niet gewoon weer op 100% zet (ik ken mezelf immers), heeft Evert een pin-code ingevoerd die ik niet weet. Dus ik kán nu helemaal niet meer de volumebegrenzing op mijn iPhone uitzetten.

    Nadeel is wel dat ik nu een beetje het gevoel heb alsof ik naar compleet gecastreerde muziek luister als ik op de fiets zit. Je hoort wel meer nuances enzo, maar je wéét gewoon dat het harder kan. Ik hoor nu ook de hele tijd verkeersgeluiden er doorheen. En wie wil dát nou?

    Bleh. Ik vind 'je lichaam' maar een moeilijk ding. Tandenpoetsen en stoken, anders krijg je gaatjes en trekt je tandvlees zich terug. Oh trouwens niet meteen je tanden poetsen als je bijvoorbeeld net een appel hebt gegeten, anders gaat je glazuur eraan. En niet te hard stoken want voor je het weet heb je een vulling eruit gestookt. Niet teveel alcohol want anders gaat je lever stuk en krijg je hoofdpijn. Niet teveel zout anders kun je duizelig worden. Niet te lang in brandend magnesium kijken anders gaan je ogen stuk. Niet te vaak je haar blonderen want dat vindt je haar niet leuk. Voldoende bewegen anders slibben je aderen helemaal dicht. Niet te vaak/lang in de zon, anders krijg je huidkanker. Niet teveel rauw vlees (osseworst! filet americain!) want anders krijg je wormen. Niet teveel helium, anders krijg je een zuurstoftekort. Niet teveel masturberen anders krijg je prostaatkanker. Niet te weinig masturberen, anders krijg je prostaatkanker. En nu mogen we óók al geen muziek meer op z'n allerhardst luisteren.

    Ik was trouwens nog helemaal niet klaar met het lijstje, maar volgens mij snap je het idee inmiddels wel.

    Ik ga morgen heel overzichtelijk naar de Ikea om mijn Fisten-koffietafel om te ruilen, deze is licht beschadigd en dat kan natuurlijk niet. Misschien koop ik ook wel mijn eigen doos haverkoekjes met een laag Belgische chocola ertussen, ik weet even niet meer hoe ze in het Zweeds heten, het zijn in ieder geval niet de oude, vertrouwde Pepparkakor.

    << 1 ... 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 ... 278 >>