Pages: << 1 ... 216 217 218 219 220 221 222 223 224 225 226 ... 278 >>

    30-12-03

      08:11:00, by S p r k .   , 250 words  
    Categories: Categorie-loos

    Weet je... Soms verloopt een dag best leuk, maar gemiddeld. Ik heb film gekeken bij Fruitdruifje (Mona Lisa Smile) en pannenkoeken gegeten... Toen Matthijs H., aantrekkelijke, lief ogende, goede muzieksmaak hebbende doch vegetarische en linkse huisgenoot van Fruitdruifje binnenkwam en ,,Wat ruikt het hier lekker!" riep, kon ik me niet inhouden en antwoordde ik ,,Dat zijn pannenkoeken. Met HAM." Na thuiskomst nog een beetje gechat en Family Guy gekeken... En toen gebeurde er ineens iets waardoor de hele dag (nouja, dag) veranderde. Om 5:45 werd ik ineens gewekt door het geluid van mijn mobiele telefoon... Het was een SMSje van iemand die zéker al 3 jaar niet meer bij me thuis was geweest. Maar hij was nu in de buurt. Ik was eigenlijk heel moe, maar ineens herinnerde ik me weer hoe goed hij kon zoenen dus SMSte ik hem terug dat ik inderdaad nog wakker was... En het was écht heel fijn. Niet zo'n glijer die alleen maar z'n kwakkie kwijt wil en dan meteen weer weg wil, maar iemand die eigenlijk vooral heel veel wil zoenen en ook nog heel lang tegen je aan blijft liggen. En dat zorgt dan tóch weer voor een beetje licht in donkere tijden.En zodra het goed gaat met jezelf gaat het ook goed met anderen! Zie Obbie's comment op mijn kerst-entry, en zie hieronder ook haar fabulous nieuwe foto. In een tijd vol met vergane glorie is Obbie toch wel de glamorous rots in de branding. De diva van de nacht.

    27-12-03

      18:53:00, by S p r k .   , 292 words  
    Categories: Categorie-loos

    Zoals moeder overste in The Sound Of Music ooit zei; ,,When God closes a door, somewhere he opens a window."In mijn geval zat er ineens een gat in mijn muur, en klopte mijn nieuwe buurman op mijn deur om zich voor te stellen en verontschuldigen. Het was een iets kleinere donkere jongen, rond de 26, van het type 'ik ben hetero maar als ik alleen en aangeschoten ben moet je het nog maar eens vragen'. Helemaal mijn type. En hij had ook nog een KLM trui aan. ,,Kassa!" dacht ik instinctief.Ik legde hem wat dingetjes uit over het wel en wee van het gebouw, terwijl ik me ineens realiseerde hoe beschamend ik er eigenlijk bij zat. In een joggingbroek/trainingsbroek (weet niet precies hoe dat tegenwoordig heet) met een t-shirt dat écht veel te klein was maar gewoon heel lekker aanvoelde, mijn coiffure danig in de war en mijn blote voeten exposed. Om maar niet te spreken over de rommel in mijn huis. Maar hij zei meteen dat hij vond dat ik het gezellig had ingericht enzo. Kleurrijk was geloof ik het woord dat hij gebruikte.Toen zag hij m'n vrijwel ongebruikte cross-trainer staan en vertelde hij dat 'ie ook regelmatig sportte. Zonder géne greep ik naar mijn buik en vertelde ik hem dat het bij mij niet zoveel effect had gehad als bij hem. Toen glimlachte hij, schudde hij nog een keer mijn hand en nodigde me uit om iets te komen drinken als 'ie wat meer gesettled was. Ik ben benieuwd. Misschien moet ik een leuk kaartje met een foto van een besneeuwd bos onder z'n deur door schuiven, met ,,Welkom in uw nieuwe huis. Uw buurman, meneer van den Wildenberg. Als er iets is, bel me gerust. 6618735."

      03:50:00, by S p r k .   , 247 words  
    Categories: Categorie-loos

    ...en omdat je toch íets moet als je geen chocola in huis hebt, bij deze een paar greatest hits van redenen die door de MPAA (is amerikaanse instantie die aangeeft of films voor 'alle leeftijden' of '12 jaar en ouder' enzo zijn) bedacht zijn:Twister PG-13 for intense depiction of very bad weather. (dat kunnen wij bezorgde ouders natuurlijk niet hebben, dat onze kinderen zien hoe slecht het weer eigenlijk kan zijn!)Contact PG for some intense action, mild language and a scene of sensuality. (er is actie, en het is intens, in tegenstelling tot kalme en serene actie)Queen of the Damned R for vampire violence. (in tegenstelling tot?)Blue Crush PG-13 for sexual content, teen partying, language and a fight. (want tieners die feesten gaan naar de hel met alle ongedoopte baby's)Spider-Man PG-13 for stylized violence and action. (niet zomaar geweld en actie, nee, het is stylized! Ouders, hoedt u voor stylized geweld en actie!)Spirited Away PG for some scary moments. (Enge momenten! Jawel!)Pink Flamingos NC-17 for a wide range of perversions in explicit detail. (deze film ga ik binnenkort proberen te huren, denk ik)Cats & Dogs PG for animal action and humor. (Ja, we hebben liever niet dat dieren iets doen. En aan humor hebben we al helemáál geen behoefte)Swingers R for language throughout. (M.a.w. er wordt eigenlijk tijdens de hele film gesproken. Dat kunnen we natuurlijk niet hebben!)

      01:26:00, by S p r k .   , 936 words  
    Categories: Categorie-loos

    Nu de kerstdagen weer voorbij zijn, kan ik u, de trouwe lezer van mijn journal, officieel mededelen dat mijn winterdepressie is begonnen.

    Het is koud. Het is donker. Ik mis mijn mama. Mijn nesteldrang is erger dan ooit en mijn verwarming maakt veel herrie.

    Volgens mij heb ik 363 dagen nodig om van de afgelopen kerstdagen bij te komen. Ik heb me de afgelopen dagen serieus voorgenomen om volgend jaar met kerst 3 dagen onafgebroken in bed door te brengen.

    Woensdag, de dag voor kerst, zou ik Fruitdruifje gaan meehelpen met boodschappen voor zijn kerstdiner op 2e kerstdag. Uiteindelijk ben ik bijna de hele dag bezig geweest met werk, met als onderbreking dat ik rond 3 uur even ontbijt ben gaan halen en 2 gehuurde DVDs terug ben gaan brengen.

    Die avond werd kerst gevierd in het huis van mijn ouders. Nouja, van mijn vader. Mijn moeder was Duits, dus daar vieren ze kerst op de avond voor 1e kerstdag; heilig abend ofzo. Mijn broer en ik vonden dat vroeger allang best; dan kregen we onze cadeautjes dus een avond eerder.

    Dit was de allereerste kerst zonder mijn moeder. En dat was best te merken. We hebben serieus met z'n allen geprobeerd om er het beste van te maken, maar het heeft niet geweldig geholpen. Mijn vader is gewoon te nuchter en droog om een kerstboom neer te zetten, dus er was helemaal geen kerstversiering in huis. Verder is mijn vader een schat van een man maar koelkasttechnisch niet zo heel verantwoord, dus alle ingrediënten voor mijn eigengemaakte whiskey saus waren in 2002 al over hun uiterste houdbaarheidsdatum.

    Zonder stokbrood, zonder mijn eigengemaakte whiskey saus, zonder cadeaus zonder traditionele kerstruzie en vooral zonder mijn moeder, hebben we met z'n allen gegeten. Daarna hebben we de eerste show van Marc-Marie Huijbrechts gekeken. Op zich een leuk idee, ware het niet dat de leidraad in zijn show toch wel de dood van zijn moeder is. Dus werd de show afgesloten met een brief van Marc-Marie, geschreven aan zijn overleden moeder, het lied Waar is de zon en een hele pijnlijke maar duidelijk merkbare stilte in onze woonkamer. Het was heel duidelijk dat iedereen mijn moeder miste, maar niemand zei het. Wat dat doen we nooit bij ons thuis.

    Needless to say dat ik héél erg slecht geslapen heb die nacht. Zoals gewoonlijk weer gedroomd over mijn moeder. En da's heel apart... Voordat mijn moeder overleed droomde ik altijd dat ik terug ging in de tijd om te zorgen dat ze op tijd naar de dokter ging, dat de dokter haar dit keer ook op tijd door zou sturen naar het ziekenhuis en dat mijn moeder dus helemaal geen kanker zou krijgen en nog lang en gelukkig zou leven.

    Nu niet meer. Sinds mijn moeder dood is droom ik nog wel over haar, maar dat gaat heel anders. Ik had gehoopt dat ik in mijn dromen nog bij haar kon zijn en alle suffe dingen met haar kon doen waarvan ik nu spijt heb dat we ze niet meer hebben kunnen doen. Maar nee, het valt vies tegen. Want zelfs in mijn dromen weet ik donders goed dat mijn moeder er niet meer is. Dus zodra ze weer mijn huis binnenstapt met een tas vol boodschappen, schoonmaakmiddelen en onbruikbare prullaria, kijk ik haar aan alsof ik wil zeggen ,,Wat doe je hier? Je bent dood. Heb je dat dan niet door?" Het lijkt alsof ik in die dromen mezelf er steeds aan herinner dat het toch niet echt is, dat mijn moeder er gewoon niet meer is en dat mijn dromen over haar dus allemaal nep zijn. Dat is heel frustrerend. Dat is dus precies 0% ontsnapping aan mijn echte leven. Terwijl dromen juist daarvoor dienen, dacht ik.

    1e kerstdag moest ik om 8:30 opstaan om op tijd de trein naar Tilburg te hebben, waar Fruitdruifje en ik kerst zouden vieren met zijn ouders, opa & oma en oom & tante. Ik had dus slecht geslapen en was bekaf. Ben tijdens de vertoning van Finding Nemo dan ook meerdere keren in slaap gevallen. En iedere keer dat Fruitdruifje routineus, en zoals ik dat vroeger ook weleens deed, een minder aardige opmerking plaatste tegen zijn moeder, was ik jaloers. Uiteindelijk was het wel gezellig, voor zover ik het Brabantse dialect kon verstaan, en hebben we lekker gegeten. Maar ik was om half 10 wel blij om weer in de trein richting Amsterdam te zitten.

    Aan de vooravond van mijn winterdepressie besloot ik na thuiskomst uit Tilburg minimaal 2 afleveringen van Sex & The City te kijken. Dat werkte enigszins, en ik viel op zich redelijk op tijd in slaap. Toch werd ik vanochtend rond het middaguur totaal niet uitgeslapen of uitgerust wakker. Ik was niet vooruit te branden en kwam uiteindelijk pas rond half 4 bij Fruitdruifje in de Bijlmer aan.

    Daar was het eerst nog heel even spannend omdat we dachten dat we onszelf hadden buitengesloten toen we het vuilnis gingen wegbrengen. Maar gelukkig schoot Matthijs H., aantrekkelijke, lief ogende, goede muzieksmaak hebbende doch vegetarische en linkse huisgenoot van Fruitdruifje ons snel te hulp. Het eten was uiteindelijk heel erg lekker, hoewel ik niet zo'n fan ben van wild (we hadden o.a. wildsoep en hertenbiefstuk). De hoogtepunten van de avond waren toch wel AH's Chocoladeverwentaart en het toetje van Cruesli. Maar dat heeft waarschijnlijk te maken met het feit dat beide vol zaten met chocola :)

    En nu ben ik weer thuis. Eigenlijk heb ik vanaf Waterlooplein naar huis gelopen omdat tram 14 de hele tijd maar niet kwam. Maar ik had muziek van Army Of Lovers bij me. Die zijn heel erg underrated. Net als ik, eigenlijk.

    23-12-03

      00:51:00, by S p r k .   , 278 words  
    Categories: Categorie-loos

    Heb op mijn laatste werkdag van het jaar buiten bij de McDrive in Lelystad nog een hele fijne warme troostrijke kerstfoto gemaakt met collega Simone D.

    Ziehier het resultaat;

    Het derde deel uit de Lord Of The Rings trilogie was - op z'n zachtst gezegd - langdradig en teleurstellend. Sorry, ik snap écht niet dat de helft van de westerse wereld zich iedere avond op deze films en bijbehorende boeken masturbeert. Echt niet.

    Daarnaast heb ik de film mogen aanschouwen terwijl er een meisje met een negatief IQ naast me zat. Zij heeft de hele film tijdens iedere scene een korte uitleg aan haar date gegeven. En ze voorzag haar mede-ubliek ook van commentaar. ,,Wat een mongool!" en ,,Wat een stom wijf!" en ,,Wat een sukkel, dat hij nu gaat klappen."

    Nou gingen inderdaad een half uur voor het einde al mensen klappen. Omdat ze dachten dat hij eindelijk afgelopen was. Maar nee, dan ging er weer iemand op een boot of iemand trouwen met een VROUW terwijl hij duidelijk verliefd was op Frodo, of er ging weer iemand die Viggo heet een liedje zingen enzo.

    Hoe dan ook. Dat is 7 euro 50 (en de kosten van die eerste 2 films) en 15 uur van mijn leven die ik nooit meer terug krijg. Ik bedacht mezelf later nog dat ik het misschien allemaal niet snapte, maar er valt niet zoveel te snappen. Er wordt eigenlijk alleen maar gevochten, onderbroken door een pretentieus geschreven 'plot'. Als je echt een intellectuele snob over films wil zijn, ga dan fijn Mulholland Drive kijken.

    Heb wel Robbedoesje ontmoet, die in het echt veel meer elan heeft dan op zijn foto's. Goed woord ook overigens, elan.

    << 1 ... 216 217 218 219 220 221 222 223 224 225 226 ... 278 >>