Pages: << 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 ... 279 >>

    08-09-12

      11:17:00, by S p r k .   , 3119 words  
    Categories: Categorie-loos

    Expeditie Robinson: recap Aflevering 1

    In het openingsshot zien we meteen dat dit seizoen een vochtige bedoening gaat worden. Rechtsboven in beeld verschijnt het icoontje waarvan je nooit zeker weet of het betekent 'pas op ouders! vuilbekkerij!' of 'tijdens dit programma kan overgegeven worden'. Bij Expeditie Robinson (hierna: ER) is het vaak allebei.

    Presentator Dennis Weening (hierna: Weenie) vertelt ons dat je ongelooflijk sterk in je schoenen moet staan om ER aan te kunnen. Leuk om dit te horen van iemand die zelf vrijwillig ER heeft verlaten toen hij meedeed. Volgens geruchten heeft hij overigens helemaal niet in z'n eentje een week in dat huisje met die grote homp kaas gezeten, maar was dat slechts twee dagen. Maar ik dwaal af. Dennis vertelt ons dat het allemaal afzien is, eigenlijk net zoals bij So You Think You Can Dance, en gebruikt de term 'VIPs' loosely. Van de 16 'VIPs' moeten er een aantal gaan overleven in de Mangrove. Voor wie dit in vroege nieuwsberichten las als Man-Grove en dacht dat het iets met Abercrombie-modellen zou zijn: WRONG! Het is een een soort Biesbosch maar dan zonder dat het ontsnappingsmogelijkheden als in 40-45 biedt.

    Overal is water waarvan ik hoop dat iemand er af en toe een chloorblokje in gooit. We zien ook een shot waarin een onderwatercamera naar boven filmt: is dit misschien een hint dat er heus wel waterslangen zitten en dat Willie Wortel het hiermee aan de 'stok' gaat krijgen?

    We zien de kandidaten op z'n janboerefluitjes door de Mangrove lopen, terwijl Evie (die in godsnaam een keer níet zwanger is) ze opwacht op een platform. Nouja, op 25 stokken. Tess 'ik heb een slechte lichaamshouding' Milne (hierna: Milner) confesst wat ze ook denkt aan het begin van iedere aflevering van Sterren Springen: 'shit, het gaat gewoon echt gebeuren'. Opmerkzaam.

    Evie heet iedereen welkom in 'Malaisië' en Joke confesst dat ze het 'bijna letterlijk' in haar broek deed van angst. Meid, laat het gewoon gaan want je bent met je poes onder water. Zoë heeft meteen een verwarde blik in haar ogen en zet daarmee de toon voor 80% van haar on-screen tijd in dit programma. Evie vertelt dat het een 'lange, zware proef' gaat worden en maakt daarmee de GROOTSTE UNDERSTATEMENT IN DE GESCHIEDENIS VAN ER. De proef gaat de kandidaten in twee kampen verdelen (waarbij 'zuid' en 'noord' kennelijk niet staan voor geografische locatie) en bepalen welke groep in de Mangrove moet gaan wonen. Ruud Felchkamp (hierna: de Cavia), die in deze aflevering een ontsteking heeft in z'n linkeroog, schiet zichtbaar in paniek, want al dat vocht is helemaal niet goed voor zijn haar. Fatima (hierna: Knotje) confesst eloquent dat 'dit niet OK is'. Die blouse met panterprint en je gekke knotje zijn óók niet ok, Fatima, maar daar hoor je ons ook niet over.

    Evie legt uit dat ze door de Mangrove moeten rennen om hangende heuptasjes los te maken. Daarna moeten ze in touwen klimmen om sleutels te pakken. Klinkt als niet zo'n heel zware proef. KLOPT. Daarna moeten ze ook nog door zee waar ze immuniteitsmunten kunnen pakken van vijf torens. Maar ze mogen het ook overslaan. Matthias (hierna: de Ugly Twin) confesst iets, maar zijn spraakhancidap is zó overheersend dat het niet eens te doen is om tegelijkertijd de ondertiteling te lezen. Na die torens moeten ze naar een bak met bamboekokers (hopelijk wordt dat bamboe daarna wel gevoerd aan panda's, heal the world, mensen!) waarin bandana's zitten zodat iedere kandidaat weet in welk team ze zitten. Nou, dat is nog wel te doen als proef. Olivier Bisback (hierna: Pisbek) confesst dat hij het 'heel moeilijk' vindt. Meid, we zijn er nog niet. Er moeten ook nog drie puzzelblokken op een platform gehesen worden en dan moet ook nog de kampvlag in de puzzel geplant worden en moet het hele team op het platform staan. Bont.

    We schakelen over naar het id-filmpje van Knotje, waar gelukkig het OERSAAIE gesprek dat ze met haar push-over echtgenoot had is uitgeknipt. Helaas is het filmpje zo erg ge-edit dat we Knotje ook niet meer horen zeggen dat ze graag een rustige middenmoter wil zijn, gevolgd door een fragment waarin ze op een platform zit en keihard gilt 'HET PAST NIET! HET PAST NIET! HET MOET ANDERSOM!' Good times.

    Pisbek confesst dat hij al z'n tegenstanders (of 'tegentreders', wat is Vlaams toch een PRACHTIGE taal) met z'n handen en voeten vastgebonden aan zou kunnen en het publiek kan nu nog niet vermoeden dat ze hem binnenkort ook wel eens graag met z'n handen en voeten vastgebonden in zee zullen willen gooien.

    De proef begint en Milner neemt meteen een shortkut. Iedereen vecht zich door een stel takken en Lodewijk staat meteen voor. In z'n id-filmpje wordt gezegd dat hij goed kan klussen, waarop we hem als een sukkel met een electrische grasmaaier door een tuintje van 4x4 zien lopen. Lodewijk denkt dat hij wel een voordeel heeft, logisch, want hij heeft natuurlijk eerder met bamboe en tropisch hardhout gewerkt. En weer blijken mensen zichzelf niet te kennen. 'Op het moment dat ze er niet uitkomen, dan hak ik die boom wel even om' confesst Lodewijk. Onthoud deze quote maar even.

    De ene kandidaat na de andere klimt in de touwen om hun sleutel te pakken, waarbij maar weinig zich daarna in het water laten vallen, terwijl je toch zou denken dat je dan sneller beneden bent. Aagje (hierna: Papua) confesst dat ze 'op training' ook wel in touwen moest klimmen, maar dan zonder hun benen. Hoe ze haar benen precies loskoppelt en waar ze die laat wordt er helaas niet bij verteld.

    Christophe (hierna: Twin) heeft zijn tasje eerder dan Ugly Twin en rent gewoon weg, terwijl we ze eerder hebben kunnen zien confessen dat ze omgsuperclose zijn en echt een front gaan vormen bla bla bla. Twin heeft andere dingen aan z'n hoofd, want bij de touwen besluit hij Milner d'r sleutel voor haar te pakken, in de hoop dat Milner later (na een reward waarbij ze allebei hebben kunnen douchen, hopelijk) misschien een keer zijn eigen sleutel wil beetpakken, knipoog. Ik had persoonlijk Milner liever nog 20 minuten zien worstelen met het touwklimmen, maar helaas.

    De Cavia met z'n ontstoken oog laat zichzelf gelukkig wél in het water vallen nadat hij zijn sleutel heeft gepakt, maar in zijn id-filmpje zien we dat 'he fancies himself a DJ' en daar moeten we helaas toch punten voor aftrekken. In z'n id-filmpje zien we trouwens ook dat De Cavia in zijn dagelijks leven teveel rely't op z'n haar, dus ER wordt AFZIEN voor hem.

    Lodewijk heeft de markante gewoonte om eerst even in immuniteitsmunten te bijten. Ik denk niet dat je ze op echtheid hoeft te controleren hoor, Lodewijk! Willie Wortel is nog steeds aan het worstelen met het losmaken van zijn heuptasje, terwijl je zou verwachten dat Willie toch heel makkelijk zo'n tasje mee zou weten te grissen. Doe gewoon alsof je op straat bent, Willie! Uiteindelijk heeft hij zijn tasje dan toch los, wat hij mondeling viert met een euforisch 'kankermakkelijk!'. 'Zo makkelijk als kanker.' Bont.

    Zoë heeft haar tasje ook nog steeds niet los en ik verheug me er al op om in aflevering 8 nog steeds over te moeten schakelen naar Zoë die nog steeds probeert haar tasje los te krijgen. Ook Joke heeft er moeite mee, en spreekt zichzelf bemoedigend toe. 'Joke, niet te ingewikkeld naar de oplossing zoeken'. Legendarische woorden. Joke noemt het loskrijgen van het tasje uiteindelijk 'gewoon makkelijk' en dus niet 'kankermakkelijk'. Zoë is met stomheid geslagen. Noem het haar signature karaktertrekje. Ugly Twin heeft uiteindelijk ook z'n tasje los, 'poepsimpel'. Min Hee (hierna: Pak Foenk Accent Kha Kha') worstelt er nog steeds mee. Ondertussen blijft Lodewijk links en rechts in immuniteitsmunten bijten. Papua neemt even een time-out op een van de torens met immuniteitsmunten. Alle tijd, hoor.

    In Pisbek z'n id-filmpje zien we vooral dat hij onsympathiek is. Niet 'codewoord: Pita'-onsympathiek, maar desalniettemin onsympathiek. Wel snaps dat hij als eerste en in z'n eentje zo'n zwaar blok probeert mee te slepen. Veel kandidaten zijn zó superbenieuwd in welk team z'n zitten dat ze niet eens proberen om immuniteitsmunten mee te nemen. Ugly Twin heeft er gewoon de kracht niet voor. Ook Knotje 'fuckt die munten'. Pak Foenk Accent Kha Kha gaat gewoon voor die munten en maakt een effort om die mededeling 3 keer te herhalen.

    Hier begint deel 2 yo!

    Twin confesst dat hij helemaal niet had verwacht dat hij met Ugly Twin in 1 team zou zitten. Maar natuurlijk! Dan kunnen jullie de meeste schade aanrichten, en is het des te gezelliger om jullie halverwege het seizoen weer uit elkaar te halen. Hebben jullie dit programma überhaupt weleens eerder gezien? Hij confesst ook dat ze goeie maatjes zijn met Knotje, hoewel ik niet goed weet of zij echt een aanwinst is voor je 'front' tenzij er een proef komt met een decibelmeter.

    Kamp Zuid (geel) zijn dus Knotje, Twin, Ugly Twin, Peggy, Pak Foenk Accent Kha Kha, Papua, Paul Turner en Lodewijk. Kamp Noord (rood) is Fajahh, Joke, Willie Wortel, Gene (hierna: Gêne), Zoë, Milner, De Cavia en Pisbek.

    Ondertussen heeft ergens iemand van de productie over zijn of haar hart gestreken en tegen Zoë gezegd 'laat maar met dat heuptasje, ga maar lekker naar je team toe meid' zodat zij kan confessen dat die kist 'gewoon niet wilde op dat verhoog' terwijl Milner op de achtergrond gillend commandeert 'Blijf duwen! Blijf duwen!' en daarmee een vrij beangstigend beeld van haar seksleven schetst. Pak Foenk Accent Kha Kha noemt het 'ZO cool' dat iedereen 'een, twee, drie' riep, want zij is natuurlijk andere yells gewend. Ineens heeft ze door hoe het moet, doet Knotje haar in een confessional nog even na mét Vlaams accent <3 en dan heeft het gele team gewonnen. Zij mogen naar het strand, maar mogen daar alleen blijven zolang ze de proeven blijven winnen. Daar aangekomen gaan Papua en haar teamgenoten letterlijk helemaal apeshit omdat ze een aapje zien (boring!) en rode ananassen (minder boring!).

    Lodewijk wil natuurlijk graag het kamp maken en legt zijn eerdere opmerking, waarin hij zei dat hij zijn kampgenoten eerst wilde laten aanklooien en dan wel 1 boom omwilde hakken, compleet naast zich neer. Hij begint links en rechts bomen om te hakken en gaat daarbij eigenlijk nog harder tekeer dan die gemene mensen uit het intro van de tekenfilmserie Seabert (of is het Captain Planet?) die binnen 5 minuten een heel regenwoud om zeep helpen.

    De leden van kamp Noord hebben allemaal zichtbaar spijt dat ze geen vochtvreters hebben meegenomen en Joke vindt het vooral jammer dat ze niet op het strand kan liggen en hutten kan bouwen. Maar Pisbek begint alsnog een hut te bouwen, terwijl Joke toekijkt en ook heel even mee-hamertje-tikt. Zoë en Willie Wortel gaan water halen, en komen zowaar op een stuk land aan! Mensen, waarom gaan jullie niet lekker daar slapen? Willie Wortel confesst dat hij zijn doel heeft bereikt als hij 10 kilo is afgevallen en gehuild heeft, een beetje zoals ik mij het eerste jaar aan de Rietveld academie voorstel. Zoë en Willie Wortel hangen nog een tijdje rond op een plek waar je echt prima een kamp kunt opzetten, maar gaan toch weer terug naar hun platform.

    Milner gaat ondertussen vuur maken. Pisbek denkt 'vrouwen en vuur, dat gaat niet goed' en schiet Milner te hulp voordat ze kans krijgt om het hele platform in de hens te steken. Pisbek maakt ondertussen wat opmerkingen over zijn geslachtsdeel. ('klein materiaal, klein materiaal')

    Lodewijk komt weer met een omgekapte boom aan zetten, en Knotje vindt het tijd om er iets van te zeggen. Niet tegen Lodewijk, maar in een confessional, en zegt nu al min of meer dat ze Lodewijk er binnenkort uit gaat stemmen.

    Ondertussen heeft het rode team rijst gekookt en eten dat zonder vergiet (!) op en dan gaan ze slapen. Zoë klaagt dat ze aan het zweten is, maar meid, wees blij dat je daar mag slapen want als het productieteam niet had ingegrepen was je nu nog met het losmaken van je heuptasje bezig geweest.

    De volgende ochtend heeft iedereen slecht geslapen en confesst Zoë dat ze een beetje ziekig is. Papua vertelt dat er die nacht een rat bij haar hoofd zat, maar is De Cavia niet gewoon even van zijn kamp weggesneakt om bijvoorbeeld rijst te 'lenen' bij kamp Zuid? Ondertussen staan Knotje en Ugly Twin te knuffelen op het strand. Goede manier om te verbergen dat je elkaar al goed kent! Ugly Twin zet dit nog extra kracht bij in een confessional door aan te geven dat hij zich niet teveel wil afzonderen van de anderen door de hele tijd me Twin en/of Knotje op te trekken. Kamp Zuid gaat vissen en Twin verliest totaal zijn pokerface wanneer hij ontdekt dat de vissen gewoon de wormen van zijn hengel eten zonder dat hij het door heeft.

    Kamp Zuid heeft ook hun eigen stukje Mangrove, waar Twin slakken gaat plukken. Even later komt hij terug op het strand en noemt hij zijn geplukte slakken 'calamares'. Seriously? Lodewijk heeft ondertussen het hele kamp bij elkaar ge-eigen-huis-en-tuin-d. Lodewijk noemt het een 'hut' maar het is meer een soort 'afdakje' dat meteen weg zal waaien als de wind een beetje verkeerd staat.

    Bij team rood wordt heel slim bekendgemaakt hoeveel immuniteitsmunten iedereen heeft. Willie Wortel en Fajah hebben dus niks en zijn allebei een beetje zurig. Pisbek zegt dat Fajah altijd nog naar de grot kan als ze wordt weggestemd, want dat vindt hij humor. Fajah kan er niet om lachen, anne frankly, wij ook niet. We zien het id-filmpje van Fajah, waarin wel haar kinderen maar vreemd genoeg niet haar paard voorkomen. Terwijl we dankzij Fajah's Twitter allemaal weten wie Fajah zou redden in een brand (hint: NIET haar kinderen!). Haar id-filmpje doet overkomen alsof ze echt een heel goede moeder is, wat interessant is, want gisteren postte zij nog op Facebook dat ze per ongeluk glasscherven aan een varken gevoerd heeft tijdens de opnames van een programma over hoe je moet opvoeden (bedankt voor de tip, Erwin!) Achteraf is Fajah overigens totaal niet bezig met dat varken dat van binnenuit wordt opengereten door al die glasscherven, maar veel meer gebiologeerd door haar kloppende 'linker vinger top (ALLEMAAL 1 WOORD FAJAH, GEEZ!) met drie gaten er in'. Ze confesst dat ze zich zorgen maakt om de eliminatie, en dat is eigenlijk best wel insightful van haar.

    De Cavia confesst dat de eilandraad eraan komt, en dat hij zijn oren goed open houdt. Helaas kunnen we niet hetzelfde zeggen over zijn linkeroog. Hij heeft met de Belgen (lees: Pisbek en Gêne) gesproken en vond dat heel 'grappig en typisch'. Het ís ook wel typisch, want Pisbek is meteen onsympathiek, full of himself, en denkt De Cavia meteen door en door te kennen (terwijl je heus niet zomaar door al die lagen haar heen penetreert). Dit zou een goed moment zijn om een slang te introduceren die Pisbek keihard bijt, of zo'n toxic bloedzuiger die Pisbek half leegzuigt, en dat Pisbek die toxic bloedzuiger dan doodmaakt en dat die toxic bloedzuiger Pisbek's opgezogen bloed weer terug laat stromen, waardoor Pisbek te maken krijgt met een ernstige bloedvergiftiging. Ik noem maar een scenario. Gêne staat erbij en is eigenlijk vrij mild, maar hij is getrouwd met 1 van die meiden van K3 (wat we in deze aflevering overigens NIET over hem te weten komen), dus ik schat dit in als een gevalletje 'stille wateren'.

    Kamp Noord verlaat de Mangrove voor de eilandraad en Zoë blijkt zó verzwakt te zijn dat ze haar arm om Pisbek, die dus in de vorige scène helaas niet op onfortuinlijke wijze om het leven gekomen is, heeft geslagen. Maar er is hoop, want we cutten weer naar een onderwatershot dat impliceert dat er meer leeft in de Mangrove dan alleen maar watervlooien en muggen. In het bootje dat Kamp Noord naar de eilandraad brengt voice-overen ze allemaal hoe ze hun kansen inschatten, en het wigger-petje van De Cavia begint nu echt te irriteren.

    De kandidaten komen aan op de eilandraad, waarbij Pisbek natuurlijk z'n fakkel niet rechtop houdt en bijkans haast de hele locatie in de hens steekt. Evie impliceert dat er een heel drama was met Zoë en haar uitputtingsverschijnselen, maar dat hebben we niet uitgesmeerd over een segment van 20 minuten in beeld gezien en dan kan het dus nooit heel erg geweest zijn en moet Evie zich niet aanstellen. Ken uw realityformat.

    Evie merkt op dat het markant is dat er zo open gepraat wordt over het aantal immuniteitsmunten dat iedereen heeft. Gêne, die in totaal 42 seconden on-screen tijd heeft gehad tot nu toe, mag nog even iets zeggen, maar is veel te mild en oninteressant. Evie vraagt aan Fajah of het helpt om openlijk te spreken over de immuniteitsmunten, Fajah geeft een vaag antwoord en vraagt 'snap je wat ik bedoel?'. Evie snapt niets van wat Fajah heeft gezegd en vertoont daarmee gelijkenissen met Fajah's followers op Twitter.

    Gêne mag wéér iets zeggen en foreshadowt dat de Vlamingen in dit seizoen wéér de hele tijd Engelse zinnetjes gaan gebruiken, zodat in Nederland iedereen collectief weer 'hou godverdomme je bek!' naar hun tv's kunnen roepen. Hij zegt dat hij niet over lijken wil gaan, maar dat hoeft gelukkig niet van Evie. Maar het mág van ons wel, begin maar met Pisbek!

    Het is tijd om te stemmen. Pisbek stemt op Fajah (verkeerd gespeld, overigens) en fluistert 'because'. Die, already. Gêne stemt ook en hier hebben de programmamakers duidelijk een brain fart gehad, want dankzij de ondertiteling kunnen we pas heel laat een microseconde lezen op wie Gêne stemt.

    Zoë ziet de bui al hangen en zet een munt in. Fajah wordt er met 4-3 stemmen uitgestemd (4-4 als Zoë die munt niet uit haar rugzakje had gepakt). Maar ze hoeft nog niet naar huis, ze moet in de Mangrove blijven en na iedere eilandraad duelleren met degene die er dan uitgestemd wordt. Ze mag niet meer meedoen aan de proeven. Daarmee wordt Fajah eigenlijk een beetje de Terror Jaap van de Mangrove. Als ik in kamp Noord zou zitten zou ik Fajah gewoon geen eten meer geven. Maar dat zou ik toch al niet. 'Oh, is je rijst nou wéér per ongeluk in het water gevallen? Jammer dat je er niet over kan Tweeten hè?'

    Weenie doet z'n best maar is heel duidelijk géén Eddy Zoëy als hij vraagt of het een 'Nederland tegen België verhaal is'. De Cavia denkt van wel. Evie legt nóg een keer uit aan Fajah hoe het allemaal zal gaan, want die meid snapt alles gewoon niet zo goed in 1 keer.

    Volgende week: Oh ja Paul Turner is er ook nog en heeft een snorretje op zijn gezicht laten tekenen en Pisbek wordt mogelijkerwijs nóg vervelender.

    18-07-12

      00:03:00, by S p r k .   , 804 words  
    Categories: Categorie-loos

    Vaak precies in de eerste week dat ze met pensioen zijn

    Ik denk dus dat ik een tumor heb maar ik durf niet goed naar de dokter.

    Nouja misschien moet ik heel even van tevoren uitleggen dat mijn moeder is overleden aan kanker, mede doordat ze véél te laat naar de huisarts is gegaan. En bovendien zei de huisarts toen tegen haar 'ja maar mevrouw, u bent ook gewoon te zwaar en u wordt ouder, dan is het heel normaal dat u zich niet helemaal op en top fit voelt'. Ik was bij die afspraak aanwezig, mijn moeder is dood gegaan, en sindsdien ben ik dus bang dat ik met iets rondloop dat in een vroeger stadium dus heel goed behandelbaar zou zijn geweest. Ik heb trouwens deze week weer gedroomd dat mijn moeder ineens nog bleek te leven, wat ik heel gek vond en niet vond kloppen, waardoor het een heel ongezellige droom werd.

    Hoe dan ook: het helpt dus ook niet dat ik iedere week de Libelle thuisbezorgd krijg, want daar staan echt een hele hoop leuke columns en verhalen in en recepen en ideetjes om al je meubeltjes lichtblauw te verven, maar er staan dus ook heel enge medische verhalen in. Van vrouwen (of hun echtgenoten) die heel onbenullige klachten nét iets te lang hebben genegeerd en toen ineens (vaak precies in de eerste week dat ze met pensioen zijn, is mij opgevallen) dood waren. Tja, waren ze maar eerder naar de dokter gegaan…

    Nou, in het kader van voorkomen is beter dan genezen ben ik in de afgelopen jaren naar de dokter geweest omdat ik dacht dat er het volgende aan de hand was:

    • teelbalkanker (bleek niet zo te zijn)
    • prostaatkanker (bleek niet zo te zijn maar het bijbehorende onderzoek was zeg maar best wel prettig maar daar hoeven we het nu verder niet over te hebben)
    • ademhalingsproblemen als gevolg van ingeademde kauwgom in mijn longen (röntgenfotoshoot gehouden, bleek niet zo te zijn, hoewel ik overigens nog steeds betwijfel of je kauwgom wel op een röntgenfoto kunt zien, maar dat is inmiddels zo lang geleden dat ik allang dood zou moeten zijn als ik echt kauwgom had ingeademd want dat gaat onwijs ontsteken in je longen)
    • een liesbreuk (zou overigens nog steeds waar kunnen zijn, maar de dokter zei 'kom maar terug als er een stuk darm uit je buik naar buiten steekt' en dat was een half jaar geleden)
    • crohn
    • coeliakie
    • glaucoom
    • verschoven tussenwervel
    • beknelde zenuw in mijn rug (bleek dat ik gewoon net iets langer moest wennen aan mijn nieuwe matras)

    Tijdens al die doktersbezoekjes en bijbehorende onderzoeken zijn we er eigenlijk alleen vooral achtergekomen dat mijn ene pupil iets groter is dan mijn andere pupil.

    Maar goed, nu heb ik dus een klein plekje op m'n wang. Geen puistje, maar een soort plekje met een korstje, en als ik het korstje eraf haal bloedt het heel overdreven en dan komt er een nieuw korstje. Dus ik denk: huidkanker.

    Daarnaast heb ik de afgelopen weken al meerdere keren een soort gekke maar heftige hoofdpijn gehad die aanvoelt alsof ik de dag ervoor migraine heb gehad, maar dat was dan niet zo. Dus ik denk: uitzaaiingen in mijn hersenen als gevolg van eerdergenoemde huidkanker.

    Oh en ik ben natuurlijk in m'n leven al een redelijk aantal keer onder de zonnebank geweest en de laatste jaren ook best wel heftig in de zon verbrand, en volgens de Libelle kun je van 1 keer verbranden al huidkanker krijgen. Dus ik denk: heftige huidkanker. Oh en een vriendin van me zei een keer 'die moedervlek op je rug, daar moet je misschien wel een keer naar laten kijken'. Huidkanker. Oh en een vriend zei een keer 'ik zag een tv-programma en toen hebben ze een soort scan gedaan bij een actrice, en met haar was niets aan de hand maar diezelfde scan bij haar beste vriendin liet zien dat ze allemaal plekken had die ieder moment kunnen omturnen in huidkanker, zij was eigenlijk een soort tijdbom, een liability'. Huidkanker.

    Maarja, ik durf dus niet zo goed meer naar de dokter omdat ik wel vaker dacht dat ik iets had, terwijl dat in de praktijk wel mee bleek te vallen. Maar ondertussen denk ik dus wel steeds 'gevoelige oksel? meer uitzaaiingen!' enzo. En tegelijkertijd denk ik ook dat als ik echt kanker zou hebben, ik het niet heel per sé keihard zou laten behandelen, maar dat schijnen mensen die zelf iemand verloren hebben aan kanker wel vaker te denken.

    Het beste advies dat ik tot nu toe heb gekregen is: ga naar de dokter en als er niets aan de hand blijkt te zijn, dan is het allerergste wat er kan gebeuren dat je dokter denkt 'deze patiënt zeurt wel een beetje'. Dus misschien toch maar eens naar de dokter gaan.

    Oh, over een maand heb ik twee weken vrij, dan ga ik dan wel.

    22-06-12

      12:40:00, by S p r k .   , 375 words  
    Categories: Categorie-loos

    Paniek alom en vrouwen en kinderen eerst

    Ok ik heb gisteren weer iets raars gedroomd.

    Japan had een soort raket met aan boord een atoombom ontwikkeld. Op de één of andere manier was die raket in handen gekomen van Noord-Korea, en op TV zagen we hoe Noord-Korea die raket ging bemannen en lanceren. De bemanning zag er trouwens precies hetzelfde uit als die enge Asians in de clip Nothing Really Matters van Madonna. Noord-Korea zei er tijdens hun TV uitzending overigens niet bij waar ze precies hun atoombom gingen droppen, dus paniek alom en vrouwen en kinderen eerst.

    Ik was heel erg in paniek maar wist 1 ding zeker: ik moet naar het winkelcentrum, want dat is de enige plek die atoombomproof is, en dan kan ik meteen kijken of er nog leuke nieuwe dvd's zijn!

    Samen met zangeres Sia (die in mijn droom trouwens een beetje rende zoals hoe Phoebe uit Friends hardloopt) probeerde ik dus naar het winkelcentrum te rennen. Maar ik had contactlenzen in, en die waren compleet uitgedroogd, waardoor m'n zicht ontzettend wazig was. En Sia is natuurlijk een beetje een liability wat richtingsgevoel betreft, dus het was een hele tijd onduidelijk of we echt naar het winkelcentrum aan het rennen waren, of naar een hondenasiel.

    Uiteindelijk besloot ik even om bij een soort outdoor 50s cafetaria (die zo populair waren in jaren 80 films) te stoppen om mijn lenzen uit te doen terwijl Sia buitten wachtte en met een vastgebonden hondje speelde. Toen renden we samen naar het winkelcentrum terwijl de beelden van de lancering van die Noord-Koreaanse atoomraket door m'n hoofd speelden. Ik keek goed om me heen, want misschien was dit wel de laatste keer dat ik de wereld as we know it zou zien!

    Eenmaal aangekomen in het winkelcentrum besloot ik meteen naar de dvd-afdeling te gaan, waar ze helaas geen leuke nieuwe dvd's hadden. Echt een domper. Maar in de kelder van het winkelcentrum was een leuk feestje gaande, dus besloten we daar naartoe te gaan. En wat werd op dat feestje uitdedeeld? Het Fever album van Kylie Minogue, inclusief bonusdisc waar alle liedjes in instrumentale versie op stonden! 'Wat zullen al die Kylie fans jaloers zijn, mochten ze het vallen van de atoombom overleefd hebben!' dacht ik bij mezelf.

    En toen werd ik wakker.

    28-05-12

      22:28:00, by S p r k .   , 1583 words  
    Categories: Categorie-loos

    Fleurmoment.

    Ik leerde Fleur een paar jaar geleden kennen. Ze was al een tijdje het knappe meisje dat verderop op de galerij woonde, maar ik sprak er nooit echt mee. Tot we een keer aan de praat raakte in het gezamenlijke washok. Ze vertelde dat ze intercedente was. Ik vroeg haar of dat inhoudt dat ze mensen moet opbellen en moet zeggen ,,Ik heb werk voor je, het is echt iets voor jou! Saucijzenbroodjes inpakken in een fabriek!" maar dat was niet zo.

    Ongeveer een maand later lag ik in bed Wie Is De Mol te kijken, toen ineens de deurbel ging. Fleur had zichzelf buitengesloten en had hulp nodig om bij zichzelf in te breken.
    We hebben eerst 10 minuten met een imbussleutel in een gaatje naast haar slot staan hannessen, en toen dat niet hielp hebben we haar keukenraam opengeschroefd. Ik heb haar heel galant geholpen om door het keukenraam te klimmen. Misschien was het niet handig dat ik, toen ze balanceerde tussen 'buiten' en 'binnen', zichzelf ondersteunend met een licht kunststof kozijntje, zei ,,Heb je eigenlijk al bedacht hoe je weer naar beneden gaat komen als je eenmaal binnen bent?" Toen raakte ze licht in paniek en moest ze weer even bijkomen op de galerij. We hebben het een paar minuten later nog een keer geprobeerd, ik heb geholpen met haar voet door het raampje wurmen, en toen was ze binnen.
    Daarna hebben we nog onze appartementen vergeleken (het mijne is groter!) en gepraat over van alles. ,,Wanneer ga je die flesjes sojasaus en balsamico nu eens daar weghalen?" vervolgde ze. Ik heb namelijk bij mijn keukenraam een soort hoog vensterbankje en daar zet ik dat soort flesjes altijd op. ,,Je wil me dat al jaren vragen, he?" antwoordde ik. ,,Nou, ik loop er elke dag langs en het is onderhand Ècht niet meer leuk om tegenaan te kijken!" Dus heb ik de flesjes weggehaald en toen heeft ze me een plantje (!) gegeven om er neer te zetten. Ik weet niet hoe het plantje heet maar ik heb er vroeger op de lagere school weleens eentje gemaakt van papier machÈ! Het plantje is overigens niet lang gebleven.
    Uiteindelijk zijn we beter bevriend geraakt. Zo ontbeten we in het weekend regelmatig samen, en ook als we 's avonds teveel hadden gekookt brachten we dat weleens naar elkaar toe. Ze leende m'n Sex & the City dvd's, en ik brandde cdtjes met muziek erop, waarvan het meerendeel positief werd ontvangen. Als ze geen zin had om de afwas te doen, leende ze mijn vaatwasser weleens. Ze ging ook weleens mee uit naar de Reguliersdwarsstraat, participeerde in de zeldzame barbecue's in onze gemeenschappelijke tuin, ging mee naar het Vondelpark, mee uit eten en heeft ook een Oud-Hollandsche spelletjesavond bijgewoond. Later dat jaar is ze verhuisd, en toen begonnen we elkaar minder vaak te zien.
    Ik ging nog steeds af en toe bij haar ontbijten, soms ook met twee vrienden erbij, en we zijn ook nog een paar keer uitgeweest.
    De laatste keer dat ik haar 'sprak' was met kerst in 2010. Ik wenste haar via WhatsApp fijne feestdagen, en zij vertelde dat ze op weg was naar een kerstfeest, maar dat ze zichzelf echt bij elkaar had moeten rapen omdat ze ziek was. Ik nam me voor om snel bij haar langs te gaan, maar dat is er niet meer van gekomen. Ik wist dat ze flink ziek was, maar ik wist niet dat ze terminaal was. Ik besloot wel haar Facebook wat vaker te bekijken. Daar wensten mensen haar veel sterkte, lieten haar weten dat ze aan haar dachten. Zo'n reactie heb ik zelf ook nog geplaatst.
    In februari 2011 moest ik ineens weer aan haar denken, en besloot ik weer even op haar Facebookpagina te kijken. Het was inmiddels alweer een weekje geleden. De aanmoedigingsberichten en beterschapswensen hadden plaatsgemaakt voor condoleanceberichten. Dat was wel even schrikken. Fleur was nog geen 29 en nu was ze er ineens niet meer. En wat raar ook, om zoiets via Facebook te lezen, een week na dato. Goed, zonder Facebook zou ik het misschien vÈÈl later gehoord hebben. Dan zou ik haar misschien weer eens gebeld hebben, en dan zou haar vriendje opnemen en het vertellen. Misschien ook niet. Ik weet nog steeds niet zo goed wat ik ervan vind, om zoiets via Facebook te horen.
    In de tijd dat Fleur nog mijn bijna-buurmeisje was, heeft ze ook weleens wat bestek bij me achtergelaten: een lepel en een groot mes van IKEA. En iedere keer als ik die lepel en dat mes gebruik, moet ik weer heel even aan haar denken. Zo werd vanavond een Danio Perzik momentje ook een beetje een Fleur momentje.

    Ik leerde Fleur een paar jaar geleden kennen. Ze was al een tijdje het knappe meisje dat verderop op de galerij woonde, maar ik sprak er nooit echt mee. Tot we een keer aan de praat raakte in het gezamenlijke washok. Ze vertelde dat ze intercedente was. Ik vroeg haar of dat inhoudt dat ze mensen moet opbellen en moet zeggen ,,Ik heb werk voor je, het is echt iets voor jou! Saucijzenbroodjes inpakken in een fabriek!" maar dat was niet zo.

    Ongeveer een maand later lag ik in bed Wie Is De Mol te kijken, toen ineens de deurbel ging. Fleur had zichzelf buitengesloten en had hulp nodig om bij zichzelf in te breken. We hebben eerst 10 minuten met een imbussleutel in een gaatje naast haar slot staan hannessen, en toen dat niet hielp hebben we haar keukenraam opengeschroefd. Ik heb haar heel galant geholpen om door het keukenraam te klimmen. Misschien was het niet handig dat ik, toen ze balanceerde tussen 'buiten' en 'binnen', zichzelf ondersteunend met een licht kunststof kozijntje, zei ,,Heb je eigenlijk al bedacht hoe je weer naar beneden gaat komen als je eenmaal binnen bent?" Toen raakte ze licht in paniek en moest ze weer even bijkomen op de galerij. We hebben het een paar minuten later nog een keer geprobeerd, ik heb geholpen met haar voet door het raampje wurmen, en toen was ze binnen.

    Daarna hebben we nog onze appartementen vergeleken (het mijne is groter!) en gepraat over van alles. ,,Wanneer ga je die flesjes sojasaus en balsamico nu eens daar weghalen?" vervolgde ze. Ik heb namelijk bij mijn keukenraam een soort hoog vensterbankje en daar zet ik dat soort flesjes altijd op. ,,Je wil me dat al jaren vragen, he?" antwoordde ik. ,,Nou, ik loop er elke dag langs en het is onderhand écht niet meer leuk om tegenaan te kijken!" Dus heb ik de flesjes weggehaald en toen heeft ze me een plantje (!) gegeven om er neer te zetten. Ik weet niet hoe het plantje heet maar ik heb er vroeger op de lagere school weleens eentje gemaakt van papier maché! Het plantje is overigens niet lang gebleven.

    Uiteindelijk zijn we beter bevriend geraakt. Zo ontbeten we in het weekend regelmatig samen, en ook als we 's avonds teveel hadden gekookt brachten we dat weleens naar elkaar toe. Ze leende m'n Sex & the City dvd's, en ik brandde cdtjes met muziek erop, waarvan het meerendeel positief werd ontvangen. Als ze geen zin had om de afwas te doen, leende ze mijn vaatwasser weleens. Ze ging ook weleens mee uit naar de Reguliersdwarsstraat, participeerde in de zeldzame barbecue's in onze gemeenschappelijke tuin, ging mee naar het Vondelpark, mee uit eten en heeft ook een Oud-Hollandsche spelletjesavond bijgewoond. En we deden weleens samen boodschappen. Later dat jaar is ze verhuisd, en toen begonnen we elkaar minder vaak te zien.

    Ik ging nog steeds af en toe bij haar ontbijten, soms ook met twee vrienden erbij, en we zijn ook nog een paar keer uitgeweest.

    De laatste keer dat ik haar 'sprak' was met kerst in 2010. Ik wenste haar via WhatsApp fijne feestdagen, en zij vertelde dat ze op weg was naar een kerstfeest, maar dat ze zichzelf echt bij elkaar had moeten rapen omdat ze ziek was. Ik nam me voor om snel bij haar langs te gaan, maar dat is er niet meer van gekomen. Ik wist dat ze flink ziek was, maar ik wist niet dat ze terminaal was. Ik besloot wel haar Facebook wat vaker te bekijken. Daar wensten mensen haar veel sterkte, lieten haar weten dat ze aan haar dachten. Zo'n reactie heb ik zelf ook nog geplaatst.

    In februari 2011 moest ik ineens weer aan haar denken, en besloot ik weer even op haar Facebookpagina te kijken. De aanmoedigingsberichten en beterschapswensen hadden plaatsgemaakt voor condoleanceberichten. Dat was wel even schrikken. Fleur was nog geen 29 en nu was ze er ineens niet meer. En wat raar ook, om zoiets via Facebook te lezen, een week na dato. Goed, zonder Facebook zou ik het misschien véél later gehoord hebben. Dan zou ik haar misschien weer eens gebeld hebben, en dan zou haar vriendje opnemen en het vertellen. Misschien ook niet. Ik weet nog steeds niet zo goed wat ik ervan vind, om zoiets via Facebook te horen. En wat een naar idee dat een leuke meid van 29, met een leuke baan, leuke vriend, lekker huisje, twee gezellige poezen en dito vriendinnen zomaar ineens dood kan gaan aan slokdarmkanker.

    In de tijd dat Fleur nog mijn bijna-buurmeisje was, heeft ze ook weleens wat bestek bij me achtergelaten: een lepel en een groot mes van IKEA. En iedere keer als ik die lepel en dat mes gebruik, moet ik weer heel even aan haar denken. Zo werd vanavond een Danio Perzik momentje ook een beetje een Fleur momentje.

    18-04-12

      19:39:00, by S p r k .   , 375 words  
    Categories: Categorie-loos

    Ok, ik heb dus best wel iets geks gedroomd.

    Ik was met een vriendin van me, Louisa, bij de Praxis. Het was héél duidelijk de Praxis en ze hadden een tig-jarig jubileum.

    Terwijl ik naar binnen liep zag ik een Praxis-medewerkster voor een aantal grote dozen met pindadoppen een moeilijk gesprek met een Mexicaanse meneer voeren. Ze begrepen elkaar totaal niet. "They are floor peanuts?" vroeg de Mexicaanse meneer. "What do you bedoel?" vroeg de Praxis-medewerkster. Ik besloot tussen beide te komen, want ik wist precies wat er aan de hand was.

    "Dat is een stukje Mexicaanse cultuur…" legde ik aan de Praxis-medewerkster uit. "Ze eten in Mexico dus heel veel pinda's, aan de lopende band eigenlijk, en dan gooien ze de pindadoppen zó op de grond." De Praxis-medewerkster keek me meewarig aan. "Nou en als je dus in een Mexicaans restaurant komt, is de vloer soms bezaaid met pindadoppen, vooral op drukke avonden. Sommige restaurants spelen daar op in door alvast aan het begin van de avond wat pindadoppen over de vloer te strooien, dan lijkt het meteen al gezellig."

    De Praxis-medewerkster wist kennelijk ineens waar ik het over had, want ze draaide zich om naar de Mexicaanse meneer en zei "Si señor! They are floor peanuts!". Met een voldaan gevoel liep ik verder de jubilerende Praxis in.

    Bij wijze van extra feestelijkheid was er midden in de Praxis een vitrine waar je allemaal lekkere hapjes kon kopen. En dan bedoel ik niet saucijzenbroodjes en spekkoek, maar echt traiteur-achtige snackjes. Zo zag ik dat ze 'eekhoorntjesbrood' én 'neushoornbrood' verkochten. Ik was echt superbenieuwd wat voor ingrediënten daar precies in zaten, dus vroeg ik aan het in de na-herfst van haar leven zijnde Indonesische vrouwtje dat áchter de virtrine stond, wat het verschil was.

    "Nou, eekhoorntjes bestaan écht! En ze wonen in bomen en verzamelen nootjes!"

    Ik was even stil, terwijl er van alles door mijn hoofd schoot. Dit is toch helemaal geen antwoord op mijn vraag? En neushoorns bestaan toch óók echt? Prins Bernhard heeft toch niet al die jaren op een niet-bestaand dier gejaagd? Ben ík nou gek? "Ik moet hier mensen over smssen!" dacht ik. Dus pakte ik mijn iPhone, maar toen ik een bericht wilde typen zag ik dat mijn toetsenbord ineens geen letter R meer had!

    En toen werd ik wakker...

    Denk je dat het iets betekent?

    << 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 ... 279 >>