Archives for: February 2001

    20-02-01

      21:21:17, by S p r k .   , 886 words  
    Categories: Categorie-loos

    20-02-2001

    Donderdag ben ik met een Mango24 en een collega naar Billy Elliot geweest. Ik vond het, afgezien van het stomme einde, een ontzettend leuke film. Billy zelf deed me nogal aan semetary19 denken. Best leuk allemaal. De dag erna was er een Valentijnsfeest in SoHo. Toen ik binnenkwam hingen er overal gezellige witte en rode ballonnen in de lucht. Ik fantaseerde over vreemde ballongeluiden en experimenten met ballonnen en sigaretten en liep naar boven. Daar kwam ik al snel Ferris en Kai tegen, die een stuk verder dachten dan ik. Ze hadden allebei een ballon open gemaakt en de helium die erin zat ingeademd zodat ze mij op een wel heel speciale manier konden begroeten. Ik moest zo hard lachen dat ik alle controle over mijn lichaam verloor. Dat is net als met incontinentie, maar dan niet beperkt tot je sluitspier. Ik viel achterover op de grond en kon enkele minuten niet opstaan. Ik kon eigenlijk helemaal niks meer, alleen maar ontzettend hard lachen. Ferris en Kai probeerden wel te helpen, maar iedere keer als ze met hun helium-stemmetjes ,,Oh mijn god kind wat is er nou weer gebeurd?" en ,,Waarom lach je nou, Martijn?" riepen, zag ik weer sterretjes voor mijn ogen. Dit zou een geweldige avond worden.

    Ik vond het toch nog een beetje eng om zelf zo'n heliumballon te gebruiken. Zou helium schadelijk zijn? Er was zo te zien niets aan de hand met Ferris en Kai. Na wat instructies begon ik ook de ene ballon na de andere te inhaleren. Ik werd op een gegeven moment heel erg slap en had een beetje het gevoel alsof ik flauw ging vallen, maar dat trok iedere keer na een minuut weg. Nieuwe mensen kregen een heliumbegroeting en ik belde mijn broer op om z'n voicemail in te spreken. ,,Kom je buiten spelen? Ik kan aan NIETS anders meer denken!" riep ik.

    Boven bij de toiletten was meer frisse lucht (tenminste, als je bij het open raam ging staan), en bovendien een onaangebroken voorraad nieuwe ballonnen, dus besloten Cougar, Timon en ik om daar een tijdje te hangen. We besloten voorbijgangers te vertellen dat helium het beste was wat ons ooit was overkomen. Een voorbijganger met nogal unfashionable rode schoenen vroeg of ze ook een ballon mocht. Ik was op dat moment nergens te beroerd voor, en ik pakte een ballon en gooide hem naar buiten. ,,Meid, hij gaat de lucht in!" riep ik. Daar was ik niet op voorbereid! Uiteindelijk heeft Cougar geloof ik wel een manier gevonden om een ballon naar de straat te krijgen.

    Na 25 ballonnen besloot ik samen met Mango naar het COC te gaan. Ik nam 4 ballonnen mee en vertelde, na wat helium ingeademd te hebben, waar de taxichauffeur ons heen moest brengen. De man schoot in de lach en wilde ook helium. ,,Nou, ik denk dat je dan een gevaar op de weg bent. Maar ik laat wel een ballon in je taxi achter." vertelde ik hem met piepstem. De bastard heeft ons echter geen korting gegeven. Eenmaal binnen in het COC had ik nog maar 1 ballon over. Ik zat inmiddels op ongeveer 30 ballonnen en ik voelde me flink dronken (zonder 1 druppel alcohol gedronken te hebben). Ik heb dan ook niet zoveel meegekregen van de rest van mijn avond. Er staat me wel iets bij van een afwijzing maar ik kan me er niet genoeg van herinneren om deze persoon op te nemen op mijn 'memo aan mezelf; spreek niet meer met deze mensen'-lijstje.

    De volgende dag besloot ik met Mango en Trouble mee te gaan naar Utrecht. Sinds het Arnhem-debacle (zie een oude plug) was ik niet meer buiten Amsterdam geweest. Maar je bent een man van de wereld of je bent het niet, en als er toch vrijwel niemand in Amsterdam zou zijn, dan kon ik net zo goed naar het Utrechtse Pann-feest gaan, wat altijd erg aangeprezen werd.

    Het duurde belachelijk lang om binnen te komen, maar buiten in de rij (de lesbische portier herkende me niet) probeerden we er toch nog iets van te maken door herinneringen op te halen aan tijden van weleer, en door chansons als My Favorite Things uit The Sound Of Music te zingen. Eenmaal binnen zag ik overal leuke jongens lopen. Bij nader inzien bleken dit echter parmante lesbiennes te zijn, en hoewel de penetrante geur anders zou doen vermoeden, kan ik niet echt zeggen dat ik me als een vis in het water voelde. Ik wilde weg, en snel ook.

    In de Roze Wolk was het al niet veel beter. Een slechte DJ en nog slechtere belichting zorgt er op een doorsnee avond in de Roze Wolk volgens mij voor dat de helft van het publiek uiteindelijk met migraine naar huis gaat. Ik heb nog heel even met een man met een Costa! T-shirt over muziek gepraat, maar al snel kwam het verlossende woord; mijn designated meereiskortingvriendje wilde naar huis.

    De volgende dag was het weer tijd voor Oud-Hollandse bordspelletjes bij Mango thuis. Hoewel ik niet echt in de stemming was ging triviant al een stuk beter (volgens Mango kwam dit door het feit dat mijn vragen allemaal een hoog 'Walt Disney' gehalte hadden - whatever) en ik bleek waanzinnig goed te zijn in Pictionary. Het kan altijd beter natuurlijk, maar het gaat op zich de goede kant op.