Archives for: July 2001

    23-07-01

      00:40:00, by S p r k .   , 1547 words  
    Categories: Categorie-loos

    All For You 2001 promotour

    Toen ik terug was uit Oostenrijk en maandagochtend weer aan mijn bureau zat, wilde ik niets liever dan zo snel mogelijk weer op reis gaan. Uiteindelijk besloten we om Vrijdagochtend naar Parijs te vertrekken. Donderdagavond kwamen we er echter achter dat er geen treinen zouden rijden in BelgiŽ, dus ik maakte van de extra vrije dag gebruik om uitgebreid in te pakken. Met mijn nieuwe supergrote koffer kon er niets meer mis gaan. Toen we zaterdagochtend alsnog naar Parijs vertrokken bleek echter dat mijn koffer helaas toch net iets te groot was om praktisch mee te nemen in treinen, op perrons en op straat. Beetje jammer. Gelukkig kon vrijwel niemand op straat mijn gevloek verstaan.

    Na aankomst checkten we in bij Hotel Magenta; het eerste hotel in een reeks van vele slechte, krakkemikkige hotels die we tijdens onze korte 'vakantie' tegen zouden komen. De douchekop, bijvoorbeeld, hing niet aan een stang. Hij moest vastgehouden worden tijdens het douchen. Dat was voor mij meteen al een bezwaar, aangezien ik volgens de instructie van mijn Shiseido Facial Foam met 2 (!!) handen een schuimende massa moest creŽren. Ik deed een beroep op mijn creativiteit en besloot de douchekop zolang tussen mijn benen te klemmen. Al snel besloot ik om de douchekop toch maar op een dusdanige manier tussen mijn benen te klemmen dat het water direct naar beneden liep, in plaats van het water eerst naar boven in mijn gezicht te laten sproeien om vervolgens overal (op de muur, op de vloer, over mijn schone kleding) terecht te laten komen. Goed, zoiets doe je maar 1 keer fout, maar het was wel een sobere start van de vakantie. De volgende dag verbleven we in een ander hotel MET douchestang.

    Om de moed erin te houden vertrokken we maar naar EuroDisney. De regen viel met bakken uit de lucht en bovendien bleek dat de door ons vers aangeschafte jaarabonnementen toevallig die dag (en de dag erna) niet geldig zouden zijn. Na lang strijden in steenkolen Frans terwijl ik zo intimiderend mogelijk probeerde te kijken (ik had voor vertrek nog een stukje "Breekijzer" gezien) lukte het ons om dagkaarten te bemachtigen, niet alleen voor diezelfde dag, maar ook voor de dag erna. Ik riep nog 'daihatsu!' toen we het kantoortje uitliepen en daarna gingen we het park in. Ik was al snel gerustgesteld dat het allemaal wel goed zou komen; overal liepen mannetjes rond met grote Mickey Mouse en Donald Duck ballonnen met helium erin. Dus ik heb Donald Duck leegezogen. Prima.

    In Parijs hebben we wat gewinkeld en een tv-show bezocht waar Janet op zou treden; Graine de Stars. Toen wij er waren werd alleen Janet's optreden opgenomen. De dag erna gingen we weer naar Disney en daarna was het al snel tijd om naar Londen te vertrekken. Leuk, want op die dag staakten TOEVALLIG alle treinen in zowel Parijs als Londen. Het was zelfs niet zeker of de Eurostar (de trein die wij naar Londen zouden nemen) wel zou rijden. Uiteindelijk bleek dat er een boel treinen waren uitgevallen maar dat de onze toevallig wel reed. Gelukkig maar.

    In Londen hadden we een riant hotel. Er was airconditioning, een waterkokertje en een bureautje. We waren na een aantal dagen in Parijs eigenlijk allemaal door onze schone kleren heen, en dus gingen we op zoek naar een wasserette. Ik vond het allemaal ontzettend spannend, aangezien ik nog nooit zelf kleding gewassen heb. Uiteindelijk bleek dat het vinden van een wasserette een stuk moeilijker was dan het wassen van de kleding zelf.

    De volgende dag vertrokken we naar de studio's waar Top Of The Pops opgenomen zou worden. Het was gewoon in Londen, maar vermoedelijk ergens in een of andere deadbeat buitenwijk waar je op ieder moment zomaar overvallen of aangerand zou kunnen worden. Tijdens Janet's optreden zag ze ons duidelijk staan en zwaaide ze. Daarna moesten we wachten op Janet's volgende optreden. Ondertussen traden de Tweenies op (vage poppen die een nummer zongen over 'best friends'. MY GOD.) Meteen daarna kwam Janet weer, dit keer in andere kleding, en kondigde Ruud de Wild haar aan (dit optreden zou in Nederland uitgezonden worden, niet in Engeland). Ik stond ontzettend dicht bij het podium en maakte allemaal ongetwijfeld geweldige foto's van Janet, tot een of andere muts naar me toe kwam en mijn fototoestel afpakte. Uiteindelijk moest ik het rolletje eruit halen en inleveren. Dat vond ik, op z'n zachtst gezegd, ongezellig.

    De opnames bij CD:UK waren iets beter geregeld. We hadden backstage passen waardoor we overal rond konden lopen waar we wilden. We namen plaats in de kantine, en al snel kwamen Janet en haar dansers langs ons lopen om naar de studio te gaan voor rehearsals. Er hing een TV in de kantine, en na een minuutje spelen met de afstandsbediening hadden we een kanaal gevonden waarop je alles kon zien wat er in de studio gebeurde. Daardoor konden we 3 rehearsals zien. Tijdens de rehearsals zaten The Corrs bij ons in de kantine ook naar de TV te kijken. Best grappig.

    Tijdens het optreden van Janet liepen we zelf ook de studio in, en daarna gingen we met z'n drieŽn de stad in om wat te gaan winkelen. Al snel kreeg 1 van ons een telefoontje van Janet's mensen. We waren uitgenodigd om in Parijs met haar te gaan eten. Onze avond kon niet meer stuk. Eenmaal terug in Parijs bezochten we nog 3 TV shows (Hit Machine, Tapis Rouge en Nulle Part Ailleurs) en daarna was het al tijd om ons klaar te maken voor het diner in Marokkaans restaurant 404. Het interieur zag er geweldig uit, er speelde koele muziek en de olijven waren geweldig. Ik nam een Marokkaanse Rosť en begon te socializen met Janet's dansers. Er zat 1 hele leuke danser bij; Nik. Hij had net 2 jaar met Britney Spears getourd en was nu net voor Janet begonnen. Zijn collega Jenna Dewan was ook net klaar met dansen voor Britney, en zij leerde ons Britney's favoriete drankje: Malibu met ananassap. Best tropisch.

    Al snel werd het eten geserveerd. Ik ben helemaal niet zo experimenteel met eten, en ik vond het dan ook vrij moedig van mezelf dat ik een niet-Westers gerecht probeerde. Het voorgerecht was heerlijk. Een soort salade (ik zou niet weten wat erin zat, maar het was heerlijk), met een bolletje couscous en ui. Janet's danser Kelly (die al sinds 1993 voor haar werkt) zat naast me en liet mij alles uitproberen voordat zij er een hap van nam. Het voorgerecht was een soort soep met belachelijk grote stukken groente die je over couscous heen moest scheppen. Er was ook een gerecht met kip, nootjes en pruimen dat echt GEWELDIG smaakte. De pruimen hadden af en toe iets weg van de smaak van taai taai poppen en het gerecht was vrij zoet. Verder was er lamsvlees en kalfsvlees (al dan niet op een spies) en vage gekruide worstjes die ook wel lekker waren.

    Tijdens het eten kwam er ineens iemand achter me staan die tegen me begon te praten. Ik keek om en voor ik het wist zoende Janet me 2 keer op mijn wang. Ik vertelde haar dat in Nederland 3 zoenen meer gepast zijn, en wist zo nog een extra zoen te scoren. Ze kwam een tijdje bij ons aan tafel zitten, en toen een vriendin vroeg of ze met Janet op de foto kon, besloot ik ook maar te vragen. Ik heb Janet inmiddels een aantal keren ontmoet, in chatrooms en aan de telefoon gesproken, waardoor het toch een beetje raar was om te vragen of ze met me op de foto wilde. Laat staan dat ik haar tegenwoordig nog om een handtekening vraag. Ze vertelde dat ze ons bij Top Of The Pops voor het eerst had gezien - vreemd, want bij Wetten Dass in Duitsland had het ook geleken alsof ze ons duidelijk herkende. Dit bleek het mannetje te zijn dat naast ons stond. We spraken nog wat meer met Janet, maar door de muziek op de achtergrond kon ik niet alles goed verstaan.

    Na een tijdje kwam een buikdanseres, die een hele tijd voor mij en een van Janet's dansers, Gill, heeft gedanst. Uiteindelijk moesten we meedansen en al snel begonnen de rest van de aanwezigen ook mee te doen. Ik keek nog eens om me heen en realiseerde me toen pas hoe bijzonder dit was; er waren best wel wat mensen, waaronder Janet, haar visagist, personal assistant, haar dansers, masseuse, personal trainer en choreograaf, maar totaal geen andere fans. Afgezien van ons drieŽn dan. Zelfs de mensen van Janet's security en haar dansers keken hier nogal van op. Een aantal van Janet's nieuwe dansers hadden nog niet echt met haar gesproken, en keken hun ogen uit toen ze zagen dat zij uit zichzelf bij ons kwam zitten om een praatje te maken.

    Voor ik het wist waren er ongeveer 4 uur verstreken en vertelde Janet dat ze moe was en terug ging naar haar hotel. We namen afscheid, ik omhelsde haar en bedankte haar voor de uitnodiging en ze zei dat ze hoopte ons nog in Nederland te zien. De dansers gingen nog met z'n allen in Parijs uit, en hoewel ze ons vroegen om mee te gaan besloten we nog een paar uurtjes te slapen voordat we de volgende ochtend vroeg weer met de trein naar Nederland moesten.