Archives for: May 2002

    03-05-02

      13:22:00, by S p r k .   , 790 words  
    Categories: Categorie-loos

    Eindelijk; een weekend om 'u' tegen te zeggen. Het was Vrijdag al erg leuk op kantoor (we hadden 's middags wijn en zo gehaald, en na zo'n 2 glazen smaakt Rose bij mij altijd een beetje naar limonade). Ik besloot die avond niet uit te gaan; in plaats daarvan speelde ik mijn nieuwe Dolly Dots LPs en zo. Ook heel fijn. Zaterdag heb ik weer eens lekker uitgeslapen. Da's ook wel fijn. 's Avonds ging ik voor het eerst in lange tijd naar een voorstelling van Brigitte Kaandorp in Carré. Ik ga in totaal 6 keer, omdat ik a) benieuwd ben hoeveel ze improviseert en b) omdat het me leuk leek om de show met verschillende mensen te zien, maar niet allemaal tegelijk. De show was in 1 woord geweldig. De 2 keren dat ze haar overhead-projector gebruikte, en het liedje "Ik ben hem kwijt" waren ongetwijfeld de hoogtepunten van de show. Daarna liep ik meteen door naar Soho alwaar ik Mango en zijn nieuwe Eindhovense vriendje zou treffen. Mede door het nuttigen van (wederom) Rose werd het al snel enorm gezellig. Ik zal je de details besparen, want die zijn echt niet zo hilarisch meer als je nuchter bent, maar het was iets met headset microfoons, celebrities spotten, een opengebroken trambaan en een droge toiletjuffvrouw. De volgende dag gin ik weer naar Brigitte. Er kwam een hele leuke jongen naast me zitten die meteen met me begon te praten over het gebrek aan beenruimte en zo. Ik vertelde hem op mijn beurt dat ik de show in totaal 6 keer ging zien en daar was hij erg verbaasd over. Na de pauze besloot ik even niet in mijn stoel te gaan zitten, maar op het trapje ernaast. En mijn leuke buurman kwam meteen naast me zitten. Toen ik hem vriendelijk maar dwingend liet weten dat dat MIJN plaats was, kon hij alleen maar uitbrengen dat het heel erg vertrouwd aanvoelde, en toen ging hij weer in zijn eigen stoel zitten. Dit alles onder de ogen van zijn ongetwijfeld ovulerende vrienden. Met andere woorden; er is verder helemaal niets gebeurd. Het echte hoogtepunt kwam op Maandag. Eerst besloten we naar de film "8 Femmes" te gaan. Dat is een Deense film in het genre 'sexuele thriller' over een meisje dat Femme heet (spreek uit 'fem-mu'). Femme leidt een druk leven, zo druk dat ze het allemaal niet meer aan kan. Dus laat ze zich 7 keer klonen, zodat er uiteindelijk acht Femmes (fem-mus) ontstaan. Femme heeft ook een vriendje, en dat vriendje is niet te klonen maar raakt wel overspannen omdat hij alle 8 femmus sweet lovin' moet geven. Erg spannend dus allemaal, en de special effects waren ook erg goed. De film is dan ook zeer aan te raden. Vooraf zijn we bij de nabij gelegen Albert Heijn ToGo (toogoo, een verNederlandste versie van de Oud-Indonesische Toko, vermoed ik) gegaan om daar drankjes (Snapple!) en hapjes (Maltezers!) in te slaan. Ik vind het concept van de Albert Heijn TooGoo echt helemaal te gek, en ik heb dan ook besloten mond op mond, oog om oog, tand om tand reclame hiervoor te gaan maken. We waren zelfs iets te laat voor de film omdat ik meteen live op straat het woord wilde gaan verkondigen. Daarna belde ik Unique om te vragen waar hij uithing, en hij nam de telefoon met een stem op die mijn hart sneller deed kloppen; Unique was aan de helium geslagen. Alsof het moederschip me naar huis riep, rende ik naar de Soho en greep ik de eerste de beste ballon die ik tegenkwam. Ik hoef uiteraard niet uit te leggen dat ik een van de beste avonden van het jaar heb gehad. En dat was ook te zien, denk ik, want mensen die er feitelijk niet onverdienstelijk uitzagen, gingen zichzelf spontaan aan me voorstellen, of lieten hun vrienden dat voor ze doen. Na een tijdje hadden we het wel weer gezien met ons eigen heliumgebruik en besloten we workshops te geven over het juiste gebruik van een heliumballon. En hoewel de leerlingen er wederom niet onverdienstelijk uitzagen, bleek het helaas onmogelijk om correct heliumgebruik aan te leren; het is blijkbaar een gave. Na ook nog even door de Exit gelopen te hebben, terwijl mediageile Unique riep ,,Dat is Twarres!! Dat is Twarres!!!", besloot ik maar naar huis te gaan. Op koninginnedag zelf ben ik overdag maar thuisgebleven. Ik heb er nog heel even aan gedacht om een kleedje op straat te leggen, spulletjes erop te liggen en luidkeels "Wie maakt me los!" te gaan roepen, maar op dat idee kwam ik al snel terug. Ik heb nog wel de wekker om 6 uur gezet, even "Wie maakt me los" gefluisterd maar daarna ben ik toch maar gewoon weer gaan slapen... Op naar volgend jaar...