Archives for: July 2012

    18-07-12

      00:03:00, by S p r k .   , 804 words  
    Categories: Categorie-loos

    Vaak precies in de eerste week dat ze met pensioen zijn

    Ik denk dus dat ik een tumor heb maar ik durf niet goed naar de dokter.

    Nouja misschien moet ik heel even van tevoren uitleggen dat mijn moeder is overleden aan kanker, mede doordat ze véél te laat naar de huisarts is gegaan. En bovendien zei de huisarts toen tegen haar 'ja maar mevrouw, u bent ook gewoon te zwaar en u wordt ouder, dan is het heel normaal dat u zich niet helemaal op en top fit voelt'. Ik was bij die afspraak aanwezig, mijn moeder is dood gegaan, en sindsdien ben ik dus bang dat ik met iets rondloop dat in een vroeger stadium dus heel goed behandelbaar zou zijn geweest. Ik heb trouwens deze week weer gedroomd dat mijn moeder ineens nog bleek te leven, wat ik heel gek vond en niet vond kloppen, waardoor het een heel ongezellige droom werd.

    Hoe dan ook: het helpt dus ook niet dat ik iedere week de Libelle thuisbezorgd krijg, want daar staan echt een hele hoop leuke columns en verhalen in en recepen en ideetjes om al je meubeltjes lichtblauw te verven, maar er staan dus ook heel enge medische verhalen in. Van vrouwen (of hun echtgenoten) die heel onbenullige klachten nét iets te lang hebben genegeerd en toen ineens (vaak precies in de eerste week dat ze met pensioen zijn, is mij opgevallen) dood waren. Tja, waren ze maar eerder naar de dokter gegaan?

    Nou, in het kader van voorkomen is beter dan genezen ben ik in de afgelopen jaren naar de dokter geweest omdat ik dacht dat er het volgende aan de hand was:

    • teelbalkanker (bleek niet zo te zijn)
    • prostaatkanker (bleek niet zo te zijn maar het bijbehorende onderzoek was zeg maar best wel prettig maar daar hoeven we het nu verder niet over te hebben)
    • ademhalingsproblemen als gevolg van ingeademde kauwgom in mijn longen (röntgenfotoshoot gehouden, bleek niet zo te zijn, hoewel ik overigens nog steeds betwijfel of je kauwgom wel op een röntgenfoto kunt zien, maar dat is inmiddels zo lang geleden dat ik allang dood zou moeten zijn als ik echt kauwgom had ingeademd want dat gaat onwijs ontsteken in je longen)
    • een liesbreuk (zou overigens nog steeds waar kunnen zijn, maar de dokter zei 'kom maar terug als er een stuk darm uit je buik naar buiten steekt' en dat was een half jaar geleden)
    • crohn
    • coeliakie
    • glaucoom
    • verschoven tussenwervel
    • beknelde zenuw in mijn rug (bleek dat ik gewoon net iets langer moest wennen aan mijn nieuwe matras)

    Tijdens al die doktersbezoekjes en bijbehorende onderzoeken zijn we er eigenlijk alleen vooral achtergekomen dat mijn ene pupil iets groter is dan mijn andere pupil.

    Maar goed, nu heb ik dus een klein plekje op m'n wang. Geen puistje, maar een soort plekje met een korstje, en als ik het korstje eraf haal bloedt het heel overdreven en dan komt er een nieuw korstje. Dus ik denk: huidkanker.

    Daarnaast heb ik de afgelopen weken al meerdere keren een soort gekke maar heftige hoofdpijn gehad die aanvoelt alsof ik de dag ervoor migraine heb gehad, maar dat was dan niet zo. Dus ik denk: uitzaaiingen in mijn hersenen als gevolg van eerdergenoemde huidkanker.

    Oh en ik ben natuurlijk in m'n leven al een redelijk aantal keer onder de zonnebank geweest en de laatste jaren ook best wel heftig in de zon verbrand, en volgens de Libelle kun je van 1 keer verbranden al huidkanker krijgen. Dus ik denk: heftige huidkanker. Oh en een vriendin van me zei een keer 'die moedervlek op je rug, daar moet je misschien wel een keer naar laten kijken'. Huidkanker. Oh en een vriend zei een keer 'ik zag een tv-programma en toen hebben ze een soort scan gedaan bij een actrice, en met haar was niets aan de hand maar diezelfde scan bij haar beste vriendin liet zien dat ze allemaal plekken had die ieder moment kunnen omturnen in huidkanker, zij was eigenlijk een soort tijdbom, een liability'. Huidkanker.

    Maarja, ik durf dus niet zo goed meer naar de dokter omdat ik wel vaker dacht dat ik iets had, terwijl dat in de praktijk wel mee bleek te vallen. Maar ondertussen denk ik dus wel steeds 'gevoelige oksel? meer uitzaaiingen!' enzo. En tegelijkertijd denk ik ook dat als ik echt kanker zou hebben, ik het niet heel per sé keihard zou laten behandelen, maar dat schijnen mensen die zelf iemand verloren hebben aan kanker wel vaker te denken.

    Het beste advies dat ik tot nu toe heb gekregen is: ga naar de dokter en als er niets aan de hand blijkt te zijn, dan is het allerergste wat er kan gebeuren dat je dokter denkt 'deze patiënt zeurt wel een beetje'. Dus misschien toch maar eens naar de dokter gaan.

    Oh, over een maand heb ik twee weken vrij, dan ga ik dan wel.