Archives for: December 2000

    07-12-00

      21:17:59, by S p r k .   , 692 words  
    Categories: Categorie-loos

    7-12-2000

    Woensdag was weer een oud-Hollandse gezellige doldwaze dag. Na lekker lang op bed gelegen te hebben (ik heb deze week weer vrij) ging ik gewapend met Monopoly richting de Bijlmer. En op dagen dat ik nietsvermoedend denk dat ik ongestoord even een ritje met de tram maak, gebeuren er altijd spectaculaire dingen. Deze keer dus ook. De achterste tramdeur ging namelijk niet dicht. De lesbische trambestuurd(st)er probeerde hem onder lui gevloek en getier dicht te duwen en zelfs dicht te schoppen, maar het mocht niet baten. Uiteindelijk reden we met een geopende tramdeur over de Rozengracht.

    Mango24 en ik besloten even de goede oude Albert Heijn in te lopen voor wat boodschappen. Ik had weer mijn gladde schoenen aan, dus ik gleed meer dan ik liep. Desalniettemin was het weer een indrukwekkend schouwspel waarbij deze keer ook een aantal andere mensen betrokken waren. De kassière deed bijvoorbeeld heel erg goed mee; ze stond Mango24 goed bij in zijn slachtoffer-rol.

    Na samen met Mango24 en Awake wat spelletjes gespeeld te hebben, ging Awake naar huis en raadde Mango me aan om samen met hem naar de "More" te gaan. Met geleende foundation ging ik vol goede moed op weg naar More, om aan de deur meteen aangehouden te worden. ,,Heb jij drugs bij je?" werd mij gevraagd. Toen ik volmondig ontkende, zei de goede man aan de deur dat ,,Jongens die liegen erg stout zijn." NOU JA! Zie ik eruit als een of andere foute Colombiaan die z'n tas helemaal vol heeft zitten met coke, XTC en heroïne? Ik dacht van niet. Eenmaal binnengekomen begreep ik al snel waarom de portier me had gevraagd of ik iets bij me had; de mensen binnen waren al flink ver heen van voornamelijk cocaïne. Ik denk dat de vraag zo groot was dat nu zelfs de portiers moesten gaan rondvragen of er nog meer coke te krijgen was. Ik begreep echter niet waarom men dacht dat ze nog meer coke nodig hadden; iedereen zag eruit alsof ze al genoeg hadden gesnoven. Mede hierom, maar ook omdat mijn geleende foundation aan alle kanten begon te bladderen, zijn Mango en ik niet langer dan 5 minuten binnen gebleven.

    Daarna liepen we via Soho en het Mix Cafe naar Lellebel. Ik heb al eens eerder over Lellebel verteld; een travestieten cafe waar ik voornamelijk naartoe ga als ik mezelf lelijk, ongewild, onbelangrijk en nutteloos voel. Op dat soort momenten hoef ik in Lellebel namelijk maar heel even om me heen te kijken om in te zien dat er genoeg mensen zijn die er een stuk slechter aan toe zijn dan ik. Wat niet wegneemt dat ik het niet naar m'n zin heb in Lellebel. Voordat ik alles gebruikte wat God verboden heeft (sportpillen, alcohol) kwam ik hier vrij regelmatig en gaf ik op Karaoke-avond zelfs nog best wel een showtje weg door op het podium met een microfoon in mijn hand "Hanky Panky" van Madonna ten gehore te brengen.

    Toen ik dit alles aan Mango vertelde, geloofde hij er weinig van. Dus liep ik naar de eigenaresse en al snel was het geregeld; mijn Kylie Minogue CD mocht aan. Daar stond ik, als een ster op het hoogtepunt vna haar carriere, "Spinning Around" te playbacken. Mensen klapten, boden ons champagne aan en realiseerden zich meteen dat je niet als vrouw verkleed hoeft te zijn om toch een diva te zijn. Ik hield van mijn publiek, en toen de CD aan bleef en "On A Night Like This" werd gespeeld was ik uiteraard niet te beroerd om ook dit nummer ten gehore te brengen. Daarna ging ik van het podium af, en al snel besloot ik om naar huis te gaan, onder luid protest van de eigenaresse. Op het moment dat ik de deur opendeed om naar buiten te stappen, hoorde ik de eerste klanken van "Diva" van Dana International. Daardoor kwam het dat ik mezelf ineens omdraaide, m'n jas weer uitdeed, m'n sjaal op de grond gooide alsof het de Libelle van vorige week was en 'mijn' podium op liep voor een toegift. Maar daarna was het toch echt tijd om naar huis te gaan.