Archives for: December 2003, 08

    08-12-03

      23:38:00, by S p r k .   , 99 words  
    Categories: Categorie-loos

    Mijn excuses aan de persoon wie deze tekst bekend voor gaat komen, want het was helaas geen tekst van mezelf... Maar daarom niet minder goed.Ik wil mezelf héél erg graag hélemaal geven.En dan realiseer ik mezelf ook wel dat er dan dus iemand moet zijn die mij helemaal wil hebben.Ik zal eerlijk zijn:Waar ik dan bang voor ben, is zegmaar dat ik mezelf hélemaal geef......En dat niemand dat dan wil hebben......En dat ik dat dan zelf weer op moet gaan pakken......En dat er dan stukjes af zijn of kapot.

      17:17:00, by S p r k .   , 340 words  
    Categories: Categorie-loos

    waarom ik géén lid ben van de ANWB

    Goed. Ik sta in tram 13 met een tas boodschappen van de Albert Heijn op de Dam en swingende muziek van Holly Valance op mijn discman. So far so good.Nu valt het me op dat, wanneer het buiten koud is, tramchauffeurs vaak vinden dat het in hun tram dan vooral wárm moet zijn. Zo'n 30 graden (en nee, ik overdrijf niet). Dus ieder normaal mens, lekker ingepakt met een winterjas en een trui en een sjaal, krijgt het daar warm van. Sommige mensen zelfs zó warm dat ze er een beetje zweterig van worden. Dus besluit ik niet helemaal mee te rijden tot de Willem de Zwijgerlaan, maar al bij de Bilderdijkstraat uit te stappen.Opgelucht en met mijn vingers swingend op de maat van de muziek rijd ik verder. Eenmaal aangekomen bij de Bilderdijkstraat stap ik - geheel swingend - uit. Ik zing nog nét niet mee, zeg maar. Ik wil de straat oversteken en denk ,,Hey, een auto van de wegenwacht! En wat zit er een grote afstand tussen die auto en de auto die achter hem staat!" maar tegelijkertijd zit ik midden in een refrein en móet ik dus wel doorlopen.Daardoor merk ik dus niet dat tússen die auto van de wegenwacht en de auto erachter een TOUW gespannen is. Dus ik ga met boodschappen en al érg onflatteus (maar wél op de maat van de muziek) op mijn bek. En aangezien de tasjes van de Albert Heijn niet gebouwd zijn op zo'n blamage, scheurt het tasje overdreven uit en vliegen ál mijn boodschappen door de lucht. Ik weet een fles lichte cola nog nét te redden voor hij door een auto overreden wordt. Een meisje schiet me te hulp, en ik stamel iets van ,,Dit zijn de dingen in je leven waar je niet op voorbereid bent.", maar ze is duidelijk niet Nederlands. Heb ik weer.Mijn boodschappen heb ik allemaal weer op kunnen pakken en mee naar huis genomen... Mijn eigenwaarde ligt daar nog ergens, voor een bloemenzaak in de Bilderdijkstraat.