Archives for: December 2003, 13

    13-12-03

      15:14:00, by S p r k .   , 499 words  
    Categories: Categorie-loos

    Van Obbie's Journal:Het valt me trouwens op dat er in Lelystad weinig homosexuele mannen wonen. Dit leidt tot dramatische taferelen wanneer er dan eindelijk toch een leuke homo vrij rondhuppelt in Batavia stad. Als hag is het nogal vermoeiend. Ik laat Sprk maar zoveel mogelijk vrij. Bezitterigheid kan een averechts gevolg hebben.Ja, dat is ook zo. We zijn van de week met Jeroen W. (meevallende collega 2003) gaan lunchen in Batavia Stad in Lelystad. Da's een heel mooi fort dat ze heel overdrven netjes hebben gerestaureerd uit de 15e eeuw en het ziet er zo goed als nieuw uit.Nouja, het is ook gewoon nieuw, want Lelystad bestaat natuurlijk nog maar 5 jaar en zoals je je kunt voorstellen hebben ze daar geen enkel cultureel erfgoed.Ik weet niet of je weleens in Warner Brothers Movie World bent geweest, maar dat idee, zeg maar. Saai, kaal, nietszeggend en regenachtig. Het zit vol met zgn. 'outlet' winkels (mooi begrip ook, 'outlet') waar verder niemand komt en waar het een desmogelijkerwijs ng grotere zooi is dan in de normale versie van die winkels, die natuurlijk gewoon allemaal in Amsterdam zijn.Wat me wel opviel is dat er inderdaad een duidelijk tekort aan homosuelen is, want zodra ik in Batavia Stad een winkel binnenloop moet ik de wannabe fag hags echt van me af slaan. Soms nog wel heel pijnlijk ook. Maarja, sommige vrouwen snappen pas wat je bedoelt als daar fysiek geweld bij komt kijken. Het is hoe God ze geschapen heeft. Kan ik ook niks aan doen.In de InWear/Matinique winkel begon een vrouw op middelbare leeftijd (nee hoor, ze was vl ouder) meteen aan mijn jas te plukken omdat daar wat pluisjes van mijn shawl op zaten. Verder is ze de hle winkel met me doorgelopen. Ik moest haar echt even wegduwen toen ik het pashokje in ging. Obbie laat zich daardoor uiteraard niet tegenhouden en ging gewoon mee naar binnen om alles te bekijken. Alles.In de Free Record Shop-achtige outlet winkel stond er een Pools meisje achter de kassa die het tegen mij de hele tijd over 'Goestin Tiemberlakky' had. Ze bedoelde daarmee dat ik de Justin Timberlake kalender maar moest kopen voor 6 euro, maar toen ik erachter kwam dat er niet 1 topless foto van hem op voorkomt heb ik daar uiteraard van af moeten zien.In het Italiaanse restaurant dat schijnbaar gerund wordt door de zoveelste voetballer die ik niet ken (als er een bekende Nederlander is die ik niet ken is het vaak een voetballer f politicus) waren wederom allerlei vrouwen die me wilden. Als homo om mee te winkelen. God knows dat sommigen het nodig hadden. Maar ik ben trouw aan mijn Obbie. Met mijn homosuele charmes (waar homosuelen zlf overigens totaal niet gevoelig voor zijn, helaas) heb ik wel een soort pijnboompitten-TROG weten te krijgen. Dus die middag werd alles dat ik at vergezeld van een handje pijnboompitten. En ik ben er zr gelukkig van geworden.

      15:14:00, by S p r k .   , 650 words  
    Categories: Categorie-loos

    Deze week ben ik weer 2 dagen op kantoor geweest. Net lang genoeg om kennis te maken met Tamara, het nieuwe schattige meisje dat bij ons in dienst is. Obbie liep direct weer over van jaloezie en dat stimuleerde mij uiteraard om zowel in het busje naar het station als in de trein zelf een gesprek met haar aan te knopen.Vrijdag was het tijd voor het bedrijfs-kerst-feest in het Mercure hotel in Lelystad. Cruesli was mijn '+1' dus die ging mee in de trein naar Lelystad. Op het station in Amsterdam kwamen we meteen al wat sailors tegen, die Cruesli mest fotograferen.In de trein hebben we geweldig genoten met Jolanda, een meisje die niet zo goed was in oogmake-up maar wl haar vriendje ging bezoeken in Dronten. Fantastisch.Aangekomen op het feest was het vooral erg warm en was ik verbaasd over hoe goed sommige collega's eruit zagen. Obbie maakte zich duidelijk nerveus; die moest 'Would You Like To Swing On A Star' gaan zingen samen met de ingehuurde act van vanavond, Big John Russel. Het is aan de expressie in Obbie's decolet duidelijk te zien dat ze zich mentaal aan het voorbereiden is, displayed alhier:Na een toespraak van meneer de baas besloten Obbie, Cruesli en ik ons even terug te trekken op Obbie's hotelkamer om wat cosmetische veranderingen te ondergaan. Het resultaat mag er wezen, displayed alhieronder:Het feest was best wel erg leuk. Ik heb wel meerdere keren een collega tot orde moeten roepen i.v.m. ongewenste intimiteiten, maar na een korte geldtransactie heeft alles zich uiteindelijk vanzelf opgelost. Aan tafel was het ook gezellig om in het gezelschap te verkeren van Bouke en de vriend van Obbie. Die laatste had ik niet meer gezien sinds mijn lovely avond in Rosa's Cantina.Ineens zag ik Tamara. ,,Da's raar!" dacht ik. ,,Tamara neemt een vriendin mee naar het kerstfeest!" Bleek het tch weer een lesbische pot te zijn! Samen met die vriendin! Het is zo'n gedoe; je ziet een leuke jongen en het is eigenlijk een lesbische pot. Je ziet een leuk meisje/ potentiele backup fag hag en het is een lesbische pot. Wat moet er van deze wereld toch worden? Uiteindelijk bleek Tamara toch nog wel gezellig te zijn en bovendien schijnt ze zichzelf niet de hele dag te uiten door middel van klei- en houtbewerking. Da's wel weer een opluchting.Tijd voor een cosmetische touch-up, dus Obbie, Cruesli en ik begaven ons naar het damestoilet (waar anders?) om het een en ander te re-applyen. Al snel kwamen L. & M., de Olsen twins binnen. Met M. ga ik later nog eens een kind veroorzaken, heb ik besloten. Ze zag er dan ook geweldig uit met haar zwart/witte ensemble en haar Sugababes-kapsel. Als er it een Kodak-moment zou zijn op dit feest, was dit het wel.Obbie's optreden met Big John Russel was fenomenaal. Obbie heeft sowieso een goede stem, dat wisten we allang, behalve zijzelf natuurlijk. 1 liedje werden er 2 en 2 liedjes werden er 3. De vrouw van de baas was duidelijk onder de indruk en wees Obbie na afloop nog op haar verborgen talent.Daarna was het toch cht weer tijd om, na gedanst te hebben op In Your Eyes, Crazy In Love en - uiteraard - The Last Dance, naar huis te rijden met collega Onno. Nadat we Cruesli uit de achterbak hebben gehesen en in de stad hebben afgezet zijn we via de Dam naar mijn huis gereden. En zo'n ritje door de binnenstad in een auto die geen taxi is, is altijd spannend. Maar ik heb Onno herhaaldelijk geadviseerd om vooral het hoofd koel te houden. Werd hij trouwens best zenuwachtig van.Grote afwezige op het feest, maar tch een foto waard, is natuurlijk Wendy van Dijk. Zij showt op deze foto een fantastische shawl van Bruuns Bazaar terwijl zij alvast het draaiboek voor haar stiekume wedding in Las Vegas doorneemt.