Archives for: September 2004

    29-09-04

      20:30:18, by S p r k .   , 226 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en AU

    Toen ik vanochtend op stond om mijn wekker uit te zetten, schoot het in mijn rug. Ja, alweer ja. Maar om het spannend te houden heb ik dit keer pijn bovenin mijn rug in plaats van mijn onderrug.

    Goed, ik weet dat je beter geen Neurofen kunt slikken op je nuchtere maag, dus ik heb me even ingesmeerd met een zalfje, me ziekgemeld en ben weer in bed gekropen. Een paar uur later heb ik op pijnlijke wijze een boterhammetje gesmeerd (ik had nog Duits zuurdesembrood bij me - alle bezoekjes aan mijn oma in Duitsland kwamen weer bij me terug) en toen kon er een fijn pilletje in.

    Een uurtje later ging het iets beter, dus nog iets gegeten, weer een pilletje... Ik heb er nu 3 op, dus over een paar uur neem ik er nog eentje en ik smeer vanavond alvast een boterhammetje voor morgenochtend. Morgen even het telefonisch spreekuur van mijn huisarts raadplegen - ik heb nog steeds geen huisarts in Amsterdam gezocht, en ik zie mezelf nu niet gezellig met de bus naar Aalsmeer gaan, dus dan maar zo. Ik zou echt een moord doen voor Diclofenac ofzo.

    Neurofen maakt me ook slaperig, dus ik kan niet fijn vanuit bed heel seizoen 1 van de Gilmore Girls kijken... Ik lig vooral te slapen en ik aai zo nu en dan even mijn poesje.

    28-09-04

      15:06:07, by S p r k .   , 213 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de food raid

    ...en terwijl ik me bij het horen van een ringtone realiseer dat de eigenaar van die ringtone nooit half zo hip zal zijn als hij graag zou willen, denk ik weemoedig terug aan het grote avontuur dat ik vanmiddag heb beleefd.

    Samen met een collega (,,Mijn naam is Ter Smatse. Lekki ter Smatse.") ging ik op stap om bij de lokale McDonald's wat voedsel in te slaan. Lekki ter Smatse wilde eigenlijk liever op locatie ons ingeslagen voedsel nuttigen, maar ik wist haar met 1 simpele overweging (,,Ik vind het gewoon prettig als onze collega's kunnen zien wat ze NIET hebben.") ervan te overtuigen om toch even terug te rijden naar kantoor om in onze eigen pittoreske kantine de lunch op te peuzelen.

    Eenmaal in de McDonald's aangekomen zag ik hoe Lekki ter Smatste binnen no-time 3 hamburgers naar binnen werkte. Volgens mij kauwde ze er niet eens op. Toen ze zag dat ik friet bestelde, kreeg ze een licht ontregelde blik in haar ogen en begonnen haar handpalmen te zweten. ,,Oh, ik vergeet helemaal een portie friet mee te nemen voor een willekeurige collega!" riep ze redelijk overtuigend. Geheel overbodig kan ik melden dat die portie friet gewoon gegeten werd tijdens de rit terug naar kantoor.

    Ja, je maakt wat mee op een dinsdagmiddag!

      11:51:54, by S p r k .   , 187 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de Gozer-update

    ,,We hebben de kat nu obi wan kenobi (roepnaam obi) genoemd en hij rent zich helemaal suf. De andere poes 'muis' vind het niet leuk maar ze went er maar aan. We houden je op de hoogte."

    Ik schreef natuurlijk direct een enthousiast mailtje terug:

    ,,Wat grappig, de kat van mijn 'Fag Hag' heet ook Obi.

    Obi (de kat die jullie hebben meegenomen, niet die van mijn fag hag) reageerde trouwens nog altijd het best op een luid 'mau-oe' geroep... Poesje deed dat altijd toen ze klein was, ik ben het na gaan doen, en voor ik het wist was het een lokroep waar ik niet meer van af kwam. Probeer het maar eens, bij mij sprongen ze altijd direct op bed als ik riep.

    Toen ik hem nog had rende hij zich ook helemaal suf (voor zover dat ging in mijn kleine huisje), maar hij zat vooral z'n zusje achterna. Zij is volgens mij heel blij met de rust

    Blij om te horen dat het goed gaat, en bij Poesje heb ik nog geen kale plekken o.i.d. kunnen constateren (i.v.m. verlatingsangst enzo)."

      11:23:24, by S p r k .   , 271 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de Goedemorgen!

    Vanochtend op het station werd ik tijdens het wachten op mijn bagel met cream cheese en biologische zalm (da's pas een ontbijtje!) entertained door een vrouw die werd afgevoerd door de politie. De vrouw, die eruit zag alsof ze heel goed achter een Rabobank loket zou kunnen werken, was erg erg luid aan het schreeuwen en schelden. Aangezien ze in het Nederlands schreeuwde, en naast mij 2 fijne Australische toeristen ook stonden te wachten op hun bagel, besloot ik alles even te vertalen. En tot zover mijn goede daad voor vandaag.

    In de trein zat voor me een man waarvan ik meteen al wist dat hij geen kaartje had. Zo'n man met een schijnheilige harses. Kaal, met een korstje op zijn kruin, vermoedelijk veroorzaakt door een eerdere aanvaring met een treinconducteur. Ik bad tot iedereen in de lucht en wachtte. Inderdaad; we werden weer eens gecontroleerd, en meneer had mooi geen kaartje. Ik liet gracieus mijn trajectkaart zien en glimlachte.

    Nog even een Poesje-update... Het gaat goed. Het is natuurlijk allemaal anders nu ze niet de hele dag achterna gezeten wordt door d'r broertje, dus ze miauwt wat vaker enzo. Maar ze is nog nooit zo aanhankelijk geweest. Met grof geweld duwt ze zichzelf, soms haar evenwicht verliezend, tegen me aan. Gisterenavond tijdens mijn favoriete real-life docudrama America's Next Top Model heeft ze een uur lang op zeer onnatuurlijke wijze op mijn arm gelegen en vanochtend begon ze tegelijkertijd met mijn alarm te miauwen. Ze is liever dan ooit en ze heeft ook een hernieuwde belangstelling voor de gebeurtenissen op straat, die ze vanaf mijn vensterbank nauwkeurig in de gaten kan houden.

    26-09-04

      22:07:49, by S p r k .   , 152 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de reckless abandonment

    Het is Zondagavond en voor de tweede keer dit weekend hebben mijn vrienden me in de stek gelaten. Gisterenavond tijdens de eerste aflevering van Slodi: The Rivals zat ik klaar met popcorn, toastjes met zalm en bieslook, blokjes kaas en plakjes Kips leverworst. Maar waar was iedereen? Eentje moest werken in de Bijlmer, eentje had een non-platonische date in het zuiden des lands, eentje had een housewarming, eentje moest haar zieke man verzorgen, eentje was in Rotterdam en eentje had een dinnerdate.

    En vanavond idem dito. Nouja, eentje is uitgewoond van een lange dag lekker bellen en de ander ligt thuis op z'n buik midden in de aftermath van zijn non-platonische date.

    Ik ben maar eventjes een uur gaan sporten en de film Raising Helen gaan kijken. En weer zit ineens die vieze John Corbett (Aidan uit Sex & The City) erin. Heeft het nog nut om naar de Trut te gaan?

      16:39:36, by S p r k .   , 133 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de hereniging

    Nee, Meneer is niet terug. Maar Poesje en ik zijn nog nooit zo close geweest.

    Ik heb van de nieuwe baasjes van Meneer een multi-purpose tas gekregen, zelfgemaakt. Ik heb nu al een van de vele handige functionaliteiten kunnen ontdekken.

    Poesje heeft zich ontpopt tot een geile slet; ze duwt zichzelf de hele tijd tegen me aan en komt steeds op schoot... Dat deed ze eerst niet, denk niet dat ze de kans ervoor kreeg... Ze heeft nog wel eventjes vertwijfeld miauwend door de kamer gelopen, maar ze had al vrij snel door dat zij nu weer de 'man des huizes' was.

    Ik hoorde dat Meneer nu helemaal gillend de trap op- en af rent. Ben benieuwd of hij nog een beetje vriendjes gaan worden met het andere poesje van zijn nieuwe baasjes

    25-09-04

      16:21:25, by S p r k .   , 72 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en het afscheid

    Nou... Meneer is weg. Hij is vanmiddag afgehaald, en hij zit nu in de auto richting Krommenie. Het is wel een beetje vreemd met maar 1 kat. Poesje ligt overigens heel rustig op bed, vooralsnog lijkt ze heel opgelucht dat iemand haar niet de hele tijd probeer te berijden enzo... Maar ze zal d'r broer vast een beetje gaan missen, net als ik...

    Zucht.

    Ik voel me net Meryl Streep in Sophie's Choice.

    24-09-04

      22:54:45, by S p r k .   , 60 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de 'Nationale rouw'

    ...wat een onzin...

    Iedereen weet dat je niet kunt leven op knakworsten en bier. Op een gegeven moment moet er op z'n minst een vitamine C tabletje in ofzo.

    Het is niet alsof hij is aangereden, of een dodelijke ziekte heeft gekregen.

    Het is nooit leuk wanneer er iemand doodgaat, maar de verering gaat me echt een beetje te ver.

    23-09-04

      14:52:45, by S p r k .   , 11 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de opmerking

    ,,Fisten, da's wel een beetje in jouw straatje, toch?"

    NEE, Marcel.

      10:24:25, by S p r k .   , 149 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de avonturen in Geriatric Park

    Om Bob de Rooy te citeren: Ik ben dol op bejaarden.... In roomsaus."

    Het wordt echt eens tijd dat het groepje verveelde ongeinformeerde zeurderige bejaarden dat zichzelf 'De Consumentenbond' noemt, allemaal met pensioen gaan zodat de organisatie overgenomen kan worden door mensen met kennis van zaken.

    Nu hebben ze weer iets te zeiken over SP2, het nieuwste pleisterpakketje voor Windows XP. Ik moet heel eerlijk zeggen, ik heb het vooralsnog alleen op mijn laptop geinstalleerd omdat Nero ineens issues kreeg, maar verder heb ik niets vreemds kunnen ontdekken. En met mij vele anderen.

    Zie hier het artikel op Webwereld.

    Vooral de opmerking over 'betalen voor extra service' ivm telefoontikken is onzin; het is niet alsof Microsoft je hier extra geld voor in rekening brengt. Je bent het geld voor die telefoontikken ook kwijt als je allerlei online winkels af gaat struinen op zoek naar geurproducten voor je stoma.

    Ofzo.

    22-09-04

      11:58:01, by S p r k .   , 210 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de overdracht #1

    Het is gebeurd... Ex-Collega Inge van When Mary Had Sally b.v. heeft als tussenpersoon een nieuw onderkomen voor Gozer gevonden. Het is een groot huis in Krommenie. Hij kan in de tuin lekker rondrennen en zonnen, en in het huis is ook een atelier aanwezig waar hij zichzelf lekker creatief kan uiten.

    Als ik thuis ben bel ik even met de nieuwe eigenaar om een datum te prikken, maar waarschijnlijk gebeurt het ergens dit weekend.

    Fruitsli was gisteren bij me en probeerde Gozer nog te verdedigen en vertelde dat het allemaal misschien minder erg wordt als hij gecastreerd wordt (kan nu nog niet, want hij is nog te jong). Ik heb daar niet zo'n vertrouwen in en de praktijk wijst uit dat mijn huis hoe dan ook iets te klein is. Maar ik zal hem wel missen, hij is absoluut de aanhankelijke van de twee.

    Als dit helemaal doorgaat komt hij in ieder geval bij leuke mensen terecht... Ik heb een paar maanden geleden nog heel leuk met de vrouw des huizes (en haar moeder) staan praten over het ideale fruit om in je winkelmandje te leggen, om aan je winkelende medemens te laten zien dat je in bent voor romantische escapades. En daarna hebben we jaren '70 pasjes gedaan.

      11:53:44, by S p r k .   , 176 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en het vocht

    Gisterenochtend vond ik wel dat ik naar CS kon fietsen... Het regende niet, ik zou op het station dan meer tijd hebben om een ontbijtje te halen en het is een fris beign van de dag.

    Toen ik gisterenavond de deur opendeed en de poesjes begroette met een warm ,,Papa is een beetje overstuur!" wisten ze meteen hoe laat het was. Soppend liep ik de kamer binnen, kleedde me uit, hing mijn natte kleding over een stoel voor de verwarming en fohnde ik mijn haar.

    Ik denk dat ik mijn fiets de komende 6 maanden niet hoef te gebruiken. De ervaring van door de stad fietsen met een bril waar je niets meer door ziet, australische haarproducten in je oog en hoerige kut zondagsfietsers op de weg, was me gisteren al iets te traumatisch.

    Niet dat de tram zo'n fijn alternatief is; zodra de zon iets minder fel schijnt vinden de meeste tramconducteurs het prettig om de tramverwarming meteen loeihard te zetten... Terwijl iedereen met dikke jassen en sjaals en mutsen in de tram zit. Niet leuk.

    21-09-04

      15:59:43, by S p r k .   , 95 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en Do, a deer, a female deer

    Eèn collega is er een paar dagen niet. Hij schijnt in Salzburg te zitten.

    Ik weet het natuurlijk niet, maar ik vermoed dat hij op een soort Sound Of Music bedevaart is... Je weet wel... Een beetje in een van-gordijnen-genaaid-pakje door de bezette straatjes van de stad rondfietsen... Buiten je zangcapaciteiten om met zware koffers een nummer zingen over het hebben van vertrouwen in jezelf... Verliefd worden op een rijke man met zo'n hondenfluitje... En op het einde het land weer verlaten via de Italiaanse bergen. Ofzo, topografie is alweer een paar jaartjes geleden.

      00:18:29, by S p r k .   , 125 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de progressie #3

    Nu al hebben zich twee nieuwe baasjes voor Gozer aangediend. Eentje is een jongen die zelf al een Fret heeft, en de ander is een kunstenares met een heel groot huis en een tuin. Het zal mij benieuwen!

    Tussen mijn halve dag werken en mijn tandartsbezoek in mailde ik mijn nieuwe leidinggevende om aan te geven dat ik veel te veel dingen te doen had. Zijn reactie?

    Regeren is vooruitzien. Op deze manier creer je tijd voor jezelf om leukere zaken te doen, en kun je hopelijk het tempo van de ouderen weer een beetje gaan volgen.

    Mijn reactie?

    Laten we mijn tempo niet met dat van de ouderen vergelijken. Je hebt me zelf met Excel bezig gezien. Verdere uitleg geheel overbodig.

    The prostitution rests.

      00:18:00, by S p r k .   , 125 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de progressie #3

    Nu al hebben zich twee nieuwe baasjes voor Gozer aangediend. Eentje is een jongen die zelf al een Fret heeft, en de ander is een kunstenares met een heel groot huis en een tuin. Het zal mij benieuwen!Tussen mijn halve dag werken en mijn tandartsbezoek in mailde ik mijn nieuwe leidinggevende om aan te geven dat ik veel te veel dingen te doen had. Zijn reactie?Regeren is vooruitzien. Op deze manier creer je tijd voor jezelf om leukere zaken te doen, en kun je hopelijk het tempo van de ouderen weer een beetje gaan volgen.Mijn reactie?Laten we mijn tempo niet met dat van de ouderen vergelijken. Je hebt me zelf met Excel bezig gezien. Verdere uitleg geheel overbodig.The prostitution rests.

    20-09-04

      12:58:12, by S p r k .   , 158 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de conclusie

    De katten moeten weg. Voordat ik ze van 6 hoog het raam uit gooi.

    Ik kom net in mijn kledingkast (waar ze van achter in klimmen) een fijn T-shirt tegen waar duidelijk overheen gepist is.

    Verder is vanochtend alweer diverse cosmetica omgegooid (zoals gewoonlijk vergezeld van een harde oerknal terwijl ik nog sliep) en zat de kater op het aanrecht aan mijn voedsel te likken terwijl ik het nog aan het bereiden was.

    Ze moeten weg, weg, weg. Want ik vind mezelf helemaal niet leuk als gefrustreerde, boze en overspannen katten-eigenaar.

    En okee, als ik diep in mijn hart kijk, wil ik Poesje wel houden. Die heb ik nog steeds niet betrapt op hele ernstige activiteiten. Die ziet mij bovendien nog als authoriteit en die is gewoon fluffy en lief.

    Maar Gozer is vanaf heden een persona non grata. Al is hij nog zo aanhankelijk. Suggesties voor een nieuw onderkomen zijn welkom.


    Don't be fooled by their fluffy disguise.

    19-09-04

      14:29:15, by S p r k .   , 169 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en het avondje uit

    Gisterenavond was ik in de Reguliers met een collega en een jongen die ik al heel lang ken. De SoHo was weer rijkelijk gevuld met vieze toeristen en Oostblok-prostituees die op weg naar binnen hun hele clientele tegen bleken te komen. Die moesten uiteraard uitgebreid begroet worden, en ik heb er zo'n teringhekel aan als je niet gewoon door kunt lopen...

    Hoe dan ook, later zijn we naar de Arc gegaan en hebben we kennis gemaakt met Mark, een jongen uit Houston, TX die nu in Enscede woont maar een fysiotherapie-praktijk heeft in Duitsland. Ofzo. Leek eerst een beetje een eikel, maar bleek uiteindelijk wel okee te zijn. Hij was bovendien enorm dankbaar toen hij zijn dure GSM had laten liggen en ik die nog even kwam brengen toen hij al naar buiten was gegaan.

    Quote van de avond was toch wel ,,Sinds het uit is met mijn vriend ziet hij er echt een stuk gelukkiger uit." Da's echt een selling point voor op je Gay.nl profiel ofzo

    16-09-04

      14:23:21, by S p r k .   , 201 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de boekentip #2

    In een poging mijn collega's wat literairder te maken, leek het me een goed idee om iedereen op hun verjaardag een boek-van-de-zaak te geven. Toen ik tijdens de lunch de manager van personeelszaken hierover aansprak, was hij uiteraard erg benieuwd naar suggesties.

    Met Oprah's Book Club-visioenen in mijn hoofd, besloot ik maar meteen een suggestie te doen. Het eerste boek dat me te binnen schoot was natuurlijk de bestseller One Hand In The Bush - The Fine Art Of Vaginal Fisting van ons aller Deborah Addington.

    Blijkbaar vond mijn collega van personeelszaken het ook een interessant en vooral nuttig boek, want mijn suggestie is linea recta doorgestuurd naar de vrouw van de baas (inderdaad, de vrouw die na mijn 'subtiele hints' voor iedereen ijsjes heeft laten aanschaffen). De vrouw van de baas heeft zich door mijn suggestie blijkbaar zo laten enthousiasmeren, dat ze meteen even langs kwam lopen om me met mijn goede keuze te complimenteren.

    Ik heb daaropvolgend dan ook mijn bestelling van One Hand In The Bush - The Fine Art Of Vaginal Fisting bij Amazon.Co.Uk geannuleerd, aangezien ik 15 november zelf jarig ben.

    Wat spannend, het begin van een heuse educatieve boekencollectie! Zou er ook een Teleac-cursus van zijn?

      10:51:00, by S p r k .   , 203 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de boekentip #2

    In een poging mijn collega's wat literairder te maken, leek het me een goed idee om iedereen op hun verjaardag een boek-van-de-zaak te geven. Toen ik tijdens de lunch de manager van personeelszaken hierover aansprak, was hij uiteraard erg benieuwd naar suggesties.

    Met Oprah's Book Club-visioenen in mijn hoofd, besloot ik maar meteen een suggestie te doen. Het eerste boek dat me te binnen schoot was natuurlijk de bestseller One Hand In The Bush - The Fine Art Of Vaginal Fisting van ons aller Deborah Addington.

    Blijkbaar vond mijn collega van personeelszaken het ook een interessant en vooral nuttig boek, want mijn suggestie is linea recta doorgestuurd naar de vrouw van de baas (inderdaad, de vrouw die na mijn 'subtiele hints' voor iedereen ijsjes heeft laten aanschaffen). De vrouw van de baas heeft zich door mijn suggestie blijkbaar zo laten enthousiasmeren, dat ze meteen even langs kwam lopen om me met mijn goede keuze te complimenteren.

    Ik heb daaropvolgend dan ook mijn bestelling van One Hand In The Bush - The Fine Art Of Vaginal Fisting bij Amazon.Co.Uk geannuleerd, aangezien ik 15 november zelf jarig ben.

    Wat spannend, het begin van een heuse educatieve boekencollectie! Zou er ook een Teleac-cursus van zijn?

    15-09-04

      23:14:04, by S p r k .   , 4 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de boekentip!

    (met dank aan POPBITCH)

      10:51:00, by S p r k .   , 4 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de boekentip!

    (met dank aan POPBITCH)

    14-09-04

      21:59:15, by S p r k .   , 198 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de lesbo's

    Vanochtend miste ik de tram naar CS, dus ging ik fietsen. Maar ik heb mijn fietssleutel al niet meer gezien sinds ik Donderdagavond terug kwam van het Madonna concert. Dus uiteindelijk was ik te laat, en SMSte ik mijn nieuwe leidinggevende en Wendy, dat ik thuis zou werken.

    Nu ken ik mijn nieuwe leidinggevende al 4 jaar ofzo, maar hij heeft pas 2 weken zijn nieuwe functie (waarvan ik 1 week op vakantie was). En wat altijd heel normaal is met nieuwe leidinggevenden, is dat ze in het begin altijd willen laten zien dat je niet met ze kunt sollen.

    Net als met vervangende leerkrachten op de middelbare school. Maar die van ons vertrokken altijd weer met hartklachten. Of in tranen.

    Dus 's ochtends kreeg ik een telefoontje dat we maar eens duidelijke afspraken moesten maken over wanneer ik wel en niet thuiswerk, zodat het niet 'tot irritaties op de werkvloer zou leiden'. Juist ja.

    Ik heb tot 7 uur gewerkt (met korte pauzes om 12 en 5 uur)... En nu kijk ik mijn vers gedownloadde eerste seizoen van Gilmore Girls, een serie die volgens mij over 2 lesbische vrouwen gaat. Met een vrij groot leeftijdsverschil ertussen. Zoiets. Spannend!

    Ik wacht deze fase rustig af.

      20:28:11, by S p r k .   , 291 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en het weekendje weg

    Dit weekend was ik weer een weekendje weg. Vroeger ging ik bijna ieder jaar met mijn ouders naar Center Parcs. Ik vond het toen altijd geweldig, vooral omdat het zwembad zoveel beter was dan het zielig zwembad in Aalsmeer waar ik altijd heen ging (De Waterlelie).

    Vorig jaar was het de bedoeling dat ik met 3 meisjes naar Zuid-Europa zou gaan, maar omdat het destijds heel slecht ging met mijn moeder, durfde ik niet zo ver van huis te gaan. Uiteindleijk zijn we dus uitgekomen bij Center Parcs, en dat was best leuk. Dus afgelopen weekend gingen we weer.

    Ik heb zowaar 2 avonden gekookt! De eerste avond maakte ik pannenkoeken, met een geweldig nieuw ingredient; kaneel-poedersuiker! Geweldig! Blijft alleen wel iets meer aan de pan plakken, da's wel weer een beetje jammer. Maar ik straalde er niet minder door.

    ...en er was ook een boel natuur, gewoon zo in onze achtertuin.

    ...en eikels...

    We waren op een gegeven moment te laat met het huren van ligfietsen, dat vond ik wel jammer. Gelukkig waren we de volgende dag op tijd, en op dit filmpje (2mb, tijdelijk beschikbaar) kun je zien hoe ik met mijn ligfietsje van een motorcross-baan af hobbel.

    En ik heb wel 100 foto's/filmpjes van de eendjes die daar waren.

    Sterker nog; hier is een filmpje van eendjes (8mb - tijdelijk beschikbaar).

    ...ik heb ook nog gegokt.

    's Avonds, toen we met behulp van de flitser op mijn camera wilden uitvogelen hoe we een waterfiets los konden koppelen, kwamen er ineens allemaal vleermuizen op ons af! Ik heb uiteraard een heleboel foto's gemaakt van die gezellige ultrasonische diertjes, maar er is er maar eentje een klein beetje gelukt helaas...

    Dat was het wel weer zo'n beetje Het harde leven kan weer beginnen.

      19:34:41, by S p r k .   , 618 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de Madonna concerten (Arnhem)

    Woensdag
    Ik was Woensdag weer in mijn hometown Aalsmeer voor controle van mijn lenzen... En toen ik klaar was ben ik even door de winkelstraat van Aalsmeer gelopen. Vrij deprimerend.

    Ten eerste omdat ik sowieso bij de helft van de winkels een flashback kreeg dat ik daar met mijn moeder naartoe ging... En ten tweede omdat de fijne scharrelslager zich toch heeft overgegeven en Keurslager is geworden, omdat meneer Otto, de platenzaak waar ik al mijn Five Star CDs kocht, ernstig ziek is, en omdat er tegenwoordig een HEMA zit. Zonder hot dogs.

    Die Avond ben ik met Fruitsli naar Madonna gegaan. Ze had er echter blijkbaar niet zo heel erg veel zin in, en we zaten onwijs ver weg van het podium. Wat dat betreft zuigt het Gelredome ook wel een beetje. De jongen die me na de show een cola verkocht zei ,,Tot morgen! ,,Anders geef ik je nu wel mijn visitekaartje, dan kunnen we elkaar opzoeken." dacht ik nog, maar goed, wat hebben we aan sletjes op afstand? Weinig.

    Donderdag
    Dit keer ging ik met Cruesli, Obbie, LV en Wendy naar Madonna. In de trein naar Arnhem was het al heel gezellig, vooral toen een of andere hockeysnol op Cruesli z'n plaats wilde gaan zitten 0 dat ging dus mooi niet door. Voor de show hebben we (zonder Wendy, die had nog opnames voor Hart in Actie) nog iets gedronken op een terrasje, met een HELE HELE fijne ober. Zie foto.

    ..en hier is eentje van LV en mij...

    ...en eentje met Cruesli en Obbie...

    Tijd voor de show! We zaten wat hoger, maar ook iets dichterbij het podium dan de avond ervoor. Vlak voor de show ging ik nog even plassen, en wie kwam ik daar tegen met zijn piemel uit zijn broek en een grote glimlach op zijn gezicht? De cola-jongen van de dag ervoor! Hij zei ,,Zie je wel, ik had toch beloofd dat we elkaar nog zouden zien!" Ik glimlachte, keek hem nog eens blij aan en ging toen mijn handen wassen.

    Even later SMSte ik nog met een... Een... Tja.. Een jongen die ik al ken sinds m'n 16e, een soort van ex van me ofzo. Hij heet ook Martijn. Hoe dan ook; wij hadden betere plaatsen dan hij, dus ben ik met een geleend kaartje naar buiten gegaan en heb ik hem bij ons naar binnen gelaten. Uniek, want ik had nooit gedacht samen met hem een Madonna concert te zien. De opening, een remix van The Beast Within (en dat is weer een remix van Justify My Love, maar dat geheel terzijde) was weer fantastisch.

    Ik heb de hele show een beetje tegen Martijn aan gehangen, en andersom. Vooral Nothing Fails was heel speciaal, toen we het erover hadden dat als we ooit nog gingen trouwen, als Madonna 60 was ofzo, dat ze dan wel kon optreden op onze bruiloft omdat ze dan inmiddels een B-artiest zou zijn. Toen ik echter tot de conclusie kwam dat Martijn dan al 41 zou zijn vond ik hem toch wel een beetje oud Na Imagine ging Martijn weer terug naar zijn eigen zitplaats en ben ik tussen Obbie en Wendy in gaan staan dansen. Vooral Music en Holiday waren een groot feest.

    Op de terugweg in de auto moest ik echt heel nodig plassen dus zijn we gestopt bij de McDonald's in Veenendaal. Die waren al 'dicht' (McDrive was gewoon nog open en er zaten gewoon mensen binnen). Ik mocht dus niet naar binnen. Ik heb de McDrive-hoer nog 10 euro geboden, zonder succes... Dus stak ik mijn middelvinger op naar de McDonald's nazi's te Veenendaal en uiteindelijk heb ik bij een tankstation bij Veenendaal op de meest anti-semitische heren-WC ooit, mijn behoefte gedaan. Zucht.

      19:34:00, by S p r k .   , 621 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de Madonna concerten (Arnhem)

    WoensdagIk was Woensdag weer in mijn hometown Aalsmeer voor controle van mijn lenzen... En toen ik klaar was ben ik even door d winkelstraat van Aalsmeer gelopen. Vrij deprimerend.Ten eerste omdat ik sowieso bij de helft van de winkels een flashback kreeg dat ik daar met mijn moeder naartoe ging... En ten tweede omdat de fijne scharrelslager zich tch heeft overgegeven en Keurslager is geworden, omdat meneer Otto, d platenzaak waar ik al mijn Five Star CDs kocht, ernstig ziek is, en omdat er tegenwoordig een HEMA zit. Znder hot dogs.Die Avond ben ik met Fruitsli naar Madonna gegaan. Ze had er echter blijkbaar niet zo heel erg veel zin in, en we zaten onwijs ver weg van het podium. Wat dat betreft zuigt het Gelredome ook wel een beetje. De jongen die me na de show een cola verkocht zei ,,Tot morgen! ,,Anders geef ik je nu wel mijn visitekaartje, dan kunnen we elkaar opzoeken." dacht ik nog, maar goed, wat hebben we aan sletjes op afstand? Weinig.DonderdagDit keer ging ik met Cruesli, Obbie, LV en Wendy naar Madonna. In de trein naar Arnhem was het al heel gezellig, vooral toen een of andere hockeysnol op Cruesli z'n plaats wilde gaan zitten 0 dat ging dus mooi niet door. Voor de show hebben we (zonder Wendy, die had nog opnames voor Hart in Actie) nog iets gedronken op een terrasje, met een HELE HELE fijne ober. Zie foto...en hier is eentje van LV en mij......en eentje met Cruesli en Obbie...Tijd voor de show! We zaten wat hoger, maar ook iets dichterbij het podium dan de avond ervoor. Vlak voor de show ging ik nog even plassen, en wie kwam ik daar tegen met zijn piemel uit zijn broek en een grote glimlach op zijn gezicht? De cola-jongen van de dag ervoor! Hij zei ,,Zie je wel, ik had toch beloofd dat we elkaar nog zouden zien!" Ik glimlachte, keek hem nog eens blij aan en ging toen mijn handen wassen.Even later SMSte ik nog met een... Een... Tja.. Een jongen die ik al ken sinds m'n 16e, een soort van ex van me ofzo. Hij heet ook Martijn. Hoe dan ook; wij hadden betere plaatsen dan hij, dus ben ik met een geleend kaartje naar buiten gegaan en heb ik hem bij ons naar binnen gelaten. Uniek, want ik had nooit gedacht samen met hem een Madonna concert te zien. De opening, een remix van The Beast Within (en dt is weer een remix van Justify My Love, maar dat geheel terzijde) was weer fantastisch.Ik heb de hele show een beetje tegen Martijn aan gehangen, en andersom. Vooral Nothing Fails was heel speciaal, toen we het erover hadden dat als we ooit nog gingen trouwen, als Madonna 60 was ofzo, dat ze dan wel kon optreden op onze bruiloft omdat ze dan inmiddels een B-artiest zou zijn. Toen ik echter tot de conclusie kwam dat Martijn dan al 41 zou zijn vond ik hem toch wel een beetje oud :P Na Imagine ging Martijn weer terug naar zijn eigen zitplaats en ben ik tussen Obbie en Wendy in gaan staan dansen. Vooral Music en Holiday waren n groot feest.Op de terugweg in de auto moest ik echt hl nodig plassen dus zijn we gestopt bij de McDonald's in Veenendaal. Die waren al 'dicht' (McDrive was gewoon nog open en er zaten gewoon mensen binnen). Ik mocht dus niet naar binnen. Ik heb de McDrive-hoer nog 10 euro geboden, zonder succes... Dus stak ik mijn middelvinger op naar de McDonald's nazi's te Veenendaal en uiteindelijk heb ik bij een tankstation bij Veenendaal op de meest anti-semitische heren-WC ooit, mijn behoefte gedaan. Zucht.

    09-09-04

      13:33:15, by S p r k .   , 52 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de film

    Ik heb Sleepless In Seattle echt heel vaak gezien, het was 1 van de favoriete films van mijn moeder...

    Maar toen ik hem vannacht weer keek, snapte ik pas echt goed wat de boodschap van de film is.

    Uiteindelijk word je toch niet gelukkig met een man die overal maar allergisch voor is.

    08-09-04

      09:04:56, by S p r k .   , 8 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de ontwakening #2

    ...wat een heerlijke manier om 'Goedemorgen!' te zeggen!

    06-09-04

      21:26:50, by S p r k .   , 143 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de collectieve overpeinzingen

    Weet je... Gisteren waren Cruesli en zijn man en ik nog iets aan het drinken bij Bloemers, ergens in de Pijp... En toen waren we het met z'n allen eens; het gaat niet lang duren tot kleine meisjes aan hun ouders vragen of ze ook 'op Anorexia' mogen.

    Nee, de precieze context kan ik me niet meer herinneren.

    Maar er was wel een uitspraak als ,,Nee, op Woensdagmiddag kan ik niet, want ik zit op Anorexia. Deze week gaat het over hoe je het beste je haar naar achteren kunt houden als je gebukt voor de toiletpot zit!"

    Sjit, ik had meer details moeten onthouden. Maar dat gaat erg moeilijk als schuin tegenover je een jongen zit die eruit ziet als een lievere knappere minder behaarde maar zeker niet minder aantrekkelijke versie van Alain Clark. Jammer dat hij samen met een gleufje was.

      21:26:00, by S p r k .   , 144 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de collectieve overpeinzingen

    Weet je... Gisteren waren Cruesli en zijn man en ik nog iets aan het drinken bij Bloemers, ergens in de Pijp... En toen waren we het met z'n allen eens; het gaat niet lang duren tot kleine meisjes aan hun ouders vragen of ze ook 'op Anorexia' mogen.Nee, de precieze context kan ik me niet meer herinneren.Maar er was wel een uitspraak als ,,Nee, op Woensdagmiddag kan ik niet, want ik zit op Anorexia. Deze week gaat het over hoe je het beste je haar naar achteren kunt houden als je gebukt voor de toiletpot zit!"Sjit, ik had meer details moeten onthouden. Maar dat gaat erg moeilijk als schuin tegenover je een jongen zit die eruit ziet als een lievere knappere minder behaarde maar zker niet minder aantrekkelijke versie van Alain Clark. Jammer dat hij samen met een gleufje was.

    05-09-04

      15:10:13, by S p r k .   , 487 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en het Madonna concert (Parijs)

    Een busreis naar Parijs. Ik had het kunnen weten; zoiets moet je gewoon niet doen. Maar op het moment dat Parijs in de verkoop ging wist ik nog niet dat Madonna ook naar Arnhem zou gaan, dus hebben we snel geboekt.

    Zaterdagochtend stond ik dus om kwart voor 6 ('s ochtends ja) op Amsterdam CS naar een touringcar te zoeken. 8 (!!) uur later waren we in Parijs. Waar het echt belachelijk warm was.

    Gunstig bij-effect: diverse Franse sletjes zonder shirt. Minder Gunstig bij-effect: de kleding van Martijn werd een beetje plakkerig/viezerig/stinkerig.

    Gelukkig is op de Champs Elysees een fantastische kledingwinkel; GAP. Dus toen ik daar binnenliep, en de eerste medewerker met 'I speak English'-button naar me toe kwam, zei ik dat ik allemaal nieuwe kleding wilde en dat ook meteen aan wilde houden. En toen waren ze ineens behulpzaam joh!

    In een mum van tijd zat ik in een pashokje als een soort Pretty Woman (maar dan zonder de prostitutie, uiteraard) terwijl zo'n beetje de hele GAP wintercollectie langs me werd gehaald. ,,Nee, ik wil niet knoopjes in het MIDDEN van de trui, ze moeten aan de ZIJKANT van de trui!" riep ik, en dan kwam er ook een trui met knoopjes aan de zijkant. ,,Goedzo, en nu ook in het blauw." en dan kwam hij ook in het blauw. Zo fijn.

    Een uur later, en 250 euro lichter, stond ik buiten in volledig nieuwe kledij (behalve m'n sokken, maar die zag je toch niet). Toen ging ik nog even langs een belachelijk grote cosmeticawinkel met alle goede merken, over-behulpzaam personeel en fijne muziekjes; Sephora (AKA 'het moederschip'). Daar heb ik nog een nieuw geurtje van Thierry Mugler gekocht (B-men, het vervolg op A-men, blijkbaar) en daarna was het alweer tijd om iets te eten en terug te gaan naar Bercy.

    Maar goed, ik had een hele volle zware GAP tas, met mijn oude kleding, nog 2 truien en een broek. Dus ik wilde alles even handig en veilig opbergen in een kluisje op het busstation ofzo. Nou, dat was er dus niet. Shit, bitch! Toen ik besloot om mijn tas dan maar onder een touringcar te zetten, was er gelukkig 1 chauffeur in de buurt die bereid was om mijn tas in de bagageruimte van zijn bus te plaatsen.

    De show was erg koel! Vooral de eerste helft (daarna leek het wel een beetje in te kakken). "Frozen", waarvan ik verwacht had dat het echt 1 saaie zooi zou zijn, was echt fantastisch. Madonna stond daar (live!) te zingen, met haar armen uitgestrekt en mooie beelden achter haar... Als ze een sekte zou beginnen zou heel Bercy zich inschrijven...

    De terugreis was echt NIET koel. Hoewel ik grotendeels geslapen heb was het, vooral in het begin, erg oncomfortabel. Pas toen ik mijn fijne vriendje Nerofen begroette, werd het allemaal een beetje draaglijk. Om 6 uur 's ochtends stond ik thuis weer voor de deur. En onder de douche. En in bed.

    02-09-04

      13:14:55, by S p r k .   , 149 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de recycle-actie

    Het is tijd voor een 'gouwe ouwe' die inmiddels in vergetelheid is geraakt. De term shit, bitch.

    Een aantal voorbeelden van situaties waarin je de term zou kunnen gebruiken.

    Met oprechte verbazing spreek ik me bij deze uit over de ongewone omvang van dit vliegtuig -> shit, bitch...
    Ik ben heden ten dage toch weer duurder uit bij de supermarkt dan ik had verwacht -> shit, bitch...
    Het feit dat het de treinconducteur niet is opgevallen dat mijn kaartje helemaal niet geldig is, is mij alles meegevallen -> shit, bitch...
    Het feit dat het de treinconducteur is opgevallen dat mijn kaartje helemaal niet geldig is, is mij alles behalve meegevallen -> shit, bitch...
    Ik zou graag mijn ongenoegen willen uiten over het feit dat mijn katten mijn nieuwe oordopjes van 55 euro hebben gereduceerd tot een onbruikbaar hoopje rubber met een stekkertje -> shiiiit, biiiitch...

    01-09-04

      14:35:57, by S p r k .   , 46 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de goede karma

    Er is 1 ding dat vrouwen belangrijker vinden dan wat dan ook. Belangrijker dan wereldvrede, welvaart, gezondheid, chocola en romantiek.

    Vandaar dat de mevrouw die ik altijd tegenkom in de trein van Amsterdam naar Lelystad, me heel blij bedankte toen ik haar complimenteerde met haar nieuwe kapsel.

      10:45:26, by S p r k .   , 39 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de weer bruikbare krakkemikkige zooi

    Blijkbaar is een combinatie van mijn telefoon op de grond gooien, heel hard ,,HOERRRR!" roepen en vervolgens met een pen heel hard op het aan/uit knopje duwen, precies wat mijn telefoon nodig heeft om ineens weer te werken.

      09:43:27, by S p r k .   , 314 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de krakkemikkige zooi

    Ik heb een Nokia 7650. Of nee, ik moet eigenlijk bij het begin beginnen; ik ben een ongeduldige hoer. Dus toen ik eenmaal besloten had dat ik een Nokia 7650 wilde, waren er destijds 2 opties;

    - gratis Nokia7650 bij afsluiting van een 1-jarig Ben contract bij winkel A, maar even wachten, want de telefoons waren bij die winkel op
    - gratis Nokia7650 bij afsluiting van een 2-jarig Ben contract bij winkel B, en direct de telefoon mee krijgen

    Dat brengt ons terug bij het feit dat ik een ongeduldige hoer ben; ik heb me voor 2 jaar verbonden aan een bedrijf dat al snel daarna is overgegaan in Duitse handen. Nog 6 maanden te gaan.

    Ongeveer een half jaar geleden deed mijn telefoon ineens raar; hij wilde niet zo goed meer aan. Normaal gesproken druk je gewoon op een knopje en klaar, maar deze had wat meer aandacht nodig. Ik nam me voor om mijn telefoon gewoon nooit meer uit te zetten (behalve als ik moest vliegen, in verband met Final Destination-achtige taferelen).

    Dat is heel lang goed gegaan, maar toen was vorige week ineens onverhoopt mijn batterij op. Ik ben letterlijk 3 dagen bezig geweest om mijn telefoon weer aan te krijgen.

    En nu, zomaar met nog half opgeladen batterij, is mijn telefoon weer uitgevallen, in de trein, ergens ter hoogte van het aangelegde natuurreservaat tussen Almere en Lelystad. Modderfok. Natuurlijk heb ik vorige week niet even de moeite genomen om al mijn telefoonnummers op te schrijven (want die staan niet op mijn SIM). Dus ik ben spreekwoordelijk het zakje.

    Ik heb natuurlijk nog wel een reserve Nokia3310, voor calamiteiten, maar daar staan dus amper nummers in, er zit geen agenda functie op (hoe laat moest ik Vrijdag nou naar de tandarts?) en hij maakt geen foto's. Hoerrrr.

    Kan ik niet gewoon T-Mobile bellen, plechtig beloven dat ik in Januari mijn contract heus wel verleng, en een nieuwe telefoon krijgen?

      00:48:46, by S p r k .   , 85 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de goede afhandeling

    Goed.

    Eerst hingen mijn DVD's zo:

    ...toen heb ik alles van de muur gehaald...

    ...toen ging ik nieuwe gaatjes boren in mijn muur van zand...

    ...en nu ziet het er zo uit...

    Ik ben erg erg trots!

    Mit vielen Dank aan Mira, mijn eigen Manon Thomas maar dan niet in de keuken.

    Vooralsnog is er overigens nog niets naar beneden gelazerd, dus ook geen bloedende poesjes. als het gebeurt beloof ik dat ik eerst foto's maak voordat ik met ze naar de 1e hulp ga