Archives for: September 2005

    30-09-05

      10:48:51, by S p r k .   , 344 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de nare treinreizigers

    Ik heb gisteren in de trein naast de meest irritante schijthoer OOIT gezeten. Ze bleef maar doorpraten, in een niet goed te plaatsen accent, alsof ze woorden aan het braken was. Ik werd er niet bien van.

    Uiteindelijk ging het over kinderen. Al haar vrienden hadden een kind, dus vond ze het tijd worden om zelf ook zwanger te worden - en dat was gelukt! Wat is dat in GODSNAAM voor een motivatie? Neem een kind als accesoire voor die zaterdagmiddagen in het Vondelpark, neem een kind voor de kinderbijslag, neem een kind voor de 4 maanden zwangerschapsverlof die je gratis en voor niets krijgt. Maar NIET omdat al je loser-vrienden er ook eentje hebben!

    Het leek haar vooral leuk als d'r kind later wat ouder was en dan ook andere kinderen mee naar huis zou nemen. Om WAT te doen, vraag ik me af?

    Ik begon medelijden te krijgen met de man die tegenover haar zat en het hele verhaal aan moest horen. Tegelijkertijd vond ik het ook wel respectabel dat hij haar nog geen klap in d'r gezicht had gegeven. Want daar zijn er niet genoeg van, mannen die niet bang zijn om een (al dan niet zwangere) vrouw een corrigerende tik uit te delen.

    Maar nee; al snel bleek dat de man het met haar eens was. Hij vond het alleen wel wat eng om kinderen te nemen. ,,Soms zie je een stel die een heel leuk kind hebben, daar zou je toch eigenlijk een contract voor willen tekenen? Je wil tenslotte geen lelijk kind met een ziekte ofzo."

    Daarnaast - en dit is nog veel erger - bleek het een vegetari�«r te zijn. En niet zomaar een vegetari�«r. Nee, eentje die zich uitspreekt tegen de Burger King, waar ,,ze alleen maar vlees en patat verkopen!" En we weten allemaal hoeveel dieren moeten worden uitgemoord voor 1 portie Twister Fries!

    Vegetari�«rs gaan naar de hel. Samen met vrouwen die kinderen nemen omdat al hun vrienden ook kinderen hebben. En mensen die tegen Burger King zijn, zijn tegen al het goede op aarde. Bah.

    28-09-05

      00:31:03, by S p r k .   , 360 words  
    Categories: Categorie-loos

    Breathe (Kylie Minogue)

    Ik heb geen flauw idee of het klopt, hoe ik me nu voel. Maar in de afgelopen 2 weken ben ik dankzij regelmatig sporten, verstandig (lees: weinig) eten en op louche wijze verkregen middelen al 4 kilo afgevallen. En ik voel me echt een heel stuk beter. Sterker nog; toen ik net terug kwam van de sneak, ben ik met de trap naar boven gelopen. Normaal gesproken als ik naar 6 hoog moet lopen, heb ik bij mijn voordeur altijd een beetje het gevoel alsof ik moet flauwvallen. Maar vanavond niet.

    Vandaag heb ik wel besloten om niet meer zo naief te zijn om te denken dat ik wel even om 6 uur 's ochtends opsta om te sporten. Goed, ik heb het 2 keer gedaan, en ik voelde me beide keren heel fit en energiek toen ik op kantoor zat, maar who am I kidding? Ik ben echt geen ochtendmens. Vanochtend om 6:05 had ik weer die interne dialoog waarin ik aan de ene kant mezelf probeerde over te halen om te gaan sporten, en waarin ik mezelf aan de andere kant ervan probeerde te overtuigen dat ik net zo goed weer kon gaan slapen. En uiteindelijk ben ik weer gaan slapen. Niet dat ik niet gesport heb; vanavond, tussen mijn werk en de sneak in, heb ik gegeten, gesport en gedoucht. Ik moest wel dubbel zo hard fietsen om nog op tijd te komen voor de film, maar het is me gelukt, godverrrrrrdomme.

    En ik ben niet zo 'gezond' bezig omdat ik verbitterd ben. Ik ben niet recentelijk afgewezen door de zoveelste liefde van mijn leven, ik ben niet verliefd op een onbereikbare droomjongen, ik voel me niet uitgekotst door de samenleving, ik heb niet ineens spontaan last van mijn knie en ik heb vrij recentelijk (een paar weekjes geleden) nog seks gehad. Niet met die worstelende Jemeniet, want die is momenteel afwezig. Het was met een lieve jongen uit een vaag dorp, die naar eigen zeggen regelmatig op de stoep zou staan, als hij in Amsterdam zou wonen. Best een leuk compliment. En daarnet kreeg ik nog zomaar spontaan een SMSje waarin een hockeysletje liet weten dat hij me lief vond.

    Ook mooi...

    26-09-05

      14:42:20, by S p r k .   , 647 words  
    Categories: Categorie-loos

    Adia (Sarah McLachlan)

    Ons callcenter is verbouwd. En het is echt heel erg. Ik ben er Vrijdag even gaan kijken, en het leek alsof ik Sobibor was binnengelopen ofzo. Met barakken voor de agents. Ik herkende het totaal niet meer terug. Er waren poortjes, voor veiligheid en controle, er lag nieuwe vloerbedekking (waarvan mijn collega terecht opmerkte dat het wel in de aanbieding zal zijn geweest, want het ligt tegenwoordig overal) en ik hoorde ook dat al hun internetmogelijkheden ontnomen zijn. Arme kinders, ik leef echt met ze mee.

    Ik heb derhalve besloten om vaker naar het callcenter te lopen om ze steun te bieden. Al is het alleen al om nader kennis te maken met de beperkte selectie lekkere sletjes dat recentelijk aan de teams is toegevoegd.

    Mijn 'eerste' Vrijdag op kantoor was best te doen. Iedereen is altijd wat losser en gezelliger op Vrijdag, en ik dus ook. Bovendien wordt er op Vrijdag in de kantine gefrituurd. Ik ben nog steeds geen sletje met een rank lijfje, dus eigenlijk is frituratie alleen maar negatief, maar ik heb toch een broodje kroket genomen, en het was goddelijk. Dan maar geen avondeten.

    Zaterdag ben ik met Obbie gaan winkelen en daarna fietste ik naar mijn favoriete drogisterij in de Leidsestraat. 'Drogisterij' is eigenlijk een beetje een understatement voor de DA in de Leidsestraat, want ze hebben er ook een apotheek, parfumerie en gewoon alles wat hele slechte winkels (ik noem geen namen, maar bijvoorbeeld de Etos) niet hebben. Ik noem het ook weleens 'het moederschip'.

    Dus ik wist zeker dat ze daar ook de gladmakende melk van Fructis/Garnier hadden. En dat hadden ze natuurlijk ook, maar het was precies 1 flesje. Ik liet toch maar even iemand op de computer opzoeken of de gladmakende melk - MIJN gladmakende melk! - niet 'uit de roulatie' gehaald werd. En ja hoor!

    Dus Garnier lanceert een nieuw haarproduct. Eerst ben je nog wat sceptisch, maar uiteindelijk probeer je het toch uit. Het bevalt, en je gaat het voortaan dagelijks gebruiken. En net wanneer je denkt dat je je daar dus geen zorgen meer over hoeft te maken, besluit Garnier dat gladmakende melk toch net iets te gek was. En dan besluiten ze het maar niet meer te maken. Geen grote reclamecampagne, 3 maanden van tevoren, om mensen er op aan te dringen dat ze alvast op zoek moeten gaan naar vervangende haarproducten. Geen poster met excuses in de bushokjes van het land. Helemaal niets.

    En natuurlijk maken andere bedrijven ook wel gladmakende melk. Ik heb van het peperdure merk Maria Nila (ik denk dat het een kunstschaatster is) pas nog een vergelijkbaar product gekocht. Maarja, daar ga je al; VERGELIJKBAAR. En dus niet IDENTIEK. Net even een andere structuur.

    En 'Cycle' 5 van America's Next Top Model heeft ook net even een andere structuur. uberbitch/cokehead/botoxhoer/supermodel Janice Dickinson is ontslagen, we moeten het nu doen met Twiggy. En Twiggy is tot nu toe vooral saai. Ondanks het feit dat Pizzicate Five een heel prettig liedje over haar hebben gemaakt. De hele nare vieze kale-homo-met-lelijke-hond Nole Marin is ook ontslagen, en in zijn plaats kunnen we nu genieten van Mrs. Jay Alexander. Da's wel weer een pre. Dan zijn er nog de 13 nieuwe modelsletjes. Ik was meteen een beetje verliefd op het androgiene lesbische meisje, dat in een limousine ineens zoent met een blonde chick met te grote lippen, en vervolgens ,,1 down, 11 to go!" roept. Maar het echte drama is ver te zoeken. Goed, er zijn uiteraard weer meisjes bij die het modellenvak in willen omdat ze geld moeten verdienen voor hun kleine zusje die een extra borst op haar voorhoofd heeft, maar de 'bitch poored beer on my weave!'-taferelen zoals in de vorige seizoenen laten helaas nog even op zich wachten. Oh, de nieuwste aflevering van LOST was wel fantastisch, jullie gaan je ogen uit kijken als dat in 2008 in Nederland op televisie komt!

    23-09-05

      17:22:57, by S p r k .   , 308 words  
    Categories: Categorie-loos

    Dragonfly (A-Ha)

    Ik had gisterenavond 'eters', of eigenlijk 'eter', dus het leek me Woensdagavond een goed idee om mijn keuken weer eens schoon te maken. Wal-ge-lijk. De eerstvolgende keer dat ik een in slecht Nederlandsch getypt briefje van �©�©n of andere Colombiaanse hoerrr in mijn brievenbus krijg, die me smeekt om allerlei huishoudelijke klusjes, dan ga ik d'r gewoon eens uitnodigen. Kijken wat ze kost.

    Als het goed is zou ik vanaf volgende maand ook ietsje ruimer in mijn centjes moeten zitten. Naast de hysterische loonsverhoging van 2,1% (!!!) heeft de grote baas ook goedgekeurd dat ik 40 uur ga werken (ipv 36 uur). Mijn evil masterplan van om-de-week op Vrijdag telewerken is dan helaas weer niet goedgekeurd, dus ik zit voortaan iedere Vrijdag op kantoor, samen met mijn collega 'Benno' die me weleens aankijkt en dan in zichzelf begint te praten. En iedere maandagochtend om klokslag 9 uur zit ik achter mijn laptopje thuis een hele dag te werken. Fucking hypotheek, verzekeringen, telefoon, abonnement Libelle. En dan wil gemeente Amsterdam ineens centjes voor hun fantastische riool. Nou, IK heb er nog nooit een rondleiding gehad. Ik ging altijd met veel elan naar de Albert Heijn en nu worstel ik mezelf door de ALDI. En na afloop natuurlijk checken of ik bij de ALDI wel daadwerkelijk het goedkoopst uit ben (en ja, dat is zo). Ik had vroeger dromen en hoop en plannen, en dat is gereduceerd tot het controleren van mijn ALDI bonnetje.

    Woensdagmiddag om 5 uur belde ineens die jongen die maanden niets had laten horen en toen ineens ging IKEA'en. Ik heb de telefoon maar niet opgenomen. Daarna kreeg ik een SMSje. ,,Ben in Lelystad. Rij je mee terug? Dan kunnen we praten." Ik heb maar niet gereageerd. Ook niet toen ik daarna nog 2 keer in de trein gebeld werd. Hij belt vanzelf wel nog een keer, ik ben op zich best benieuwd.

    19-09-05

      22:11:55, by S p r k .   , 485 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sur Toi (Zazie)

    Zondag was het weer eens tijd voor een oud-Hollandsche spelletjesavond. Er waren niet zo heel veel mensen, want ik had niet iedereen uitgenodigd en een paar mensen hadden afgebeld. Maar het was uiteindelijk heel erg leuk. Maar met 7 personen is 'weervolven' toch een beetje suf, dus hebben we andere spelletjes gedaan. Na wat valse starts (Scrabble, Triviant) gingen we keihard aan de 'Who's The Man?' en Weekend Millionairs.

    Daarna ben ik nog heel even in de Trut geweest. Maar ik had honger, hoofdpijn en ik was een beetje moe, dus ik ben niet zo lang gebleven. Er was bovendien een jongen die ik niet echt wilde zien. Een goede vriend van me, waar ineens niemand een maand lang meer iets van hoorde. Ik was erg bezorgd, heb herhaaldelijk gebeld, geSMSt en zelfs nog via internationale contacten zijn zus laten e-mailen, en uiteindelijk kreeg ik dan een SMSje waarin hij 'ja' antwoordde nadat ik hem had gevraagd of hij nog leefde. Daarna lange tijd niets. Tot ik ineens hoorde dat hij vorige week 'gezellig' met een wederzijdse vriend naar de IKEA was geweest. Nou, ik vind dat je na al die bezorgde telefoontjes en SMSjes van mijn kant, op z'n minst even kunt SMSsen wanneer het weer wat beter met je gaat.

    En waar ik de laatste dagen ook nogal mee zit; ik heb eigenlijk helemaal geen soepkommen. Niet dat ik ze nooit in het wild ben tegengekomen, of me teveel schaamde om ze te kopen - het zijn tenslotte geen condooms. Maar ze zaten niet bij al het servies en bestek dat ik van mijn ouders heb gekregen toen ik uit huis ging, en ik denk er ook nooit aan wanneer ik bijvoorbeeld door de IKEA loop. Dan denk ik meer ,,Goh, wat zijn jonge papa's toch leuk en aantrekkelijk! Zou het veel werk zijn om zo'n vers huwelijk helemaal kapot te maken?" Maar uiteindelijk raak ik dan toch weer afgeleid als ik een leuke nieuwe roze badmat zie, of als een verdwaalde kleuter met zijn gezicht vol tegen mijn kruis aan loopt.

    Het is niet alsof ik geen kommetjes of bakjes of schaaltjes heb. Sterker nog, ik heb 2 kommen die heel goed als soepkommen zouden kunnen dienen, maar daar staat heel duidelijk 'ONTBIJT' op. Dus daar doe ik uitsluitend muesli in. Verder heb ik wat kleinere kommetjes, maar die zijn meer voor toetjes. Frambozenvla bijvoorbeeld, of Danio. Of voor die keren dat ik heel culinair verantwoord besluit om zelf wasabimayo te maken voor bij de tonijnsteaks van de ALDI die overigens best goed te doen zijn, zeker voor dat geld. Het was eigenlijk vooral de tube wasabi die er uiteindelijk toch weer een gemiddeld geprijsde maaltijd van maakte. Nee, dan kun je beter bij de ALDI een pak voorgefabriceerde pannenkoeken kopen (kost ongeveer 109 cent) en daar lekker stroop overheen gooien, of plakjes kaas. Moet je ze wel eerst even door de magnetron halen...

    18-09-05

      12:17:21, by S p r k .   , 75 words  
    Categories: Categorie-loos

    Mijn Libelle Horoscoop

    Dit is geen week om rustig op uzelf te zijn: de contacten die u met anderen heeft, hebben u veel te bieden. Wanneer u uw huis openstelt en de mensen bij u thuis uitnodigt, dan wordt daar maar al te graag gehoor aan gegeven. U beschikt deze week over een onweerstaanbare aantrekkingskracht. Wilt u iets van iemand gedaan krijgen, dan is het daar nu de goede tijd voor.

    - The gospel according to Renee Maas

    17-09-05

      13:48:41, by S p r k .   , 553 words  
    Categories: Categorie-loos

    Darwin Star (Des'Ree)

    Donderdag heb ik maar fijn een dagje vrij genomen om mijn fiets te laten maken. Uiteindelijk kwam ik bij de fietsenmaker binnen met mijn complete binnenband om de as van mijn voorwiel heen gewikkeld. ,,Eh, ik denk dat er iets mis is met mijn voorband." Helaas kon ik hem pas een dag later weer ophalen, maar dat mocht de pret niet drukken.

    's Avonds ging ik samen met SEX-Robert naar de videoclippresenatie van "July" van de band Parachute. De presentatie werd gehouden in P60, een zaaltje in Amstelveen. Gebouwd op de heilige grond waar ik vroeger altijd naar de bioscoop ging. Mijn wandeling door het winkelcentrum van Amstelveen was weer een grote aaneenschakeling van flashbacks. Eerst liepen we door de V&D. Als klein kindje had ik bij de beste vriendin van mijn moeder gezeurd dat ik naar de V&D wilde, en wel nu. En toen zei ze ,,Ja, we gaan zo naar Vroom & Dreesman." en toen werd ik boos, want ik wilde naar de V&D. Okee, misschien minder leuk om na te lezen, maar ik liep zelf over van nostalgie.

    De presentatie zelf was leuk. En het publiek ook. Het is nu een jaar of 9 geleden dat ik voor het laatst op een middelbare school was, maar al die jongens zagen er heel duidelijk NIET uit zoals de geile sletjes die in P60 rondhingen. Ze hadden bijna allemaal een beetje lang-achtig haar, en ik kon echt totaal geen onderscheid maken tussen de heterosuelen en de homosuelen. De jongen die me aanraadde een bepaald toilethokje vooral niet in te gaan, omdat het helemaal ondergekotst was, zag er uit als het type jongen waar je normaal gesproken alleen maar van droomt.

    Het geluid in P60 was heel slecht, maar de band speelde goed, en het was heel tof om Emil eens in actie te zien. Een groepje dronken studenten waren heel duidelijk voor de bassist gekomen, dat was wat minder, maar eigenlijk was het verder een toffe avond.

    Inmiddels heb ik mijn fiets weer terug, en ik ben zelfs weer eens naar de kapper geweest. Ik heb het alleen maar geknipt, niet gebleekt, en ik zit erover te denken om mijn eigen haarkleur weer eens uit te laten groeien. Da's pas een drastische primeur; ik heb al sinds 1998 niet meer mijn eigen haarkleur gehad. Misschien is dit wel het begin van een spirituele fase waarin ik keihard back to basics ga en zelfs allemaal biologische producten ga kopen. Bij de natuurwinkel...

    ...misschien ook niet.

    Ik heb al zeker een uur de muziek van Des'ree aan staan. De laatste keer dat ik zoveel Des'ree luisterde, werkte ik bij een callcenter vlakbij de RAI, en zat ik weleens tegenover een bepaalde STUDent uit Delft; Joost Heemskerk (die ook nog saxofoon speelt ofzo, ik weet het niet precies). Dan was ik weer een of andere goedkope kutverzekering aan het verkopen aan een gewillig slachtoffer, en dan keek Joost me ineens aan en knipoogde hij. Ik kon vervolgens niets meer zeggen, miste mijn sale en ging maar weer even thee zetten in het keukentje. Er zijn flink wat liters thee doorheen gegaan, die avonden. Zoals mijn trouwe sidekick LeFruit al eerder schreef, ,,Ik weet niet of u het aanvoelt, maar dit gaat hier niet goed. We zitten weer dicht tegen borderline aan."

    13-09-05

      19:34:00, by S p r k .   , 134 words  
    Categories: Categorie-loos

    Al 0 dagen niet gefietst!

    ...ik ben sowieso een beetje klaar met het verzinnen van een toepasselijke songtitel bij al mijn stukjes.

    Maar goed. Ik had me echt voorgenomen niet meer over mijn fiets te schrijven. Echt. Ik zat vol goede bedoelingen.

    Maar dan moet natuurlijk niet ineens mijn voorband ontploffen. Terwijl ik in de Spuistraat (waar sowieso al niemand door heeft waar je wel en niet mag lopen en fietsn) moest uitwijken voor een schijttoerist.

    Toevallig las ik in de Libelle dat er in Amsterdam ook een soort ANWB is, maar dan voor fietsen. Dus ik heb bij 118 het nummer opgevraagd, en gebeld. Maar blijkbaar is dat dus alleen tijdens kantooruren. De ANWB werkt toch ook niet alleen tijdens kantooruren? Wat is dit nou weer? Up yours, Fietsfabriek!

    Ik heb me voorgenomen voorlopig maar even niet te fietsen.

      10:24:45, by S p r k .   , 149 words  
    Categories: Categorie-loos

    Drink It In (Heather Nova)

    "Vie" van Knorr is echt het ALLERgoorste dat ik ooit in mijn mond heb gehad. En ik heb al wat vieze dingen in mijn mond gehad. Of bij nader inzien, als ik alles even resumeer, is er 1 ding nog goorder dan Vie; een slokje beschimmelde cola nemen. Dat staat dan per ongeluk nog op je bureau, naast het verse glas cola dat je net voor jezelf hebt ingeschonken.

    Ik heb net ook per ongeluk een beetje Vie 'gemorst'. Dat scheelt weer een slokje! Ik zie nu ook waar het aan ligt; er zit geconcentreerd sap van West-Indische kers in. Dat kan natuurlijk sowieso al nooit goed zijn.

    Lekki ter Smatse is weer helemaal terug op kantoor na d'r baarfestijn. En de bevalling was geen pretje, dat zegt ze er eerlijk bij. Maar, ,,Op een gegeven moment waren ze aan het hechten, en ik lag ondertussen alweer gewoon te bellen."

    11-09-05

      13:31:05, by S p r k .   , 930 words  
    Categories: Categorie-loos

    Lover, You Should Have Come Over (Jeff Buckley)

    Mijn Twentse collega is vanaf deze week officieel met zwangerschapsverlof, en ik heb het direct een stuk drukker gekregen. Of eigenlijk begon dat al vorige week, toen ze haar werkzaamheden ging 'afbouwen' en 'overdragen'. Ik vind het nog steeds oneerlijk dat mannen geen speciaal betaald mannenverlof krijgen, iets met je prostaat ofzo, en dan 4 maanden lang.

    Ineens merkte een collega op dat ik anders wel 40 uur kon gaan werken ipv 36 uur. Ik werkte een paar jaar geleden ook al 40 uur, maar toen besloot ik dat ik voortaan iedere week naar de Trut wilde, en dus op Maandagochtend standaard vrij moest hebben. Dus liet ik mijn contract omzetten naar 36 uur, en klaar.

    Maar goed, nu opperde die collega dat, en begon ik er over na te denken. En eigenlijk leek het me wel wat, maar dan wilde ik wel alsnog Maandag en Vrijdag thuis kunnen werken. Lelystad blijft gewoon een pokke-end weg, en het is heel fijn om 2 dagen per week eens niet de hele dag van die manische en hysterische collega's aan je bureau te krijgen.

    Maar mijn manager vindt het al wat gortig dat ik anderhalve dag in de week thuis werk, laat staan 2 volle dagen. Dus ik ga nu nog voorstellen om dan sowieso iedere Maandag thuis te werken, en dan de ene Vrijdag wel naar kantoor te gaan, en de andere Vrijdag thuis te werken. We zullen zien wat hij ervan zegt.

    Verder ben ik deze week begonnen met zgn. 'nevenactiviteiten'; ik heb een recensie van het nieuwe Goldfrapp album geschreven voor GAY.NL. Volgende keer kan ik best iets meer ingaan op de muziek zelf, dat is wel zo. Maar het begin is er!

    Gisterenavond ben ik eerst naar Land of the Dead geweest. Het leek iedereen een slechte film, maar hij bleek echt HEEL erg tof te zijn. Daarna had ik eigenlijk een housewarming, maar ik had geen flauw idee waar het was, dus besloot ik nog even de stad in te gaan.

    Dus eerst heb ik buiten bij Soho een colaatje gedronken. Toen de ex-Tiener moest plassen, ben ik even met hem meegelopen zodat ik kon kijken wie er allemaal in de Arc waren. Voor de Arc stond iemand een hele fijne jonge z'n fiets vast te zetten. Donker, fantastische ogen, bovengemiddeld prettig gespierd, met een zachtgroen longsleeve shirt dat perfect om zijn lichaam viel. Hij keek me aan en zei ,,Hoi! Hoe is het?". Ik herkende hem totaal niet, zei dat het goed ging ofzo, en liep weer door.

    Maarja, je wil dan toch weten wie zo iemand is, en waarom hij je zomaar aanspreekt terwijl hij met zijn fiets bezig is. Dus een uur lang ben ik door de Arc gelopen, en heb ik buiten gekeken, en ook verderop in de Reguliers, maar ik kon hem niet meer vinden.

    Toen ging ik maar heel gefrustreerd mijn colaatje opdrinken. De anderen wilde even snacken, dus ik liep met ze mee. En terwijl we naar de snackbar tegenover de Exit liepen, zag ik hem weer. Ik twijfelde nog even of ik iets moest doen, overlegde met de ex-Tiener, en toen begon hij alweer weg te lopen! Ik liep dan toch maar achter hem aan, en toen ik dichtbij was raakte ik zijn schouder aan. Hij draaide zich om en...

    ---

    OEH, wat heb ik zin om dit verhaal hier gewoon af te breken en dan pas over een week de rest op te schrijven! Ik heb nooit eens een cliffhanger op mijn weblog!

    ---

    Toen hij zich omdraaide wist ik meteen weer wie het was. 3 jaar geleden was hij ook in Soho, en kwam hij naast me staan. Hij wreef over mijn rug en ik kreeg overal kippenvel (of misschien was dat toen nog kippEvel, ik weet niet precies wanneer de nieuwe spelling is ingegaan). Hij zei dat hij me al vaker in de Soho had gezien, en dat hij me erg leuk vond. We wisselden nummers uit, en uiteindelijk hebben we elkaar een paar keer aan de telefoon gesproken. Hij bleek een professioneel worstelaar te zijn, oorspronkelijk uit Jemen, hij zei de hele tijd dat hij me heel erg leuk vond en dat hij wilde afspreken. Ik was een argwanend kutkind en hield de boot een beetje af. En ineens leek het alsof zijn nummer was afgesloten.

    Maar goed, hij was blij me te zien, en een vriend van hem wilde meteen 2 euro bij me wisselen. Hij vroeg waar ik was geweest, ik vroeg waar hij was geweest, merkte op dat we elkaar 3 jaar niet gezien hadden en voor ik het wist stond zijn nummer weer in mijn telefoon, en vice versa. Ik vroeg of hij nog steeds worstelde, en hij zei dat hij vandaag nog had geworsteld, en had gewonnen. Goedzo. ,,Ik ga nu naar Habibi Ana, maar als je SMSt kan ik om 1 uur bij je zijn." zei hij verlegen, toen ik uitlegde waar ik heden ten dage woonde. ,,Het is aan jou!" voegde hij eraan toe, wederom verlegen, en toen trok ik hem even naar hem toe, want ik vond het aandoenlijk. Ik omhelsde hem, gaf hem 3 zoenen en toen ging hij weg.

    Uiteindelijk heb ik hem geSMSt dat ik moe was en dat ik ging slapen. Toen ik een half uur later zag dat mijn SMSjes waren aangekomen, heb ik hem nog even gebeld. Hij bleek me 3 weken geleden al gezien te hebben, maar hij was toen naar eigen zeggen te verlegen en nerveus om me aan te spreken. Ik zei dat ik hem graag wilde zien, en dat ik hem zou bellen. En toen ging ik voldaan slapen.

      01:37:25, by S p r k .   , 20 words  
    Categories: Categorie-loos

    ...

    Wat voor 'n jeugd heeft iemand gehad, die op MSN dit soort plaatjes tekent?

    Zijn het aliens? Weet iemand het?

    10-09-05

      13:17:20, by S p r k .   , 329 words  
    Categories: Categorie-loos

    Come Clean (Hilary Duff)

    Ik ben inmiddels alweer een tijdje bekend met het fenomeen dat 'Jan' heet. Het Fenomeen dat uberhaupt Geen Kaas Eet (hierna: FuGKE). En met FuGKE heb ik een drietal verfilmingen van boeken van Agatha Christie gekeken. Films die FuGKE ook al keek toen hij jong was.

    Tijdens het bekijken van de film "Evil Under The Sun" merkte FuGKE ineens op ,,Hey, het is me nooit eerder opgevallen dat die ene man best een beetje homoseksueel overkomt!"

    En dat is interessante materie. Kijk maar even naar wat screenshots, en ga bij jezelf na of je op, zeg, 12-jarige leeftijd al door zou hebben gehad dat deze man 'van de roze driehoek' is.

    Of nee, laten we beginnen met de eerste dode uit de film, gewoon omdat ze er zo lekker bij ligt.

    En dan nu de andere screenshots.


    Meisje, ik weet niet waar JIJ je ontharingscreme koopt, maar je bent een dief van je eigen portemonnee!


    Ik zwaai zelf altijd graag naar mensen in rondvaartboten, om te kijken hoeveel mensen terugzwaaien!


    Er zwaaiden maar 3 mensen terug! Ik ben helemaal verklempt...


    ...zonder mijn Schogetten had ik niets meer om voor te leven!


    Oh, jij hebt een veel fleurigere doek om je hoofd! Ik kijk even of ik een badjas heb die daar beter bij kleurt!


    Want je kunt beter een badjas teveel bij je hebben, dan een badjas te weinig, zeg ik altijd! En je moet je eige kietelen! Hoe is het met je zus?


    Ik vind het altijd prettig om in de door mijzelf ontworpen badpakken wat ruimte over te laten voor extra ventilatie!


    Ik vraag me overigens af of deze motor wel werkt, ik zie nergens een knopje om hem te starten, of een touwtje waar je aan kunt trekken.


    Nou, ik heb anders nergens een bordje gezien waarop stond dat je op dit terras niet mag roken, hoor!

    ...Precies.

    Verder doet FuGKE graag aan sport (filmpje, 1,4mb), verzamelt hij wilde meubelstukken (filmpje, 7,2mb) en kwijtgeraakte tijdschriften (filmpje, 6,3mb).

    03-09-05

      17:08:33, by S p r k .   , 373 words  
    Categories: Categorie-loos

    Chicago (Sufjan Stevens)

    Gisteren vierde LeFruit zijn 23ste verjaardag in de Bijlmer. Ik werd al de hele tijd geraadpleegd voor allerlei cadeautips, en uiteindelijk heeft 'ie o.a. een aantal avondjes uit gekregen, waaronder een concert van Roisin Murphy van mij, een avondje Beauty & the Beast van Bram, en een avondje Brigitte Kaandorp met Brammetje (en ik mag ook mee!).

    Op een gegeven moment liepen de gemoederen hoog op en besloten LeFruit en aangeschoten Obbie even aan elkaar te laten zien dat ze heus wel allebei zangles hebben gehad. Ze hebben allebei duidelijk gouden keeltjes, ondanks dat er al flink wat niet nader te noemen substanties doorheen zijn gegleden.

    Ziehier het resultaat (kun je heus wel met Quicktime en Realplayer afspelen). Eventuele onzuiverheden MOETEN wel liggen aan mijn gebrekkige GSM!

    Vandaag ben ik samen met Coty naar de ALDI gegaan. Kodak moment!

    Ik heb me weer verbaasd over het assortiment van de ALDI. Ik ben op dit moment wel even klaar met de ALDInoontjes, maar ik heb nu een spannende magnetronmaaltijd aangeschaft (die blijkbaar NIET in de koelkast hoeft!) en goedkope chocolademelk en een pot chocoladepasta, zodat ik zelf 'nutella/banaan/cocos'-tosti's kan maken. Want mijn idee van gisteren, om een tosti met ossenworst te bedenken (de zgn. Ossenworsti) heb ik toch maar even op de lange baan geschoven.

    Na ons ALDI-adventure heeft Coty me ook nog geintroduceerd in de wondere wereld van Sufjan Stevens. Een man die blijkbaar 2 CDs per jaar maakt, en over iedere staat in Amerika een CD wil maken. Ik zeg; succes! Z'n Illinois CD is heel tof en moet ik eigenlijk gewoon bestellen (zoals ik nu ook 2 Camille CDs heb besteld). Het nummer Chicago is echt fanTAStisch. Ik ben er alleen nog niet uit of hij wel of niet zwaar religieus is. Het zou niet de eerste keer zijn dat ik Christian Rock verwar met muziek waar ik WEL naar luister.

    En Coty wees me ook op een website, waar de BESTE MEEST VERSLAVENDE ANIMATIE OOIT op staat. Je MOET er op klikken en je MOET het minstens een half uur aan laten staan. Je wilt niet weten hoeveel vrijwillige bijdragen aan het RIAGG (a € 10,88) je ermee kunt uitsparen. Red jezelf, KLIK HIER (met dank aan www.weebls-stuff.com)!