Archives for: September 2007

    28-09-07

      00:42:23, by S p r k .   , 856 words  
    Categories: Categorie-loos

    Nou, he, even lekker bijkletsen!

    Jeetje, wat een dag vandaag! Nu ik erop terugkijk vind ik het eigenlijk een wonder dat ik mijn keel niet per ongeluk heb doorgesneden tijdens het scheren. Ik blik even terug, gaat u mee?

    Om te beginnen (scroll door naar het dikgedrukte 'korte versie' als u geen computernerd bent) besloot ik mijn Mac Mini op kantoor opnieuw te installeren. Hij stuurde namelijk verkeerde printopdrachten naar de labelprinter, en de-installeren en opnieuw installeren van die bewuste labelprinter maakte niks uit. Aan de labelprinter lag het niet want die was a) gloednieuw en b) werkte het op een andere mac gewoon wél! Zelfs als ik de labelprinter aan die andere Mac hing, de printer via het netwerk deelde en dán vanaf mijn computer de printopdracht naar de labelprinter stuurde, kwamen de labels er nog verneukt uit. Ik zag mezelf al voortaan alle adressen handmatig op de enveloppen schrijven en dat dan alle poststukken kwijt raakten door mijn niet altijd leesbare handschrift. Geen fijn idee, dus vandaar de her-installatie. Dat ging in eerste instantie goed, maar toen bleek ik alles in het Nederlands te hebben geïnstalleerd terwijl ik juist Engels gewend ben. Bovendien had ik mijn programmabestanden (met preferences, adresboeken, noem alles maar op) gebackupt en al die paden linkten naar Engelstalige folders (zoals 'library' ipv 'bibliotheek') dus móest ik ook wel weer een Engelstalige OS installeren. Helaas, bij het installeren van de Engelse versie kreeg ik (herhaaldelijk) een foutmelding waar zelfs de aardige meneer van de Apple helpdesk geen raad mee wist (iets met 'panic' en 'kernel' - als zelfs een computer in paniek raakt is er duidelijk stront aan de knikker). Die Apple medewerker heeft me overigens niet eerst heel indringend gevraagd of mijn Mac Mini nog wel binnen de garantie viel enzo, dat viel me dan wel weer mee. Maar goed, hij was dus wel mooi stuk en ik kon er niks meer aan doen.

    Korte versie: mijn computer op kantoor ging stuk. Dus kon ik naar de Apple Store om mijn Mac Mini in te leveren. Zonde.

    Daarna heb ik maar even een PC geleend zodat ik de komende 2 weken in ieder geval redelijk verder kan met mijn werk. Snoeren bleken te kort, en in mijn frustratie en onwetendheid (ik dacht dat er nog heel veel snoer over was bij een bepaalde stekkerdoos) heb ik ergens te hard aan getrokken en een stop laten doorslaan, waarna ik een sowieso altijd erg vocaal aanwezige collega van beneden heel hard ,,KUT!" hoorde roepen. Hopelijk was 'ie niet iets belangrijks aan het programmeren.

    Maar goed, PC neergezet, m'n mail weer aan de praat gekregen en ik was alweer druk bezig met het verder inplannen van het novembernummer, toen ik beneden een glaasje cola ben gaan halen. Bij het terug naar boven lopen ging ik bijna onderuit, waardoor ik cola morste enzo.

    Toen ik naar huis fietste nam ik een bepaalde bocht iets te scherp en ben ik (mede doordat mijn voorband iets te zacht was) toch maar even van mijn fiets gelazerd. Wel fijn om te weten dat je ook van je fiets kunt vallen zónder je vingers te breken. Toch jammer dat het gebeurde onder toeziend oog van een hele horde voor-de-open-brug-wachtende fietsers.

    Vanavond ben ik sushi gaan eten met Emil en Maurits, altijd gezellig. Maurits vroeg aan de serveerster ,,Hebben jullie Heineken bier? Of in ieder geval gewoon Westers bier? Normaal bier?" en dat vulde ik aan met ,,Dus niet van dat 'we are the world, we are the children'- bier..." Even later tijdens wild gesticuleren heb ik dus wel zijn glas bier over mezelf heen gegooid.

    Verdere schade is me tot nu toe nog niet opgevallen, maar dat is maar beter ook. Hopelijk was het een eendagsding en maak ik morgen geen dingen meer stuk.

    Ik vind het overigens ergens wel effectief dat we zo met z'n allen bezig zijn om alle zeeën leeg te vissen. De ijskappen smelten, het waterpeil stijgt, maar als we alvast alle vis uit de zee halen scheelt dat natuurlijk ook weer massa en hoeven we ons voorlopig nog geen zorgen te maken over overstromingen en dergelijke. Zie je, ik denk wel mee met de wereld!

    Ik vind nog steeds dat we een groot kanaal dwars door Afrika moeten graven (is nog goed voor de plaatselijke werkgelegenheid ook!), zodat daar wat overbodig zeewater doorheen kan stromen. Een soort kransslagader. En dan kunnen de individuele Afrikaanse landen daar zelf hun eigen kleinere adertjes naartoe graven, en ergens tijdens al die stroming wordt dat zoute water vast wel zoet. Hup, redelijk schoon drinkwater voor iedereen (in ieder geval alvast beter dan wat ze in sommige landen nu uit de waterput tanken), en misschien kunnen ze dan ook eens wat aan landbouw gaan doen daar, met al dat water. Ik zit vol met goede ideetjes zo om kwart voor 1 's nachts.

    Oh en begin deze week was ik heel raar ziek en toen had ik qua pijnstilling voor de koorts alleen nog maar Paracetamol in zetpil variant. Je zult begrijpen dat ik er een dolle paar dagen van heb gemaakt.

    Zo, nu ben je weer helemaal bij!

    22-09-07

      13:57:16, by S p r k .   , 24 words  
    Categories: Categorie-loos

    Yvette d'r contract moet binnenkort verlengd worden, dus...

    Oh én ze heeft meegedaan aan het nieuwe Veronica tv-programma Roadrun. Zie hieronder:

    En nu iets groter de specifieke quote waar het om gaat:

    12-09-07

      19:39:50, by S p r k .   , 12 words  
    Categories: Categorie-loos

    Misschien wel één van de beste dingen...

    ...die ik OOIT heb gezien (dank je wel Maurits!)

    [youtube]kHmvkRoEowc[/youtube]

    10-09-07

      02:08:58, by S p r k .   , 94 words  
    Categories: Zoektermen

    Het is weer zoektermen-tijd!

    Mijn favorieten in bold!

    woestijnratten standje
    landingsbaan poesje
    wat moet je niet doen als iemand uitglijd in de badkamer
    maillot zetpil
    wild vlees vagina
    bloedneus parkiet
    de jeugd verloederd 2007
    downsyndroom modeshow
    Patty, die in het complot zat, moest nodig naar de wc.
    gevatte opmerking in genante situatie
    groenten in je kut
    groenten in mijn kut
    groenten in de kut
    wat zijn spekkoeken
    je zit aan mijn poesje
    oogoperatie buitenland is mislukt geen ziekenhuis wil mij helpen
    zwanger van een aap
    hoe maak ik een badkamerplafond
    hm paaltjes wat betekenen de lettres li of re

    09-09-07

      20:40:19, by S p r k .   , 29 words  
    Categories: Categorie-loos

    Vaarwel, Chimichurri...

    Ik zit met vochtige ogen mijn állerlaatste pak Knorr Wereldgerechten: Chimichurri op te eten. Volgens mij is het uit de handel genomen.

    Tijd om Knorr een briefje te schrijven...

      15:11:22, by S p r k .   , 668 words  
    Categories: Categorie-loos

    Boodschappen met Fleurda

    Gisteren ben ik met Fleur (het meisje van het spinnenfilmpje) naar de Lidl gegaan. Ze wist niet waar hij was, dus ik besloot een goede daad te doen door haar de weg te wijzen. En toen kwam ik erachter dat Fleur echt een meisjes-meisje is.

    Eerst fietsten we langs een straat waar ze deze week naar een huis gaat kijken. ,,Oh! Zullen we hier stoppen, want hier moet ik volgende week naar een huis kijken en dan kan ik de buurt alvast verkennen!" zei ze op zeurderige toon. Een toon die bij hetero mannen waarschijnlijk wel werkt, maar bij mij dus niet, want ik hoef niet zo nodig over Fleur heen. Komt door d'r vagina enzo. ,,Nee, we gaan eerst naar de Lidl." antwoordde ik ,,Maar misschien op de terugweg!" Ik hoopte natuurlijk dat ze het tegen die tijd alláng vergeten zou zijn.

    Toen kwamen we langs een kringloopwinkel en was ze niet meer te stoppen. De Lidl was zo'n 100 meter verderop maar ik zei ,,Het is nog een kwartier fietsen, laten we eerst even daar naartoe gaan. Straks is de ossenworst op!" Ze wilde er niets van weten. We moesten naar binnen. Iedere hal, iedere afdeling, ieder lelijk jaren 70 tafeltje werd grondig bekeken. Na een kwartier (!!) kwam ze naar me toe en zei ze iets dat ik altijd roep als ik in het non-food gedeelte van de V&D ben. ,,Jammer dat ze hier alleen maar lelijke dingen hebben, anders zou je je echt helemaal scheel kunnen kopen!" En toen mochten we eindelijk naar de Lidl.

    In de Lidl werd ieder (ieder!) product grondig bestudeerd. Bijvoorbeeld: voor mij is een groenteafdeling altijd vergelijkbaar met een vreemd iemand die naast je in de lift staat. Je bent heel even dicht bij elkaar, je bent je bewust van elkaars bestaan, maar je probeert elkaar zoveel mogelijk onopvallend te negeren en je bent allebei opgelucht als het ongemakkelijke samenzijn weer voorbij is. En Fleur koopt gewoon tuinkers. Tuinkers! ,,Is zo lekker op een broodje kaas!" Ik deed voor de vorm een pakje cherry tomaten in mijn karretje.

    Boodschappen doen met Fleur deed me denken aan de laatste keer dat ik met mijn moeder naar IKEA ben geweest. Ze was toen al behoorlijk aan de chemo geweest en zwak enzo, dus we hadden haar in een IKEA-rolstoel gezet. Op zich wel voordelig, want mijn moeder hield er ook van om iedere afdeling grondig en langdurig in zich op te nemen, en nu ze in die rolstoel zat konden we haar gewoon wegrollen als het ons te lang duurde. Maar dan greep ze zich ineens heel stevig vast aan een rek met vilten onderzetters ofzo.

    Nouja, het punt dat ik wil maken is; het duurde héél lang om met Fleur door de Lidl te gaan en op een gegeven moment kon ik haar alleen nog maar Fleurda noemen. Bij de kassa waren we een beetje voor de grap aan het ruziën omdat ik al haar boodschappen alvast op de lopende band legde terwijl zij alleen maar toekeek en toen zei de vrouw achter ons ,,Wees blij dat je nog met elkaar boodschappen kan doen! Ik kan al heel lang geen boodschappen meer met mijn man doen." Of dat betekende dat haar man dood of heel ziek was, of dat er de laatste paar keer dat ze samen boodschappen hadden gedaan serieus gewonden waren gevallen, was me niet geheel duidelijk.

    Op de terugweg was Fleur helaas niet vergeten dat ze nog steeds in die ene straat wilde gaan kijken, maar ik fietste stug door, waarop ze me een 'stomme homo' noemde. Fair enough.

    Vanochtend werd ik wakker geSMSt. De eieren, kaas en katenspek die Fleur gisteren had gekocht, waren omgetoverd in een feestontbijt. Dat was dan wel weer heel fijn. Ik ben in een geïmproviseerde pyjama 2 deuren verderop naar binnen gegaan en we hebben op Net5 een serie gekeken over een vrouw die ineens haar neefjes en nichtjes in huis moet nemen omdat d'r zus is omgekomen. Knus.

    08-09-07

      15:44:34, by S p r k .   , 29 words  
    Categories: Categorie-loos

    Vakantiefilmpie

    Buurvrouw Ron, bekend van het tv-programma 'Vinger in de koe', heeft een registratie van de vakantie gemaakt. En die is eigenlijk inderdaad wel heel leuk ja.

    [youtube]DtjxoQsnOfo[/youtube]

    07-09-07

      11:47:42, by S p r k .   , 23 words  
    Categories: Categorie-loos

    From the old (mail)box

    ...uit een HEEL oud mailtje aan de muziekrecensent van Gay&Night:

    ,,Wie is overigens jouw contactpersoon bij Sony? Dus eigenlijk je 'contactperSONY'?"

    06-09-07

      17:31:44, by S p r k .   , 287 words  
    Categories: Categorie-loos

    Universal zijn hoeren

    We hebben in het volgende nummer van Gay&Night een (overigens leuk om te lezen, echt waar) interview met Matt Damon, o.a. ter promotie van zijn nieuwe film The Bourne Ultimatum. We zijn een non-profit blad dat gratis verspreid wordt, dus we zijn voor beeldmateriaal afhankelijk van gratis beeldmateriaal dat we rechtenvrij mogen gebruiken... Wat tot nu toe overigens eigenlijk nooit een probleem is geweest.

    Van Matt Damon zijn op Image.Net, het door Universal gebruikte medium voor fotodistributie, tientallen foto's te vinden. Foto's uit de film, maar ook hele mooie geposeerde foto's. De filmfoto's (stills) kun je zomaar downloaden voor gebruik (als je de naam van de fotograaf er maar bij vermeldt). Voor de geposeerde foto's moet je eerst toestemming krijgen van Universal.

    Aangezien we een artikel van 4 pagina's hebben en Matt Damon mogelijk ook op de cover wilden zetten, leek het me geen probleem om ook goede geposeerde foto's te krijgen. Ik had al een paar geschikte foto's uitgezocht en om grotere, voor drukwerk geschikte versies opgevraagd. Maar toen duidelijk werd dat het voor GAY&Night was, kregen we het volgende mailtje terug:

    ,,Beste Martijn,

    We hebben van ons hoofdkantoor te horen gekregen dat de speciale fotografie helaas niet voor jullie magazine gebruikt mag worden. Kan je iets met de fotografie uit de film? Sorry!"

    Pardon? Natuurlijk werd er niet expliciet bijgezegd dat een grote filmmaatschappij hun goede foto's liever niet ter beschikking stellen aan een 'flikkerblaadje', maar daar komt het wel op neer. Ik zou het liefst alle vragen over de film uit het interview knippen en het artikel van 4 pagina's verminderen naar 2. Dat komt qua planning alleen niet zo goed uit.

    Ik heb er eigenlijk maar één woord voor: BAH!

    05-09-07

      18:36:11, by S p r k .   , 308 words  
    Categories: Categorie-loos

    Nouja!

    Ik heb vanmiddag bij de Albert Heijn op de Westermarkt voor 2 euro 2 kilo kip gekocht! Kippenpoten eigenlijk, met een soort kruidig sausje erbij. Voor 1 euro per kilo! Nouja!

    Ik heb nog helemaal aan de bijbehorende meneer gevraagd of er geen kankerverwekkende stoffen in zaten. ,,Nee meneer." zei hij. ,,Het enige addertje onder het gras is dat u het mee naar huis moet nemen en in de oven moet zetten." Nou, dat liet ik me natuurlijk geen twee keer zeggen, want ik héb een huis en ik héb een oven! En als het goed is komt er vanavond ook iemand langs die wel een kippenpootje lust (maar anders is er altijd nog buurvrouw Fleur, die eet echt álles).

    Ik was maandag ook in de Albert Heijn, even boodschappen doen voor tijdens de lunch. Bij de kassa bleek dat ik mijn bonuskaart was vergeten. En ik had juist allemaal bonusbrood gekocht! Gelukkig schoot de kassière me te hulp. En als een soort Fifth Officer Lowe uit Titanic (,,Is there anyone alive out there?") riep ze ,,Heeft iemand een bonuskaart voor deze meneer?" Bijna wanhopig, alsof ik alleen met een bonuskaart aan een gewisse dood zou kunnen ontsnappen. En zij ook.

    Een meisje dat verderop in de rij stond had door dat dit echt een moment was om actie te ondernemen en ze gaf me haar sleutelbos-met-bonuskaart. Ik legde de sleutelbos klaar, de kassière scande de bonuskaart en legde de sleutelbos weer terug, waarop ik de sleutelbos pakte en in mijn zak stak. Toen begon de kassiére heel, maar echt héél hard te lachen. Belachelijk hard. Ik had mijn fout al snel door, de sleutelbos van het meisje alweer teruggegeven en ,,En ik kom ook meteen bij je wonen!" gezegd, maar de kassière zat echt even vast in d'r eigen manische momentje.

    Nouja.

      14:46:20, by S p r k .   , 7 words  
    Categories: Categorie-loos

    Buitenpoes

    Na het overweldigende succes van:

    Nu ook:

    04-09-07

      12:36:18, by S p r k .   , 68 words  
    Categories: Categorie-loos

    Wie Bel Ik?

    In het kader van lijstjes en allerhande interessante maar niet per sé nuttige dingen, hierbij een soort Mini People's Choice Awards voor de mensen die ik het meest gebeld heb volgens mijn vorige T-Mobile factuur:

    Naam (aantal keer)
    Richard (28)
    Evert (20)
    Maurits (18)
    Tjandra (15)
    Ron (14)
    Emil (12)
    Luke (12)
    Loesje (12)
    Sebas (12)
    Charlotte (12)

    Ik weet zelf ook niet precies wat van dit lijstje te leren valt, maar ik vond het desalniettemin best interessant.

    03-09-07

      20:59:28, by S p r k .   , 19 words  
    Categories: Categorie-loos

    Spinnetje Spinnetje aan de wand

    ...en wie moest mijn buurmeisje Fleur wéér redden van een gewisse ondergang?

    [youtube]yd2o21l0sFw[/youtube]

      01:14:52, by S p r k .   , 804 words  
    Categories: Categorie-loos

    Terug van le vacance

    Ik ben gisterennacht weer teruggekomen van vakantie. Het was niet zo hysterisch leuk als vorig jaar. Dat het niet dezelfde vakantie als vorig jaar zou worden stond al vast. Ik bedoel, dit jaar zou ik sowieso geen smsje krijgen dat er ineens bijna 13.000 euro Scarlet oprotpremie op mijn rekening was bijgeschreven. Domper! De groep was nét iets te groot en als je een week lang op elkaars lip zit ga je je toch sneller ergeren aan bepaalde dingen die mensen doen. Maar goed, even resumeren.

    Op de avond voor vertrek had ik om 22:00 uur nóg niet ingepakt. Ik had Monopoly gespeeld met Ron en Sebastiaan en ik was wat achter mijn computer gaan hangen. Ineens kreeg ik te horen dat ik voor mijn vakantie nog een telefonisch interview met My Brightest Diamond kon doen. Maar dan moest het wel binnen 10 minuten plaatsvinden. Dus besloot ik snel naar kantoor te fietsen. Helaas was mijn achterband lek, maarja, ik moest toch fietsen, dus heb ik mijn band en velg maar kapot gefietst. Lossen we morgen wel weer op. Uiteindelijk lag ik rond een uur of 2 in bed. Het was eigenlijk te warm om goed te kunnen slapen, en ik moest er om 8 uur alweer uit.

    Ik zal me niet teveel uitlaten over de dingen die ik stom of minder leuk vond aan deze vakantie. Maar ik heb er alvast drie hoofdstukken in mijn nog te verschijnen autobiografie voor gereserveerd. Ik denk dat ik de klassieke fout heb gemaakt om te verwachten dat iets dat vorig jaar geweldig was, dit jaar weer minstens net zo leuk zou zijn. Maar ik heb vaak genoeg gelachen, of anderen aan het lachen gemaakt. De songtekst van Alegria en de Overture van de live CD van Barbra Streisand zullen nooit meer hetzelfde zijn.

    Vorig jaar was ik, samen met Peter, een beetje de persoon die de boodschappen regelde en zorgde dat er genoeg lekkere dingen in huis waren enzo. Misschien een beetje teveel lekkere dingen, maar hey, je bent op vakantie. Live a little. Kun je thuis weer aan de goedkope Aldi lasagne. Dit jaar was dat een beetje anders, met als resultaat dat er ALTIJD een soort pasta'salade' op tafel stond. And I use the term loosely. Het was gekookte pasta met mayo (of yoghurt!) en rode ui. PUNT. Ik heb in het begin nog wel een paar keer aangeboden om te helpen, maar werd meerdere keren de keuken uitgebonjourd, dus de rest van de week bestonden mijn huishoudelijke bijdragen vooral aan het dekken van de tafel en het in- en uitruimen van de vaatwasser. Ach ja, dat is ook een manier om de week door te komen. Het rode tapenadeprutje dat ik helaas pas op donderdag ontdekte heeft me voedseltechnisch de laatste paar dagen door gesleept.

    Ik vond het fijn dat Evert mee was, want we zien elkaar eigenlijk helemaal niet zoveel meer. Hij heeft wel nog steeds een walgelijke muzieksmaak, die in de auto op de heenweg enkele uren tentoon werd gesteld. Maar uiteindelijk was hij degene die - goddank - de iPod van Peter loskoppelde en de mijne of die van zichzelf aansloot. En zo kon worden voorkomen dat we de hele week naar Celine Dion, Lara Fabian, Cirque de Soleil en Gotan Project zouden luisteren. Ik zou ooit graag mijn eigen cd-winkel openen, alleen om dat soort schijtmuziek NIET in mijn assortiment op te nemen.

    Ik vond het ook heel leuk om met Robin op vakantie te zijn. En ik denk dat, als we niet met elkaar op vakantie zouden zijn geweest, ons contact heel abstract was gebleven. Maar nu zie ik ons nog wel knus een avondje Rummy spelen of de Tovenaar van Oz kijken. En ik heb fijn gezwommen enzo. Ik ben meerdere keren gefilmd en gefotografeerd in mijn zwembroek. Vorig jaar was ik heel panisch dat er beelden van mijn halfnaakte bodij op internet zouden verschijnen en was er een soort embargo op al het beeldmateriaal. Dit jaar kan het me niet zoveel schelen eigenlijk. Dus er zal binnenkort wel een filmpje op YouTube komen waarop ik in zwarte zwemslip en een zwembad schepnetje als accesoire de bridge van Kylie's Your Disco Need You uitbeeld. Hopelijk kan ik die foto's en beelden ooit nog gebruiken als 'voor'-materiaal. Hopelijk.

    En nu ben ik weer thuis. Mijn eigen bedje slaapt héél fijn, mijn eigen douche doucht héél lekker en Poekie is hysterisch enthousiast dat ik er weer ben. Toen ik binnenkwam miauwde ze met een hele andere intonatie dan gebruikelijk, wat écht klonk als dis, c'est toi Martijn? Ik vond het heel lief allemaal, en ze was zowaar heel even knuffelig, en ik bedacht dat ik Poekie eigenlijk toch maar niet moest wegdoen. Tot ze even later besloot een half uur lang non-stop te miauwen en mijn hele vest onder de kattenharen zat.