Archives for: October 2007

    30-10-07

      21:45:35, by S p r k .   , 795 words  
    Categories: Categorie-loos

    En Inge de Meulenmeester is een ontwerpster hoor ik net!

    Vandaag draaide de hele dag om een meeting van een uurtje in Antwerpen. De bedrijfsleider van volgens mij de grootste gay club in Antwerpen had me uitgenodigd om langs te komen om eerst samen te lunchen en dan een meeting te hebben met wat Antwerpse horecamensen. Ik besloot alvast de treintijd goed te benutten door nu eindelijk eens die losgeraakte knoop terug te zetten op mijn winterjas. Door een probleem met de locomotief kwam ik uiteindelijk een half uur te laat aan in Antwerpen. Nu ben ik daar op zich weleens eerder geweest. Eén keertje als klein Martijntje, bijvoorbeeld. En ik ben een keer op mijn 16e soort van weggelopen.

    Nouja, niet echt weggelopen, met dramatische taferelen en tienerprostitutie enzo... Maar ik was aan het genezen van de ziekte van Pfeiffer en was al héél lang het huis niet meer uit geweest. Mijn moeder was een weekendje weg naar Duitsland. Dus toen een aardige Belg op internet aan me vroeg of ik zin had om een weekendje naar Antwerpen te komen, zei ik tegen mijn vader ,,Ik slaap een weekendje bij een vriend!" en dat was dat. Zou ik nu nooit meer doen, overigens. Had ik achteraf ook beter niet kúnnen doen, want toen ik thuiskwam had ik een koortslip. En dat is overigens de enige keer in mijn leven (tot nu toe) dat ik ooit een koortslip heb gehad. Raar is dat.

    Hoe dan ook... Ik ging dus naar Antwerpen voor een meeting.

    Laat ik je eerst even vertellen over de zgn. Ops Tour bij mijn eerste serieuze werkgever One.Tel (die door één van mijn voormalige managers foutief 'UPS tour' genoemd werd omdat hij niet door had dat 'ops' in dit geval een afkorting was van 'operations'). One.Tel was een Australisch telecombedrijf en eens in het half jaar kwamen de oprichters en andere prominente leden van de directie langs op het kantoor in Amsterdam. Op die dag moesten alle bureau's netter dan net zijn, er werden soms speciaal voor de gelegenheid nepplanten aangerukt en het hele bedrijf was in rep en roer. Ik maakte onderdeel uit van het marketing team, maar ik heb nog nooit een presentatie tijdens een Ops Tour hoeven houden. Daar was ik gelukkig niet hooggeplaatst genoeg voor.

    Ik heb het wel een paar keer van een afstandje mogen aanschouwen, en geloof me, als ik moest kiezen tussen 'een presentatie houden tijdens Ops Tour' of 'in Amerika ondervraagd worden wegens verdenking van terroristische activiteiten' zou ik persoonlijk voor het laatste kiezen. De directie ging op een rijtje zitten, en daar stond je dan, met je whiteboard en al dan niet werkende boardmarker. Het bedrijf hield niet van papier en flap-over apparaten, dus het was de bedoeling dat je AL je cijfers uit je HOOFD kende. En als je dingen NIET wist, was je de klos, de lul, het zakje, nog niet jarig, etc. Er zijn weleens mensen aan het einde van een Ops Tour op staande voet ontslagen. Meer dan eens, overigens. Melle, één van de meest intelligente jongens die bij One.Tel rondliep, zo niet dé meest intelligente, is zelfs een keer door één van de directieleden aan het HUILEN gemaakt tijdens een Ops Tour. Aan het HUILEN! Toen werd bij hoge uitzondering de Ops Tour even onderbroken zodat Melle zichzelf weer even bijeen kon rapen.

    Ik bedoel maar.

    Om een heel lang verhaal kort te maken; ik heb het 'worst case scenario' van 'een presenatie geven' of 'praten voor een groep mensen' van redelijk dichtbij meegemaakt. Maar ik heb mensen zich daar ook weer uit zien lullen. En gezien hoe mensen alvast antwoord gaven op vragen die nog gesteld moesten worden. Hoe mensen op gepaste tijden hun charmes in de strijd gooiden.

    Dat alles hield ik goed in mijn achterhoofd toen ik vanmiddag in het centrum van Antwerpen een ruimte binnenstapte met een stuk of 10 horeca uitbaters, hotel eigenaren en mensen die voor de stad zelf werken. Ik had verwacht dat ik een meeting zou hebben met maximaal 5 mensen, iets zou vertellen over de advertentiemogelijkheden van Gay&Night en klaar. Dus toen ik aan het hoofd van de tafel ging zitten dacht ik wel even ,,Goh, dit zijn best wat meer mensen, dit zou ik best weleens kunnen verneuken." Maar het ging gewoon goed! Ik vertelde heel professioneel over de pijlers van het blad, de doelgroep, de inhoud, wat de mogelijkheden zijn voor mensen die iets meer willen dan alleen een advertentie plaatsen, ik maakte af en toe een grapje - alles! Dus toen ik de meeting weer verliet was ik best wel trots.

    En toen ging ik thuis een eitje bakken en bleek ik na het afwassen de koekenpan niet goed afgespoeld te hebben, want mijn eitje smaakte een beetje vies naar zeepsop.

    28-10-07

      15:01:48, by S p r k .   , 273 words  
    Categories: Categorie-loos

    Het kan nog vlotter (vond ik wel leuk gevonden)

    Diep in mijn hart ben ik ergens TOCH een klusser. Sinds de Oud-Hollandsche Spelletjesavond van vorige week was mijn toilet een beetje stuk. Normaal gesproken loopt de stortbak vol met water en als 'ie vol is komt de vlotter bovendrijven en dan wordt de watertoevoer gestopt. Maar er was een heel klein dingetje van de vlotter afgebroken, waardoor de watertoevoer niet meer werd gestopt.

    Ik heb het eerst allemaal nog geprobeerd te lijmen, maar een heel klein afgebroken brokje plastic krijg je natuurlijk nooit meer muurvast terug op z'n plaats. Dus deze week heb ik steeds als ik naar het toilet ging, van tevoren het kraantje open gezet, daarna doorgetrokken en dan het kraantje weer dicht gedraaid.

    Gisteren heb ik dan eindelijk actie ondernomen. Ik heb wel eerst even mijn broer gebeld voor info (hij heeft het toilet destijds tenslotte ook geïnstalleerd). Ik wilde eigenlijk al m'n hele stortbak meenemen naar een bouwmarkt en dan hopelijk een identieke nieuwe kopen. Maar je blijkt ook gewoon een losse vlotter te kunnen kopen, dus dat heb ik gedaan. Thuis heb ik die onder begeleiding van het 'Nico gaat klussen'-muziekje van Eigen Huis & Tuin zelf geïnstalleerd en nu werkt alles weer perfect. En de nieuwe vlotter zorgt er ook nog voor dat mijn stortbak minder vol loopt dan vroeger, waardoor ik ook weer een waterbesparend steentje bijdraag aan het milieu.

    ...of voortaan 5 minuten langer kan douchen. Waarschijnlijk dat laatste.

    Tenslotte wil ik iedereen aanmoedigen om The Impossible Quiz te doen. Het is fantastisch. Ik heb mezelf na anderhalf uur van de computer weg moeten sleuren, omdat ik het per sé uit wilde spelen...

    26-10-07

      09:48:57, by S p r k .   , 30 words  
    Categories: Categorie-loos

    In The Afternoon

    winter came by my bedroom today
    falling in rows and covering the lane
    morning shone on my windows today
    passing the time I slumbered away
    to kill all the day

    18-10-07

      23:04:24, by S p r k .   , 600 words  
    Categories: Categorie-loos

    Help me make it through the night enzo...

    18 oktober. Vandaag zou mijn moeder 65 zijn geworden. Ik denk al de hele dag aan haar. Ik vraag me af wat er vandaag zou zijn gebeurd als mijn moeder nooit ziek was geworden en als ze er nu dus nog gewoon was geweest. Er zou vast wel een feestje geweest zijn, misschien zelfs wel in een zaaltje ofzo, met allemaal mensen die ik niet goed ken. Mijn broer en ik zouden grapjes maken over dat mijn moeder waarschijnlijk figuranten had ingehuurd, omdat we de helft van de mensen nooit eerder hadden gezien. Zo was het in ieder geval wel toen mijn ouders jaren geleden hun zoveelste huwelijksjubileum vierden. Ik zou misschien zelfs wel een speech hebben gehouden, over de positieve kanten van het ouder worden. Dat je eindelijk je 65+ pas voor het openbaar vervoer krijgt, bijvoorbeeld.

    Ik moet zeggen dat ik volgens mij inmiddels wel redelijk verwerkt heb dat mijn moeder is overleden. Als ik nieuwe mensen leer kennen en uiteindelijk ter sprake komt dat mijn moeder er niet meer is (en dat komt toch wel regelmatig ter sprake, het is een behoorlijk definiërend moment in m'n leven geweest), hoor ik vaak dat de ander niet meer verder zou kunnen als hun eigen moeder er niet meer zou zijn. Dat ze niet weten wat ze met zichzelf aan zouden moeten.

    In de praktijk werkt het natuurlijk niet zo. Als er iets naars gebeurt in je leven, is het in eerste instantie natuurlijk wel een schok, maar uiteindelijk leer je om ermee om te gaan en ga je weer verder. Ik heb het ooit, in half beschonken toestand, uitgelegd als een rivier. Eerst is er niks aan de hand, stroomt het water gewoon lekker door, al dan niet vervuild. En ineens valt er een rotsblok in. In eerste instantie zijn er natuurlijk overal spetters, een harde plons en misschien wel een vermorzelde vis die op het verkeerde moment op de verkeerde plaats was... Maar uiteindelijk stroomt het water gewoon weer verder. En die rots ligt er wel, het water moet voortaan altijd óm de rots heen, maar het blijft hoe dan ook stromen.

    Ik denk dat het ook heeft geholpen dat ik me uiteindelijk ben gaan realiseren dat het verliezen van een dierbare veel minder zwart/wit is dan je aanvankelijk denkt. Tuurlijk, je kunt iemand niet meer even opbellen, er concreet een gesprek mee hebben of iemand in de IKEA wegsleuren bij een bepaald rek met keukengerei. Maar iemand die jarenlang onderdeel uit heeft gemaakt van je leven, blijft op de één of andere manier toch bij je. Op willekeurige momenten komt er ineens een herinnering naar boven, of hoor je een liedje dat je aan die persoon doet denken. Mijn moeder blijft altijd mijn moeder, en er is niet dat daar ooit iets kan veranderen.

    Het is wel heel erg jammer dat mijn moeder nooit mijn 'leuke ik' heeft gekend. Ik was best wel een rotjoch als kind en daarna kwam de puberteit, waarin iedereen gewoon een beetje vals is tegen zijn ouders. Zodra de puberteit voorbij was werd mijn moeder ziek. Ze was natuurlijk niet meteen heel zwak en lag niet meteen hele dagen op bed, maar toch. Ze had kanker en dan ga je ergens toch op een andere manier met elkaar om. Ik denk dat ik vandaag de dag een stuk leuker ben als mens, dan ik een jaar of 6 geleden was. De dood van mijn moeder heeft daar ook wel iets mee te maken natuurlijk...

    Nouja. Vandaag heb ik op mijn eigen manier haar verjaardag gevierd. Met één van haar favoriete nummers:

    [youtube]10LSyxMYbwE[/youtube]

    15-10-07

      18:17:01, by S p r k .   , 234 words  
    Categories: Categorie-loos

    Never trust a lesbian to do a man's job

    Ik heb echt een waanzinnig relaxed weekend gehad. Ik ben eigenlijk maar 1 keer mijn huis uit geweest, om met iemand naar Alles is Liefde te gaan. Erg leuke film trouwens! En ik heb een nieuw douchegordijn gekocht, waarbij ik weer op klassieke manier aan 3 (!!) HEMA-medewerksters heb duidelijk gemaakt wat voor stofje ik zoek. ,,Ik wil dus een gordijn dat zich niet meteen vacuum zuigt om je hele lichaam heen, als je er per ongeluk met je arm tegenaan komt." Ik heb ook een 'maak je eigen HEMA-hotdog'-avonturenpakket gekocht én ik ben Mike, de vriend van Pieter tegengekomen. Samen kwamen we tot de conclusie dat Pieter Mike en de rest van zijn vrienden angstvallig gescheiden houdt!

    Verder heb ik ontdekt dat Olivia Newton-John véél meer zingt in You're The One That I Want dan John Travolta. Ja, dat is al die 'ik ga lekker er op uit in het weekend!'-mensen ongetwijfeld ontgaan.

    En even een willekeurige Yvette quote, for good measure:
    ,,Een dildo is toch niet te vergelijken met een fax?"

    En:
    Yvette: ,,Wist je dat je naast je normale eisprong ook nog een soort kosmische eisprong hebt?"
    Martijn: ,,Ik weet wel dat je een gewoon sterrenbeeld hebt en ook nog een sterrenbeeld voor als je in China bent."
    Daan: ,,En een... Ascen... Anter... Inter..."
    Martijn: ,,Ja en dan heb je natuurlijk ook nog je intercedente."

    Hiero, de nieuwe Gay&Night cover :)

    12-10-07

      10:38:13, by S p r k .   , 58 words  
    Categories: Categorie-loos

    Jill Scott is stom, Kate Nash niet.

    Goed, misschien had ik gisteren niet die tweede keer het superleuke album van Kate Nash aan moeten zetten. Maar fucking hell, moet ik nu écht gestraft worden met het album van Jill Scott? Die heeft Yvette aan het begin van de week ook al gedraaid! Bah.

    Je kunt m'n Kate Nash recensie voor GAY.NL overigens hier lezen!

    10-10-07

      13:51:29, by S p r k .   , 293 words  
    Categories: Categorie-loos

    Mank lopen EN in een lingo bak grabbelen tegelijkertijd!

    Gisterenavond was er een oud-Hollandsche spelletjesavond. Er is tegenwoordig ook een Oud-Hollandsche spelletjesavond hyve, en via een groepsbericht aan die hyve had ik dus ook een meisje uitgenodigd dat ik helemaal niet kende. Ene Judith. Op zich apart om iemand uit te nodigen die je nog NOOIT eerder hebt gesproken enzo, maar het leek me wel spontaan. Of zoals ik tegen meespelende collega Reinier zei ,,Als ze uiteindelijk heroïne in de badkamer gaat doen kunnen we haar er altijd nog uitzetten." Uiteindelijk bleek ze gelieerd aan een andere spelletjesavondbezoeker, dus dat was wel weer prima. Maar natuurlijk werden er wel iedere keer crackhoer-gerelateerde grapjes gemaakt als ze naar het toilet ging!

    Voor degenen die het gemist hebben, even een puntsgewijze uiteenstelling:
    - we hebben Vincent-de-steward toch regelmatig belachelijk kunnen maken door 'kip of vis?' te roepen
    - er was een thema dit keer, want er was tijdens een bepaalde ronde 2 keer Oprah, 1 keer Stedman en 1 keer Dr. Phil
    - in de 1-woord ronde kreeg ik eerst Tom Cruise... ,,Scientology!" - in 1 keer geraden, en toen kreeg ik Katie Holmes... ,,ScientologyHOER!" - ook in 1 keer goed
    - Ik had Joop den Uil en ik dacht dat het een nieuwslezer was, dus ik zei dat het een nieuwslezer was en dat hij in het donker kon kijken en in de 1-woord ronde zei ik ,,Nieuwslezer" en toen was het goed
    - tijdens uitbeelden: ,,Een zangeres... Een zangeres... Met een piemel... STING!"
    - Als je Patty Brard moet uitbeelden ga je toch al gauw een combinatie zoeken van een klysma en het Luv' shala-lalala-lala-la dansje
    - Lucille Werner, ook leuk om uit te beelden, mank lopen EN in een lingo bak grabbelen tegelijkertijd

    Jammer dat niet iedereen erbij kon zijn, maar volgende keer beter!

    09-10-07

      15:03:23, by S p r k .   , 52 words  
    Categories: Categorie-loos

    Druk op kantoor...

    Het is deadline week, we gaan vrijdag met de cover naar de drukker en maandag met het binnenwerk. En Slepje en Slapje zitten een beetje met Photobooth te klooien!


    ,,Daan, waar ben je nou precies mee bezig?"


    ,,Meneer, heeft u even een klein momentje?"


    ,,Jongens! We zitten hier niet op de kinderboerderij!

    06-10-07

      17:54:42, by S p r k .   , 176 words  
    Categories: Categorie-loos

    Oostblok-hoeren

    Mag ik héél even zeggen dat ik schijtziek word van die Oostblokhoeren bij de ALDI? Niet per sé de types die er werken, want die zijn supersnel enzo. Maar ik bedoel de hoeren die achter je staan bij de kassa, en hun boodschappen alvast op de lopende band leggen terwijl jij duidelijk nog LANG niet klaar bent met het uitladen van je eigen boodschappen. Want jij hebt wél normale omgangsvormen meegekregen vanuit huis, die je zélfs bij de ALDI in acht neemt, dus je voelt je dan als mens (maar ook als consument) toch bezwaard om hun boodschappen even door te schuiven naar achteren zodat jouw boodschappen nog op de band kunnen. Dat kán trouwens ook vaak helemaal niet meer, omdat er dan alweer een bonusOostblokhoer achter de oorspronkelijke Oostblokhoer is gaan staan, die óók al spullen op de lopende band heeft neergelegd...

    BAH! Ik ga zo even stoom afblazen in de Albert Heijn denk ik.

    Oh en hier is nog een leuk filmpje met Kristen Wiig:

    [youtube]7Gf-4N5yKPo[/youtube]

    03-10-07

      09:52:04, by S p r k .   , 149 words  
    Categories: Categorie-loos

    Formal Wednesday

    Goed... Bij mijn eerste échte baan (kassa 1 en telefonische enquetes tellen niet mee) mochten we door de weeks nooit spijkerbroeken dragen, behalve op Vrijdag; Casual Friday. Bij déze baan heb ik met ex-collega Chris de Formal Friday geïntroduceerd; dat je je op Vrijdag dus extra netjes aankleedt. Het was geen succes.

    Vorige week verscheen ik in pantlon, zwarte schoenen en een gloednieuw overhemd op kantoor en zei ik de hele dag tegen mijn collega's ,,Heb je het bericht niet gekregen? Het is Formal Thursday!"

    Yvette komt net binnenlopen, redelijk netjes aangekleed omdat ze vanmiddag naar één of andere persmiddag gaat.

    Yvette: ,,Martijn! Het is Formal Wednesday, heb je het niet gehoord?"
    Ik: ,,Ik heb tenminste niet een gordijn om mezelf heen gewikkeld en daar een bruine riem omheen gedaan."
    Daan: ,,Martijn, nu moet je even sorry zeggen."
    Ik: ,,Sorry Daan, dat Yvette me dit soort uitspraken ontlokt."

    02-10-07

      10:15:32, by S p r k .   , 358 words  
    Categories: Categorie-loos

    Yeah, I've seen more hors d'oeuvres before, so...

    Gisterenavond was het dan eindelijk zo ver; met Charlotte, Pieter, Robert en Sebas hebben we twee afleveringen van het nieuwe seizoen van America's Next Top Model gekeken (nog niet hier op TV). Eerst hebben we opgewarmd met wat fragmenten uit het vorige seizoen van Saturday Night Live. Kristen Wiig (ze zat ook in Knocked Up, als collega van de hoofdpersoon) is echt één van mijn favoriete comediennes. Zie het fragment hieronder.

    [youtube]k2bGjY4XslY[/youtube]

    Vanochtend ben ik dus naar de huisarts geweest. Dit leek me wel een aardig meisje, dus ik deed een beetje zoals hoe ik meestal ook tegen leuke serveersters doe. ,,Ik werd vorige week maandag dus wakker. Nou is dat op zich een goed teken..." Het ijs was meteen gebroken en ik wist zeker dat ik een extra koekje zou krijgen als ik nú een warme chocolademelk met slagroom zou bestellen.

    Nadat ik vertelde over mijn duizeligheid en dat het nu 2 keer was voorgekomen met ongeveer een week ertussen, ging ze me onderzoeken. Ze nam mijn bloeddruk op (tikje aan de hoge kant, maar niks hysterisch) en ze keek eens in de poppetjes van m'n ogen. Toen werd ze stil en keek ze me strak aan, alsof ze iets heel belangrijks en schokkends ging zeggen. Ik was meteen bang voor gay cancer enzo, maar toen zei ze ,,Je bent je bewust van het feit dat je ene pupil groter is dan je andere pupil?"

    Mary-Kate Olsen en Bunny hadden uiteindelijk gelijk; het is iets met mijn evenwichtsorgaan. Ze heeft me wat papieren meegegeven met tips en oefeningen die ik kan doen als ik er weer last van heb. Dat komt erop neer dat ik op bed moet gaan zitten en mezelf naar achteren moet laten vallen en naar links moet draaien. Dan moet ik weer rechtop gaan zitten en me naar rechts draaien. Dus op zich redelijk dezelfde choreografie als wanneer ik thuis Like A Prayer van Madonna aan het uitbeelden ben.

    Als ik ook echt ga braken enzo, dan moet ik terugkomen. Het kan ook een lichte oorontsteking geweest zijn. Ik hoop maar dat het niet meer terugkomt.

    That's what she said.

    01-10-07

      15:46:42, by S p r k .   , 305 words  
    Categories: Categorie-loos

    Duizelingwekkend weekend

    Vorige week maandag had ik het en gisteren had ik het weer; duizeligheid. En dan niet een beetje draaierig, maar dat je echt bijna omvalt en/of over je nek gaat als je langer dan 30 seconden rechtop staat of zit. Best wel naar. Ik ben er vorige week verder niet mee naar de dokter geweest omdat het gewoon het intro van een verkoudheid of griepje leek... Maar toen was het gisteren dus ineens weer terug.

    Ik kon prima op bed liggen en Felicity kijken enzo, maar als ik op wilde staan ging het mis. Ik ben op een gegeven moment heel snel naar de keuken gelopen, heb een pak vruchtensap en een glas gepakt, dat naast mijn bed gezet en toen snel weer gaan liggen. En even later was ik weer genoeg bijgekomen om het glas in te schenken en snel op te drinken. Want áls je over je nek gaat is het altijd fijner als je iets in je buikje hebt, zeg ik altijd maar.

    Uiteindelijk is het redelijk goed gegaan. Ik heb me de hele middag rustig gehouden op bed en aan het begin van de avond voorzichtig opgestaan en voor mezelf gekookt enzo. Wel vaag dit, ik ga morgenochtend vroeg naar de dokter om te vragen of hij er meer van weet (een eerder telefonisch consult van Dr. Bunny heeft eigenlijk weinig opgelost).

    Ik ben door al deze bed-activiteiten wel gaan twijfelen of ik Poekie nog wel wil uitbesteden aan derden. Want de laatste tijd is ze alleen maar heel lief bij me komen liggen enzo. Toen ik zaterdagavond knus met een dekentje op de bak dvd lag te kijken is ze zelfs op schoot in slaap gevallen! En ik kan haar tegenwoordig steeds langer vasthouden zonder dat ze meteen weg probeert te kruipen. Zie je wel dat ze niet autistisch is!